SAVREMENI PSIHOTERAPIJSKI PRISTUPI U RADU SA POREMEĆAJIMA ISHRANE KOD ŽENA

Hrana spaja i razdvaja njene konzumente u odnosu na kulturološke odlike rituala povezanih s hranjenjem, značaja koji joj se pridaje u određenoj kulturi ali i adiktivnosti koju može izazvati. Tretiranje poremećaja ishrane kao zavisnosti, iako je važan pomak u odnosu na prethodna viđenja ovog problema, može da prenebregne njegove dublje slojeve. Ambivalencija koja se stiče i usvaja u odnosu na hranu, kao simultanom izvoru zadovoljstva i opasnosti, prenosi se transgeneracijski kroz direktne i indirektne poruke a često ima i značajnu rodnu dimenziju, koja zahteva razlike u pristupu muškaraca i žena u tretmanu. Rad analizira različite činioce i faktore problema u ishrani u odnosu na psihološku, antropološku, socijalnu, rodnu, transgeneracijsku, političku i simboličku dimenziju. Takođe, daje osvrt na različite pristupe u psihoterapiji i savetovanju, u odnosu na podvrste ovog problema s naglaskom na individualni rad sa ženama koje boluju od tzv. bindge eating dissorder ili serijskog prejedanja koje zadnjih godina uzima sve više maha.