Daha başlangıçta ötekileştirildiği(kalıp ve klişelere takıldığı için)  için var sayılmayan her şey aslında birer yaratıcı zekâ kaynağı mıdır?

Düşünce oluşumunun daha başlagıcında, kalıp ve klişelerce radikalleşen düşün dünyası, 'observe' 'gözlem' aşamasını, kalıplaşmış düşüncelerinin süzgecinden geçirerek, algıda seçicilikle düzenliyor ve bu otomatik hâle dönüşmüş eleme, genel olarak, hiçbir değişim veya gelişimi göremiyor bile. Ancak kontrollü düşünce kavramı, bir başka söylemle düşün dünyasını  büyüteçle gözlemleme kavramı yerleşik kültür hâline gelmeye başlarsa, bir diğer ifadeyle, düşünce oluşumu süreci bireyin gözlem kontrolu altında işleyen bir süreç hâline gelirse bu alan değişime uğrayabilir. 

Tarafsız düşünce gelişimindeki sorunlar şunlar olabilir: İnsanı  gelişebileceğine olan inanç karşılığında, gelişimi de hesaba katıp,  deneyimlenen durumları hep sıfırladığınızda amiyâne tabirle çok fazla  'kazık' yeme olasılığınız var. Temel nedeni insanların 'Şeffaf İletişim' kültüründen çok uzaklaşmaları olabilir. Kalıp ve klişeleri oluşturmada güçlü olan  kaynakların vurucu etkisini  düşünmek de yardımcı olacaktır. 

İyi haber: Tüm olumsuz yaşantıların ( amiyâne tabirle kazık yeme) da birer yaratıcı ürüne dönüşme potansiyelleri taşımalarıdır. Dünya barışı da böylece doğacaktır. Empati böyle gelişebilir ve aşırı uçlar törpülenebilir.