Διαμόρφωση συχνότητας
Η διαμόρφωση συχνότητας (FM - Frequency Modulation) είναι μία αναλογική διαμόρφωση σήματος.
Στην διαμόρφωση συχνότητας η συχνότητα του υψίσυχνου σήματος (φέρον κύμα) μεταβάλλεται ανάλογα με το πλάτος του σήματος πληροφορίας (ακουστικό σήμα).
Το διαμορφωμένο σήμα που προκύπτει έχει σταθερό πλάτος άλλα μεταβαλλόμενη συχνότητα και μοιάζει να παρουσιάζει "πυκνώματα" και "αραιώματα".
Ο τρόπος με τον οποίο το πλάτος του ακουστικού σήματος επηρεάζει το φέρον είναι ο εξής.
Όπου το ακουστικό σήμα έχει μεγάλο πλάτος έχουμε αύξηση της συχνότητας του φέροντος και όπου το ακουστικό σήμα έχει μικρό πλάτος έχουμε μείωση της συχνότητας του φέροντος.
Μαθηματική έκφραση της FM
Ένα διαμορφωμένο σήμα κατά FM περιγράφεται από την παρακάτω σχέση
y = \\mathbf{A\\eta\\mu [(2 \\pi Ft) K\\sigma\\upsilon\\nu (2 \\pi f t)]} όπου F η συχνότητα του φέροντος σήματος, f η συχνότητα του σήματος πληροφορίας, Α το πλάτος (σε Volt) του φέροντος σήματος και Κ ένας συντελεστής της FM (αδιάστατο μέγεθος)
Εφαρμογές της FM
Η κύρια εφαρμογή της διαμόρφωσης FM είναι στην ραδιοφωνία.
Η τεχνική αυτή έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι επηρεάζεται ελάχιστα από παράσιτα γι' αυτό έχει επικρατήσει στις περισσότερες εφαρμογές έναντι της παλαιότερης διαμόρφωσης, της ΑΜ.
Απαιτεί όμως υψηλότερες συχνότητες φέροντος σήματος γι' αυτό σε εκπομπές σε χαμηλότερες ζώνες όπως στα μακρά και στα μεσαία κύματα χρησιμοποιείται ακόμα η ΑΜ.
Η διαμόρφωση FM χρησιμοποιείται επίσης και στην διαμόρφωση του ήχου στο αναλογικό τηλεοπτικό σήμα (το σήμα εικόνας είναι διαχωρισμένο και διαμορφώνεται με διαμόρφωση ΑΜ).
Πηγές
