Ebelik Öğrencilerinin Klinik Ortamlarda Aidiyet Duygusu Deneyimleri: Nitel Bir Çalışma

Amaç: Bu araştırma ebelik son sınıf öğrencilerinin klinik ortamlardaki aidiyet duygusu deneyimlerini ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem:   Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışma 2021-2022 eğitim öğretim dönemi bahar yarıyılında, 35 ebelik son sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Veriler yarı yapılandırılmış bireysel görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Araştırmada temalar oluşturulmuş, verilerin analizi için içerik analizi tekniğinden yararlanılmıştır.

Bulgular:  İçerik analizi sonucunda altı tema ve on bir alt tema belirlenmiştir. Birinci tema aidiyet duygusunun anlamıdır. Öğrencilerin büyük çoğunluğu aidiyeti, bulunduğu ortamda rahat etmek olarak tanımlamıştır.  İkinci tema kendini klinik ortamlara ait hissetmedir. Öğrenciler özellikle doğumhane, obstetri, jinekoloji servislerinde aidiyet duygusunu daha çok hissettiklerini ifade etmişlerdir. Üçüncü tema klinik ortamlarda aidiyet duygusunu geliştiren faktörlerdir. Öğrencilerin tamamına yakını kliniklerdeki ebelerin hemşirelerin ve doktorların, öğretici, destekleyici, güven verici ve saygılı yaklaşımlarının kendilerini kliniklere ait hissetmelerinde büyük etken olduğunu belirtmiştir. Dördüncü tema klinik ortamlarda aidiyet duygusunu engelleyen faktörlerdir. Öğrenciler olumsuz hemşire ve ebe tutumlarından etkilendiklerini belirtmişlerdir. Azarlanma korkusu, saygı duyulmaması, değer verilmemesi, iletişim kurmama ve yok sayma, sert ve yargılayıcı tavırlar bunlar arasındadır. Beşinci tema klinik ortamlarda aidiyet duygusu eksikliğinin yansımalarıdır. Öğrenciler kendilerini klinik ortama ait hissetmediklerinde staja devam etmek istemediklerini, motivasyonlarının düştüğünü, öğrenmelerinin olumsuz etkilendiğini ve bunun sonucunda hastalarla yeterince ilgilenemediklerini ve mesleki aidiyetlerini sorguladıklarını belirtmişlerdir. Altıncı tema klinik ortamlarda aidiyetlerini geliştirmek için önerilerdir. Öğrenciler; başta hemşire ve ebeler olmak üzere hastane çalışanlarının kendilerine karşı olumlu bir tutum içinde olmalarını, kendileriyle iyi iletişim kurmalarını, değer vermelerini, öğretici ve destekleyici olmalarını ve öğrencileri ekibin bir parçası gibi görmelerini istemektedirler

Sonuç:   Sağlık ekibi üyelerinin öğrencilerle destekleyici ilişkiler kurması, eğitimcilerin öğrencileri uygulamaya teşvik etmesi ve klinik ortamlarda öğrencilerin ihtiyaçları doğrultusunda gerekli düzenlemelerin yapılması önerilebilir.