Πέτρος Ηπίτης
Ο Πέτρος Ηπίτης (1795-1861) ήταν Έλληνας ιατρός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1795 στην Πάργα.
Σπούδασε στο Βουκουρέστι και στη Βιέννη φιλοσοφία και ιατρική.
Στη Βιέννη το 1816 δημοσίευσε το έργο "Λοιμολογία ή περί της πανώλους, προφυλάξεως και εξολοθρεύσεως αυτής".
Επίσης δημοσίευσε στον"Ἑρμή το Λόγιο", του 1816 και 1817, κείμενα με παιδιατρικά θέματα, που θα πρέπει να αποτελούν τα πρώτα Παιδιατρικά κείμενα στα ελληνικά.
Εγκαταστάθηκε στην Οδησσό το 1818 και έγινε γιατρός του Αλέξανδρου Υψηλάντη, τον οποίο βοήθησε κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Ήρθε στην Αθήνα το 1830 όπου εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού.
Διορίστηκε μέλος του Ιατροσυνεδρίου.
Τον Απρίλιο του 1837 εμφανίστηκε επιδημία πανούκλας στον Πόρο.
Τον έστειλαν εκεί για να βοηθήσει στην αντιμετώπισή της.
Όταν αργότερα, μέσα στην ίδια χρονιά, ο αρχίατρος του βασιλιά Όθωνα και πρόεδρος του Ιατροσυνεδρίου Βίπμερ δημοσίευσε το έργο "Ιστορική Έκθεσις περί της εν Πόρω πανώλους", ενοχλημένος ο Ηπίτης απάντησε με τη μελέτη "Η πανώλης εν Πόρω κ.λπ.".
Σ' αυτή αναφερόταν ειρωνικά στα σπασμωδικά μέτρα που είχαν πάρει οι αρχές, για να αντιμετωπίσουν την επιδημία, καθώς και στη δράση του Γάλλου γιατρού Δουμόν, που είχε επίσης σταλεί στον Πόρο.
Του προσφέρθηκε έδρα διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, αλλά δεν την δέχτηκε.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την μελέτη και την καταπολέμηση της πανούκλας.
Διετέλεσε επίσης σύμβουλος της αρχαιολογικής εταιρείας.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1861.
Γιος του ήταν ο Θεόδωρος Ηπίτης.
Πηγές
