Αγάθαρχος
Ο Αγάθαρχος ο Σάμιος ήταν περίφημος αυτοδίδακτος αρχαίος Έλληνας ζωγράφος από τη Σάμο, γιος του Ευδήμου.
Ωστόσο, έζησε και σταδιοδρόμησε στην Αθήνα, στη σκηνογραφία και τοιχογραφία κατά τη διάρκεια του "Χρυσού Αιώνα" (5ος αιώνας π.Χ.).
Ο Αγάθαρχος φιλοτέχνησε τα σκηνικά πολλών τραγωδιών του Αισχύλου και πιθανότατα την τελευταία του, την Ορέστεια , διότι κατά τον Αριστοτέλη , ο πρώτος που εισήγαγε σκηνογραφίες στο θέατρο ήταν ο Σοφοκλής, ώστε ο Αγάθαρχος να εργάστηκε πρώτα σε αυτόν.
. Επίσης, συνέγραψε σχετικό έργο που εξετάζει τα προβλήματα της προοπτικής στη ζωγραφική.
Με τον τρόπο αυτό, ο Αγάθαρχος έγινε δάσκαλος των μεγάλων ζωγράφων της αρχαίας Ελλάδας, όπως του Ζεύξη και του Απολλοδώρου.
Ο Πλούταρχος προσθέτει (Περ.
ΙΓ) ότι στα χρόνια του Περικλή όταν άκουσε ο Ζεύξις που τον επαινούσαν ότι ζωγραφίζει γρήγορα απάντησε με τη φράση "Εγώ δ' εν μακρώ χρόνω" .
Για τον Αγάθαρχο γράφει με θαυμασμό ο Ρωμαίος Βιτρούβιος τον 1ο αιώνα π.Χ...
Αναφορές
