Purposeful use of electronic space in the productivity of education in the field of humanities

شیوع بیماری کرونا و تعطیلی مراکز آموزشی، خصوصا دانشگاهها تغییر عمدهای در زیر ساختهای آموزشی به همراه داشت. بسته شدن دانشگاهها و ضرورت تداوم آموزش رسمی دانشجویان، دستاندرکاران و متولیان امر آموزش را وادار به تجهیز مراکز آموزشی با ابزار الکترونیک و ایجاد فضای مجازی نمود. حوزه علوم انسانی نیز که در عرصه تاخت و تاز مهارتها و تکنیکهای الکترونیکی از سرعت بسیار پایینی برخوردار بود ناچار به همگامی با این حرکت پر شتاب شد. دانشجویان و اساتید این حوزه که به طور معمول روشهای سنتی را پاسخگوی نیازهای آموزشی میدیدند پس از رویارویی با این تحول جدید و پرسرعت به منظور جلوگیری از عقب ماندگی آموزشی، خود را به فراگیری مهارتهای رایانهای و آشنایی با قابلیتها و امتیازات آموزش الکترونیکی ملزم نمودند و تحول چشمگیری در این عرصه رقم خورد. این نوع آموزش فرصت مناسبی جهت ارتقاء سطح تدریس و تحصیل در حوزه علوم انسانی خصوصا رشته تاریخ به شمار میآید. به نظر میرسد فضای الکترونیک نه تنها آموزش سنتی را وارد مرحله نوینی نمود بلکه زیرساختها و امکانات موجود در این نوع آموزش، باعث هر چه تخصصیتر شدن فرایند فراگیری در رشته تاریخ شد. هر چند از چالشها و مشکالت مختص به آن نمیتوان چشم پوشی کرد. در نوشتار حاضر با کمک روش پژوهش اکتشافی، تاثیر فضای الکترونیک در ارتقاء کیفیت آموزشی رشته تاریخ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در طول مسیر پژوهش نقاط قوت و ضعف آموزش الکترونیک در این حوزه شناسایی شده و پس از آن راهکارهایی جهت کسب بینش جدید در هر چه بهتر شدن فرایند یادگیری ارائه خواهد شد.