Φουερτεβεντούρα
Η Φουερτεβεντούρα (ισπανικά:Fuerteventura) είναι ένα από τα Κανάρια Νησιά, και το 2ο μεγαλύτερο σε έκταση στο νησιωτικό σύμπλεγμα με έκταση 1.659,8 χμ2.
Ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται στους 102.941
κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011).
Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 28ο20' βόρεια και σε γεωγραφικό μήκος 14ο00' ανατολικά.
Καθώς είναι τμήμα και μία από τις πύλες της Ε.Ε.
και βρίσκεται αρκετά κοντά στις ακτές της Αφρικής, η λαθρομετανάστευση Αφρικανών είναι πολύ συχνή εκεί, με αρκετά επικίνδυνες μετακινήσεις τους με βάρκες από τις ακτές του Μαρόκου.
Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι "Μαχορέρο" (Majorero), που κατά πάσα πιθανότητα ήταν Βέρβεροι από την Βόρεια Αφρική και ζούσαν σε σπηλιές.
Η λέξη Majorero ή Majo έχει σχέση με την συνήθεια τους, φορώντας παπούτσια φτιαγμένα από δέρμα κατσίκας.
Τον 11ο αιώνα π.Χ.
έφθασαν Φοίνικες κάτοικοι στο νησί και στην Λανθαρότε και το 850 π.Χ οι Κανάριες Νήσοι περιγράφονταν από τον Όμηρο στην Οδύσσεια ως Insulae Fortunatae.
Αρκετές Ισπανικές και Πορτογαλικές εκστρατείες έγιναν το 1340 γύρω από το νησί και το οποίο τότε κατοικούνταν από Μαυριτανούς οι οποίοι παντρεύτηκαν με Ευρωπαίους σκλάβους κρατούμενους.
Το 1405, ο Γάλλος εξερευνητής Ζαν ντε Μπετενκούρ (Jean de Béthencourt) κατέκτησε το νησί και ονόμασε την πρωτεύουσα του σε Μπετανγκουρία στη δυτική ακτή του.
Το όνομα του νησιού προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από το κλάσμα του ονόματος του Γάλλου ερευνητή το οποίο ήταν η φράση "Que forte aventure!",
που σημαίνει "Τι μεγάλη περιπέτεια!".
Μια πιο ρομαντική εκδοχή θέλει το όνομα του νησιού να σημαίνει ως "το νησί των ανέμων".
Αργότερα το 1852 το κατέκτησε μαζί με τα υπόλοιπα νησιά η Ισαβέλλα Β' . Το 1912 εδραιώθηκε και η αυτοκυβέρνηση των νησιών.
Γεωγραφία-Κλίμα
Το νησί απέχει μόνο 100 χλμ.
από τις ακτές της Αφρικής και όπως προείπαμε είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στο νησιωτικό σύμπλεγμα μετά την Τενερίφη, αλλά έρχεται πρώτο σε μήκος παραλιών.
Η Φουερτεβεντούρα είναι άγονο, έρημο και ηφαιστειογενές νησί, όπως και τα υπόλοιπα ηφαιστειογενή Κανάρια άλλωστε και με υψηλότερη κορυφή να είναι το Χαντία (Jandía) με μόνο 807 μ.
στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού.
Το κλίμα του νησιού κατά την διάρκεια ολόκληρου του έτους είναι αρκετά ευχάριστο.
Αποκαλείται επίσης ως νησί της αιώνιας Άνοιξης καθώς οι χειμερινές θερμοκρασίες εκεί κυμαίνονται κατά μέσο όρο από 21οC οι μέγιστες στους 15οC οι ελάχιστες, ενώ το καλοκαίρι στους 27οC η μέγιστη και στους 20οC η ελάχιστη.
Οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες, περίπου 147 mm το χρόνο, οι οποίες πέφτουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Οι αμμοθύελλες είναι συχνές και είναι γνωστές με το όνομα scirocco.
Φυσούν από τα νοτιοδυτικά, από τη Σαχάρα, μεταφέροντας λευκή σκόνη και αφρικανικές ακρίδες και ανεβάζουν απότομα τη θερμοκρασία του αέρα σε 10οC ψηλότερα και συγχρόνως ρίχνουν την ορατότητα περί τα 100 μ.
με 200 μ.
ή και χαμηλότερα.
Οι ντόπιοι το φαινόμενο αυτό το αποκαλούν "Calima".
