Λεοπόλδος Β΄, Μέγας Δούκας της Τοσκάνης
Ο Λεοπόλδος Β΄ (Leopoldo Giovanni Giuseppe Francesco Ferdinando Carlo, 3 Οκτωβρίου 1797 - 28 Ιανουαρίου 1870), γιος και διάδοχος του Φερδινάνδου Γ΄ Μέγα Δούκα της Τοσκάνης και της Λουίζας της Νάπολης και της Σικελίας, ήταν Μέγας Δούκας της Τοσκάνης (1824-1859).
Παντρεύτηκε δύο φορές, πρώτα τη Μαρία Άννα της Σαξωνίας και μετά τον θάνατό της (1832) τη Μαρία Αντωνία των δύο Σικελιών, με την οποία απέκτησε τον διάδοχό του Φερδινάνδο Δ'.
Τα πρώτα είκοσι χρόνια αφοσιώθηκε στην ανάπτυξη της Λομβαρδίας, όπου έγινε το επίκεντρο του Αυστριακού δεσποτισμού· αν και ήταν υποχρεωμένος να δεχτεί τις Αυστριακές μεθόδους διακυβέρνησης προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από αυτές.
Επέτρεψε πολλές ελευθερίες όπως του τύπου, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να γίνει η Λομβαρδία ο αγαπημένος τόπος εγκατάστασης πολλών εξόριστων.
Συνεχή επαναστατικά κινήματα
Τη δεκαετία του 1840 υπήρχαν έντονα επαναστατικά ρεύματα σε ολόκληρη την Ιταλία με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν κινήματα (1845, 1846)· ο Λεοπόλδος προσπαθούσε όσο μπορούσε να παραχωρήσει ελευθερίες αλλά συναντούσε την αντίδραση της Βιέννης.
Η εκλογή του πάπα Πίου Θ΄ ενθάρρυνε περισσότερο τους επαναστάτες, με αποτέλεσμα ο Λεοπόλδος να αγνοήσει την αντίδραση της Βιέννης, αναγνωρίζοντας το Σύνταγμα της Τοσκάνης στις 17 Φεβρουαρίου 1848.
Το κίνημα των επαναστάσεων που ξέσπασε στη Βιέννη και το Μιλάνο ενθάρρυνε ακόμα περισσότερο τους επαναστάτες, που τον πίεσαν να συμμαχήσει με την Σαρδηνία κατά της Αυστρίας· τελικά κάτω από τις πολλές πιέσεις εκθρονίστηκε και αναχώρησε για την Σιένα.
Οι επαναστάτες τον Φεβρουάριο του 1849 αναγκάστηκαν να τον ξανακαλέσουν υπό τον φόβο της συντριβής των δυνάμεων της Σαρδηνίας από την Αυστρία.
Ο ίδιος δέχθηκε την πρόσκληση, αλλά είχε ήδη καλέσει τις Αυστριακές δυνάμεις χωρίς να ενημερώσει τους επαναστάτες που τον αποκατέστησαν βίαια τον Απρίλιο του 1849, κάτι που τον έκανε από τότε εξαιρετικά αντιδημοφιλή, προδικάζοντας το τέλος της δυναστείας του σύντομα στην Ιταλία.
Από τότε κυβέρνησε συνέχεια τα επόμενα 10 χρόνια ακολουθώντας συμβουλές από τη Βιέννη, ενώ στην Τοσκάνη υπήρχε Αυστριακός στρατός 10.000 ανδρών που ήρθε από το 1849 με σκοπό την αποκατάστασή του.
Οριστική εκθρόνιση
Με την έκρηξη του νέου Ιταλοαυστριακού πολέμου κράτησε αρχικά ουδέτερη στάση, αλλά ανετράπη με αιματηρό πραξικόπημα στις 27 Απριλίου 1859 πριν το τέλος του πολέμου.
Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου παραιτήθηκε υπέρ του υιού του Φερδινάνδου χωρίς κανένα αντίκρισμα, αφού η Λομβαρδία ενώθηκε με το Ιταλικό βασίλειο υπό τον βασιλιά της Σαρδηνίας Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄.
Τα επόμενα χρόνια της ζωής του ο Λεοπόλδος τα πέρασε στην Αυστρία και πέθανε τελικά στη Ρώμη.
Κληρονόμοι
Παντρεύτηκε στον πρώτο του γάμο τη Μαρία Άννα της Σαξωνίας (1799 - 1832) με την οποία απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο του στη Νάπολη (1833) τη Μαρία Αντωνία των Δύο Σικελιών δεύτερη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών με την οποία απέκτησε:
