The Effect of Contrast Training Method on Agility Performance in Star Female Basketball Players

Abstract

The aim of this study is to examine the effect of the contrast training method on agility performance in star female basketball players. 24-star female basketball players participated in the research. Players were randomly divided into two groups: control group (CG, n=12) and contrast training group (CTG, n=12). While CG continues his routine basketball training; in addition to CTG, contrast training was applied as shown in Table 1. Illinois test and reactive agility test data for planned direction change were taken from the groups. In the statistical analysis of the data, "Paired t-test" was applied for the changes in the values in the pre- and post-test results, and "Independent t-Test" was applied for the differences between the groups. The significance level was accepted as “p<.05”. According to the Illinois and Reactive Agility Paired t-Test results of the groups, there was no difference in CG (p>.05); A difference was found in CTG (p<.05). As a result of comparing Illinois and Reactive Agility pre- and post-test values with CG and CTG, the difference in Illinois and Reactive Agility post-test results was found to be significant (p<.05); There was no difference in pre-test values (p>.05). In conclusion, it is thought that applying contrast training methods with appropriate intensities are important in preparation and in-season training in basketball, where multi-directional movements are widely applied, to reach the optimum level of agility, which is defined as changes in direction involving physical, technical, perceptual and decision-making skills.

Keywords Contrast Training, Agility, Basketball.

Öz

Bu çalışmanın amacı, yıldız kadın basketbolcularda kontrast antrenman yönteminin çeviklik performansına etkisini incelemektir. Araştırmaya 24 yıldız kadın basketbolcu katılmıştır. Oyuncular rastgele iki gruba ayrılmıştır: kontrol grubu (KG, n=12) ve kontrast antrenman grubu (KTG, n=12). KTG rutin basketbol antrenmanlarına devam ederken; KTG'ye ek olarak Tablo 1'de gösterildiği gibi kontrast antrenman uygulanmıştır. Gruplardan, planlı yön değişikliği için Illinois testi ve reaktif çeviklik testi verileri alınmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde, ön ve son test sonuçlarındaki değerlerdeki değişimler için "Eşleştirilmiş t-Testi", gruplar arasındaki farklar için ise "Bağımsız t-Testi" uygulanmıştır. Anlamlılık düzeyi "p<.05" olarak kabul edilmiştir. Grupların Illinois ve Reaktif Çeviklik Eşleştirilmiş t-Testi sonuçlarına göre, KT'de fark bulunmamıştır (p>.05); CTG'de fark bulundu (p<.05). Illinois ve Reaktif Çeviklik ön ve son test değerlerinin CG ve CTG ile karşılaştırılması sonucunda, Illinois ve Reaktif Çeviklik son test sonuçlarındaki farkın anlamlı olduğu (p<.05); ön test değerlerinde fark olmadığı görüldü (p>.05). Sonuç olarak, çok yönlü hareketlerin yaygın olarak uygulandığı basketbolda, fiziksel, teknik, algısal ve karar verme becerilerini içeren yön değişiklikleri olarak tanımlanan optimum çeviklik seviyesine ulaşmak için hazırlık ve sezon içi antrenmanlarda uygun yoğunluklarda kontrast antrenman yöntemlerinin uygulanmasının önemli olduğu düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler Kontrast Antrenman, Çeviklik, Basketbol.