Νεπτούνους
Ο Νεπτούνους (λατινική γλώσσα: Neptunus) ήταν ο θεός του νερού και της θάλασσας κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία, αντίστοιχος – αν και με κάποιες διαφορές – του ελληνικού θεού Ποσειδώνα.
Αδέρφια του ήταν ο Γιούπιτερ και ο Πλούτο, ο Δίας και ο Πλούτωνας αντίστοιχα στην ελληνική μυθολογία.
Η ρωμαϊκή αντίληψη για το θεό αυτό επηρρεάστηκε πολύ από τον θεό Νεθούνς, των Ετρούσκων.
Αρχικά επρόκειτο για ένα θεό ιταλικής προέλευσης, ο οποίος ήταν σύζυγος της Σαλασίας, θεότητας του αλμυρού νερού.
Το 399 π.Χ.
ταυτίστηκε με τον Ποσειδώνα, όταν τα Σιβυλλικά Κείμενα διέταξαν να γίνει μια τελετή προς τιμήν του (Lectisternium).
Κατά την πρώιμη ρωμαϊκή περίοδο ήταν ο θεός Πορτούνες αυτός που δέχονταν ευχαριστίες για νίκες σε ναυμαχίες, αλλά ο Νεπτούνους τον είχε αντικαταστήσει στο ρόλο αυτό μέχρι τον 1ο αιώνα π.Χ.
Συγκεκριμένα γνωρίζουμε πως ο Σήξτος Πομπήιος αποκάλεσε τον εαυτό του "γιο του Νεπτούνους".
Ο Νεπτούνους συσχετιζόταν και με το γλυκό νερό σε αντιδιαστολή με τον Ωκεανό, θεό του υδάτινου κόσμου που περιέβαλλε τη Γη.
Όπως και ο Ποσειδώνας, έτσι και ο Νεπτούνους, τιμόταν από τους Ρωμαίους ως θεός των αλόγων.
Η γιορτή προς τιμήν του, τα Νεπτουνάλια, λάμβανε χώρα στις 23 Ιουλίου.
Στην πόλη της Ρώμης υπήρχαν δύο ναοί προς τιμήν του.
Ο πρώτος στεκόταν κοντά στο Τσίρκους Φλαμίνιους (όπου διεξάγονταν ιππικοί αγώνες) και περιείχε ένα διάσημο γλυπτό θαλάσσιων πλασμάτων από τον Σκόπα.
Το δεύτερο, η Basilica Neptuni, βρισκόταν στο Πεδίον του Άρεως.
Αφιερώθηκε από τον Αγρίππα μετά τη νίκη του στη Ναυμαχία του Ακτίου.
