The Birth of Dimensions and the Perception of Fractality

This work proposes an interdisciplinary hypothesis on the origin of dimensions, based on the phenomenon of the birth of a wave upon a wave. The world is understood not as a stage, but as a process, and frequency as a primary entity. Time is introduced as a count of repetitions of a cyclic process, and the very concept of a dimension arises from the need for an unambiguous description of the state of a system: projecting a cycle onto a linear scale results in the loss of phase information, which requires the introduction of an additional coordinate. The complication of the process (phase scaling according to the law 2ⁿ) gives rise to quadratic dependencies, which in the perception of consciousness manifest as the appearance of various physical quantities, possibly related by the relation pₙ ∝ (2π p²)ⁿ. On this basis, a unified sequence is built that combines time, space, mass, and energy.

The work is divided into two complementary parts: a formal model, where the main propositions are derived using mathematical apparatus, and a philosophical interpretation, which develops the same ideas in a freer form, attributing to consciousness an active role as an emitter and exploring possible connections with the wave nature of reality, fractality, and the resonant structure of the universe.

Revisions from 02.04.2026: A section “Methodological Warning” has been added — an important addition that addresses possible questions about dimensions and proportionality, and also explains why x ∝ t² (space as the “acceleration” of time). Subsequently, there will be further changes due to the special role of the standard — 1.

.

Работа предлагает междисциплинарную гипотезу о происхождении измерений, основанную на явлении рождения волны над волной. Мир понимается не как сцена, а как процесс, а частота — как первичная сущность. Время вводится как счёт повторений циклического процесса, а само понятие измерения возникает из необходимости однозначного описания состояния системы: проекция цикла на линейную шкалу приводит к потере фазовой информации, что требует введения дополнительной координаты. Усложнение процесса (масштабирование фазы по закону 2ⁿ) порождает квадратичные зависимости, которые в восприятии сознания выражаются в появлении различных физических величин, возможно связанных соотношением pₙ ∝ (2π p²)ⁿ. На основе этого строится единая последовательность, объединяющая время, пространство, массу и энергию.

Работа разделена на две взаимодополняющие части: формальную модель, где основные положения выводятся с использованием математического аппарата, и философскую интерпретацию, которая в более свободной форме развивает те же идеи, придавая сознанию активную роль излучателя и исследуя возможные связи с волновой природой реальности, фрактальностью и резонансной структурой мироздания.

Правки от 01.04.2026: Добавлен раздел «Методологическое предупреждение» — важное дополнение, которое снимает возможные вопросы о размерностях и пропорциональности, а также объясняет, почему x ∝ t² (пространство как «ускорение» времени). В последствии будут еще изменения в связи с особой ролью эталона - 1.

Жұмыс толқынның үстіндегі толқынның туу құбылысына негізделген өлшемдердің пайда болуы туралы пәнаралық гипотезаны ұсынады. Әлем сахна ретінде емес, процесс ретінде, ал жиілік — бастапқы мән ретінде түсініледі. Уақыт циклдік процестің қайталануын санау ретінде енгізіледі, ал өлшем ұғымының өзі жүйенің күйін бірмәнді сипаттау қажеттілігінен туындайды: циклді сызықтық шкалаға проекциялау фазалық ақпараттың жоғалуына әкеледі, бұл қосымша координатты енгізуді талап етеді. Процестің күрделенуі (фазаның 2ⁿ заңы бойынша масштабталуы) квадраттық тәуелділіктерді тудырады, олар сананың қабылдауында әртүрлі физикалық шамалардың пайда болуымен көрінеді, бұл шамалар pₙ ∝ (2π p²)ⁿ қатынасымен байланысты болуы мүмкін. Осы негізде уақыт, кеңістік, масса және энергияны біріктіретін бірыңғай тізбек құрылады.

Жұмыс екі өзара толықтыратын бөлікке бөлінген: формальды модель, мұнда негізгі ережелер математикалық аппаратты қолдану арқылы тұжырымдалады, және философиялық интерпретация, ол сол идеяларды еркін түрде дамытады, санаға белсенді сәулелендіргіш рөлін береді және шындықтың толқындық табиғатымен, фракталдылықпен және әлемнің резонанстық құрылымымен ықтимал байланыстарды зерттейді.

01.04.2026 түзетулері: «Әдіснамалық ескерту» бөлімі қосылды — бұл өлшемділіктер мен пропорционалдылыққа қатысты ықтимал сұрақтарды жоятын маңызды толықтыру, сонымен қатар x ∝ t² (кеңістік уақыттың «үдеуі» ретінде) неліктен екенін түсіндіреді. Болашақта 1-эталонның айрықша маңызына орай қосымша түзетулер енгізіледі.