ЧАЙНОВ ТИШЛАРИНИНГ ДЕНТОАЛЬВЕОЛЯР УЗАЙИШИНИНГ ПРОФИЛАКТИКАСИ: ЭРТА ДИАГНОСТИКА ВА ОККЛЮЗИОН НАЗОРАТНИНГ АҲАМИЯТИ

Чайнов тишларининг дентоальвеоляр узайиши (супраокклюзия) 
антагонист тиш билан окклюзион контактнинг йўқолиши, хусусан қарама-қарши 
тишнинг эрта йўқотилиши ёки узоқ вақт тикланмаслиги шароитида кузатилиши 
мумкин. Молярнинг окклюзион текисликдан чиқиб кетиши окклюзион 
интерференцияларга, протезлаш учун вертикал бўшлиқнинг камайишига ва кейинги 
ортодонтик ёки ортопедик даволашнинг мураккаблашишига олиб келиши мумкин. 
Илмий адабиётларда антагонисти бўлмаган молярларда супраокклюзия 
ривожланиши мумкинлиги, бироқ унинг даражаси ва тезлиги беморга қараб фарқ 
қилиши таъкидланган (2, 3). Чайнов тишлари супраэррупциясининг олдини олишда 
антагонист тишларнинг ҳолатини мунтазам назорат қилиш, тиш йўқотилган 
ҳолатларда кейинги даволаш режасини ўз вақтида белгилаш ва окклюзион 
ўзгаришларни эрта аниқлаш муҳим клиник вазифа ҳисобланади.