Βοϊμόνδος Ζ΄ της Τρίπολης
Ο Βοϊμόνδος Ζ΄ της Τρίπολης (1261 - 19 Οκτωβρίου 1287) ήταν κόμης της Τρίπολης και νόμιμος πρίγκηπας της Αντιόχειας (1275 - 1287).
Το μόνο που είχε απομείνει από το μεγάλο πριγκιπάτο της Αντιόχειας ήταν το λιμάνι της Λατακίας.
Ήταν γιος του πρίγκηπα της Αντιόχειας Βοϊμόνδου ΣΤ΄ και της Σιβύλλας της Αρμενίας, η οποία ήταν αντιβασιλιάς την περίοδο που ήταν ανήλικος, ενώ την αντιβασιλεία απαιτούσε ο πλησιέστερος συγγενής του, Ούγος Α΄ της Ιερουσαλήμ.
Ο Βοϊμόνδος πέρασε τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας στην Κιλικία στην αυλή του βασιλιά της Αρμενίας Λέοντα Γ΄, ενώ ο Μπαϊμπάρ κατέλαβε την Αντιόχεια, όπου ήταν πρίγκηπας ο πατέρας του (1268).
Επέστρεψε στην Τρίπολη (1277), κλείνοντας αμέσως ειρήνη με τον Καλαούν, τον σουλτάνο των Μαμελούκων, και αναγνώρισε τον Ρογήρο του Αγίου Σεβερίνου αντιβασιλιά στην Άκρα, βρίσκοντας την εχθρότητα της Γενοβέζικης οικογένειας των Εμπριάτσο.
Η Τρίπολη ήταν ασθενέστατη εκείνη την εποχή.
Κυριαρχούσαν δύο αντιμαχόμενες μερίδες: η Ρωμαϊκή υπό τον Παύλο του Σενί, επίσκοπο της Τρίπολης, και η Αρμενική υπό την Σιβύλλα και τον Βαρθολομαίο.
Ο Παύλος του Σενί απέκτησε την συμμαχία του Γουλιέλμου του Μπωζέ, του νέου Μεγάλου Μάγιστρου των Ναιτών ιπποτών, και έπειτα της οικογένειας των "Αντι-Ναϊτών" Εμπριάκο.
Αυτό έφερε μια σειρά πολέμων ανάμεσα στον Βοϊμόνδο και τους Ναΐτες, ο οποίος έκαψε το κτίριο τους στην Τρίπολη, αλλά τελικά ηττήθηκε και συνθηκολόγησε.
Το 1278 ο Γκυ της Βύβλου και οι Ναΐτες κυρίευσαν την Τρίπολη, αλλά διώχθηκαν από τον Βοϊμόνδο και οι 12 γαλέρες του στόλου του καταστράφηκαν από τρικυμία.
Η τελευταία σύγκρουση έγινε τον Ιανουάριο του 1285, όπου οι Εμπριάκο προσπάθησαν να πάρουν την Τρίπολη, αλλά δεν βρήκαν τους Ναΐτες και κατέφυγαν στους Ιωαννίτες Ιππότες.
Οι Ιωαννίτες τους παρέδωσαν στον Βοϊμόνδο, με τον όρο να τους χαριστεί τις ζωές, αντίθετα αυτός τους έθαψε ζωντανούς στην άμμο και τους άφησε να πεθάνουν από πείνα.
Πέθανε πρόωρα 26 ετών χωρίς να αφήσει παιδιά με την σύζυγο του Μαργαρίτα του Άκρας.
Τον διαδέχθηκε η αδελφή του, Λουκία.
