İsnad

Sözlükte "dayamak, anlam yüklemek, anlam nisbet etmek" manasına gelen isnad, terkiplerle onların anlamlarını ve terkibi oluşturan unsurlar arasındaki karşılıklı ilişkiyi konu edinmesi sebebiyle mani ilminin temelini oluşturur. Klasik nahiv eserlerinde isnad ve isnad ileyh aynı manada kullanılmış ve ismin ayırt edici vasfı olarak zikredilmiştir: daha sonra ise sadece isnad denilmiştir. Meani ilminde isnad, müsnedle (yüklem) müsnedün ileyh (özne) arasındaki illiyet belirtmeyen yoruma dayalı anlam ilişkisini ifade eder. "İki kelime veya terkip arasında tam bir anlam bildiren ilişki" olarak da tanımlanan isnad, müsned ve müsnedün ileyh olmak üzere iki temel unsurdan oluşur. Bunlarla ilgili yan öğelere "kayıt" (müteallik) adı verilir.