Włókna polipropylenowe jako mikrozbrojenie betonu cementowego

W ostatnim stuleciu beton cementowy należał do najczęściej stosowanych materiałów budowlanych. O jego trwałości decyduje bardzo wiele czynników, takich jak odpowiednio zaprojektowany skład betonu, prawidłowość przebiegu procesu wykonania oraz pielęgnacji świeżej mieszanki betonowej. Pomimo spełnienia wszystkich tych czynników w betonie cementowym możemy wyróżnić miejsca świadczące o nieciągłości jego struktury. Nieciągłość ta powodowana jest w dużym stopniu poprzez nieprzehydratyzowane ziarna cementu oraz mikrospękania związane z występowaniem naprężeń wewnętrznych przekraczających chwilową wytrzymałość betonu.   Analizując oddziaływanie obciążeń zewnętrznych i tworzących się w pierwszej fazie twardnienia betonu (do 6 godzin) mikrospękań zlokalizowanych najczęściej na powierzchni zewnętrznej wyrobu oraz na granicy kruszywo-zaczyn cementowy można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, iż maja one bezpośredni wpływ na osłabienie materiału podczas jego  eksploatacji, a w warunkach najbardziej niekorzystnych mogą spowodować jego zniszczenie. Aby zaradzić tym oddziaływaniom na powierzchnie betonu w jego początkowym wieku należy zastosować dodatek włókien polipropylenowych, które tworząc mechanizm przeciwdziałania rozwojowi mikrospękań tworzą poprzez równomierne rozproszenie (ponad 7 000 000 na m3) krótkich i cienkich włókien siatkę przestrzenną  w świeżej mieszance betonowej zapobiegając mikrospękaniom. Skutkom oddziaływania tych procesów na beton nie jesteśmy w stanie całkowicie zapobiec, jednak istnieją możliwości ukształtowania struktury betonu w taki sposób, aby stworzyć mieszankę, która nie będzie podlegać segregacji oraz uszkodzeniom powierzchniowym w postaci rys skurczowy. Jednym ze sposobów zapobiegania powstawaniu mikrospękań powstających na powierzchni betonu cementowego jest stosowanie dodatku  włókien polipropylenowych