ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ : ಅಧ್ಯಯನ ವೈಧನಿಕತೆಯ ತೊಡಕುಗಳು

ಜಾನಪದವನ್ನು ಸ್ತ್ರೀನಿಷ್ಠ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವನ್ನು “ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದವನ್ನು ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕಾರ್ತಿಯರು ಹೇಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿರುವರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಜರೂರಿದೆ.

ಗಾಯಿತ್ರಿ ನಾವಡ ಅವರು “ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನವು ಒಟ್ಟು ಜಾನಪದ ಸಂಪನ್ನತೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲು ಮಹಿಳಾ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತು ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಹೇಗೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳುವುದಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸೃಜನಶೀಲ ಕ್ರಿಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಯೂ ಅರಿಯುವುದಾಗಿದೆ... ಈ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಹಾಗೂ ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ ಕಲಾಕಾರರ ಬದುಕನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಆಗಬೇಕಾಗಿದೆ" (ಗಾಯಿತ್ರಿ ನಾವಡ, ೧೯೯೯, ಪು. ೪೪) ಎಂದು ಹೇಳಿರುವರು.

ಶಾಂತಾ ಇಮ್ರಾಪೂರ ಅವರು ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದವನ್ನು ಹೀಗೆ ನಿರ್ವಚಿಸಿಕೊಂಡಿರುವರು: “ಜಾಗತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೊಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂಬಂಧಿತ ಧೋರಣೆಗಳಾದ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ, ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆ, ಅಸಮಾನತೆ, ಅಧೀನತೆ, ಸ್ತ್ರೀ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮುಂತಾದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಜಾನಪದದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವೇಚಿಸುವುದೇ ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ” (ಶಾಂತಾ ಇಮ್ರಾಪೂರ, ೨೦೦೪, ಪು. ೧೨).

ಈ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಜಾನಪದವು ಪುರುಷ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗೊಂಡಿರುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಲೇ ಸ್ತ್ರೀವಾದಿ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇಂತಹ ಚರ್ಚೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುರುಷ ಅಧ್ಯಯನಕಾರರಲ್ಲಿ 'ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ'ವು ಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕಾರ್ತಿಯರಲ್ಲಿನ ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದವು ಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಗಾದೆ-ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಸೃಜನಶೀಲತೆಯ ಕುರಿತಷ್ಟೇ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮಹಿಳಾ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹವಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಬಿಳಿಮಲೆ ಅವರು “ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ : ಮಹಿಳಾ ಶಕ್ತಿಮೂಲಗಳ ಶೋಧ” (ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಬಿಳಿಮಲೆ, ೧೯೯೭. ಪು. ೨೧೭-೨೪೮) ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಪರಿಭಾಷೆಯ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನವು ಕೇವಲ ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ವರ್ಗೀಕರಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಧ್ಯಯನದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತೊಡಕುಗಳು

ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಪ್ರಮುಖ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಥವಾ ವೈಧನಿಕ ತೊಡಕುಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಗುರುತಿಸಬಹುದು:

1. ದತ್ತಾಂಶ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿನ ತಾರತಮ್ಯ: ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಾಗ ಪುರುಷ ಸಂಗ್ರಹಕಾರರು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ನೋಟದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಖಾಸಗಿ ಲೋಕದ (Private space) ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ದಾಖಲಾಗದೆ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

2. ಪರಿಭಾಷೆಯ ಕೊರತೆ: ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಭಾಷೆಗಳು ಬಹುತೇಕ ಪುರುಷ ಕೇಂದ್ರಿತವಾಗಿವೆ. ಮಹಿಳೆಯರ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಹೊಸ ಪರಿಭಾಷೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.

3. ಸಂಶೋಧನಾ ಕ್ರಮಶಾಸ್ತ್ರ: ಕ್ಷೇತ್ರಕಾರ್ಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವಾಗ ಸಂಶೋಧಕರು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಡೆತಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೌನವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವಲ್ಲಿನ ವೈಫಲ್ಯಗಳು.

4. ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಕೊರತೆ: ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದವನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶಿಸ್ತಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜಾನಪದದ ಒಂದು ಉಪವಿಭಾಗವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸುವುದು.

ತೀರ್ಮಾನ

ಮಹಿಳಾ ಜಾನಪದವು ಕೇವಲ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹಾಡುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ಪ್ರತಿರೋಧ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಸ್ತ್ರೀನಿಷ್ಠ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾದರಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.