Εδουαρδιανή εποχή
Η Εδουαρδιανή εποχή ή Εδουαρδιανή περίοδος στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι η περίοδος που καλύπτει την βασιλεία του Βασιλιά Εδουάρδου Ζ', από το 1901 έως το 1910.
Ο θάνατος της Βασίλισσας Βικτωρίας τον Ιανουάριο του 1901 και η διαδοχή από το γιο της, Εδουάρδο, σήμαναν την αρχή ενός νέου αιώνα και το τέλος της Βικτωριανής εποχής.
Ενώ η Βικτωρία απέφευγε την κοινωνία, ο Εδουάρδος ήταν οηγέτης μιας μοδάτης ελίτ η οποί δημιούργησε ένα ύφος επηρεασμένο από την τέχνη και τη μόδα της ηπειρωτικής Ευρώπης—ίσως επειδή ο Βaσιλιάς αρεσκόταν να ταξιδεύει.
Η εποχή σημαδεύθηκε από σημαντικές μεταβολές στα πολιτικά καθώς μέρη της κοινωνίας που είχαν ευρέως αποκλεισθεί από την εξουσία στο παρελθόν, όπως οι κοινοί εργάτες και οι γυναίκες, έγινα αυξανόμενα πολιτικοποιημένοι.
Η Εδουαρδιανή περίοδος συχνά επεκτείνεται μετά τον θάνατο του Εδουάρδου το 1910 για να περιλάβει τα έτη έως την βύθιση του Τιτανικού το 1912, την αρχή του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ή συχνά έως το τέλος του πολέμου το 1918.
Στο τέλος του πολέμου, ο Εδουαρδιανή μορφή ζωής, με την έμφυτη δυσαναλογία πλούτου και εξουσίας της, είχε γίνει αυκανόμενα αναχρονιστική στα μάτια του πληθυσμού που είχε υποφέρει στο πρόσωπο του πολέμου και που εκτέθηκαν σε στοιχεία νέων μαζικών μέσων τα οποία επέκριναν την αδικία της ταξικής διαίρεσης.
Τάξη και κοινωνία
Κοινωνικά, η Εδουαρδιανή εποχή ήταν μια περίοδος κατά την οποία το Βρετανικό ταξικό σύστημα ήταν πολύ αυστηρό.
Οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές δημιούργησαν ένα περιβάλλον κοινωνικής κινητικότητας, με αλλαγές που περιλάμβαναν την άνοδο του σοσιαλισμού, το ενδιαφέρον για τους φτωχούς και την κοινωνική θέση της γυναίκας, που περιλάμβανε το δικαίωμα ψήφου, παράλληλα με αυξημένες οικονομικές ευκαιρίες, ως αποτέλεσμα της γρήγορης βιομηχανοποίησης.
Οι αλλαγές αυτές έγιναν πιο έντονες με το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις, όπως και στις προηγούμενες περιόδους, διαχωρίζονταν από την αριστοκρατική κοινωνία και τον κόσμο των εμπόρων, και οι ζωές τους διέφεραν παρασάγγας από τη σχετική πολυτέλεια των άλλων τάξεων.
Οι ανώτερες τάξεις επιδίδονταν σε δραστηριότητες αναψυχής, που οδήγησαν σε πρόοδο στη μόδα, καθώς χρειάζονταν ρούχα πιο άνετα και ευκίνητα.
Οι στενοί κορσέδες και τα μπούστα τροποποιήθηκαν και η καθημερινή τους χρήση αργότερα εγκαταλείφθηκε.
Τέχνες
Η Εδουαρδιανή εποχή αντιστοιχεί στην αντίστοιχη Μπελ Επόκ της Γαλλίας.
Η περίοδος χαρακτηρίζεται από το μοναδικό της αρχιτεκτονικό στυλ, μόδα και τρόπο ζωής.
Δέχτηκε μεγάλη επιρροή από την αρ νουβώ.
Οι καλλιτέχνες επηρεάστηκαν από την εμφάνιση των αυτοκινήτων και του ηλεκτρισμού, καθώς και από μια μεγαλύτερη επικέντρωση στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Πρόκειται για μια περίοδο που εκδίδονταν και διαβάζονταν μεγάλος αριθμός μυθιστορημάτων και διηγημάτων, ενώ υπήρχε διάχυτη μια αρχική διάκριση ανάμεσα στη "λογοτεχνία των διανοουμένων" και τη "λαϊκή λογοτεχνία".
Παράλληλα, ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες, συνήθως υπό την ιδιοκτησία βαρώνων του Τύπου, έγιναν σταδιακά απαραίτητες και σημαντικές.
Οι ηχογραφήσεις της εποχής (κύλινδροι σε φωνογράφους), σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα, ήταν χαμηλής ποιότητας.
Δημοφιλείς ήταν ζωντανές παραστάσεις, επαγγελματικές και ερασιτεχνικές.
Στρατιωτικές ορχήστρες πνευστών συχνά έπαιζαν μουσική σε υπαίθριους χώρους, όπως πάρκα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Ο κινηματογράφος βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα και το κοινό προτιμούσε τις ζωντανές παραστάσεις από ό,τι τις ταινίες.
Δημοφιλείς και ιδιαίτερα διαδεδομένες ήταν οι μουσικές παραστάσεις.
Το θέατρο σημαδεύτηκε από την ανάδυση του Νέου Δράματος και έργων του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, του Χάρλεϊ Γκράνβιλ Μπάρκερ, καθώς και συγγραφέων της ηπειρωτικής Ευρώπης, όπως του Ίψεν και του Γκέρχαρντ Χάουπτμαν.
Παρά την ευρεία ανάπτυξη της αρ νουβώ στην ηπειρωτική Ευρώπη, το αρχιτεκτονικό στυλ του Εδουαρδιανού Μπαρόκ προτιμείτο στα δημόσια κτίρια.
Η αλλαγή από το Βικτωριανό εκλεκτικό στυλ αντιστοιχούσε με τις τις ιστορικές αναβιώσεις της περιόδου, κυρίως νεοκλασικού στυλ του 18ου και 19ου αιώνα.
Επιστήμες και τεχνολογία
Η αλλαγή του αιώνα ήρθε με πολλές καινοτομίες.
Εκπρόσωποι της ηπειρωτικής Ευρώπης παρήγαγαν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους, όπως ο Μαξ Πλανκ, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Ζίγκμουντ Φρόιντ.
Απονεμήθηκαν τα πρώτα Βραβεία Νόμπελ και ο Έρνεστ Ράδερφορντ εξέδωσε το βιβλίο του περί ραδιενέργειας.
Στάλθηκαν τα πρώτα διατλαντικά ασύρματα μηνύματα από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι και οι Αδερφοί Ράιτ πραγματοποίησαν την πρώτη τους πτήση.
Μέχρι το τέλος της εποχής, ο Λουί Μπλεριό διέσχισε αεροπορικώς το Στενό της Μάγχης, εξέπλευσε το παρθενικό του ταξίδι το μεγαλύτερο πλοίο του κόσμου, το RMS Olympic, άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα αυτοκίνητα, ενώ για πρώτη φορά προσεγγίστηκε ο Νότιος Πόλος από την ομάδα του Ρόαλντ Αμούνδσεν κι έπειτα του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ.
Αθλητισμός
thumb|right|200px|1908, Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1908 διεξήχθησαν στο Λονδίνο.
Η δημοφιλία των αθλημάτων ήταν και ανάλογη των κοινωνικών τάξεων: το ποδόσφαιρο διαδόθηκε στις πιο φτωχές τάξεις, ενώ στις ανώτερες το τένις και η ιστιοπλοΐα.
Πολιτική και εξέχοντα γεγονότα
Στα πρώτα χρόνια της Εδουαρδιανής εποχής, ο Β' Πόλεμος των Μπόερς στη Νότια Αφρική χώρισε τη χώρα στους πολέμιους και τους υποστηρικτές του.
Μεγάλη επιρροή ασκούσαν εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων, όπως ο Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, αν και την εξουσία είχε ο Συντηρητικός Τζόζεφ Τσάμπερλεν.
Η αυτοκρατορική πολιτική των Συντηρητικών αποδείχθηκε μη δημοφιλής κι έτσι στις Γενικές Εκλογές του 1906, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν με διαφορά.
Ωστόσο, η Κυβέρνηση δεν μπορούσε να προχωρήσει στο σύνολο του ριζοσπαστικού της εκλογικού προγράμματος χωρίς την υποστήριξη της κυρίως Συντηρητικής Βουλής των Λόρδων.
