Διοικητικές διαιρέσεις της Ελλάδας
Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ονομάζεται η διαίρεση του ελληνικού κράτους σε διοικητικές ενότητες όπως οι νομοί, οι επαρχίες και οι περιφέρειες.
Η πρώτη διοικητική διαίρεση έγινε από τον Καποδίστρια το 1828.
Παρακάτω ακολουθεί μερικός κατάλογος των διοικητικών διαιρέσεων :
Το 1864 προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα τα Επτάνησα και στις 8 Δεκεμβρίου 1864 διαιρέθηκαν σε 4 νομούς, αλλά μετά από δυο χρόνια, με τον νόμο ΡΜΓ΄ του 1866, και άλλα δυο, με τον ΣΡΞ΄ του 1868, τα Κύθηρα υπήχθηκαν στον νομό Αργολίδος και τα Επτάνησα χωρίστηκαν σε τρεις νομούς, Κέρκυρας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου.
Στη συνέχεια ακολούθησαν αποφάσεις και νόμοι (για παράδειγμα το 1912 για αναγνώριση κοινοτήτων και το 1914 ) που υλοποίησαν και οργάνωσαν τη διοικητική διαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη και τις εδαφικές αλλαγές της Ελλάδας.
Το 1920-1928 η Ελλάδα είχε 35 νομούς
Οι πιο πρόσφατες διοικητικές διαιρέσεις:
Αναφορές
