The Relationship Between Barriers to Participation in Recreational Activities and Personality Traits Among University Students

Öz
Araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılım engelleri ile kişilik özellikleri arasında anlamlı bir ilişkinin var olup olmadığını ortaya koymaktır. İlişkisel tarama modeli temelinde yürütülen araştırmaya bir devlet üniversitesinin lisans programında öğrenim gören ve kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenen 153 kadın 239 erkek olmak üzere toplam 392 öğrenci katılım göstermiştir. Araştırmada kapsamında veriler; Kişisel Bilgi Formu, Boş Zaman Engeller Ölçeği ve Beş Faktör Kişilik Envanteri kullanılarak toplanmıştır. Normal dağılım gösteren verilerin analizlerinde Pearson korelasyon ve Regresyon tekniği kullanılmıştır. Araştırma bulguları incelendiğinde; dışa dönüklük ile bilgi eksikliği, zaman, boş zaman engelleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde; dışa dönüklük ile tesis arasında pozitif yönde orta düzeyde; yumuşak başlılık ile bilgi eksikliği, tesis arasında pozitif yönde orta düzeyde; yumuşak başlılık ile zaman ve boş zaman engelleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde; öz denetim ile bilgi eksikliği arasında pozitif yönde orta düzeyde; öz denetim ile tesis, zaman ve boş zaman engelleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde; nevrotiklik ile birey psikolojisi, zaman, ilgi eksikliği ve boş zaman engelleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde; deneyime açıklık ile birey psikolojisi, zaman ve boş zaman engelleri arasında pozitif yönde düşük düzeyde; deneyime açıklık ile bilgi eksikliği ve tesis arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca beş faktör kişilik özelliklerinin boş zaman engellerini anlamlı şekilde yordadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bireylerin kişilik özelliklerinin boş zamanlarında dahil olmayı düşündükleri etkinliklere katılım sağlamalarını engelleyebilecek durumları etkileyen önemli birer faktör olduğu söylenebilir. Üniversite yönetimleri ve etkinlik düzenleyicileri, öğrencilerin farklı kişilik profillerine uygun çeşitlilikte faaliyetler sunarak hem boş zaman değerlendirme alışkanlıklarını geliştirebilir hem de engelleyici faktörlerin önüne geçebilir. Bu doğrultuda, kişilik temelli ihtiyaç analizlerinin yapılması ve programların buna göre şekillendirilmesi, etkinliklere katılımın sürdürülebilirliği açısından faydalı olacaktır.

Anahtar kelimeler Rekreatif engeller, kişilik, öğrenci.

Abstract

The purpose of the study is to determine whether there is a significant relationship between university students' barriers to participating in recreational activities and their personality traits. Conducted based on a correlational survey model, the study involved a total of 392 students enrolled in an undergraduate program at a state university, consisting of 153 women and 239 men selected using convenience sampling. Data were collected using a Personal Information Form, Leisure Time Barriers Scale, and Five-Factor Personality Inventory. Pearson correlation and regression techniques were used to analyze the normally distributed data. The research findings revealed a low positive correlation between extraversion and lack of information, time, and leisure time barriers; there was a moderately positive correlation between extraversion and facilities; there was a moderately positive correlation between agreeableness and lack of information and facilities; there was a low positive correlation between agreeableness and time and leisure time barriers; there was a moderately positive correlation between self-discipline and lack of information; there was a low positive correlation between self-discipline and facilities, time, and leisure time barriers; low positive correlations between neuroticism and individual psychology, time, lack of interest, and free time barriers; low positive correlations between openness to experience and individual psychology, time, and free time barriers; and moderate positive correlations between openness to experience and lack of knowledge and facility. Furthermore, it was found that the five-factor personality traits significantly predicted leisure time barriers. In conclusion, it can be said that individuals' personality traits are important factors that can influence situations that may prevent them from participating in activities they consider engaging in during their leisure time. University administrations and event organizers can both develop students' leisure time evaluation habits and overcome hindering factors by offering a variety of activities tailored to different personality profiles. In this regard, conducting personality-based needs analyses and shaping programs accordingly will be beneficial for the sustainability of participation in activities.

Keywords Recreational barriers, personality, student.