Bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörlerin incelenmesi

Bisiklet küresel, ulusal ve yerel, yönetimlerce ulaşım, spor, sağlıklı ve hareketli  yaşam, eğitim, ekonomi, iklim, çevre, ve sürdürülebilirlik gibi hedeflere ulaşılmasında etkin ve etkili bir araç olarak kabul edilmektedir. Bu araştırmanın amacı, bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında, ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörlerin, spor yöneticilerinin görüşleriyle değerlendirilmesidir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemi seçilmiş ve fenomenoloji (olgubilim) yaklaşımı kullanılmıştır. Veri toplama yöntemi olarak “görüşme yöntemi” seçilmiş ve “yarı yapılandırılmış görüşme formu” kullanılmıştır. Katılımcılar “amaçlı örnekleme” yöntemlerinden “ölçüt örneklem” yöntemi ile seçilmiştir. Araştırmada 6 katılımcı ile yüz yüze görüşme yapılmış, verilerin analizinde “betimsel analiz” ile “içerik analizi” yöntemleri kullanılarak, deşifreler kodlanmış ve temalar ortaya çıkarılmıştır. Araştırmanın bulgularında; katılımcıların, bisiklet kullanımının yaygınlaştırılmasında, ulusal bisiklete binme politikalarını oluşturan faktörlere ilişkin görüşleri ortaya çıkarılmıştır. Bunlar ile ilgili temalar; a) eğitim b) sağlık c) çevre farkındalığı d) örgütsel yapılar e) yasal çerçeve f) spor ve rekreasyon g) bisiklet turizm h) kültürel uyum ı) ekonomik bütçe j) amaç  farkındalığı k) ulaştırma sistemi şeklinde kodlanmıştır. Sonuç olarak, Türkiye’de bisikletin mevcut durumunun, alt yapı ve yasal gereksinimlerinin, çok yönlü doğası ile ayrı ayrı ve bir bütün olarak yönetim hedeflerine katkısının değerlendirilerek, kısa ve uzun dönem somut hedeflerin oluştuğu, bisiklet kullanımını teşvik edici, yaygınlaştırıcı, katılımcı ve koordinatör bir ulusal bisiklete binme politikasının olması gerekliliğine dikkat çekilmiştir.