Λεωνίδας Λαπαθιώτης
Ο Λεωνίδας Λαπαθιώτης (1854 - 1942) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κόρινθο από πατέρα κυπριακής καταγωγής, τον αξιωματικό της Χωροφυλακής Θεοχάρη Λαπαθιώτη, ο οποίος καταγόταν από τη Λάπηθο της Κύπρου.
Ο παππούς του ήταν ο προύχοντας Χατζηηλίας που εκτελέστηκε από τους Τούρκους στη Λευκωσία το 1821.
Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό φθάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιστράτηγου.
Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 ως αξιωματικός του επιτελείου της Ηπείρου και διετέλεσε προσωπάρχης του Υπουργείου Στρατιωτικών.
Το 1903 εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου, αντικαθιστώντας (31 Μαΐου 1903) τον παραιτηθέντα Γ.
Ροδόπουλο.
, ενώ συμμετείχε για λίγους μήνες στην κυβέρνηση Κυριακούλη Μαυρομιχάλη ως υπουργός Στρατιωτικών (1909).
Επί κυβερνήσεως Βενιζέλου τέθηκε σε διαθεσιμότητα και φυλακίστηκε για λίγες μέρες.
Τελικά αποστρατεύθηκε (1911) αλλά επανήλθε στους Βαλκανικούς πολέμους το 1912.
Το 1916 ακολούθησε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στη Θεσσαλονίκη και προήχθη σε αντιστράτηγο.
Το ίδιο έτος στάλθηκε στην Αίγυπτο για να οργανώσει σώμα ελλήνων εθελοντών.
Επίσης ως μαθηματικός δίδαξε στο Πολυτεχνείο και την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.
Απεβίωσε στην Αθήνα τον Ιανουάριο του 1942.
Ήταν παντρεμένος με την Βασιλική Παπαδοπούλου, μέλος της οικογένειας Τρικούπη, και είχε αποκτήσει έναν γιο, τον ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.
Κατοικούσε από το 1903 στα Εξάρχεια στην Οικία Λαπαθιώτη.
Έργα
Μερικά από τα έργα του είναι:
Πηγές
