Μάχη της Κραννώνας
Η μάχη της Κραννώνας πραγματοποιήθηκε το 322 π.Χ.,
ανάμεσα στους Μακεδόνες και τον αντι-μακεδονικό συνασπισμό, κατά τον Λαμιακό πόλεμο, στην Κραννώνα της Θεσσαλίας.
Προοίμιο
Το 323 π.Χ., ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πεθάνει και οι ελληνικές πόλεις συνέχιζαν να βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο των Μακεδόνων.
Έτσι, με το θάνατο του μεγάλου στρατηλάτη, διάφορες πόλεις όπως η Αθήνα, βρήκαν την ευκαιρία να επαναστατήσουν και να διώξουν τις μακεδονικές φρουρές που τους είχαν επιβληθεί.
Έτσι ξεκίνησε ο Λαμιακός πόλεμος.
Αντίπαλοι ήταν από τη μία πλευρά το Μακεδονικό βασίλειο υπό τον Αντίπατρο και από την άλλη ο αντι-μακεδονικός συνασπισμός των Αθηναίων, Κορινθίων, Αχαιών κα.
Ο πόλεμος άρχισε με τη μάχη της Ηράκλειας, στις Θερμοπύλες, που κατέληξε σε ήττα του Αντίπατρου και υποχώρησή του στη Λαμία.
Ακολούθησε η ναυμαχία των Εχινάδων, κατά την οποία ο Κλείτος ο Μέλας νίκησε τον αθηναϊκό στόλο υπό τον Ευετίωνα στις Εχινάδες νήσους.
Σε αυτή τη ναυμαχία, οι Αθηναίοι έχασαν 60 πλοία.
Ύστερα ακολούθησε η πολιορκία της Λαμίας, όπου βρισκόταν οχυρωμένος ο Αντίπατρος.
Εκεί, κατά τη διαρκεια εφόδου, ο Αθηναίος στρατηγός Λεωσθένης σκοτώθηκε και τον αντικατέστησε ο Αντίφιλος.
Αυτός έμαθε ότι ερχόταν ο Μακεδόνας στρατηγός Λεοννάτος, προς ενίσχυση των πολιορκημένων.
Στη σύγκρουση που πραγματοποιήθηκε, σκοτώθηκε ο Λεοννάτος.
Η μάχη
Το 322 π.Χ., ένας άλλος Μακεδόνας στρατηγός, ο Κρατερός, κατέφθασε με 10.000 πεζούς, 1.000 τοξότες και 1.500 ιππείς και ενώθηκε με το στρατό του πολιορκημένου Αντιπάτρου.
Σε αυτούς προστέθηκαν και οι άνδρες του νεκρού Λεοννάτου οι οποίοι αριθμούσαν 40.000 πεζούς, 5.000 ιππείς και 3.000 τοξότες.
Από την άλλη ο Αντίφιλος διέθετε 25.000 πεζούς και 3.500 ιππείς.
Παρά την αριθμητική υπεροχή των Μακεδόνων, ο Αντίφιλος αποφάσισε να δώσει μάχη.
Οι δύο στρατοί συναντήθηκαν στην Κραννώνα της Θεσσαλίας, στις 7 Αυγούστου του 322.
Ο Αντίφιλος είχε παρατάξει όλο το ιππικό του στη δεξιά πτέρυγα και ο Αντίπατρος το δικό του ιππικό στην αριστερή του, απέναντι από το αντίπαλο.
Η μάχη ξεκίνησε με την επίθεση του ιππικού του Αντίφιλου στο εχθρικό απέναντί του.
Οι Μακεδόνες υποχώρησαν, αλλά ο Αντίπατρος έστειλε το πεζικό του το οποίο νίκησε το εχθρικό και το ανάγκασε να υποχωρήσει.
Βλέποντας οι ιππείς του Αντίφιλου την υποχώρηση του πεζικού τους υποχώρησαν κι εκείνοι.
Ο αντι-μακεδονικός συνασπισμός οχυρώθηκε σε υψώματα και αντιμετώπισε με επιτυχία τους Μακεδόνες, αλλά η μάχη είχε ήδη λήξει με νικητές τους τελευταίους.
Μετά τη μάχη
Μετά τη μάχη ο αντιμακεδονικός συνασπισμός αριθμούσε 500 νεκρούς, ενώ οι Μακεδόνες 130 νεκρούς.
Την επόμενη ημέρα ο συνασπισμός αποφάσισε συνθηκολόγηση.
Στην αρχή υπήρξαν διαφωνίες, αλλά στο τέλος σύνηψαν ανακωχή με τους εξής όρους: η Αθήνα θα άλλαζε το πολίτευμά της από δημοκρατικό σε τιμοκρατικό, δηλαδή θα θεωρούνταν πολίτες όσοι είχαν περιουσία τουλάχιστον 2.000 δραχμές.
Ακόμη θα πλήρωνε αποζημίωση του πολέμου, θα αποχωρούσε από την Ίμβρο, τη Σκύρο, τη Λήμνο και τη Σάμο, θα παρέμενε μακεδονική φρουρά στη Μουνιχία και θα παραδίνονταν οι αντι-μακεδόνες ρήτορες, με πρώτους τους Δημοσθένη και Υπερείδη.
Μετά τον Λαμιακό πόλεμο, άρχισαν οι συγκρούσεις των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου με σκοπό το μοίρασμα της τεράστιας αυτοκρατορίας του.
Πηγές
