The Birth of Dimensions and the Perception of Fractality

The work proposes an interdisciplinary hypothesis on the origin of dimensions, based on the phenomenon of a wave over a wave. The world is understood not as a stage but as a process, and frequency as the primary essence. Each new dimension arises when a stable connection is established between a base frequency ν and its square ν², generating resonance and a transition from linearity to a circle. The irrationality of π makes an exact description of this transition within the previous scale impossible. Moreover, a cyclic process cannot be unambiguously mapped onto a linear scale — this leads to a loss of phase information and necessitates the introduction of a new dimension. The perception of these processes at the level of consciousness is expressed in the appearance of physical quantities related by pₙ ∝ (2π p²)ⁿ, which unites time, size, mass and energy into a single sequence.

Revisions from 31.03.2026: The logical presentation of the material has been revised. The essence of the birth of dimensions remains unchanged, but the reasoning has been restructured to more clearly demonstrate the necessity of introducing a new dimension due to the loss of phase information when projecting a cyclic process onto a linear scale. The relationship between physical quantities has been refined, and the active role of consciousness as an emitter has been emphasised.

Работа предлагает междисциплинарную гипотезу о происхождении измерений, основанную на явлении рождения волны над волной. Мир понимается не как сцена, а как процесс, а частота — как первичная сущность. Каждое новое измерение возникает при установлении устойчивой связи между базовой частотой ν и её квадратом ν², что порождает резонанс и переход от прямолинейности к окружности. Иррациональность числа π делает невозможным точное описание этого перехода в рамках прежней шкалы. Более того, циклический процесс не может быть однозначно отображён на линейную шкалу — это приводит к потере фазовой информации и требует введения нового измерения. Восприятие этих процессов на уровне сознания выражается в появлении физических величин, связанных соотношением pₙ ∝ (2π p²)ⁿ, которое объединяет время, размер, массу и энергию в единую последовательность.

Правки от 31.03.2026: Пересмотрена логическая подача материала. Суть рождения измерений осталась прежней, но перестроены рассуждения, чтобы более явно показать необходимость введения нового измерения из-за потери фазовой информации при проецировании циклического процесса на линейную шкалу. Уточнена взаимосвязь физических величин, подчёркнута активная роль сознания как излучателя.

Жұмыс өлшемдердің шығу тегі туралы пәнаралық гипотезаны ұсынады, ол толқынның үстінде толқын құбылысына негізделген. Әлем сахна ретінде емес, үдеріс ретінде, ал жиілік — негізгі мән ретінде түсініледі. Әрбір жаңа өлшем базалық жиілік ν мен оның квадраты ν² арасында тұрақты байланыс орнаған кезде пайда болады, бұл резонанс пен сызықтықтан шеңберге өтуді тудырады. π санының иррационалдығы бұл өтуді дәл сипаттауды бұрынғы шкалада мүмкін етпейді. Сонымен қатар, циклдық үдерісті сызықтық шкалаға бір мәнді түрде кескіндеу мүмкін емес — бұл фазалық ақпараттың жоғалуына әкеліп, жаңа өлшемді енгізуді талап етеді. Осы үдерістерді сана деңгейінде қабылдау pₙ ∝ (2π p²)ⁿ қатынасымен байланысқан физикалық шамалардың пайда болуында көрінеді; бұл уақыт, өлшем, масса және энергияны бірізді тізбекке біріктіреді.

31.03.2026 түзетулері: Материалды логикалық беру қайта қаралды. Өлшемдердің туу мәні өзгеріссіз қалды, бірақ циклдық үдерісті сызықтық шкалаға проекциялау кезінде фазалық ақпараттың жоғалуына байланысты жаңа өлшемді енгізу қажеттілігін айқынырақ көрсету үшін пайымдаулар қайта құрылды. Физикалық шамалардың өзара байланысы нақтыланды, сананың сәулелендіргіш ретіндегі белсенді рөлі ерекше атап көрсетілді.