Divan Edebiyatı Metinleri ile Konuşma Dersi Etkinlik Tasarımı
Authors/Creators
Description
Bu çalışma, divan edebiyatı metinlerinden oluşturulan konuşma etkinliklerinin öğrencilerin üst düzey düşünme becerilerine etkisini göstermek amacıyla oluşturulmuştur. Araştırmada divan edebiyatı metinleri ile konuşma etkinlikleri hazırlanarak 12. sınıf öğrencilerine uygulanmıştır. Araştırma, 2023-2024 eğitim öğretim yılı bahar döneminde İstanbul ili Sancaktepe ilçesinde MEB’e bağlı bir devlet okulunda 12. sınıfta eğitim gören 31 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Uygulamalar, bir hafta konuşma etkinliği ve akabindeki hafta etkinlik değerlendirmesi olacak şekilde toplam iki hafta konuşma etkinliği ve iki hafta da etkinlik değerlendirmeleri olacak şekilde dört haftada tamamlanmıştır. Uygulama sürecinde araştırmacı öğretmen ve öğrencilerin etkinliklere dair görüşleri alınmış ve süreç içerisinde konuşma etkinliklerine dair değerlendirmeler yapılmıştır. Araştırma kapsamında oluşturulan etkinlikler ile konuşmacı öğrencilerin divan edebiyatı metinleriyle hazırlanmış konuşma metni etkinliklerinde aktif konuşma yapmaları istenmiş, dinleyici öğrencilerin de ellerindeki metinleri kullanarak konuşma diline odaklanmaları ve süreç içinde aktif kalmaları sağlanmaya çalışılmıştır. Konuşma metni etkinlikleri, öğrenci ve öğretmen nüshası olmak üzere iki parçadan oluşmaktadır. Öğretmen nüshasında konuşma öncesi, sırası, sonrası soru ve cevapları; öğrenci nüshasında ise konuşma sırası görevi ve konuşma metni yer almıştır. Eylem araştırması yöntemiyle uygulanan etkinlikler iki kez aynı öğrenci grubuna uygulanmış ve her uygulama sonrası öğrencilere değerlendirme formları dağıtılmıştır. Öğrencilerden alınan dönütler çerçevesinde uygulamada iyileştirmeler yapılmış ve konuşma metni etkinlik tasarımları yeniden yapılandırılmıştır. Araştırma neticesinde konuşma metni etkinliklerinin haftada bir ders saati içinde hem uygulanabilir olduğu hem de ölçme ve değerlendirme işleminin yapılabilir olduğu tespit edilmiştir. Böylece klasik uygulamadaki bireysel ve subjektif ölçütler (beden dili, konuya hakimiyet gibi) yerine üst düzey düşünme becerilerinin işe koşulduğu yeni tasarımın okullarda uygulanması önerilmiştir.
Files
1. Benzer, A. & Ulu, V..pdf
Files
(908.6 kB)
| Name | Size | Download all |
|---|---|---|
|
md5:c1c4d031738204ec1fb7bfd38a166b6a
|
908.6 kB | Preview Download |
Additional details
References
- Batur H. ve Elbay O. (2023). Ortaöğretim Türk Dili ve Edebiyatı 12. Sınıf Ders Kitabı. Ankara: Ordinat Yayınları. Benzer, A. (2023). Çocuklar için Konuşma Etkinlikleri. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 2. Basım. Benzer, A. (2020a). Dil Öğretiminde İşlevsel Dil Bilgisi. Ankara: Pegem Akademi, 4. Basım. Benzer, A. (2020b). Konuşma Metni ile Konuşma Dili Farkındalığına Dönük Etkinlik Tasarımı. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 295-319. Benzer, A. ve Ünsal, F. (2019). Konuşma öğretiminin program ve ders kitabı ekseninde uygulamaya yansıması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(3), 647-662. Beyhan, A. (2013). Eğitim Örgütlerinde Eylem Araştırması. Bilgisayar ve Eğitim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 – Sayı: 2, 65-89. Bilkan, A. F. (2006). Liselerde Divan Edebiyatı Öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, Cilt:34 – Sayı: 169. Büyükikiz, K. K. ve Hasırcı S. (2013). Anadili Öğretiminde Konuşma Becerisinin Yeri. IRRA Okuma ve Yazma Eğitimi Araştırmaları, 1 (1), 57-63. Çerçi, A. (2015). Türkçe Öğretmenlerinin Öğrencilerin Konuşma Becerisini Ölçme ve Değerlendirmeye İlişkin Görüşleri. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt 2, Sayı 4. Demirçizade, E. (2011). Edebi Dilimizin Gelişmesinde Fuzuli Merhalesi. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi 6, (s. 209-230). İstanbul. Demirel, A. (2023). Ortaokullarda dil bilgisi öğretiminin uygulamadaki güncel durumu: Sorunlar devam ediyor mu? TEBD, 21(1), 402-424. https://doi.org/10.37217/tebd.1125739 Demirkol, S.; Aytaş, G. (2023). Konuşma Becerisi Eğitimine İlişkin Türkçe Öğretmenlerinin Öz Yeterlik Ölçeği Geliştirme Çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(1), 30-46. Devellioğlu, F. (2007). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara, Aydın Kitabevi Yayınları, 24. Baskı. Doğan, Y. (2009). Konuşma Becerisinin Geliştirilmesine Yönelik Etkinlik Önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Kış, 7(1), 185-204. Göğüş, B. (1978). Orta dereceli okullarımızda Türkçe ve yazın eğitimi. Ankara: Kadıoğlu Matbaası. Gündüz, A. ve Demir, S. (2021). Konuşma Kaygısı Ölçeğinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, The Journal of International Social Sciences Cilt: 31, Sayı: 1, Sayfa: 145-159. https://www.demirci-bld.gov.tr/demirci-sozcukler.aspx Erişim Tarihi: 22.04.2024. https://www.edebiyatakademi.com/baki-gazelleri/ Erişim Tarihi: 08.03.2024 Kesici, S. (2021). Konuşma becerisini geliştirmek için kullanılan öğretim yöntem ve teknikleri ile ilgili çalışmalar üzerine bir inceleme. Pamukkale Üniversitesi Türkçe Eğitimi Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Denizli. MEB (2023). 12. Sınıflar Türk Dili ve Edebiyatı Dersi Yıllık Planı. Sancaktepe'de Bir Resmî Anadolu Lisesi'nin Türk Dili ve Edebiyatı Zümresi, İstanbul. MEB (2018). Türkçe Dersi Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. MEB (2018). Türk Dili ve Edebiyatı Öğretim Programı. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. MEB (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı. Metin, O. ve Ünal, Ş. (2022). İçerik analizi tekniği: İletişim bilimlerinde ve sosyolojide doktora tezlerinde kullanımı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (Özel Sayı 2), 273-294. Olukçu, E. ve Yıldız, D. (2022). Üst Düzey Düşünme Becerileri Kavramları Bağlamında Türkçe Ders Kitaplarının İncelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 10, 224-246. Öz, E. (2023). Üst düzey düşünme becerileri ile ilgili araştırmaların bibliyometrik analizi: türkiye perspektifi. Millî Eğitim Dergisi, 52 (Özel Sayı), 107-136. DOI: 10.37669/milliegitim.1308837. Öztürk, E. C. (2002). Su Kasidesi Şerhi. Ankara: İksad Publishing House. Öztürk, M. (2019). Ortaöğretim Türk Dili ve Edebiyatı 10 Ders Kitabı. Ankara: Öğün Yayınları. Pala, İ. (2004). Ansiklopedik Divan Şiiri Sözlüğü. İstanbul: Kapı Yayınları, 14. Basım. Sami, Ş. (1996). Kamûs-ı Türkî. İstanbul: Çağrı Yayınları, 14. Baskı. Tiryakiol, S. (2021). Pedagojik Gramer – Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Tasarımı. Ankara: Nobel Bilimsel Eserler Yayınevi, 1. Baskı. Türkçe Sözlük. (2005). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları. Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük İçinde. Erişim adresi: http://sozluk.gov.tr/. Erişim Tarihi: 26.07.2024 Urquhart, C. (2018). Nitel araştırmalar için temellendirilmiş kuram. Anı. Üçok, N. (2004). Genel Dilbilim (Lenguistik). İstanbul: Multilingual Yayınları. Ünsal, F. (2019). Türkçe derslerinde rol alma modeli ile hazırlanan etkinliklerin öğrencilerin tutum ve kaygılarına etkisi. Marmara Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. Vardar, B. (2002). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. Multilingual Yabancı Dil Yayınları, İstanbul. Yamaner, G. (2023). AYT Edebiyat Planlı Ders Föyü. Ankara: Eğitim Vadisi Yayınları. Yangil, M. K. ve Topçuoğlu Ünal, F. (2019). İkna etme tekniğinin konuşma tutumu üzerindeki etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(2), 321-336. Yılmaz, E. A. (2020). Oyunların Gücü Adına! Oyunlaştırma Bilimine Giriş. İstanbul: Eplison Yayınevi.