Rûm Sûresinin 41. Âyeti Bağlamında Ekolojik Bozulma
Authors/Creators
Description
Yeryüzünün halifesi seçilen insanoğlu, kusursuz bir şekilde kendisine emanet edilen doğaya hem kendisinin hem de diğer canlıların yaşamını devam edebilmesi için sahip çıkmak zorundadır. Gelinen nokta, insanların bu emanete hakkıyla sahip çıkmadıklarını göstermiştir. Bilimsel araştırmaların vardığı sonuçlar, ekolojik bozulmanın insan ve diğer canlıların yaşamlarını tehdit eden boyutlara ulaştığını ortaya koymaktadır. Bu bozulmanın kara ve denizlerde insan eliyle meydana geldiği anlaşılmaktadır. Karada meydana gelen savaş, ekonomik alandaki mücadele, insandaki fazla isteme hırsı, bencillik, çevreyi kirletme, sanayileşme, kimyasal atıklar ve tarım alanlarının yerleşim yerleri için işgal edilmesi gibi birçok nedenden dolayı yeryüzündeki yaşam gittikçe zorlaşmıştır. Denizlerdeki bozulmanın sebepleri arasında ise petrol sızıntıları, kirlilik, kimyasal ve nükleer atıkların sulara akıtılması gibi nedenler öne çıkmaktadır. Çevre kirliliği ve doğadaki bu bozulmaya, Allah (c.c.) Rûm sûresinin kırk birinci âyetinde şöyle değinmektedir: “İnsanların elleriyle işledikleri yüzünden karada ve denizde fesat çıkar; Allah da belki dönerler diye yaptıklarının bir kısmını böylece kendilerine tattırır.” Allah (c.c.) insanın sorumsuzca davranarak çevreyi tahrip etmesinin hem bu dünyada hem de ahirette karşılığının olduğunu ve bunun cezasız kalmayacağını söylemektedir. Yeryüzündeki bu tahribat ve ekolojik bozulmanın önüne geçmek için, âyet ve hadislerde emanete sahip çıkma, bencil davranmama, şahsi ve genel temizliğe dikkat etme, canlıları koruma, ağaçlandırma yapma ve kurak toprakları canlandırma gibi birçok çözüm ve öneri sunulmaktadır.
Files
57.İder, C..pdf
Files
(608.1 kB)
| Name | Size | Download all |
|---|---|---|
|
md5:aac2cf7038153662c4aa0a3333bf267b
|
608.1 kB | Preview Download |
Additional details
Dates
- Accepted
-
2024-05-13
References
- Abdulber, A. E. (t.y.). Televvusu'l-bîe mesâdiruh ve envâuh. Medinetu'l-Melik el-Ulûm ve Tekniyye Riyad, 4, 1998. Akçalı; Karayalı, B. O. (t.y.). İklim Değişikliği ve Türkiye Denizleri Üzerine Etkileri (1-60). TÜDAV. Atvur, S. (2022). Büyümenin Sınırlarından Küçülmeye: 50 Yılda Derinleşen Ekolojik Bozulma. Çevrimiçi Yay. Atvur, Senem, R., İnan. (2019). Ekolojik Güvenlik: Hayati Tehdit. Güvenlik Yazıları Serisi, 25. Aydın; Kaya, N. D. G. (2022). Çevre Sorunları ve Çözüm Arayışları. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 14(2), 197-215. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, K. (2009). İklim Değişikliği, Doğal Kaynaklar, Ekolojik Denge, Enerji Verimliliği ve Kentleşme Komisyonu Raporu. Çörtoslu Koca, S. (2007). Milletlerarası Özel Hukuka Göre Açık Denizlerde Meydana Gelen Çevre Kirliliğine Uygulanacak Hukuk. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fak. Dergisi, 9(Özel Sayı), 783-814. Demir, A. (2009). Küresel İklim Değişikliğinin Biyolojik Çeşitlilik ve Ekosistem Kaynakları Üzerine Etkisi. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 1(2), 37-54. Doğan, A. (2013). Büyük Türkçe Sözlük (2. bs). Akçağ Yayınları. Ebû Davut, S. b. el-'Aş'es b. İ. b. B. b. Ş. b. A. el-Ezderî es'-Sicistanî. (ts.). Sünen Ebû Davut. el-Mektebetu'l-Asriyye. Ebû Kâid, F. M. (t.y.). El-Vikâye mine'l-fesâdi'l-idârî ve mukâfetuhu min menzûri'l-fikri'l-İslâmî. Ekonomi İlimleri Dergisi Bağdat, 36. ed-Dâremî, E. M. A. b. A. b. el-F. b. B. b.Abdussamed. (2000). Sünen ed-Dâremî. Dârû'l-Muğnî. el-Beyzâvî, N. E. S. A. b. Ö. (1997). Envârü't-tenzîl ve esrârü't-te'vil. Daru İhyai't-Turasi'l-'Arabî. el-Buhârî, M. b. İ. E. A. el-Ce'fî. (2001). Sahihu'l-buhârî. Dâru Tukû'n-Necât. el-Bustânî, B. (1987). Muhitû'l-muhit kamûsun mutevellün li lüğeti'l-Arabiyye. Sahâtu Riyâd es-Sulhî. el-Fakî, M. A. (t.y.). El-Kur'ânû'l-Kerîm ve televvûsu'l-bîe. Mektebe el-Menâri'l-İslamiyye. el-Merâğî, A. b. M. (1946). Tefsîrû'l-Merâğî. Mektebe Mustafa el-Bâbî. el-Mısrî, A. M. (2015). Et-Televvûsu'l-bîi. Mektebe Bustâni'l-Ma'rife. el-Münâvî, Z. M. A. b. T. b. N. el-Haddâdî. (t.y.). Feyzü'l-kadîr şerhu'l-Câmi'i's-sagir. el-Mektebetu't-Ticâri el-Kübra. en-Nesâî, E. A. A. b. Ş. b. A. el-Hurasânî. (1986). El-Müctebî mine's-sünnen, es-sünnenü's-süğrâ. Mektebetû'l-Matbûâti'l-İslamiyye. er-Razî, E. A. Z. M. . (1999). Muhtâru's-sihâh. el-Mektebetu'l-Asriyye. Eroğlu, M. (2018). Çevre Koruma. Karadeniz Teknik Üniversitesi. eş-Şehrî, N. bnt. A. b. M. (2010). Himâyetu'l-bîe fî dav'il-Kitab ve's-sünne. Caiatu'l-Emîre. eş-Şa'râvî, M. M. (1991). Tefsir eş-Şa'râvî. Mektebetü'l-Üsre. et-Tirmizî, M. b. İ. b. S. b. M. ed-Dehhak. (1975). Sünen et-Tirmizî. Matbaa Mustafa el-Babî. Et-Televvusu'l-bîe (C. Âmûs & eş-Ş. Emel, Çev.). (2002). Daru'ş-Şurûk. ez-Zemahşerî, E.-K. C. M. b. Ö. b. A. (1987). El-Keşşâf 'an hakâ'iki gavâmizi't-tenzîl ve 'uyûni'l-ekâvîl fî vücûhi't-te'vil. Daru'l-Kutûbi'l-Arabî. Garabiyye, H. M. (2010). et-Televvusu'l-bîi: Mefhumuhu ve eşkâluhu ve keyfiyyeti et-teklili min huturetih. Journal of Environmental Studies, 3, 121-133. Israfilova, F. (2019). KUR'ÂN-I KERİM ve FEN BİLİMLERİ BAĞLAMINDA İNSAN. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(2), 404-425. İbn Âşûr, Muhammed et-Tâhir. (1984). Tefsîrü't-tahrîr ve't-tenvîr. ed-Daru't-Tunûsîyyeti. İbn Kesîr, E.-F. İ. İ. b. Ş. Ö. b. K. (1999). Tefsîrü'l-Kur'âni'l-'azîm (S. b. M. Selâme, Ed.). Dar Tayyibe. İbn Mânzûr, M. b. M. b. A. E.-F. C. (1993). Lisânû'l-Arap. Daru's-Sadr. İbn Sâsî, F. (2019). Himayetu'l-bîe fî dev'i's-sünneti'n-nebeviyye. Daru'l-Ehrâm. Kılıç, S. (2013). Çevre Sorunları ve Yoksulluk. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 5(1), 9-20. Maltaş, A. (t.y.). Ekoloji Ekseninde İnsan- Doğa İlişkisi ve Özne Sorunu. KMÜ Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 17(29), 1-8. Mevlüt; Ramazan, K. A. (2004). Çevre Sorunlarının Ortaya Çıkış Süreci, Çevre Yönetiminin Temelleri ve Ekonomik Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 9(2), 203-228. Müslim, E.-H. b. el-H. E.-H. en-Nisaburî. (2003). Sâhîh müslim el-muhtasâr. Darû'l-Fikir. Pazarcı, H. (1989). Uluslararası Hukuk Dersleri II. Kitap. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yay. Rida Şâh, Kâzimî, G. b. M., Aftâb Ahmed. (2010). El-Kur'ân ve'l-Bîe. Müessese Ali Beyt el-Mülkiyye li Fikri'l-İslamî. Tebessüm, A. D. (2022). İçinde Ekoloji ve Sistem. Atatürk Üniversitesi Açoköğretim Fak. Tolunay, D. (2001). Türkiye'de Ekosistem Tahribat Faktörü Olarak Habitat Kullanım Değişiklikleri. Memleket Siyaset Yönetim, 16(36), 279-304. Türkiye Barolar Birliği. (2014). Uluslararası Çevre Koruma Sözleşmeleri. Şen Matbaa. Vecdî, M. F. (1971). Dâiretu me'ârifi'l-karni'l-'ışrîn (C. 7). Dâru'l-Fikr. Yıldırım, C. (1989). İlmin Işığında Asrın Kur'ân Tefsiri. Anadolu Yayınları.