Cry (τραγούδι, Μάικλ Τζάκσον)
Το Cry είναι τραγούδι του Αμερικανού καλλιτέχνη Μάικλ Τζάκσον που εμφανίζεται στο δέκατο και τελευταίο (εν ζωή) άλμπουμ του καλλιτέχνη, Invincible (2001).
Το τραγούδι γράφτηκε από τον Ρ.
Κέλλι, ο οποίος έγραψε και το You Are Not Alone.
Το Cry παράχθηκε από τους Τζάκσον και Κέλλι.
Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2001 από την Epic Records ως το τρίτο και τελευταίο single από το Invincible.
Το Cry είναι μια R&B μπαλάντα, με στίχους που αφορούν τα προβλήματα με τον πλανήτη.
Οι στίχοι προτρέπουν τους ανθρώπους να ενωθούν για να κάνουν τον κόσμο καλύτερο.
Το τραγούδι θυμίζει τα προηγούμενα κομμάτια του Τζάκσον που προωθούσαν την ειρήνη και τον περιβαλλοντισμό.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε με δύο B-side κομμάτια - τα Shout και Streetwalker.
Το Cry έλαβε ανάμεικτες κριτικές.
Το single έχει μέτρια επιτυχία στα τσαρτ, καθώς η καλύτερη του θέση ήταν η 16η θέση, που έλαβε στις Κάτω Χώρες, ενώ η χειρότερη συμμετοχή του κομματιού σε τσαρτ ήταν στην Αυστρία.
Το κομμάτι προωθήθηκε με μουσικό βίντεο, που διευθύνθηκε από τον Νίκολας Μπράντ.
Το βίντεο δεν δείχνει τον Τζάκσον αλλά ανθρώπους που κρατούν χέρια και βρίσκονται σε μέρη όπως θάλασσα και δάσος.
Προϊστορία
Το Cry ηχογραφήθηκε από τον Μάικλ Τζάκσον για το δέκατο και τελευταίο (εν ζωή) άλμπουμ του, Invincible (2001).
Το τραγούδι γράφτηκε από τον Ρ.
Κέλλι, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Τζάκσον για το κομμάτι You Are Not Alone - η συνεργασία του Τζάκσον και του Κέλλι στο Cry είναι η δεύτερη από τις 3 συνεργασίες τους.
Εκτός των ΗΠΑ, το κομμάτι κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2001 ως το τρίτο και τελευταίο single του Invincible από την Epic Records.
Το single κυκλοφόρησε με δύο B-side κομμάτια - τα Shout και Streetwalker.
Το Shout δεν είχε κυκλοφορήσει νωρίτερα, και το Streetwalker εμφανίστηκε στην Ειδική Έκδοση του 2001 για το άλμπουμ Bad (1987).
Σύνθεση
Τα θέματα του Cry είναι απομόνωση, πόλεμος και αδελφότητα.
Επίσης προτείνει στους ανθρώπους να ενωθούν για να βελτιώσουν τον κόσμο, με τον Τζάκσον να τραγουδά You can change the world/I can't do it by myself.
Ο μουσικός κριτικός Μαρκ Μπράουν, της Rocky Mountain News, ένιωσε ότι ο Τζάκσον κλαίει στον στίχο I can't do it by myself.
Οι στίχοι του τραγουδιού και τα θέματα τους μοιάζουν με αυτά των τραγουδιών Man in the Mirror και Heal the World.
Ο κριτικός του Hartford Courant Ρότζερ Κάτλιν πίστεψε ότι ο Τζάκσον "συνεσταλμένα" τραγουδά τους στίχους στο τραγούδι.
Ένας δημοσιογράφος της Contra Costa Times είπε ότι το κομμάτι περιέχει "στίχους του Τζάκσον που έκανε ο ράπτης".
Ο Τζωρτζ Βαργκ, του The San Diego Union Tribune, ένιωσε ότι το κομμάτι ακούγεται όπως τα τραγούδια του Τζωρτζ Μάικλ.
Το Cry έχει συνθεθεί στην κλείδα του μεγάλου Α και έχει, κατά μέσο όρο, 84 κτύπους ανά λεπτό.
Το single βρίσκεται στην πρόοδο χορδών του A–G/A–A–A/G στους στίχους και του A–A/G–D–A στο ρεφρέν.
Τα φωνητικά βρίσκονται μεταξύ A3 και G5.
Κριτική υποδοχή
Ο Τζέισον Ελίας, του Allmusic, νομίζει ότι το Cry θυμίζει μπαλάντες που παρήγαγε ο Κουίνσι Τζόουνς για το άλμπουμ Bad, και ότι τα θέματα του κομματιού είναι αυτά της αλλοτρίωσης και της θλίψης και όχι της αγάπης.
Πιστεύει ότι η δύναμη των χορδών, τα backing φωνητικά και τα πληκτρολόγια αποτρέπουν τον θεατή από το να γελάσει στο oh-so-pained delivery και από παρεμβολές στο Hold on ή στο Oh my!
Ο Τζων Πάρελς, της New York Times, δήλωσε ότι το κομμάτι είναι "τραγούδι-αλλάξτε-τον-κόσμο" και έγραψε ότι το single είναι "ένα από τα πιο περίεργα ουτοπικά του Τζάκσον", στο οποιό ζητά να κλάψουν όλοι στην ίδια στιγμή, στο οποίο ο Τζάκσον μπορεί να απαντήσει στις προσευχές τους.
Η Κάθριν Χαλάμπι, της Yale Daily News, ένιωσε ότι κομμάτι είναι ο "λιγότερες θριαμβευτικός τρόπος μιας σύγχρονης άποψης" στο άλμπουμ.
Ο μουσικός κριτικός NME Μαρκ Μπεμόντα πίστεψε ότι ο Τζάκσον "αρχίζει να συνεχίζει ατελείωτα" τους στίχους που προτρέπουν τους ανθρώπους να σώσουν τα παιδιά.
Ο Φρανκ Κόγκαν, του Village Voice, σημείωσε ότι ενώ το Cry και άλλο κομμάτι από το άλμπουμ Invincible (Speechless) είναι "πολύ όμορφα", δίνουν την εντύπωση ότι ο Τζάκσον "στέκεται στο πλάι, για να απομακρύνει την ομορφιά από τον εαυτό του".
Ο Ρόμπερτ Χίλμπουρν, της Los Angeles Times, έγραψε ότι το κομμάτι "συμπληρώνει τον κοινωνικό σχολιαστικό ρόλο" στο Man in the Mirror (1988), ενώ ο Ρότζερ Κάτλιν, της Hartford Courant, πίστεψε ότι το single είναι redux του Heal the World (1991).
Ο Γκλεν Γκαμπόα, της Newsday, είπε ότι το τραγούδι ήταν "στο ίδιο επίπεδο" με τα άλλα κομμάτια του Invincible.
Ο Τζέιμς Χάντερ, του Rolling Stone έγραψε ότι ο Ρ. Κέλλι "περισσότερο ή λιγότερο πέτυχε με το είδος του επιβεβαιωμένου αριθμού της ζωής" στο κομμάτι.
Ο Ρότζερ Φρίντμαν, του Fox News Channel, είπε ότι "θα ομολογήσει ότι ήταν κορόιδο για δύο μπαλάντες" του άλμπουμ, οι οποίες ήταν τα Don't Walk Away και Cry.
Πρόσθεσε ότι "αγάπησε" τη μελωδία, αλλά ένιωσε ότι οι στίχοι ήταν "γελοίοι".
Ο Τζιμ Φάρμπερ, από τη New York Daily News, έγραψε ότι στο Cry, ο Τζάκσον "πηγαίνει στη μέθοδο θεραπεύω-τον-κόσμο, αν και σπάνια ήταν συγκαταβατικός για τον ρόλο του ως σωτήρα".
Ο Γκρέγκ Κότ, της Chicago Tribune, πιστεύει ότι ο Ρ. Κέλλι "ξαναχρησιμοποιεί την φόρμουλα του μεγάλου ύμνου γκόσπελ (I Believe I Can Fly) στο κομμάτι".
Ένας δημοσιογράφος της The Wichita Eagle έγραψε ότι ο Τζάκσον "λάμπει με ειλικρινές μπαλάντες", όπως τα Cry, Heartbreaker και Speechless.
Ο Θορ Κρίστενσεν, της Dallas Morning News, περιέγραψε το single ως "τελευταία παρτίδα του εμπνευσμένου μαλλί της γριάς".
Ο Φρανσίσκο Κανγκιάνο, της University Wire, σημείωσε ότι καλά κομμάτια του Invincible είναι τα Heartbreaker, Cry και Speechless.
Η Παμέλα Ντέιβις και η Τζίνα Βινινέττο, της St.
Petersburg Times, δήλωσαν ότι το κομμάτι είναι "γεμάτο υβρείς" και ότι "ο Τζάκσον παρουσιάζεται ως Μεσσίας".
Εμφάνιση στα τσαρτ
Το Cry κυκλοφόρησε ως single εκτός των ΗΠΑ και δεν κατάφερε να μπει σε κανένα τσαρτ του Billboard.
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα singles του Invincible που κυκλοφόρησαν παγκοσμίως, το Cry είχε μέτρια εμπορική επιτυχία παγκοσμίως.
Το Cry έκανε το ντεμπούτο του στη 25η θέση, που ήταν και η καλύτερη του, στο UK Singles Chart.
Το single παρέμεινε στο τσαρτ της χώρας για 4 συνεχόμενες εβδομάδες από τον Δεκέμβριο του 2001 μέχρι τον Ιανουάριο του 2002, πριν βγει από το top 100.
Το κομμάτι έκανε το ντεμπούτο του στη 37η θέση στις 12 Δεκεμβρίου, και έφθασε στη 30η θέση την επόμενη εβδομάδα στο French Singles Chart.
Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του στην καλύτερη του θέση, στη 49η, στις 12 Δεκεμβρίου, στο Australian Singles Chart.
Έμεινε στο τσαρτ της χώρας μόνο για μια εβδομάδα.
Το Cry δεν μπήκε στο Belgian Tip Singles Chart, αλλά κατάφερε να κάνει το ντεμπούτο του στη 37η θέση στις 15 Δεκεμβρίου, και να φθάσει στη 31η θέση (καλύτερη θέση) στις 12 Ιανουαρίου 2002 στο μουσικό τσαρτ της Βαλλονίας (Βέλγιο).
Το Cry έμεινε στο Swedish Singles Chart για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες.
Έχοντας κάνει το ντεμπούτο του στη 50η θέση στις 21 Δεκεμβρίου, έφθασε μέχρι την 48η θέση, την επόμενη εβδομάδα.
Το single πέρασε άλλες 4 εβδομάδες στο τσαρτ, κυμαίνοντας προς τα κάτω.
Το κομμάτι έφθασε έως τη 42η θέση στο Swiss Singles Chart, και έμεινε εκεί για 6 εβδομάδες.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του single ήταν η 16η θέση στη Δανία, παρά το γεγονός ότι έμεινε στα τσαρτ για μόνο μια εβδομάδα.
Η χειρότερη εμφάνιση του τραγουδιού έγινε στην Αυστρία.
Έχοντας κάνει το ντεμπούτο του στη 65η θέση, που ήταν και η καλύτερη του στο τοπικό τσαρτ, στις 16 Δεκεμβρίου, την επόμενη εβδομάδα έπεσε στη 71η θέση και την επόμενη βγήκε από το top 100.
Οι Χάλστεντ και Κάντμαν δήλωσε ότι η εμφάνιση του κομματιού στα τσαρτ ήταν "σίγουρα μια οπισθοδρόμηση, αλλά όχι και τόσο μεγάλη" για τον Τζάκσον.
Μουσικό βίντεο
Το Cry προωθήθηκε με μουσικό βίντεο, ή με ταινία μικρού μήκους.
Το μουσικό βίντεο διευθύνθηκε από τον Νίκολας Μπραντ, ο οποίος δούλεψε στα promos άλλων singles του Τζάκσον, Earth Song (1995), Childhood (1995) και Stranger in Moscow, τα οποία προέρχονται από το άλμπουμ HIStory: Past, Present and Future, Book I.
Το βίντεο γυρίστηκε σε έξι διαφορετικές περιοχές, πέντε στη Καλιφόρνια και άλλη μια στη Νεβάδα.
Στο βίντεο γυρίστηκε και ένα αληθινό συγκρότημα γκόσπελ.
Το βίντεο δεν δείχνει τον Τζάκσον, καθώς αρνήθηκε να εμφανιστεί σε αυτό.
Αυτό αποδόθηκε στις διαφωνίες του Τζάκσον και της Sony εκείνη την εποχή.
Λόγω της απουσίας του Τζάκσον από το βίντεο, οι Γκρέιγκ Χάλστεν και Κρις Κάντμαν, συγγραφείς του Michael Jackson the Solo Years, έγραψαν ότι, σε σύγκριση με προηγούμενα βίντεο του Τζάκσον, το τελικό αποτέλεσμα ήταν "θλιβερά ήρεμο".
Οι δύο συγγραφείς πίστεψαν ότι η απουσία του Τζάκσον "έκανε λίγα" για να προωθήσει το μουσικό βίντεο.
Το βίντεο αρχίζει με δεκάδες ανθρώπους διάφορων ηλικιών, εθνικοτήτων, και ενδυμασιών κρατώντας τα χέρια των άλλων στην παραλία.
Επίσης, οι σκηνές διαδραματίζονται σε δάση, αστικά κέντρα και λιβάδια.
Στο τέλος, οι άνθρωποι χτυπούν τα χέρια του και τραγουδούν το ρεφρέν.
Κατάλογος κομματιών
Προσωπικό
Τσαρτ
