KORKU FİLMİ İZLEME NEDENLERİNE İLİŞKİN AMPİRİK ÇALIŞMALARIN SİSTEMATİK BİR ANALİZİ

Bu çalışmada, korku filmi izleme nedenlerini/deneyimlerini sorunsallaştıran alanyazına odaklanılmış ve mevcut yazın üzerinden sistematik bir analiz amaçlanmıştır. Bunun için de Google Scholar ve PsycInfo veri tabanlarında ‘horror films’ kelimesi taratılarak elde edilen verilerden yararlanılmıştır. Verilere erişilirken iki dâhil etme kriteri belirlenmiştir: Çalışmanın İngilizce dilinde ve hakemli dergilerde yayınlanmış olması ve başlığının ‘horror films”i içermesi. Korku türü dışındaki film türlerine maruz kalmayı ölçen çalışmalar ise araştırmadan dışlanmıştır. Mevcut kriterler üzerinden toplam 42 çalışma analize dâhil edilmiş; temel bulgular, korku filmi izlemeyi neden sevdiğimiz, korkunun neden çekici geldiği, korku filmi tercihi ve bundan alınan zevk ile kişilik tipleri, cinsiyet
farklılıkları ve diğer bireysel farklılıklar arasında ilişki olup olmadığı, korku filmi izlerken korku duygumuzun nasıl geliştiği, açığa çıkan bu duyguyla nasıl başa çıktığımız, korku filmi izlemenin psikolojik ve duygusal sonuçlarının neler olduğu ve korku filmine maruz kalmakla ileri derecede meraklı olmak arasında bir ilişkiden söz etmenin mümkün olup olmadığı sorularına yanıt sunması bakımından on bir parametre üzerinden kategorize edilmiştir: Kaosu kontrol etmek, benlik saygısı ve şaşırtıcı çözümler, cinsellik ve ceza konusundaki tutumlar, duygulanım ihtiyacı, hayal kurma eğilimi, maruz kalma stratejisi, bitiş türü tercihi, spoiler etkisi, cinsiyet değişkeni, film bitiminde yaşanan kalıcı hasarlar. Genel olarak değerlendirildiğinde korku filmi izleme psikolojisi üzerine yürütülen
ampirik çalışmaların yalnızca psikoloji, psikoterapi, iletişim çalışmaları, geliştirme çalışmaları, klinik psikoloji ve medya çalışmalarıyla ilişkili olarak değil, aynı zamanda bu disiplinler arasında kurulan eklektik bağla geliştirildiği söylenebilir. Konuyla ilgili sınırlı araştırma göz önüne alındığında bu analiz, mevcut bilgi durumunu özetlemenin ve gelecekteki araştırmalar için yönergeler geliştirmenin bir yolu olarak görülebilir.