Το Ιερό Ανδρόγυνο: Φύλο και Μύηση στον Αρχαίο Ελληνικό Κόσμο

Η έννοια του ιερού ανδρόγυνου στον αρχαίο ελληνικό κόσμο αποτελεί κομβικό στοιχείο της μυστηριακής και φιλοσοφικής παράδοσης. Μέσα από τα Ελευσίνια, Διονυσιακά, Ορφικά και Κυβέλεια μυστήρια, η αρχαία ελληνική θρησκευτική εμπειρία αναδεικνύει την υπέρβαση των δυαδικών διακρίσεων φύλου, τη μεταμόρφωση της ψυχής και τη συμμετοχή στην κοσμική ενότητα. Ο Πλάτων και οι Νεοπλατωνικοί φιλοσοφούν την ένωση των αντιθέτων ως αναγκαιότητα για την επιστροφή στο ἓν. Το δοκίμιο εξετάζει τη λειτουργία του φύλου και της σεξουαλικής ρευστότητας στις μυήσεις, αποδεικνύοντας ότι η σεξουαλικότητα στην αρχαία θρησκεία δεν ταυτίζεται με τη σύγχρονη έννοια της ταυτότητας ή της επιθυμίας, αλλά αποτελεί μέσο πνευματικής υπέρβασης.