Τηλέπυλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τηλέπυλος αναφέρεται στην Οδύσσεια (κ 82, ψ 318) η πόλη ή η χώρα των Λαιστρυγόνων ("λαιστρυγονίη").
Το όνομα, από το τηλε- = μακριά και το πύλη, έχει ίσως σύμφωνα με κάποιους συγγραφείς την έννοια του "ευρύπυλος, μεγαλόπυλος", ή και "μακρόπυλος" (Ευστάθιος: "ου τω διαστήματι απ' αλλήλων, αλλά τω πλάτει των πυλών ή τω μήκει").
Κατά τη γνώμη των μεταγενέστερων αρχαίων Ελλήνων (π.χ. Θουκυδίδης, 6.2)
η Τηλέπυλος βρισκόταν στη Σικελία, ενώ οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι βρισκόταν στην κυρίως Ιταλία, στις Φορμίες (τη σημερινή Mola di Gaeta).
Η Τηλέπυλος ήταν παραθαλάσσιος τόπος και λιμάνι, στα οποία κυριαρχούσε επιβλητικό το απόκρημνο κάστρο του Λάμου ("αιπύ πτολίεθρον"):
".... και φτάσαμε την έβδομη στ' ορθοχτισμένο κάστρο / του Λάμου, στην Τηλέπυλο, τη γη των Λαιστρυγόνων ....
/ ....
Σαν ήρθαμε στο ξακουστό λιμάνι, που τριγύρω / το κλειούσαν βράχοι απότομοι κι από τα δυο τα μέρη, / κι έβγαιναν άκρες πεταχτές, αγνάντια η μια στην άλλη / στη θάλασσα, κι ήταν στενό του λιμανιού το στόμα / εκεί τ' αψηλοκέφαλα τ' αράξαμε καράβια ....
/ ....
γιατί ποτέ δε φούσκωνε το κύμα στο λιμάνι ...." (Οδύσσεια, μετάφρ.
Ζ.
Σίδερη, κ 81-82, 87-91, 93)
Πηγές
