Życie na skraju - marginesy społeczne wielkiego miasta

Publikacja ta powstała jako rezultat badań nad marginesami społecznymi
miasta Poznania i stanowi całość złożoną z kilkudziesięciu opracowań
pod wspólnym tytułem „Życie na skraju – marginesy społeczne wielkiego
miasta”, proponując szerokie tematycznie spektrum marginalizacji społecznej,
od perspektywy historycznej miasta Poznania, po współczesne problemy
jego mieszkańców, funkcjonujących na marginesach różnych przestrzeni
społecznych miasta.
Zróżnicowany charakter publikacji wynika z międzyśrodowiskowego
charakteru badań, łączącego w jeden zespół zarówno pracowników naukowych
jak i praktyków, wywodzących się z poznańskich instytucji i organizacji
pozarządowych, działających w obszarze społecznego wykluczenia. Potrzeba
stałej wymiany czy dialogu między „światem nauki” i „światem praktyki”
jest powszechnie akceptowana, co nie oznacza, że „teoria” i „praktyka”
mówią tym samym językiem. Jak twierdził Alfred Schütz (1971), każda dziedzina
ma swoją „prowincję znaczeń”, ma swoją grę językową. Istnieje oczywiście
możliwość wymiany między tymi obszarami, co wymaga zabiegów
„tłumaczenia” stosowanych pojęć czy to w języku potocznym czy naukowym.
Stąd mogą się rodzić nieporozumienia między tymi dwoma „światami”.
Często inne wartości, cele czy standardy przyświecają nauce a inne
praktyce, co nie oznacza, że nauka rezygnuje z ambicji bycia „praktyczną” a
praktyka często posługuje się „teoriami” i nie tylko „teoriami życia potocznego”.
Język nauki jest często przetwarzany przez praktykę, teorie przyjmują
postać zasad kierujących działaniami, powstaje coś w rodzaju „technologii
społecznej”. Oczywiście nauka może również rekomendować praktyczne
zmiany a praktyka dostarczać doświadczeń, które mogą być przedmiotem
ewaluacji ze strony nauki, przydatność nauki dla praktyki wyraża
się także poprzez raporty z badań, których wyniki stanowią podstawę wielu
zamieszczonych tu artykułów.