Web 2.0 Araçlarının İlkokul Öğrencilerinin Yaratıcı Yazma Becerilerine Etkisi
Authors/Creators
Description
Son zamanlarda Web 2.0 araçları eğitimin pek çok alanında kullanılmıştır. Bu alanlardan birisi de öğrencilerin dil becerilerinin geliştirilmesidir. Bu sebeple, yapılan bu çalışmanın amacı ilkokul öğrencilerine verilen Web 2.0 uygulamalarıyla zenginleştirilmiş Türkçe dersinin yaratıcı yazma becerilerine etkisini tespit etmektir. Bu amaç doğrultusunda araştırmanın uygulama sürecinde verilerin toplanması, elde edilen verilerin analizi ve yorumlanmasında nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test, kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma Antalya ili Alanya ilçesinde bulunan bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan 31 deney grubunda, 32 kontrol grubunda olmak üzere toplam 63 üçüncü sınıf öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Deney gruplarındaki dersler Web 2.0 araçlarıyla zenginleştirilmiş yaratıcı yazma becerilerine yönelik etkinliklerle, kontrol grubundaki derslerse müfredata göre geleneksel yöntemlerle işlenmiştir. Etkinlikler haftada 2 saat olmak üzere 8 hafta boyunca toplam 16 saat uygulanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Susar Kırmızı ve Beydemir (2012), tarafından geliştirilen Yaratıcı Yazma Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Çalışma gruplarının ön test ve son test puanlarına bağımlı t testi uygulanıp frekans ve yüzdelerine bakılarak karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, deney ve kontrol grubunun yaratıcı yazma çalışmalarından elde edilen son test puanları arasında anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur. Çalışmanın bu sonucuna göre Web 2.0 destekli Türkçe dersinin yaratıcı yazma üzerine etkisiyle ilgili öneriler geliştirilmiştir.
Files
+26. Balcı, E. & Ergün, B..pdf
Additional details
References
- Adcock, L., & Bolick, C. (2011). Web 2.0 tools and the evolving pedagogy of teacher education. Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 11(2), 223-236. Ajjan, H., & Hartshorne, R. (2008). Investigating faculty decisions to adopt Web 2.0 technologies: Theory and empirical tests. The Internet and Higher Education, 11(2), 71-80. Aka, B. (2017). Kamu ve özel sektörde çalışan yöneticilerin kuşak farklılıkları ve örgütsel bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: İzmir ilinde bir araştırma (Yayınlanmamış doktora tezi). İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Akkaya, A., & Doyumğaç, İ. (2020). Türkçe eğitiminde temel kavramlar. In A. Z. Güven (Ed.), Türkçe eğitimine genel bir bakış (pp. 21-38). Pegem Akademi. Altıok, S., Yükseltürk, E., & Üçgül, M. (2017). Web 2.0 eğitimine yönelik gerçekleştirilen bilimsel bir etkinliğin değerlendirilmesi: Katılımcı görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 6(1), 1-8. Atalmış, S., & Şimşek, G. (2022). Sosyal Bilgiler ve Fen Bilimleri öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarını kullanım yeterlilikleri. Journal of Innovative Research in Social Studies, 5(1), 1-19. Atıcı, B., & Yıldırım, S. (2010). Web 2.0 uygulamalarının e-öğrenmeye etkisi. Akademik Bilişim, 10, 10-12. Aydın, İ. (2014). Türkçe öğretiminde yazılı anlatım çalışmalarındaki sorunlar üzerine bir inceleme. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(Özel Sayı I), 166-170. Balcı, A. (2001). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Pegem A Yayıncılık. BattleForKids. (2019). Framework for 21st century learning. https://www.battelleforkids.org Belet, Ş. D. (2008). Yazma öğrenme alanı. In H. Pilancı (Ed.), Türkçe öğretimi (1st ed., pp. 107-131). Anadolu Üniversitesi Yayını 1795. Bicen, H., & Çavuş, N. (2011). Social network sites usage habits of undergraduate students: Case study of Facebook. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 28, 943-947. Borich, G. D. (2017). Etkili öğretim yöntemleri (M. B. Acat, Trans.). Nobel Yayıncılık. Büyüköztürk, Ş. (2007). Deneysel desenler: Öntest-sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Pegem A Yayıncılık. Calp, M. (2010). Özel eğitim alanı olarak Türkçe öğretimi. Nobel Yayın Dağıtım. Can, B., & Yavuz, S. A. (2017). Okuma-yazma güçlüğü: Kimin için? Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 86-113. https://doi.org/10.29065/usakead.300983 Coşkun, İ., & Yılmaz, M. (2020). Yazma eğitimi. In M. Yılmaz (Ed.), Yeni gelişmeler ışığında Türkçe öğretimi (3. baskı, pp. 112-131). Pegem Akademi. Çavuş, N., & Kanbul, S. (2010). Designation of Web 2.0 tools expected by the students on technology-based learning environment. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 5824-5829. Çelebi, C., & Satırlı, H. (2021). Web 2.0 araçlarının ilkokul seviyesinde kullanım alanları. Instructional Technology and Lifelong Learning, 2(1), 75-110. https://doi.org/10.52911/itall.938122 Çelik, T. (2019). Bilinçli sosyal medya kullanımı için paydaşlarla el ele. Pegem Akademi. Demir, S., & Kılıçkıran, H. (2018). Dijital öykü uygulamasının özel yetenekli öğrencilerin yazma becerilerine etkisi. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(4), 12-18. Deperlioğlu, Ö., & Köse, U. (2010). Web 2.0 teknolojilerinin eğitim üzerindeki etkileri ve örnek bir öğrenme yaşantısı. Akademik Bilişim, 10, 10-12. Dikmen, M., & Tuncer, M. (2018). Bilgisayar destekli eğitimin öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisinin meta-analizi: Son 10 yılda yapılan çalışmaların incelenmesi. Türk Bilgisayar ve Matematik Eğitimi Dergisi, 9(1), 97-121. Drexler, W., Baralt, A., & Dawson, K. (2008). The teach Web 2.0 consortium: A tool to promote educational social networking and Web 2.0 use among educators. Educational Media International, 45(4), 271-283. Eminoğlu, N., & Tanrıkulu, H. (2018). Okuma yazma öğrenerek ilkokula başlamış öğrencilerin karşılaştıkları sorunların öğretmen ve veli gözüyle değerlendirilmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 6(2), 56-69. Gılıç, İ. I., & Yanpar Yelken, T. (2022). Konuşma ve yaratıcı yazma becerilerinin Web 2.0 destekli CLIL ve Web 2.0 ile geliştirilmesi. Uluslararası İnovatif Eğitim Araştırmacısı, 2(2), 241-275. Gökçe, A. (2020). İlkokul dördüncü sınıf Türkçe dersinde yaratıcı yazma uygulamalarının öğrencilerin Türkçe dersi tutumu, yazma tutumu ve yaratıcı yazma becerileri üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü). Görgün, B., & Melekoğlu, M. A. (2019). Türkiye'de özel öğrenme güçlüğü alanında yapılan çalışmaların incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 9(1), 83-106. Greenhow, C., Robelia, B., & Hughes, J. E. (2009). Learning, teaching, and scholarship in a digital age: Web 2.0 and classroom research: What path should we take now? Educational Researcher, 38(4), 246-259. Grosseck, G. (2009). To use or not to use Web 2.0 in higher education? Procedia-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 478-482. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2009.01.084 Gündüzalp, C. (2021). Web 2.0 araçları ile zenginleştirilmiş çevrimiçi öğrenmenin öğrencilerin üstbilişsel ve yaratıcı düşünme becerilerine etkisi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 10(3), 1158-1177. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 603-634. Karadağ, K. (2018). Öğretim teknolojilerinden Storybird uygulamasının 5. sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma becerilerine ve yazmaya yönelik tutumlarına etkisi. (Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü). Karaman, S., Yıldırım, S., & Kaban, A. (2008). Öğrenme 2.0 yaygınlaşıyor: Web 2.0 uygulamalarının eğitimde kullanımına ilişkin araştırmalar ve sonuçları. XIII. Türkiye'de İnternet Konferansı Bildirileri, 35-40. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi (15. baskı). Nobel Yayın Dağıtım. Karunasena, A., Deng, H., & Zhang, X. (2012). A Web 2.0 based e-learning success model in higher education. Lecture Notes in Information Technology, 23, 177-182. Kır, D. B. (2024). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenen öğrencilerin yazma becerilerini geliştirmeye yönelik bir web aracı: Pixton. International Journal of Field Education, 10(1), 60-74. https://doi.org/10.32570/ijofe.1452545 Kırmızı, F., & Beydemir, A. (2012). İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersinde yaratıcı yazma yaklaşımının yazmaya yönelik tutumlara etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 319-337. Kıyıcı, F. B. (2010). The definitions and preferences of science teacher candidates concerning Web 2.0 tools: A phenomenological research study. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 9(2), 185-195. Köse, U. (2010). A blended learning model supported with Web 2.0 technologies. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 2794-2802. Küçük, S. (2007). Yazılı anlatım ve yaratıcılık. Samsun: On Dokuz Mayıs Üniversitesi Yayınları. Mete, F., & Batıbay, E. F. (2019). Web 2.0 uygulamalarının Türkçe eğitiminde motivasyona etkisi: Kahoot örneği. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(4), 1029-1047. Onbaşılı, Ü. İ. (2021). İlkokul programlarına yönelik Web 2.0 araçlarıyla desteklenmiş etkinlik örnekleri. Nobel Akademik Yayıncılık. Oral, G. A. (2013). Çalışma hayatında kuşaklar ve çatışmalar (Yüksek lisans tezi). Bahçeşehir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Palli, S. (2020). The use of technology and Web 2.0 tools in English language teaching and learning (Master of Digital Media, Communication and Journalism, Aristotle University of Thessaloniki, Greece). Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. NCB University Press, 9(5), 1-6. Şahin, A. (2019). Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem Akademi. Tağa, T., & Ünlü, S. (2013). A review on the problems faced in the writing instruction. Turkish Studies, 8(8), 1285-1299. TDK (Türk Dil Kurumu). (2021). Genel açıklamalı sözlük. Ankara: TDK Yayınları. Telli Yamamoto, G., & Karamanlı Şekeroğlu, Ö. (2014). Sosyal medya ve blog. İstanbul: Kriter Yayınevi. Topbaş, S. (1998). Dil, anadili ve Türkçe öğretimi. In S. Topbaş (Ed.), Türkçe öğretimi (2nd ed., pp. 1-21). Anadolu Üniversitesi Yayınları. Topuzkanamış, E. (2014). Yazma stratejileri öğretiminin Türkçe öğretmenliği birinci sınıf öğrencilerinin yazma başarısına etkisi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 3(2), 274-290. Türe, G. (2021). Dijital dünyanın okuma ve yazma becerileri üzerindeki etkisi. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Dergisi, 4(2), 148-164. Ungan, S., & Dincel, Ö. (2022). Ana dili olarak Türkçe öğretiminde ölçme değerlendirme temalı bilimsel araştırmalar: Bir içerik analizi çalışması. Türkiye Eğitim Dergisi, 7(2), 562-576. Uslu, A. (2019). İşbirlikli dijital hikaye anlatımının ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma ve sosyal duygusal öğrenme becerilerine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa. Virkus, S. (2008). Use of Web 2.0 technologies in LIS education: Experiences at Tallinn University, Estonia. Electronic Library and Information Systems, 42(3), 262–274. Yaşar-Sağlık, Z., & Yıldız, M. (2021). Türkiye'de dil öğretiminde Web 2.0 araçlarının kullanımına yönelik yapılan çalışmaların sistematik incelemesi. JRES, 8(2), 418-442. https://doi.org/10.51725/etad.1011687 Yazıcı, S., Ocak, İ., & Bozkurt, M. (2021). Web 2.0 araçları ile ilgili eğitim çalışmalarının incelenmesi. JRES, 8(2), 474-487. https://doi.org/10.51725/etad.1009299 Yaşar Sağlık, Z., & Yıldız, M. (2023). Web 2.0 araçlarıyla desteklenen kelime öğretiminin kelime bilgisi, okuduğunu anlama ve akıcı okuma becerilerine etkisi. 21. Uluslararası Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Ankara, Turkey.