Semiotics of the Poet's Identity in panegyric Poetry

نشانه­ شناسی هویت شاعر در شعر مدحی

چکیده

شعر مدحی، تحت تأثیر سیاست‌های دربار سروده می‌شود؛ ازاین‌رو، رمزگان قدرت،  هم در  ساماندهی روابط زبانی و هم در شکل‌گیری هویت شخصی شاعر یا مؤلف، نقشی تعیین‌کننده دارد.  تحکم رمزگان قدرت باعث می‌شود، اصالت شاعر به‌عنوان یکی از ارکان و شخصیت‌های مهم در شعر، از میان برود و به عنصری منفعل که هویتش را از ممدوح کسب می‌کند، تبدیل شود.  هویت فردی شاعر در شعر، منوط به ارتباط بینانشانه‌ای میان منِ شاعر و دیگریِ ممدوح است. به این ترتیب، شعر دارای فرایندی تنشی می‌شود که در یک بخشش (تشبیب، شریطه و دعا) نشانه‌های منِ شاعر وجود دارند که می‌خواهند حضور خود را به اثبات برسانند و در سمت دیگر (تنه اصلی)، نشانه‌های دیگریِ ممدوح قرار دارند که  بر اساس مناسبات موجود در رمزگان قدرت، باید از تحکم و حضوری مدام و مستمر در متن  برخوردار باشند. این تنش تا جایی پیش می‌رود که در نهایت منِ شاعر نیز در ساختار  قدرت جذب شده،  بدین طریق، هویت فردی وی از بین می‌رود.  هر نشانه‌ای که دلالتگر حضور، ثبات، مرکزیت و هستی شاعر باشد، وی را از رمزگان قدرت خارج می‌کند و منجر به اخلال معنایی در ساختار شعر می‌گردد و معنای مدح شکل نمی‌گیرد. در این مقاله تلاش شده تا با رویکرد نشانه‌شناسی اجتماعی، شیوه‌های شکل‌گیری هویت فردی شاعر و روش‌های  فروپاشی آن  در ساختار زبانی اشعار مدحی (قصاید) با تکیه بر اشعار فرخی سیستانی تحلیل شود. تبدیل شدن شعر به کالای مصرفی، معناباختگی شاعر و تبدیل شدن به محصولی زبانی، ادبیت و افزایش اقتدار شاعر، مرکزگرایی و ... همگی از مصادیق، عوامل و کارکردهای  تنش میان هویت‌سازی و بی‌هویتی در قصاید مدحی محسوب می‌شوند.

کلید‌واژه‌ها: هویت، شعر مدحی، نشانه‌شناسی اجتماعی، دربار، ادبیت.

Semiotics of the Poet's Identity in panegyric Poetry

panegyric poetry is composed by the politics of the court. Hence, the codes of power play a decisive role both in the organization of linguistic relations and in the formation of the personal identity of the poet or author. The domination of the power codes makes the poet's originality as the disappear one of the important pillars and characters in the poem and become a passive element that gets its identity from person who is praised. The individual's identity of the poet in poetry is dependent on the relationship between me and another. In this way, the poem has a tense process. There are signs of the poet in one part of poetry wanting the prove of their presence. On the other side of poetry, there are “another” signs basing on the relationships of the codes of power that must have constant presence in the text. This tension causes the poet to be absorbed into the structure of power, thus, poet’ individual identity disappears. Any sign indicating the presence, stability, centrality and essence of the poet will remove poet from the power codes and lead to disruption of the structure of the poem. In this article, we tried to analyze the methods of formation of individual identity of poet and methods of its collapse, in the linguistic structure of panegyric poetry based on the poetics of Farrokhi Sistani using the approach of social semiotics. Converting poetry to consumer goods, literary and increasing poet's authority and centralism are the examples, the factors and functions of the tension between identity and nonidentity in panegyric poetry.

Key words: Identity, Panegyric poetry, Social semiotics, Court, Literary