Μαίναλο
Το Μαίναλο είναι βουνό της Πελοποννήσου στον νομό Αρκαδίας με κορυφή στα 1980μ.
Βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου και καταλαμβάνει σχεδόν όλο τον βόρειο νομό Αρκαδίας.
Περιβάλλεται, στα ανατολικά από τα όρη Ολίγυρτος, Τραχύ, Λύρκειο και Αρτεμίσιο, βόρεια από τα Αροάνια και τον Ερύμανθο, δυτικά από την Μίνθη και το Λύκαιο και νότια από τον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα.
Το όνομά του σημαίνει την ιερή μανία, τη θεία παραφορά που φέρνει η άγρια φύση.
Υψηλότερες κορυφές
Οι υψηλότερες κορυφές του Μαινάλου είναι:
Ποταμοί που πηγάζουν από το Μαίναλο
Από το Μαίναλο πηγάζουν δύο παραπόταμοι του Αλφειού.
Ο ένας είναι ο Λούσιος, που πηγάζει από τα βορειοδυτικά του βουνού, κοντά στο χωριό Καρκαλού και δημιουργεί ρέοντας ένα περίφημο φαράγγι.
Ο άλλος είναι ο Ελισσώνας ο οποίος πηγάζει από το κεντρικό τμήμα του βουνού ανάμεσα στα χωριά Πιάνα και Αλωνίσταινα και συναντάει τον Αλφειό κοντά στη Μεγαλόπολη.
Χωριά του Μαινάλου
Στο Μαίναλο βρίσκονται ορισμένα από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας.
Τα ορεινότερα χωριά του Μαινάλου είναι τα Μαγούλιανα (1.365μ.)
και η Αλωνίσταινα (1.220μ.).
Επίσης βρίσκονται ορισμένα από τα ιστορικότερα χωριά της Ελλάδας αφού τα χωριά του Μαινάλου πρωτοστάτησαν στην επανάσταση του 1821.
Η Δημητσάνα, η Στεμνίτσα, τα Λαγκάδια, το Λιμποβίσι (Το χωριό του Κολοκοτρώνη) και η Πιάνα είναι μερικά απ' αυτά.
Ορισμένα από τα χωριά του Μαινάλου είναι ιδιαίτερα τουριστικά στην εποχή μας, όπως η Δημητσάνα, η Στεμνίτσα και η κωμόπολη Βυτίνα.
Στην ανατολική του πλευρά βρίσκεται η κωμόπολη Λεβίδι.
Στους πρόποδες του Μαινάλου βρίσκεται η Τρίπολη.
Χλωρίδα
Το Μαίναλον μέχρι τις πυρκαγιές του Σεπτέμβρη του 2011 ήταν ελατοσκέπαστο κυρίως στην βορειοδυτική του πλευρά, γυρώ από τα χωριά Βυτίνα, Αλωνίσταινα και Χρυσοβίτσι.
Στην ανατολική του πλευρά η βλάστηση είναι φτωχότερη ενώ στην νότια πλευρά του κυριαρχεί το πεύκο και το κυπαρίσσι.
Το Μαίναλο εντάχθηκε στο δίκτυο προστασίας και ανάδειξης Natura 2000.
Ιστορία-Μυθολογία
Η περιοχή του Μαινάλου κατοικείται από την Αρχαιότητα.
Οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής ήταν οι Αρκάδες.
Εκτός από τους άλλους Ολύμπιους θεούς λάτρευαν τον θεό [[Πάνα του οποίου η λατρεία εξαπλώθηκε και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Σημαντικές αρχαίες πόλεις της περιοχής ήταν ο Ορχομενός, η Μαντίνεια, η Τεγέα και η Υψούς (στην σημερινή Στεμνίτσα) ενώ την ελληνιστική περίοδο αναπτύχθηκε κυρίως η Μεγαλόπολη.
Τον μεσαίωνα στην Αρκαδία όπως και σε πολλά άλλα μέρη της Πελοποννήσου εγκαταστάθηκαν Σλάβοι, κάτι που μαρτυράνε και τα πολυάριθμα Σλαβικά τοπονύμια (Βαλτέτσι, Στεμνίτσα, Ζιγοβίστι κλπ.).
Κατά τον 10ο αιώνα άρχισε να αναπτύσσεται μοναστική κοινότητα στο φαράγγι του Λούσιου.
Η περιοχή του Μαινάλου πρωτοστάτησε στην επανάσταση του 1821.
Η περιοχή αυτή παρείχε στην επανάσταση πυρομαχικά από τους μπαρουτόμυλους της Δημητσάνας, ασφαλή ορμητήρια από τα δύσβατα ορεινά της περιοχής, και στρατό από τα επαναστατημένα χωριά.
Σήμερα κοντά στην κορυφή Οστρακίνα λειτουργεί χιονοδρομικό κέντρο και καταφύγιο.
Εικόνες του Μαινάλου
