Yeni Medya Sanatında Soyut Verileri Akışkan Formda Görselleştirme

Günümüz teknolojisinde kullanılan araçlar yoluyla elde edilen veriler yeni anlatım ve ifade biçimleriyle birlikte sanat yeni bir boyut kazanmış ve sanatçılar izleyicinin ihtiyacını karşılayacak yeni görüntüleri oluşturma yoluna gitmişlerdir. Çevremizde gerçek zamanlı bilgileri kaydeden kameralar, haber servisleri, müzik, video gibi teknolojik araç ve gereçler yoğun bilgileri barındıran veri tabanları oluşturmaktadır. Bilgisayar teknolojisi ile sürekli akışkan halde olan bilgilerin soyut data verilerinin sanatçı tarafından birtakım işlemlerden geçirilerek görselleştirilmektedir. 1995 yılında Natalie Jeremijenko'nun “Live Wire” isimli projesiyle veritabanı bilgisayar haritalama yöntemiyle teldeki titreşimlerle ilk kez görselleştirilmiştir. Sanal mekanlar ve akışkan mimariler küratörlüğünü Jean-François Lyotard'ın yaptığı Los Inmateriales sergisinde yer alır. Los Inmateriales sergisinden birkaç yıl sonra, Marcos Novak, akışkan mimariyi üretken bir siber uzay modeli ve mükemmel bir maddi varlık olarak kavramsallaştırdı. 2021 yılında Refik Anadol, “Makine Hatıraları: Uzay” serisinde teleskoplardan ve uydulardan elde ettiği soyut verileri akışkan bir biçimde görselleştirdi.