Konstanty Michalski (1879-1947) and His Philosophy of History

Perfekcjoryzm Konstantego Michalskiego, jest jego własną próbą nakreślenia tomistycznej wersji filozofii dziejów. W zaproponowanej przez Michalskiego historiozofii pobrzmiewają poglądy nie tylko św. Tomasza z Akwinu, ale przede wszystkim św. Augustyna, Dante Alighieri, niektórych filozofów oświecenia, Hegla i wreszcie XIX i XX-wiecznych historiozofów. Michalski formułując swoją koncepcję filozofii dziejów, osadza ją na wymyślonej przez siebie (w oparciu o teksty Tomasza) teorii sublimacji, a ta z kolei sięga korzeniami do neoplatońskiego rozumienia człowieka. Teoria sublimacji jest osadzona w zaprezentowanym powyżej ujęciu człowieka i ma zasadniczo polegać na „uwznioślaniu”, doskonaleniu się człowieka tak, by dotarł do poziomu heroicznego posiadania cnót. Sublimacja zastosowana do całych społeczności ludzkich jest przez niego określana jako perfekcjoryzm. W ten sposób Michalski uznaje, że cała ludzkość, poprzez rozmaite stany napięć i konfliktów, przechodzi z niższego etapu rozwoju do etapu wyższego, rozumianego właśnie jako uzyskiwanie doskonałości. Ostatecznym celem i sensem tych zmian jest Bóg.