Non, je ne regrette rien
"Non, je ne regrette rien" είναι ένα γαλλικό τραγούδι που συντέθηκε από τον Σαρλ Ντυμόν, με στίχους από τον Μισέλ Βωσέρ.
Γράφτηκε το 1956 και είναι γνωστό με την καταγραφή του 1960 από την Εντίθ Πιάφ.
Ο τίτλος μεταφράζεται ως "Όχι, δε μετανιώνω για τίποτα".
Η Πιαφ αφιέρωσε το τραγούδι στη γαλλική Λεγεώνα των Ξένων.
Κατά τη στιγμή της ηχογράφησης, η Γαλλία συμμετέχει σε μια στρατιωτική σύγκρουση, τον Αλγερινό Πόλεμο (1956-1962), η οποία υποστήριζε το προσωρινό πραξικόπημα του 1961 από το γαλλικό στρατό.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε όταν η αντίσταση είχε καμφθεί.
Άφησαν τους στρατώνες τραγουδώντας το τραγούδι, το οποίο έχει πλέον γίνει μέρος της κληρονομιάς της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων και τραγουδιέται όταν είναι σε παρέλαση.
Ως ένδειξη της ευελιξίας του, το τραγούδι εγκρίθηκε επίσης ως "προσωπικός ύμνος" από ένα πρόσωπο από αντίθετο πολιτικό πόλο: τον πρώην Ολλανδό στρατιώτη Γιόχαν Κορνέλις Πρίνσεν (περισσότερο γνωστό ως Poncke Princen), ο οποίος εγκατέλειψε το 1948, προσχώρησε στην ανεξαρτησία της Ινδονησίας, όπου επαναστάτες αγωνίζονται κατά των Ολλανδών, και πέρασε περισσότερα από οκτώ χρόνια στις φυλακές της χώρας του, που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο των διαφόρων δικτατοριών.
Το τραγούδι έχει καταγραφεί από τουλάχιστον μια δωδεκάδα άλλων καλλιτεχνών.
Χρησιμοποιείται ως το φινάλε της ταινίας "La vie en rose", μια βιογραφία της Πιάφ.
Η ταινία κλείνει με το εναρκτήριο τραγούδι στο θέατρο Olympia τον Νοέμβριο του 1960.
