Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι
To Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι είναι μια ρωσική πόλη στις ακτές του Βορείου Ειρηνικού.
Βρίσκεται στο νοτιανατολικό τμήμα της Καμτσάτκα, της οποίας είναι η μεγαλύτερη πόλη (198.028
κάτοικοι - απογρ.
2002) και πρωτεύουσα της Κράι Καμτσάτκα . Είναι χτισμένη στα παράλια του κόλπου Αβάτσα, σε ένα λεκανοπέδιο που ορίζεται από βουνά και ηφαίστεια . Είναι επίσης η δεύτερη μεγαλύτερη ηπειρωτική πόλη στον κόσμο που δε συνδέεται με κανένα εξωτερικό οδικό δίκτυο - οι μοναδικοί τρόποι πρόσβασης είναι μέσω αέρος ή θαλάσσης . Το αεροδρόμιό της ονομάζεται Γιελίζοβο και βρίσκεται στην ομώνυμη μικρή πόλη, σε απόσταση 32 χιλιομέτρων.
Ιστορία
Η πόλη θεμελιώθηκε από το δανό αρχιναύαρχο του Ρωσικού Στόλου Βίτους Μπέρινγκ στις 17 Οκτωβρίου 1740, στα πλαίσια της εξερεύνησης των ακτών της ρωσικής Άπω Ανατολής.
Ονομάσθηκε Πόλη των Πέτρου & Παύλου της Καμτσάτκα από τα δύο νεότευκτα πλοία του, τον "Άγ.
Πέτρο" και τον "Άγ.
Παύλο" .
Στα μέσα του 19ου αι.
και πιο συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 1854, το Πετροπαβλόβσκ Καμτσάτσκι πολιορκήθηκε από ένα μικτό βρετανο-γαλλικό στόλο στα πλαίσια του Κριμαϊκού Πολέμου - ήταν η μόνη στρατιωτική επιχείρηση στον Ειρηνικό ενός πολέμου που διεξήχθη κατά βάσιν στην Ουκρανία, τον Εύξεινο Πόντο και τη Βαλτική.
Σκοπός δεν ήταν τόσο η κατάληψη της πόλης, η οποία έτσι κι αλλιώς δεν είχε ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, όσο το να αιχμαλωτισθεί η τοπική φρουρά (περίπου 1000 άνδρες) και να καταστραφούν οι φρεγάτες "Αβρόρα" και "Παλλάς" που είχαν σταθμεύσει εντός του κόλπου.
Η πολιορκία κράτησε τρεις εβδομάδες και έληξε με νίκη των αμυνομένων, μολονότι μειονεκτούσαν σε ισχύ πυρός (67 κανόνια εναντίον 218) .
Οι αγγλο-γάλλοι δοκίμασαν να επαναλάβουν το εγχείρημα τον Απρίλιο του 1855.
Φοβούμενος ότι δε μπορούσε να επιτύχει το θαύμα του προηγούμενου καλοκαιριού και εκτιμώντας σωστά τα κίνητρα των επιτιθεμένων, ο ρώσος διοικητής εκκένωσε εν μέσω σφοδρής χιονόπτωσης την πόλη από τα στρατεύματά του και τα προώθησε στην ενδοχώρα.
Μετά από αυτό ο συμμαχικός στόλος εγκατέλειψε οριστικά την περιοχή, αδυνατώντας να καταδιώξει τους ρώσους στα βουνά της Καμτσάτκα .
Κατά τη σοβιετική περίοδο η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη χάρη στην αλιεία σολωμού και καβουριών, καθώς και την ίδρυση της ναυτικής βάσης Ριμπάτσι που στεγάζει τα πυρηνικά υποβρύχια του Στόλου του Ειρηνικού από τα μέσα του 1960 .
Η ανάπτυξη ανακόπηκε στη μετασοβιετική περίοδο, λόγω της πώλησης των αλιευτικών δικαιωμάτων σε ξένες επιχειρήσεις και της αποδιοργάνωσης του στόλου.
Αυτό φαίνεται ανάγλυφα και στις απογραφές, αφού μεταξύ 1989 - 2002 ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε κατά 26% . Όμως τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έξαρση μιας νέας δραστηριότητας, του "τουρισμού ακραίων συνθηκών", με την πόλη να χρησιμοποιείται ως βάση για πλούσιους δυτικούς που θέλουν να επισκεφθούν τα ηφαίστεια ή την ανόθευτη άγρια φύση της χερσονήσου .
