21. yüzyıl, geniş kitlelerin, yoğun olarak görsel göstergeler üzerinden güdümlendiği bir yüzyıl olarak tarihe geçmiştir. Görsel göstergelerin etkin olabilmesi için nitelikli öğretim alanının bozulması gerekir. Gizli yapılanmalar semiyolojik bir kültüre dayanır. Semiyolojik kültürü eklemlilerince yayar. Bu bir kontrol mekanizmasıdır. Görsel göstergelerle verdikleri etkiyi dilsel göstergelerle veremezler. Nedenlerinden: Herkesin öğretim seviyesi bir değil, 'düşünmek' istenen bir olgu değildir, vb. gibi. Düşünen insan, önce kendi üzerinde, duyguları üzerinde düşünmeye başlar. Oysa, insana ait tüm zayıflık ve zaaflar, bir başka ifadeyle  duygu alanı, manipülasyan havuzudur.  Bu yüzden geniş kitlelerin nitelikli uzun cümlelerden uzak tutulması gerekir ki, düşünmekten uzaklaştırılan  tutum ve tavırları dürtüler üzerinden yönetilebilsin. 

Bu aynı zamanda bir 'insan sığlaşmasıdır'.

Dilsel göstergelerle bunu yapmak daha zaman alıcı ve derin bir  tasarım gerektirir. Öyle ki, detay, incelik, sezi, 6.his veya içgörü, öngörü, geçmişe dayalı muhakeme(toplumsal bellek ve ötesi vb. gibi) de  gerektiren bu tür tasarımlarda, başarılı olabilmek için psiko-semiyotik dilsel göstergelerin, zihindeki  psiko-semiyotik görsel gösterge iz düşümlerinin, bir başka söylemle imgelerinin, hedefi avlamadaki  etkisinin, öncelik ve sonralık ilişkileri üzerinden sıralama yapılarak  değerlendirilmelerini gerektirir. 

Dilsel göstergelerin, çağrışım anlamlarının imgelerinin, geniş kitleleri yakalamada ki vuruculuğunun önceden sezilerek bir sıralama yapılması gerekir ki, güdümlemede bir görsel gösterge kadar etkin bir şekilde, hedef alınan insanlar üzerinde güdümleyici, istendik doğrultuda  manipülatif olabilsin.

Ayrıca ikircikli bir toplumun temeli de ancak böyle yaratılabilir. Öyle bir kontrol mekanizması ki, her türlü izm'i, dini, inanç sistemini, etnik yapıyı, kültürü, ırkı ve vb. gibi, araçsallaştırıp kullanırken, bir yandan da hepsinin üzerine çıkabilmektedir. Burada müthiş bir zekâ olduğu açıktır.

Bu tür dil tasarımlarında, dilsel göstergelere ait, psiko-semiyotik imgelerin alt ve üst çağrışımlarının, tüm yönleriyle hesaplanması, ölçüt ve değerlendirmeye tabi tutulmasının gerekliliği de ortadadır. Bu anlamda etkileşim değeri, dijital alanlarca deşifre olmuş birini, psiko-semiyotik dilsel göstergelerin tasarımlarında, kaynak olarak kullanmak, kapital işlerinde daha da hızlandırıcı olacaktır. 

21. Yüzyıl insanının, dijital alanların kötücül kullanılıyor olmasına  karşın, her açıdan uyanık kalma çabası içinde olması gerektiğinin ayrıca bir nedenidir.