Published October 15, 2025 | Version v1
Book chapter Open

Adaptive Reuse of Tokat Deveciler Khan: An Assessment in Terms of Sustainability and Cultural Integrity

Authors/Creators

  • 1. Ankara Yıldırım Beyazıt University, Faculty of Architecture and Fine Arts, Department of Architecture, Ankara, Türkiye
  • 2. Ankara Yıldırım Beyazıt University, Graduate School of Natural and Applied Sciences, Department of Architecture (Master's Program), Ankara, Türkiye

Description

This study aims to reveal how the cultural heritage value of the building is preserved with contemporary functions and how it can be evaluated in terms of sustainability by addressing the adaptive reuse process of Deveciler Khan within the framework of the principles of authenticity and integrity.

Files

12.pdf

Files (24.9 MB)

Name Size
md5:59029e8ccb99a131fdc2a5adb432e8c5
24.9 MB Preview Download

Additional details

References

  • Afyoncu, E. (2014). Tokat Tarihi ve Kültürü Sempozyumu. Tokat: Gazi Osman Paşa Üniversitesi, s. 17-24.
  • Ahmad Sumbul & Chase, Scott (2004). Design Generation of the Central Asian Caravanserai. eDesign in Architecture: ASCAAD's First International Conference on Computer Aided Architectural Design, 7-9 December 2004, KFUPM, Saudi Arabia.
  • Ahunbay, Z. (1995). Tarihi Çevre Koruma ve Restorasyon. İstanbul: Yem Yayınevi.
  • Akar, T. (2009). Osmanlı Kentinde Ticari Mekânlar:Bedesten-Han-Arasta-Çarşı Mekânları Literatür Değerlendirmesi. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 267-292.
  • Akın, E.S., (2009), Tokat Kenti Anıtsal ve Sivil Mimari Örneklerinin Analizi ve Değerlendirmesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, K.T.Ü., Trabzon.
  • Akozan, F. (1963). "Türk Han ve Kervansarayları", Türk Sanatı Tarihi Araştırma ve İncelemeleri, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi Türk Sanatı Tarihi Enstitüsü Yayınları, İstanbul, Sayı: 1.
  • Akozan, F. (1979). İstanbul'un kapalı çarşısı. Tarih Dergisi.
  • Aksulu, B. I. (1991). Tokat Deveci Hanı. 9. Milletlerarası Türk Sanatları Kongresi (ss. 65-77). T.C. Kültür Bakanlığı Yayımlar Dairesi Başkanlığı. cited by (Çavuş & Arslan, 2023).
  • Altan, H., & Özsoy, Ş. K. (2017). Great Khan from Historical Period to Today and Space Facility in the Context of Socio- Cultural Sustainability in adaptive re use. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication – TOJDAC, 7 (4).
  • Altaş, N. (2002). Tokat Şehiriçi Hanları. Tokat Kültür Araştırma Dergisi, 53-57.
  • Atalan, Ö., & Arel, H. (2016). 15. VE 16. Yüzyıllara ait Osmanlı Han Yapılarının Mekansal Analizi
  • Arfa, F., Zijlstra, H., Lubelli, B., & Quist, W. J. (2022). Adaptive Reuse of Heritage Buildings: From a Literature Review to a Model of Practice. Historic Environment: Policy and Practice, 13(2), 148-170.https://doi.org/10.1080/17567505.2022.2058551.
  • Aslanapa, O. (1984). Türk Sanatı. İstanbul: Remzi Kitabevi.
  • Beşirli, M., (2001), 14 Mayıs 191 Tokat Mahkeme Çarşısı Yangını,Tokat Kültür Araştırma Dergisi, Tokat Kültür Araştırma Geliştirme ve Yaşatma Vakfı, Tokat.
  • Campbell, J. L. (2011). Architecture and Identity: The Occupation, Use, and Reuse of Mughal Caravanserais. Ph.D. Thesis, University of Toronto, Canada.
  • Casal, S. (2003) The Adaptive Reuse of Buildings: Remembrance or Oblivion? Argentine/ Argentina.
  • Cerasi, M. M. (2001). The Ottoman city. Istanbul: Yapı Kredi Publications.
  • Conejos, S. (2013). Designing for future building adaptive reuse (Doctoral dissertation, Bond University, Gold Coast, Australia). Institute of Sustainable Development and Architecture.
  • Çavuş, M., & Arslan, M. (2023). Tarihi yapılarda üst örtülerin çelik malzeme ile tamamlanmasının yapısal açıdan incelenmesi. Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 11, 1563-1573.
  • Diamonstein, B. (1978). Buildings Reborn: New Uses, Old Places.
  • Douglas, J. (2006). Building adaptation. Oxford: Elsevier.
  • Dyson, Kristy & Matthews, Jane. (2015). Critical Success Factors of Adapting Heritage Buildings: An Exploratory Study. Built Environment Project and Asset Management. 6. 10.1108/BEPAM-01-2015-0002.
  • English Heritage. (2008). Conservation Principles Policies and Guidance for the Sustainable Management of the Historical Environment.
  • Faroqhi, S. (2004). Crises and change, 1590–1699. In H. İnalcık & D. Quataert (Eds.), An economic and social history of the Ottoman Empire (Vol. II, pp. 543–757; A. Berktay, S. Andıç, & S. Alper, Trans.). İstanbul: Eren Yayıncılık. (Original work published 1994).
  • Fitch, J. M. (1990). Historic preservation: Curatorial management of the built world. University of Wisconsin Press.
  • Golombek, L. (1968). The Timurid Shrine at Gazur Gah. Iran, 26, 1–18.
  • Gökbilgin, T. (1988). İslam Ansiklopedisi,İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.
  • Güran, C. (1978). Türk Hanlarının Gelişimi ve İstanbul Hanları Mimarisi, Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayını, İstanbul, 1978.
  • Hasol, D. (2002). Ansiklopedik Mimarlık Sözlüğü (9. Baskı). İstanbul: Yapı-Endüstri Merkezi Yayınları.
  • Ijla, A., & Broström, T. (2015). The sustainable viability of adaptive reuse of historic buildings. International Invention Journal of Arts and Social Sciences, 2(4), 52-66.
  • ICOMOS (1994, November 1-6). The Nara document on authenticity in relation to the World Heritage Convention. Nara, Japan.
  • ICOMOS. (2014, November 9-14).The Florence Declaration on Heritage and Landscape as Human Values. Florence, Italy.
  • International Council on Monuments and Sites (ICOMOS). (1964). International charter for the conservation and restoration of monuments and sites (The Venice Charter). Adopted at the 2nd International Congress of Architects and Technicians of Historic Monuments, Venice, 1964. Retrieved from https://www.icomos.org/charters/venice_e.pdf.
  • Jokilehto, J. (2006). Considerations on authenticity and integrity in world heritage context. City & Time, 2 (1), 1.-16
  • Karakuş, F. (2022). Evaluation of adaptive reuse in the context of sustainability: Cases from Kastamonu, Türkiye. Journal of Sustainable Architecture and Civil Engineering, 30(1), 32–49. https://doi.org/10.5755/j01.sace.30.1.30555.
  • Kayar, İ., & Kutlu, S. Z. (2022). Kentsel Dirençlilik ve Çevresel Sürdürülebilirlik İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme. TroyAcademy, 7(2), 178-204. https://doi.org/10.31454/troyacademy.1088372.
  • Kim,J (1998). Sustainable Architecture Module: Introduction to Sustainable Design (United States, The University of Michigan). Ann Arbor, Michigan: National Pollution Prevention Centerfor Higher Education,
  • Koç, İ., & Asar, H. (2017). Tarihi Kastamonu hanlarının ticari ve kültürel fonksiyonlar bağlamında değerlendirilmesi. Artium, 5(1), 1–13.
  • Korumaz, M., & Erarslan, M. H. (2019). Tokat Tarihi Kent Merkezi Taşhan ve Civarı Yeniden Canlandırma Çalışmalarına Yönelik Değerlendirmeler. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(65), Ağustos. https://doi.org/10.17719/jisr.2019.3457.
  • Kuban, D. (2000). Tarihi çevre korumanın mimarlık boyutu: Kuram ve uygulama. İstanbul: Yapı Endüstri Merkezi Yayınları.
  • Michell, G. (1978). Architecture of the Islamic World: Its History and Social Meaning. London: Thames and Hudson.
  • Munjeri, D. (2000, May, 26th-29th) . The notions of integrity and authenticity: the emerging patterns in Africa. Presented at "Authenticity and Integrity in an 95 African Context: Expert Meeting - Great Zimbabwe, Zimbabwe. France: Para Graphic.
  • OTS Project & Consultancy Archive, Revieved April 6, 2025 https://www.otsproje.com.tr/tr/proje-detay/tokat-deveciler-han.html?I=95.
  • Özdeş, G. (1998). Türk çarşıları. Ankara: Tepe Yayınları.
  • Plevoets, B. & Van Cleempoel, K. (2011). Assessing Authenticity of Nineteenth Century Shopping Passages. Journal of Cultural Heritage Management and Sustainable Development, 1 (2), 135-156.
  • Pope, A. U. (1971). Introducing Persian Architecture. Oxford: Oxford University Press.
  • Saka Akın, E., & Demiroğlu İzgi, B. (2021). Tarihi Hanlarda Yeni İşlev: Deveci Han ve Taşhan, Tokat Vakıflar Dergisi-56.
  • Saka Akın, E., & Özen, H. (2013). 'Tarihi Yapılarda Yeniden Kullanım Sorunları Tokat Meydan ve Sulu Sokak' Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 23-48.
  • Silk Road Hotel Archive, Retrieved May 10,2025, from https://silkroadmuseumhotel.com/hotel-gallery. /
  • Sönmez, S. (2007). Ortaçağ Türk ve İslam dünyasında kervansaraylar (hanlar-ribatlar) [Caravansaries in the Turkish Islamic world and Medieval Age (Hans and Ribats)]. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 270–296.
  • Sözen, M., & Tanyeli, U. (1986). Dictionary of art concepts and terms. Istanbul: Remzi Kitabevi.
  • Tellioğlu, S., & Satıcı, B. (2023). Tarihi Yapılarda Restorasyon Tekniklerine Göre Uygulanacak Malzemelerin Belirlenmesi, Teknoloji ve Uygulamalı Bilimler Dergisi, s. 37-49.
  • Tokat Foundations Regional Directorate Archive.
  • Tuğaç, Ç. (2020). "Kentsel Sürdürülebilirlik ve Kentsel Dirençlilik Perspektifinden Tarihteki Pandemiler ve Covid-19 Pandemisi", Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Salgın Hastalıklar Özel Sayısı, 259-292.
  • UNESCO. (2005, February 2). Operational guidelines for the implementation of the World Heritage Convention (WHC.05/2). United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, Intergovernmental Committee for the Protection of the World Cultural and Natural Heritage.
  • UNESCO (1977 June 27-July 1), "Operational Guidelines for the World Heritage Committee", Paris, France.
  • URL1: Retrieved April 26, 2025, from https://okuryazarim.com/anadolu-selcuklu-donemi-mimari-planlari/
  • URL2: Retrieved November 30, 2024, from Coğrafya Harita: http://cografyaharita.com/turkiye_mulki_idare_haritalari2.html
  • Ünal, Ç. (2005). Şehir Coğrafyası Açısından Tokat. Erzurum : Aktif Yayınevi.
  • WCED (World Commission on Environment and Development). (1987). Our common future. Oxford University Press.
  • Yung, E. H. K., & Chan, E. H. W. (2012). Implementation challenges to the adaptive reuse of heritage buildings: Towards the goals of sustainable, low carbon cities. Habitat International, 36, 352–361. https://doi.org/10.1016/j.habitatint.2011.11.001.
  • Zakar, L. (2013). Restorasyon Uygulamalarında Kullanılan Çağdaş Teknikler, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.