Λέσχη Μπίλντερμπεργκ
Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ ή Ομάδα Μπίλντερμπεργκ, είναι μια ανεπίσημη ετήσια διάσκεψη 130 περίπου ατόμων, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι άτομα επιρροής στους τομείς της πολιτικής, των επιχειρήσεων και των τραπεζών.
Η συμμετοχή γίνεται μόνο κατόπιν πρόσκλησης.
Αυτή η ελίτ ομάδα συνεδριάζει κάθε χρόνο σε πολυτελή ξενοδοχεία και θέρετρα σε όλο τον κόσμο - συνήθως στην Ευρώπη - και μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τον Καναδά.
Η διάσκεψη του 2008 έγινε στο Σαντιγί (ΗΠΑ) της Βιρτζίνια και του 2009 στην Αθήνα (14-16 Μαΐου).
Προέλευση
Η αρχική διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ πραγματοποιήθηκε στο Ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ, κοντά στο Άρνεμ της Ολλανδίας, από τις 29 Μαΐου έως τις 31 Μαΐου 1954.
Ξεκίνησε σαν ιδέα από διάφορα άτομα, μεταξύ των οποίων ο Γιόζεφ Ρέτινγκερ, από την ανησυχία τους για την ανάπτυξη του αντι-αμερικανισμού στη Δυτική Ευρώπη.
Ο Ρέτινγκερ πρότεινε μια διεθνή διάσκεψη, κατά την οποία οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών και των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να συγκεντρωθούν και να συνεδριάσουν, με στόχο την προώθηση της κατανόησης μεταξύ των πολιτισμών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης.
Θεωρίες συνωμοσίας
Λόγω της μυστικότητας των συνεδριάσεων, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ κατηγορείται συχνά για μυστικοπαθείς και ειδεχθείς συνωμοσίες σε διεθνές επίπεδο.
Τέτοιες θεωρίες έχουν υιοθετηθεί συχνά από οργανώσεις . Κριτική στην λέσχη έχουν ασκήσει μεταξύ άλλων η οργάνωση "John Birch Society" , καθώς και συγγραφείς όπως ο Καναδός Daniel Estulin, Ο Βρετανός David Icke, και ο Αμερικανός Τζιμ Τάκερ και ο ραδιοφωνικός σχολιαστής Alex Jones.
Ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ σκοπεύει να υπονομεύσει την ακεραιότητα των Η.Π.Α, καθώς και άλλων χωρών, με την συνένωση τους σε μια υπερεθνική δομή με το όνομα Βορειοαμερικανική Ένωση, αντίστοιχη με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο Τζόναθαν Ντάφι, γράφοντας στο BBC, αναφέρει: .
Άτομα που έχουν λάβει μέρος σε συνεδριάσεις της λέσχης, δηλώνουν σε έρευνα του BBC πως πρόκειται για συναντήσεις ατόμων που εκπροσωπούν κορυφαίες επιχειρήσεις και πολιτικούς, ώστε να επηρεάσουν τον τρόπο που λειτουργεί ο κόσμος με βάση την απλή "κοινή λογική".
Στην ίδια έρευνα διατυπώνεται η άποψη πως αυτή η "κοινή λογική" δεν μπορεί παρά να είναι εναρμονισμένη με τα συμφέροντα των κύριων συμμετεχόντων, δηλαδή μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων και προφανώς θα ενθαρρύνονται πολιτικοί που δίνουν προτεραιότητα σε αυτά ακριβώς τα συμφέροντα.
