ЛИНГВОПОЭТИКА – ТИЛ ВА АДАБИЁТ МУШТАРАКЛИГИ

Мазкур мақолада лингвопоэтиканинг дунё тилшунослиги ва адабийтшунослигида тутган ўрни, рус ва Европа олимлари томонидан ўрганилиши, грамматик воситаларнинг тадқиқи, таҳлили ва уларга тилшунос олимларнинг муносабати ҳақида фикр боради. Лингвопоэтик тадқиқотлар ўзининг узоқ тарихий ўтмишга эга эканлиги, адабиёт ва лингвистика бир-бирига боғлаб ўрганиш тенденциялари, тил – парадигматик муносабатлар мавжуд бўлмаган ва, аксинча, синтагматик муносабатлар мавжудлигидаги бирликлар тизимларидан  таркиб топган тилшунослик объектига айланганлиги ҳақида олимларнинг фикрларига муносабатлар билдирилади. Лингвопоэтика методология даражасида ўрганилиши унинг лингвистика соҳасида ўзига хос ўринга эканлиги билан таъкидланади.