Afaria (Jean-Claude Brisville)
Afaria () Jean-Claude Brisvillek 1989an idatzitako antzezlana da.
Autorea
Brisville Bois-Colombesen jaio zen, 1922an.
Kazetari ikasketak egin zituen, eta antzerki-lanak, zinemarako gidoiak nahiz nobelak idatzi ditu.
Haren obra famatuenak L'Entretien de M. Descartes avec M. Pascal le jeune eta Le Souper hau dira; biak dira antzezlanak.
Argumentua
Obra hau 1815eko uztailaren 6ean Talleyrandek eta Fouchék izandako afarian oinarritua da.
Afari hartan bi frantsesek beren nazioaren etorkizuna adostu dute.
15eko martxoaren 20an Napoleon Elbatik itzuli da, herriaren eta soldaduen laguntzarekin Luis XVIII.a
garaitu du, eta berriro ere enperadore bihurtu da.
Koalizioko nazioek, Vienan batuta, Bonaparteren gobernua ez dute onartu; 150.000 soldadu bidali dituzte haren kontra, eta Waterlooko guduan (Belgika) garaitu dute.
Ekainaren 22an tronua bere semeari utzi dio, eta Santa Elenara erbesteratu da.
Napoleon II.aren gobernuaren buru Fouché jarri dute, eta, uztailaren 7an, berriro ere postua Luis XVIII.ari
utzi dio.
Une horretan kokatua da antzezlan honen argumentua, uztailaren 6ko gauean Fouché (Napoleon II.aren
Gobernuko presidenteak) eta Talleyrand (Luis XVIII.aren
aldekoa) azken horren etxean bildu dira, "afaltzeko", eta afari horretan Frantziaren etorkizuna erabaki dute: Fouchék Borboi etxeko errege onartu du.
Pertsonaiak
Obra honetako pertsonaiak lau dira:
Talleyranden zerbitzariak dira, momentu batean Fouchék esaten bere "menpe" daudela, hau da, bere informatzaileak direla.
Baina nire ustez, Idazleak Frantziako herriari "hitza" eman nahi dio 2 zerbitzariak erabiliz, bere ikuspuntua, joera etab.
Azkeneko orrialdean biek Frantziar egoerari buruz hausnarketa bat egiten dute liburuari amaiera eta ondorio bat emateko.
Nantesen jaio zen, apaiz egin zen, baina gero utzi zuen, 1789ko iraultzan parte hartu zuen, Konbentzioko parte izan zen Robespierrekin batera, Luis XVI.-ren exekuzioaren alde botatu zuen(Lyongo harakinaren ezizena lortu zuen) .Direktorioan kartzelan sartzen dute baina 1799.
Urtean amnistia lortzen du.
Napoleonen garaian, Poliziako ministro postuan geratzen da nahiz eta Bonaparterekin liskar handiak izan , Frantziako dirudunena bihurtzen da.
Napoleon IIren presidente probisional bihurtzen da, eta Luis XVIII onartzen duenean erregetzat berriro era Polizia ministro bihurtzen da.
Azkenean Italian erbesteratu eta hiltzen da.
Bere bizitzeko goiburua "beraiek edo nik" zen, hau da, bera ondo bizi eta hobetzeagatik edozer egiten zuen,adibidez, Lyongo iraultza bat isilarazteko hainbat pertsona hil zituen.
Liburuak esaten duen moduan, izaera bortitza eta guztiz berekoia zuen, polizia jarrera bat zuen, espiatzeko hainbat sare zituen, modu horretan botere asko lortuz.
Ekainaren 6ko gaueko hasieran Napoleon II.aren alternatiba moduan beste errepublika bat ezartzea zuen, momentu hartan bai Jakobinoak bai Kamerak bere esku zeudelako.
Azkenean Talleyrandekin bat egiten du eta Borboidarren erregea onartzen du.
Familia noblekoa , teologia ikasi zuen eta gotzain bihurtu zen.
Frantziar iraultzaren hasieran egon zen (Gizakiaren eskubideen VI artikulua berarena da).
Konbentzio garaian AEB egon zen, direktorioan bueltatu eta ministro bihurtu zen.
1799eko estatu kolpean Napoleoni lagundu zion eta bere karguan utzi zuen, Napoleonekin arazoak izan eta gero 1814.
Urtean Luis XVIIIren presidente bihurtu zen eta Frantziako ordezkari moduan egon zen Vienako kongresuan.
100 egunetako inperioa eta gero berriro ere Borboidarra lagunduz boterea lotu zuen.
Bere karrera diplomatikoak jarrera sozial eta "on" faltsu bat izatea behartu zion.
Modu batetik edo bestetik beti lortzen zuen nahi zuena.
