Audi A8
Το Audi A8 είναι ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi.
Η πρώτη γενιά του Α8 εισήχθη το 1994, ως ο επίσημος διάδοχος του Audi V8.
Η δεύτερη γενιά του παρήχθη από το 2003 έως το 2009.
Η τρίτη γενιά του A8 κυκλοφόρησε στις αρχές του 2010.
Πρώτη γενιά
Η πρώτη γενιά του Audi A8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου Typ 4D) ξεκίνησε να παράγεται τον Ιούνιο του 1994 και σχεδόν αμέσως λανσαρίστηκε στην Ευρώπη.
Αντιθέτως, στην Βόρεια Αμερική εισήχθη μόλις το 1996, για την σεζόν (model year) του 1997.
Ήταν το πρώτο πολυτελές sedan, με ολόκληρο το αμάξωμα από αλουμίνιο και συγκεκριμένα με βάση μια πλατφόρμα με το όνομα ASF (Audi Space Frame), καθώς επίσης και το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο, με εξ ολοκλήρου πλατφόρμα αλουμινίου.
Με την χρήση αλουμινίου, το A8 παρέμεινε ελαφρύτερο από τους άμεσους ανταγωνιστές του, δηλαδή τα Mercedes-Benz S-Class W140 και BMW Σειρά 7 E38.
Στην εποχή του, επιπλέον, το Α8 ήταν το μοναδικό μοντέλο στην κατηγορία αυτή με κίνηση και στους 4 τροχούς (quattro).
Επίσης, από το 1999 ήταν διαθέσιμο και με μακρύτερο μεταξόνιο, που ξεχώριζε από ένα επιπλέον "L" (Lang) στο όνομα, δηλαδή A8L.
Ο επιπλέον χώρος ήταν αποκλειστικά για τους πίσω επιβάτες.
Το A8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου Τύπος 4D) βασίστηκε στην τότε καινούρια ελαφριά αλουμινένια πλατφόρμα D2 της Audi.
Αν και υπάρχει και πλατφόρμα D1, που χρησιμοποιείται από το Volkswagen Phaeton, στην πραγματικότητα η πρώτη χρονολογικά πλατφόρμα D ήταν η D2.
Ο βασικός κινητήρας ήταν ένας 2.8 λίτρων V6, με στάνταρ κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, αν και ήταν διαθέσιμος και με κίνηση στους 4 τροχούς.
Το 1996, ο κινητήρας αυτός απέκτησε 5 βαλβίδες ανά κύλινδρο.
Υπήρξαν επίσης και κινητήρες 3.7 V8 και 4.2 V8 - ο τελευταίος χρησιμοποιήθηκε επίσης και στο Audi S8.
Το 2001 προστέθηκε ο τότε πρωτοεμφανιζόμενος κινητήρας 6.0 λίτρων V12.
Επειδή ο 12-κύλινδρος κινητήρας εισήχθη 1 έτος πριν την αντικατάσταση, ένας πολύ μικρός αριθμός μοντέλων της 1-ης γενιάς παρήχθη με αυτόν, καθώς η παραγωγή της 1-ης γενιάς του Α8 έληξε τον Σεπτέμβριο του 2002.
Μεταγενέστερα εμφανίστηκαν και πετρελαιοκινητήρες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παραλλαγών του 2.5 λίτρων V6 TDI.
Το 2000, ένας 3.3 λίτρων V8 TDI έγινε ο πρώτος diesel κινητήρας της Audi με τεχνολογία ψεκασμού common-rail.
Το 1996, παρουσιάστηκε μια σπορ έκδοση του Α8, το S8, μια από τις πρώτες σπορ πολυτελείς λιμουζίνες στην αγορά.
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη.
Οι τιμές σε παρενθέσεις () ισχύουν για τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο.
Ιδιαίτερη μέριμνα είχε δοθεί και στην ασφάλεια.
Ήδη από το λανσάρισμα, έφερε στάνταρ 2 εμπρόσθιους αερόσακους, ενώ μέσα στο 1996 έγινε το πρώτο αυτοκίνητο με 4 πλευρικούς αερόσακους (εμπρός και πίσω) και μάλιστα ως στάνταρ.
Το 1999, το Α8 υπέστη μια ανανέωση, με κυριότερες αλλαγές: ένα λίφτινγκ στο εμπρόσθιο μέρος, με μεγαλύτερους και πιο διάφανους προβολείς, νέα γρίλια και στάνταρ φώτα ομίχλης.
Το 2000, απέκτησε στάνταρ πλευρικούς αερόσακους οροφής, εμπρός και πίσω, φτάνοντας έτσι τους στάνταρ 10 αερόσακους.
Το 2001 προστέθηκε Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών (tyre pressure monitoring system) και ειδικότερα στο A8L στάνταρ φώτα xenon, με προβολείς υψηλής έντασης high-intensity discharge lamp (HID) και θερμαινόμενο τιμόνι.
Δεύτερη γενιά
Το 2003 λανσαρίστηκε η δεύτερη γενιά του Α8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου Typ 4E), με ελαφρώς μεγαλύτερες διαστάσεις και με βάση την πλατφόρμα D3.
Με το νέο Audi A8, η εταιρεία θέλησε να δημιουργήσει μια πιο σπορ λιμουζίνα, εν μέρει επειδή το καινούριο τότε και στον ίδιο όμιλο Volkswagen Phaeton είχε κατά νου κυρίως την άνεση.
Η Audi ισχυρίστηκε ότι ήταν το πλέον σπορ σεντάν στο είδος του.
Μια τεχνική καινοτομία στο Α8 ήταν η εφαρμογή της τεχνολογίας LED στους προβολείς, που λόγω της χαμηλής ενέργειας δεν επιβαρύνει σημαντικά την κατανάλωση καυσίμου.
Στο νέο Α8, η Audi καθιέρωσε τεχνολογία άμεσου ψεκασμού καυσίμου FSI για τους κινητήρες βενζίνης και κοινής έγχυσης για την πετρελαιοκινητήρες TDI.
Μαζί με τους ελαφρύτερους κινητήρες, το Α8 ήταν διαθέσιμο με κιβώτιο ταχυτήτων διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης Multitronic.
Επιπλέον, μπορούσε να παραγγελθεί και με ένα 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με κατ' επιλογήν χειροκίνητο έλεγχο (Tiptronic).
Οι κινητήρες 3.7 V8 και 4.2 V8 διατηρήθηκαν, αλλά με βελτιωμένη ισχύ.
Επίσης, προστέθηκε ένας νέος 4.0 V8 TDI κινητήρας ντίζελ, με 275 hp και 650 N·m ροπής.
Το 2004, εμφανίστηκε μια ειδική έκδοση του Α8: το W12 Α8.
Αυτή η εντυπωσιακή σπορ λιμουζίνα έφερε έναν 6.0 λίτρων 12-κύλινδρο (V12) κινητήρα 450 ίππων, με ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 250 km/h, ταχύτητα που αυτό το αυτοκίνητο μπορούσε να φτάσει σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα.
Συνδυαζόταν αποκλειστικά με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic.
Το W12 A8 ήταν, αρχικά, η μοναδική έκδοση που έφερε γρίλια με ενιαίο πλαίσιο (οι άλλες είχαν ακόμα την κλασική γρίλια της Audi, έως το 2005).
Επιπλέον, είχε στάνταρ κίνηση στους 4 τροχούς και αυτόματα ελεγχόμενη αερανάρτηση.
Η W12 ήταν η ναυαρχίδα της Audi, μαζί με το R8.
Αυτό το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε επίσης στις ταινίες Transporter 2 και Transporter 3.
Το Α8 L 6.0 W12 έγινε το πιο ακριβό μοντέλο της Audi, καθώς ακόμα και η βασική έκδοση του R8 ήταν φθηνότερη.
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη
Το 2005, το Α8 D3 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση.
Όλα τα μοντέλα έφεραν πλέον τη γρίλια με ενιαίο πλαίσιο, που είχε κάνει ντεμπούτο στο W12 Α8.
Επίσης, ο κινητήρας 4.0 λίτρων V8 TDI αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο 4.2 V8 TDI.
Αρχικά, επειδή η Audi δεν διέθετε τότε κατάλληλο κιβώτιο ταχυτήτων για τον έλεγχο της τεράστιας ροπής ενός κυριολεκτικά θηριώδους πετρελαιοκινητήρα, είχε περιορίσει την ροπή στα 650 N·m.
Το 2007 όμως, εισήγαγε στο νέο τότε Audi Q7 ένα ενισχυμένο κιβώτιο ταχυτήτων.
Αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να επαναρυθμίσει την ροπή στα εντυπωσιακά 760 N·m.
Επιπλέον, ο κινητήρας 3.0 V6 αντικαταστάθηκε από έναν 3.2 V6 FSI (άμεσου ψεκασμού καυσίμου).
Τρίτη γενιά
Η τρίτη γενιά του Audi A8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου Typ 4H) επρόκειτο αρχικά να παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, τον Σεπτέμβριο του 2009, αλλά αναβλήθηκε για τα τέλη του 2009.
Τελικώς έκανε ντεμπούτο στις 1 Δεκεμβρίου 2009, στο Μαϊάμι.
Το νέο Α8 βασίστηκε στην κοινή πλατφόρμα MLP και έχει μεταξόνιο 2,99 μέτρα.
Το μήκος του αυξήθηκε στα 5,14 μέτρα.
Φέρει στάνταρ 4-κίνηση quattro, με σχέση 40:60 (εμπρός:πίσω), με ένα προαιρετικό σπορ διαφορικό στο πίσω μέρος.
Το νέο A8 ήταν αρχικά διαθέσιμο μόνο με κινητήρα 4.2 V8 βενζίνης FSI των 372 ίππων και έναν κινητήρα V8 4.2 TDI 350 hp ντίζελ, αμφότεροι σε συνδυασμό με ένα νέο 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic.
Η επιτάχυνση 0 - 100 km/h είναι: για το 4.2 FSI στα 5,7 δευτερόλεπτα και για το 4.2 TDI στα 5,5 δευτερόλεπτα.
Και στα δύο μοντέλα, η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 km/h.
Κατά τη διάρκεια του 2010, προστέθηκαν δύο 3.0 V6 TDI κινητήρες ντίζελ, με ισχύ 204 και 250 hp και ένας 3.0 V6 βενζινοκινητήρας TFSI.
Πρόσθετες επιλογές ασφαλείας που είναι διαθέσιμες στο Α8, περιλαμβάνουν Adaptive Cruise Control (ACC), υπέρυθρη κάμερα, ένα ραντάρ και έναν δείκτη της κυκλοφορίας.
Επίσης, το αυτοκίνητο είναι εξοπλισμένο με προσαρμοζόμενη αερανάρτηση, εξελιγμένο ηχοσύστημα Bang & Olufsen και τεχνολογία LED στους προβολείς
Στις 16 Απριλίου 2010, ανακοινώθηκε η έκδοση με το μακρύτερο μεταξόνιο (A8 L) και παρουσιάστηκε στις 23 Απριλίου στο Πεκίνο.
Στο A8 L, το μεταξόνιο αυξήθηκε στα 3.122 χιλιοστά (κατά 130 σε σύγκριση με το κανονικό Α8) φτάνοντας σε συνολικό μήκος τα 5.267 χιλιοστά.
Το Α8 L, επίσης, επανέφερε τον κινητήρα W12, αλλά με επανασχεδιασμό.
Ο κυβισμός του έχει αυξηθεί από 6.0
σε 6.3 λίτρα και είναι εξοπλισμένος με άμεσο ψεκασμό καυσίμου (FSI), με αποτέλεσμα την αύξηση της μέγιστης ισχύος στους 500 hp και της ροπής στα 625 N·m στις 3.250 rpm.
Μαζί με το νέο 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic, προσφέρει στο Α8 W12 L επιτάχυνση 0 - 100 χλμ/ώρα σε μόλις 4,9 δευτερόλεπτα.
Η κατανάλωση μειώθηκε κατά 12% και έφτασε έως και 12,0 l/100 km.
Στην παλέτα των κινητήρων του A8 L προστέθηκαν σύντομα οι 3.0 TFSI και 4.2 FSI βενζίνης V8 και 3.0 V6 TDI και 4.2 V8 TDI.
1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη
