Barbastroko gurutzada
Barbastroko gurutzada edo Barbastroko setioa Alexandro II.a aita santuak 1063an bultzaturiko nazioarteko espedizioa izan zen, Barbastro Lleidako taifaren eremutik ateratzea helburua zuena.
Berez errekonkistaren zati bat izan zen baina bere ezaugarri internazionalak hurrengo bi mendeetako gurutzaden aurrekari bilakatu zuen espedizioa.
Italiar-normandiarrez osaturiko Aita Santuaren armadaz gain, Tomas Chalongoak zuzendutako borgoinarrek, Antso Ramirezek zuzendutako kataluniar eta aragoiarrek eta Gilen VIII.a
Akitaniakoak zuzendutako akitaniarrek ere hartu zuten parte.
Frantziar armadak Pirinioak zeharkatu zituen Somportetik eta kataluniar armada Gironan 1064ko hasieran bildu zen.
Armada biek batu eta Grauserako bidea hartu zuten Barbastro erasotzeko.
Hiriak ez zuen laguntza jaso Lleidatik eta, ura bukatu zenean, setioa laster bukatu zen.
Gurutzatuek erruki barik arpilatu zuten hiria eta 50.000 musulman inguru hil ziren.
Ermengol III.a Urgellgoak hiriaren tenetzia lortu zuen.
1065ean, musulmanek yihad aldarrikatu eta erraz berreskuratu zuten hiria.
