Λουίζα ντε λα Βαλλιέρ
Η Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ, γνωστότερη και ως Δούκισσα ντε λα Βαλλιέρ, της οποίας το πλήρες όνομα ήταν Λουΐζα Φραγκίσκα ντελά Μπωμ-λε-Μπλανκ, Δούκισσα της Βαλλιέρ και Βοζούρ (Louise Françoise de La Baume de Blanc, Duchesse de La Vallière et de Vaujours) (6 Αυγούστου 1644 - 6 Ιουνίου 1710) ήταν ερωμένη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.
Η Δούκισσα ντε λα Βαλλιέρ γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1644, στη Βαλλιέρ, στη Τούρς, εξ ου και το προσδιοριστικό όνομά της.
Ήταν αριστοκρατικής οικογένειας από την οποία και κληρονόμησε τον ομώνυμο τίτλο της Δούκισσας.
Σε ηλικία μόλις 17 ετών έγινε ερωμένη του τότε νεαρού Βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΔ΄.
Από τη σχέση αυτή, που προήλθε χωρίς καμία υστεροβουλία η Λουΐζα δεν απεκόμισε το παραμικρό όφελος.
Έπειτα από έξι χρόνια δεσμού, και ένα χρόνο μετά τον θάνατο της Μαρίας της Αυστριακής, δηλαδή το 1667 όταν ο Λουδοβίκος αναγνώρισε ως τέκνα του τα παιδιά που εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει με την Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ, εκείνη αποποιήθηκε τον επίσημο τίτλο της ερωμένης του Βασιλέως.
Όταν αργότερα ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ συνδέθηκε με την Μοντεσπάν (Μαντάμ ντε Μοντεσπάν) η Βαλλιέρ δέχθηκε σιωπηλά το πικρό ποτήρι του τραυματισμού της αξιοπρέπειάς της παραμένοντας όμως στα ανάκτορα και υπηρετώντας ως θαλαμηπόλος τη νέα ευνοούμενη του Βασιλέως.
Παρά ταύτα όμως δεν άντεξε και απογοητευμένη στράφηκε στο μοναχισμό καταφεύγοντας σε μοναστήρι των Βενεδικτίνων.
Κατόπιν όμως πολλών προσπαθειών και ενεργειών του Κομπλέρ η Λουΐζα επέστρεψε στ' Ανάκτορα, αλλά και πάλι απήλθε αυτή τη φορά οριστικά σε μοναστήρι των Καρμηλιτών.
Η Δούκισσα ντε λα Βαλλιέρ πέθανε τελικά στο Παρίσι στις 6 Ιουνίου του 1710.
Από τις σχέσεις της με τον Λουδοβίκο απέκτησε τέσσερα τέκνα από τα οποία μόνο δύο επέζησαν:
Τα δύο τελευταία παιδιά που επέζησαν είχε αναγνωρίσει ο Λουδοβίκος.
Πηγές
