Dijagnostički značaj ekstracelularnih vezikula kod malignih oboljenja

Invazivnost dijagnostičkih procedura godinama predstavlja problem, i pacijenata, i zdravstvenog sistema. Dijapazon procedura za dijagnostiku nije različit ni kad su u pitanju maligna oboljenja. Zbog toga je poslednjih godina fokus na dizajniranju što manje invazivnih procesa koji će biti prijatniji za pacijenta, ali jednako precizni kao već postojeće procedure. U tim istraživanjima prednjače tečne biopsije, gde je sve veće interesovanje usmereno prema ekstracelularnim vezikulama (EV) i njihovoj ulozi u međućelijskoj komunikaciji. Ekstracelularne vezikule nose informacije o ćelijama iz kojih su potekle, bogat su izvor specifičnih proteina i nukleinskih kiselina, i tako redstavljaju važan izvor neinvazivnih biomarkera. Iako se aktivno istražuje potencijalniznačaj EV kao biomarkera malignih oboljenja, njihova patofiziološka uloga još nije dovoljno ispitana.