Potencjał bibliometryczny bibliograficznej bazy danych CYTBIN w świetle prostych i złożonych wskaźników analitycznych. Rysunki.

Zamieszczone tu rysunki stanowią materiał ilustracyjny wyników badań nad bibliograficzną bazą danych CYTBIN zaprezentowanych na I Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Organizacja i recepcja treści w środowisku cyfrowym, która odbyła się 23 maja 2017 r. w Katowicach, a opisanych w artykule pt. "Potencjał bibliometryczny bibliograficznej bazy danych CYTBIN w świetle prostych i złożonych wskaźników analitycznych" opublikowanym w kwartalniku Bibliotheca Nostra.

Zachowano numerację rysunków analogiczną do artykułu źródłowego.

Na rysunku 1 przedstawiono informację pochodzącą z bazy CYTBIN o osobach będących członkami Rady programowej Konferencji (kolor czerwony, zewnętrzna orbita) oraz osobach, które je cytowały (kolor zielony, wewnętrzna orbita).
Powtarzające się osoby z różnymi formami zapisu świadczą o powieleniu niektórych rekordów opisujących autorów. Chcąc zliczyć cytowania dla takich osób należałoby sumować cytowania wszystkich rekordów im odpowiadających.

Na rysunku 2 przedstawiono mapę cytowań między autorami bez autocytowań, z nieważonym stopniem wchodzącym, wyliczonym na podstawie bazy, gdzie wierzchołki oznaczają  autorów, a łuki między nimi wskazują na cytowanie. Cytowanie nie jest relacją zwrotną, dlatego kierunek łuku, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, prowadzi od autora cytującego do autora cytowanego. Nieważony stopień wchodzący oznacza, że relacja cytowania zaistniała (nie uwzględniana jest liczba cytowań między konkretną parą autorów, a jedynie jej fakt) i w tym przypadku wskazuje na autorów najczęściej cytowanych. Im autor częściej cytowany przez innych różnych autorów, tym więcej łuków wskazuje na wierzchołek go reprezentujący.

Na rysunku 3 przedstawiono mapę cytowań pomiędzy autorami bez autocytowań z nieważonym stopniem wychodzącym, wyliczonym na podstawie danych z bazy, gdzie wierzchołkami są autorzy, a łuki między nimi wskazują na cytowania. Kierunek łuku, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, prowadzi od autora cytującego do autora cytowanego. Nieważony stopień wychodzący oznacza, że relacja cytowania zaistniała i w tym przypadku wskazuje na autorów, którzy najczęściej cytują innych. Im autor częściej cytuje różnych innych, tym więcej łuków wychodzi z wierzchołka go reprezentującego i tym większy jest punkt reprezentujący danych wierzchołek.

Na rysunku 4 również przedstawiono cytowania. Rozmiar wierzchołka określa indeks Hirscha danego autora, wyliczony na podstawie zawartości bazy. Jest to miara całkowitoliczbowa, a maksymalna jej wartość w tym przypadku wynosi cztery, zatem możemy obserwować wierzchołki o trzech rozmiarach. Wartość Hirscha cztery wystąpiła tylko dla dwóch największych wierzchołków (J. Sadowska i J. Wojciechowski).

Na rysunku 5 przedstawiono cytowania między czasopismami przedstawione za pomocą struktury  sieciowej. Wierzchołki reprezentują poszczególne tytuły czasopism, łuki cytowania. Im grubszy łuk, tym większa liczba cytowań. Pogrubione łuki przy konkretnych tytułach obrazują autocytowania. Wielkość wierzchołka wskazuje na stopień wchodzący, czyli rozmiar jest proporcjonalny do liczby otrzymanych cytowań.