Finantza-sistema
Zentzu orokorrean, herrialde bateko finantza-sistema erakunde, baliabide eta merkatu multzoek osatzen dute, non xede nagusia mailegu-emaileek sortzen duten aurrezkia, mailegu-hartzaileengana bideratzea den, hala nola diru-mugimenduari eta ordainketa-sistemari segurtasuna eskaintzea.
Aipatutako bitartekaritza lanaz, finantza-sistema osatzen duten erakundeak arduratzen dira, unitate inbertitzaileek jaulkitako finantza-aktiboak, lehen mailako finantza aktibo deituak, aurreztaileen nahietara egokituriko bigarren mailako finantza aktiboetara eraldatuz.
Finantza-sistemaren barne, finantza aktiboak (baliabideak), finantza-bitartekariak (erakundeak) eta finantza-merkatuak aurki ditzakegu, non bitartekariek aktiboen salerosketak gauzatzen dituzten finantza-merkatuetan.
Finantza-sistema, merkatu ekonomian, aurreztaileen moneta soberakina (gastu unitate superabitarioa) mailegu-hartzaile publiko edo pribatuengana (gastu unitate defizitarioa) bideratzea helburutzat duen sistema da.
Helburu hau bi arrazoirengatik da garrantzitsua: lehena, aurreztaile eta inbertitzaileen bat ez etortzea, hau da, defizita duten unitateak eta superabita dutenak ez dira bat etortzen orokorrean; bigarrena, aurreztaileen nahiak inbertitzaileenekin bat ez etortzea hainbat arlotan, likidezia, arrisku eta errentagarritasun mailan esaterako, horregatik ezinbestekoa da bitartekariek finantza-aktiboak eraldatzea hauek aurreztaileen nahietara egokitzeko.
Laburbilduz honakoak dira finantza-sistemak betetzen dituen oinarrizko funtzioak:
