Μάξιμος Πλανούδης
Ο Μάξιμος Πλανούδης (1255 - 1305) ήταν Βυζαντινός λόγιος μοναχός, συγγραφέας και λατινιστής με σημαντικό θεολογικό και φιλολογικό έργο.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Νικομήδεια της Βιθυνίας γύρω στο 1255 και δίδαξε στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη.
Αρχικά τάχθηκε υπέρ της ένωσης των εκκλησιών και υποστήριξε τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο που ακολούθησε ενωτική πολιτική.
Όμως μετά το θάνατό του και την άνοδο στο θρόνο του Ανδρόνικου του Β΄του Παλαιολόγου, ο οποίος ήταν κατά της ένωσης, ο Μάξιμος Πλανούδης συντάχθηκε με τους ανθενωτικούς και έγραψε μια πραγματεία (Κατά Λατίνων συλλογισμοί περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος) κατά της προσθήκης και της θεολογίας του Filioque.
Την περίοδο εκείνη δεν ήταν σπάνιο υποστηρικτές μέχρι τότε της μιας ή της άλλης πλευράς στο θέμα της ένωσης των εκκλησιών να αλλάζουν πλευρά.
Εκτός της παραπάνω πραγματείας ο Πλανούδης έγραψε τον λόγο Περί πίστεως, ύμνους, κανόνες, εγκώμια αγίων κ.α.
Σημαντικότερο όμως ήταν το φιλολογικό του έργο.
Έγραψε μεταξύ άλλων:
Επίσης μετέφρασε από τα λατινικά έργα του Κάτωνα, του Οβίδιου, του Κικέρωνα κ.α.
καθώς και το έργο του Αυγουστίνου Περί της Αγίας Τριάδος (De Trinitate) που προκάλεσε πολλές θεολογικές συζητήσεις.
Ο Πλανούδης ήταν κάτοχος ευρύτατης παιδείας κάτι που φαίνεται από ολόκληρο το έργο του από την αλληλογραφία του δε με τον αστρονόμο Μανουήλ Βρυέννιο προκύπτει μεταξύ άλλων ότι ο Πλανούδης είχε και σημαντικές γνώσεις αστρονομίας.
Πηγή
