روایت سینایی از عقل با نظر به سیر مفهوم سازی از آن

نوشتار حاضر در پی آن است تا نشان دهد مسأله عقل با صورت خاصـی که در فلسفه ابنسینا به خود گرفته، در اندیشـه بسـیاري از فیلسـوفان یونان باستان بویژه در اندیشـه ارسـطو و همچنـین در تفکـر فیلسـوفان مسلمانی همچون بک هندي و فارابی گونهاي جـدي مطـرح بـوده اسـت . بحـث عقـل در پیشـینه تــاریخی خــود «در دو حــوزه انتولوژیــک و» ی«اپیستمولوژ ک» صورت بسته است. فیلسـوفانی کـه در مـتن بـه آنهـا ،اشاره شد هر ییک کمتعرض ی از این دو حوزه (یا هر دو ) شدهاند. اعتقاد به عقل محض بودن خدا و سلسله عقول طولیه و وجود قوهاي به نام ناطقه را میتوان نمود پردازش انتولوژیک آن توسط ابنسینا دانسـت و از سویی تعقل در خدا یا انسـان نیـز کـه بـه نـوعی از کیفیـت ادراك می گردد، بیانگر پردازش اپیستمولوژیک آن است . با وجود وضوح افزونی که بحث عقل در تطور تاریخی خود بهدست آورده، هنوز زوایاي تاریکی در آن وجود دارد؛ آن گونه که تلاش فیلسوفانی بزرگ نیز .نتوانسته است اف قهاي روشنی بر روي آن بگشاید