Μαργαρίτα Μπωφόρ
Η Μαργαρίτα Μπωφόρ (Margaret Beaufort, 31 Μαΐου 1443 - 29 Ιουνίου 1509) ήταν κόμισσα του Ρίτσμοντ και του Ντέρμπυ, κόρη και μοναδικό παιδί του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ, και της Μαργαρίτας Μποσάμπ του Μπλέτσο, μητέρα του Ερρίκου Ζ' της Αγγλίας και γιαγιά του Ερρίκου Η' της Αγγλίας.
Ο πατέρας της, όταν γεννήθηκε, πήγε στον βασιλιά της Γαλλίας να του ζητήσει να εξασφαλίσει η σύζυγος του τα δικαιώματα ανατροφής της κόρης του σε περίπτωση που πέθαινε, αλλά έπεσε σε δυσμένεια, εξορίστηκε από την αυλή και πέθανε αμέσως μετά.
Σύμφωνα με τα χρονικά του Κρόουλαντ αυτοκτόνησε.
Παντρεύτηκε για πρώτη φορά σε ηλικία 7 ετών τον Ιωάννη, 2ο δούκα του Σάφολκ, αλλά τρία χρόνια αργότερα ο γάμος διαλύθηκε με παπική παρέμβαση λόγω συγγένειας.
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της σε ηλικία 13 ετών τον Εδμόνδο Τυδώρ, 1ο κόμη του Ρίτσμοντ, δεύτερο γιο της βασιλομήτορος Κατερίνας από τον δεύτερο γάμο της με τον Όουεν Τυδώρ.
Ο σύζυγος της πέθανε την επόμενη χρονιά, όταν ήταν 7 μηνών έγκυος στο μοναδικό τους παιδί, Ερρίκο.
Η εγκυμοσύνη ήταν τόσο πολύ δύσκολη ώστε παραλίγο να πεθάνει μαζί με το νεογέννητο.
Παντρεύτηκε στην συνέχεια άλλες δύο φορές χωρίς να αποκτήσει κανένα άλλο παιδί.
Η Μαργαρίτα συμμετείχε σε συνωμοσία εναντίον του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Γ'.
Ο πραγματικός λόγος είναι ότι είχε αιχμαλωτίσει τον Γεώργιο Στάνλεϊ, γιο του τρίτου συζύγου της, Τόμας Στάνλεϊ, από την πρώτη σύζυγο του, Ελεονώρα Νέβιλ, της οποίας ο αδελφός, Ριχάρδος, είχε ενεργό συμμετοχή στον πόλεμο των ρόδων.
Καθόρισε τον γάμο του γιου της Ερρίκου με την Ελισάβετ της Υόρκης, κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Δ' και της Ελισάβετ Γούντβιλ, ώστε να αποκτήσει ο γιος της δικαιώματα στον θρόνο της Αγγλίας μετά την ανατροπή του Ριχάρδου Γ'.
Όταν ο γιος της Ερρίκος έγινε βασιλιάς (1485), εκείνη πήρε τον τίτλο της βασιλομήτορος, απαιτώντας να έχει τιμές βασίλισσας.
Είχε μεγάλη επιρροή στον γιο της σε όλη την διάρκεια της βασιλείας του.
Αναφέρεται ότι η εξορία της βασίλισσας Ελισάβετ (1487) έγινε με την δική της επιρροή.
Ασχολήθηκε με την ποίηση και την λογοτεχνία.
Ο γιος της πέθανε στις 21 Απριλίου 1509, οπότε και ανέλαβε η ίδια την αντιβασιλεία για λογαριασμό του ανήλικου εγγονού της, βασιλιά Ερρίκου Η', αλλά σε δύο μήνες στις 29 Ιουνίου 1509 πεθαίνει και η ίδια.
