Ράντοβαν Κάρατζιτς
O Ράντοβαν Κάρατζιτς (Σερβικά: Радован Караџић), είναι Σέρβος πολιτικός, ποιητής και ψυχίατρος.
Έγινε γνωστός τη δεκαετία του '90 ως πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, ενός από τα δύο συστατικά μέρη της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης που τότε βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο.
Πολλές από τις πράξεις του στον εμφύλιο κρίθηκαν εγκλήματα πολέμου από το "Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία", το οποίο κίνησε δίωξη εναντίον του το 1995.
Από τότε κρυβόταν, ενώ κάποια στιγμή ξεκίνησε μια δεύτερη ζωή με πλαστά στοιχεία ως Ντράγκαν Ντάμπιτς.
Τελικά συνελήφθη τον Ιούλιο του 2008.
Βιογραφία
Ο Κάρατζιτς γεννήθηκε στη γιουγκοσλαβική πόλη Πετνίτσα (στο σημερινό Μαυροβούνιο) στις 19 Ιουνίου 1945.
Ο πατέρας του ήταν "τσέτνικ", της περίφημης αντιστασιακής ομάδας που έδρασε ενάντια στις γερμανικές δυνάμεις κατοχής της χώρας κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο μικρός Ράντοβαν δεν έζησε με τον πατέρα του κατά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της παιδικής του ηλικίας, καθώς ο τελευταίος βρισκόταν στη φυλακή από το καθεστώς του Τίτο.
Το 1960 μετακόμισε στο Σαράγεβο για να σπουδάσει Ψυχιατρική, ενώ τα έτη 1974 - 1975 παρακολούθησε μαθήματα Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης . Επιστρέφοντας στη Γιουγκοσλαβία, εργάστηκε στο νοσοκομείο του Κόσεβο (Koševo).
Παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση (βραβεύτηκε με δύο λογοτεχνικά βραβεία) και επηρεάστηκε από το Σέρβο συγγραφέα Ντόμπριτσα Τσόσιτς, ο οποίος τον παρότρυνε να ασχοληθεί με την πολιτική.
Το 1984 κατηγορήθηκε για κατάχρηση χρημάτων του νοσοκομείου όπου εργαζόταν στο Βελιγράδι, με σκοπό να κτίσει εξοχικό σπίτι στο βοσνιακό χωριό Πάλε.
Αναμένοντας τη δίκη του, παρέμεινε υπό κράτηση για 11 μήνες και η δίκη του ξανάρχισε το 1985, καθώς σε πρώτη φάση απελευθερώθηκε με εγγύηση.
Τελικά καταδικάστηκε σε κάθειρξη τριών ετών για κατάχρηση και απάτη, ποινή που όμως δεν εξέτισε, αφού είχε ήδη εκτίσει έναν χρόνο στη φυλακή.
Πολιτική δράση
Το 1989 υπήρξε συνιδρυτής του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (Srpska Demokratska Stranka) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, με κύριο σκοπό τη συσπείρωση της σερβοβοσνιακής κοινότητας.
Στις 24 Οκτωβρίου του 1991 ιδρύθηκε αυτόνομη Συνέλευση για τους σέρβους, με σκοπό την εκπροσώπησή τους στις διεργασίες για το μέλλον της Βοσνίας & Ερζεγοβίνης - η σερβική κοινότητα υποστήριζε τη συνέχιση της ένωσης με τη Γιουγκοσλαβία, ενώ η μουσουλμανική και η κροατική την απόσχιση από την ομοσπονδία.
Το κόμμα του Κάρατζιτς οργάνωσε τη σύσταση των "Αυτόνομων Επαρχιών των Σέρβων" (SAO) και το Νοέμβριο του 1991 οι σερβοβόσνιοι με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισαν (μέσω δημοψηφίσματος) να παραμείνουν σε ομόσπονδο καθεστώς με τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, ως τμήμα της Γιουγκοσλαβίας.
Στις 9 Ιανουαρίου του 1992 η Συνέλευση των Σερβοβοσνίων ανακήρυξε τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (Република српског народа Босне и Херцеговина).
Το Σύνταγμα αυτής της δημοκρατίας τέθηκε σε ισχύ στις 28 Φεβρουαρίου του 1992, όμως δεν αναγνωρίσθηκε διεθνώς.
Ακολούθησε η διενέργεια δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης σε όλη τη χώρα, στις 29 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου του 1992, όπου το 98% ψήφισε υπέρ της απόσχισης από τη Γιουγκοσλαβία (οι σερβοβόσνιοι απείχαν από την ψηφοφορία).
Στις 6 Απριλίου του 1992 ο ΟΗΕ αναγνώρισε τη χώρα ως ανεξάρτητο κράτος.
Έπειτα από αυτήν την εξέλιξη, ο Κάρατζιτς έγινε αρχηγός της σερβοβοσνιακής κυβέρνησης στο Πάλε το Μάιο του 1992.
Παράλληλα, με βάση το Σύνταγμα, ανέλαβε και την αρχηγία του Στρατού στον πόλεμο που ξεκίνησε.
Κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου
Ο Κάρατζιτς κατηγορείται ως υπεύθυνος, τόσο ατομικά όσο και σαν πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας και ανώτατος διοικητικής του Σερβοβοσνιακού στρατού, για πολλά εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν κατά του μη σερβικού πληθυσμού της Βοσνίας.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι σερβοβοσνιακές δυνάμεις υπό τις εντολές του ξεκίνησαν την πολιορκία του Σαράγεβο και διέπραξαν αρκετά εγκλήματα κατά των μουσουλμάνων - μεταξύ άλλων εκτελέσεις, εκτοπισμούς πληθυσμών και εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Κατηγορείται επίσης ότι διέταξε τη Σφαγή της Σρεμπρένιτσα το 1995, όπου εκτελέστηκαν χιλιάδες μουσουλμάνοι, καθώς και την ομηρία προσωπικού του ΟΗΕ το Μάιο - Ιούνιο του ιδίου έτους.
Αναλυτικότερα, οι κατηγορίες προς τον Κάρατζιτς και το στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς όπως διατυπώθηκαν από το "Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία" το 1995, είναι οι ακόλουθες:
Καταζητούμενος
Οι αρχές απέτυχαν να συλλάβουν τον Κάρατζιτς το 1995, όταν είχε προσκληθεί στα Ηνωμένα Έθνη.
Το Νοέμβριο του 2004, οι βρετανικές αρχές ανέφεραν ότι δε θα μπορούσαν να πετύχουν τη σύλληψη του Κάρατζιτς με στρατιωτικά μέσα αλλά με πολιτικά.
Το 2005 οι σερβοβόσνιοι ηγέτες κάλεσαν εις μάτην τον Κάρατζιτς να παραδοθεί, ενώ στις 7 Ιουλίου του ίδιου έτους στρατεύματα του NATO συνέλαβαν το γιο του Κάρατζιτς, Αλεξάντερ, και τον απελευθέρωσαν έπειτα από δέκα ημέρες . Στις 28 Ιουλίου η σύζυγός του, Λιλιάνα, κάλεσε τον Κάρατζιτς να παραδοθεί έπειτα από "τεράστια πίεση" που είχε ασκηθεί σε αυτήν, όπως είχε πει η ίδια.
Το BBC μετέδωσε το 2005 ότι ο Κάρατζιτς είχε θεαθεί κοντά στη Φόκα Το Φεβρουάριο του 2007 το Reuters μετέδωσε ότι ο Κάρατζιτς κρυβόταν στη Ρωσία, κάτι που η Μόσχα αρνήθηκε .
Σύλληψη
Τελικά ο Κάρατζιτς συνελήφθη στο Βελιγράδι στις 21 Ιουλίου του 2008, όπως ανακοινώθηκε από επίσημες κυβερνητικές πηγές.
H κυβέρνηση των ΗΠΑ είχε επικηρύξει τον Κάρατζιτς και τον άμεσο συνεργάτη του Ράτκο Μλάντιτς με 5 εκατομμύρια δολάρια.
Ο Κάρατζιτς δεν αρνήθηκε την ταυτότητά του, συνελήφθη και οδηγήθηκε σε ειδικό δικαστήριο στη Σερβία Το Διεθνές Δικαστήριο επιβεβαίωσε τη σύλληψη .
Τότε αποκαλύφθηκε πως ο Κάρατζιτς ζούσε στην συνοικία Νόβι Μπέογκραντ ("Νέο Βελιγράδι") και χρησιμοποιούσε πλαστή ταυτότητα με το όνομα Ντράγκαν Ντάμπιτς (Dragan Dabić).
Όταν συνελήφθη, η εμφάνισή του με λευκά μακριά μαλλιά και μακριά λευκή γενειάδα ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή της δεκαετίας του '90 . Ασκούσε το ιατρικό επάγγελμα σε ιδιωτική κλινική, με ειδικότητα στην εναλλακτική ιατρική και την Ψυχολογία . Έδινε σεμινάρια, που κάποιες φορές καλύπτονταν απο την τηλεόραση, ενώ διαπιστώθηκε πως με το πλαστό διαβατήριό του είχε ταξιδεύσει σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αρχικά είχε διαδοθεί ότι διατηρούσε και προσωπική ιστοσελίδα ως Ντάμπιτς, αργότερα όμως αποδείχθηκε ότι η εν λόγω σελίδα είχε αναρτηθεί από τρίτους μετά την συλληψή του .
Τόσο ο σπιτονοικοκύρης του όσο και οι γείτονες δήλωσαν ότι δε γνώριζαν την πραγματική του ταυτότητα.
Τη νύχτα της σύλληψής του, εκατοντάδες Βόσνιοι πανηγύρισαν στους δρόμους του Σεράγεβο . Οι διεθνείς αντιδράσεις ήταν επίσης θετικές.
Τα δυτικά μέσα προεξόφλησαν την ενοχή του , εντούτοις στη Σερβία δεν έλλειψαν οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς το πρόσωπό του κυρίως από το σερβικό εθνικιστικό κόμμα SRS .
Στις 30 Ιουλίου του 2008 έγινε η έκδοση του Κάρατζιτς στη Χάγη, για να δικαστεί από το Διεθνές Δικαστήριο για τα Εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY).
Ο Κάρατζιτς οδηγήθηκε αεροπορικώς σε ειδικό χώρο κράτησης στο Σεβενίνγκεν, κοντά στη Χάγη, όπου και θα παραμείνει έως ότου να δικαστεί.
Στις 31 Ιουλίου παρουσιάστηκε ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου και εξέφρασε φόβους για τη ζωή του, κάνοντας λόγο για "παρατυπίες κατά τη σύλληψή του" στην περιοχή του Βελιγραδίου.
