Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός
Ο βίος
Ο Μητρόδωρος ο Λαμψακηνός ήταν αρχαίος Έλληνας επικούρειος φιλόσοφος τον οποίον ο Κικέρων αποκαλούσε "Δεύτερο Επίκουρο".
Γεννήθηκε περίπου το 330 π.Χ.
στη Λάμψακο στην περιοχή του Ελλησπόντου.
Το όνομα του πατέρα του ήταν Αθήναιος ή Τιμοκράτης και της μητέρας του Σάνδη.
Είχε δυο αδέρφια τον Τιμοκράτη και την Βατίδα σύζυγο του επικούρειου Ιδομενέα.
Υπήρξε ο προσφιλέστερος μαθητής και ο καλύτερος φίλος του Επίκουρου ο οποίος και του αφιέρωσε πολλά συγγράμματά του.
Γνώρισε τον Επίκουρο και τη φιλοσοφία του όταν αυτός είχε ιδρύσει φιλοσοφική σχολή στη Λάμψακο.
Έκτοτε δεν απομακρύνθηκε ποτέ από κοντά του.
Αργότερα όταν ο Επίκουρος ίδρυσε τον Κήπο στην Αθήνα τον ακολούθησε και συμφιλοσόφησε μαζί του.
Ήρθε σε σύγκρουση με τον αδερφό του τον Τιμοκράτη όταν εκείνος διαφώνησε με την επικούρεια φιλοσοφία.
Είχε σχέση με την εταίρα Λεόντιον που ήταν επίσης επικούρεια φιλόσοφος.
Ο Μητρόδωρος απόκτησε δύο παιδιά, ένα αγόρι που το ονόμασε Επίκουρο και ένα κορίτσι.
Πέθανε το 277 π.Χ.
στην Αθήνα κατά το έτος 53ο της ηλικίας του, επτά χρόνια πριν από τον Επίκουρο, ο οποίος στη διαθήκη του άφησε την επιθυμία του να τιμάται η μνήμη του και η μνήμη του Μητρόδωρου στις 20 κάθε μήνα με τη συνάθροιση των φίλων της επικούρειας φιλοσοφίας.
Η φιλοσοφία
Ο Μητρόδωρος ήταν θεματοφύλακας της φιλοσοφίας του Επίκουρου.
Συνέγραψε σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο τα εξής έργα :
Πρὸς τοὺς ἰατρούς, τρία - (3 τόμοι) Περὶ αἰσθήσεων Πρὸς Τιμοκράτην Περὶ μεγαλοψυχίας Περὶ τῆς Ἐπικούρου ἀρρωστίας Πρὸς τοὺς διαλεκτικούς Πρὸς τοὺς σοφιστάς, ἐννέα (9 τόμοι) Περὶ τῆς ἐπὶ σοφίαν πορείας Περὶ τῆς μεταβολῆς Περὶ πλούτου Πρὸς Δημόκριτον Περὶ εὐγενείας
Από τα έργα του που μνημονεύει ο Διογένης ο Λαέρτιος ελάχιστα αποσπάσματα διέσωσαν ο Πλούταρχος, ο Σενέκας και ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς.
Στην Επίκουρου Προσφώνησις σώζεται το υπ.αρ.
Χ απόσπασμα που ανήκει στον Μητρόδωρο
Να θυμάσαι ότι αν και είσαι θνητός σύμφωνα με τη φύση και έχεις λάβει μια περιορισμένη διάρκεια ζωής, ανέβηκες με τους διαλογισμούς περί της φύσης τόσο στην άπειρία της, όσο και στην αιωνιότητά της και είδες καθαρά τα τωρινά, τα μελλούμενα και τα παρελθόντα.
ΜΕΜΝΗΣΟ ΟΤΙ ΘΝΗΤΟΣ ΩΝ ΤΗ ΦΥΣΕΙ ΚΑΙ ΛΑΒΩΝ ΧΡΟΝΟΝ ΩΡΙΣΜΕΝΟΝ ΑΝΕΒΗΣ ΤΟΙΣ ΠΕΡΙ ΦΥΣΕΩΣ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙΣ ΕΠΙ ΤΗΝ ΑΠΕΙΡΙΑΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΙΔΕΣ ΤΟ Τ' ΕΟΝΤΑ ΤΑ Τ' ΕΣΣΟΜΕΝΑ ΠΡΟ Τ' ΕΟΝΤΑ.
(Επικ.Προσφ.
Χ)
