"SERGEY YESENIN VA ABDULLA ORIPOV LIRIKASIDA INSON VA TABIAT UYG'UNLIGI"

Adabiyot — bu inson ruhining aks-sadosidir. Unda shoir o‘z yuragini, ruhiy kechinmalarini, hayot haqidagi mulohazalarini satrlar ichiga singdiradi. Ayniqsa she’riyatda tabiat obrazlari inson qalbidagi holatlarni bevosita yoki bilvosita yoritishda qudratli vositaga aylanadi. Bu jihatdan Sergey Yesenin va Abdulla Oripov lirikasini tahlil qilish, ikki millat vakilining she’riy tasavvurida inson va tabiat uyg‘unligi qanday ifodalanganini ochib berishda nihoyatda muhimdir. Har ikki shoir o‘z ijodida tabiatni nafaqat tashqi go‘zallik sifatida, balki ichki dunyoning, ruhiy iztiroblarning, sokin yoki notinch qalbning ifodasi sifatida ko‘rsatgan.