Ιωάννης Πατούσας
Ο Ιωάννης Πατούσας ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου και 18ου αιώνα, σημαντικότερος ως επιγραμματοποιός και γενικά ως μορφή φιλολογική.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα γύρω στα μέσα του 17ου αιώνα.
Τα εγκύκλια γράμματα έμαθε στην πατρίδα του, και αποδήμησε στην Ιταλία για να συνεχίσει την μόρφωσή του.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Θεολογίας.
Πήγε στη Βενετία και χειροτονήθηκε ιερέας στον ναό του Αγίου Γεωργίου και διορίστηκε σχολάρχης του Φλαγγιανού Ελληνομουσείου.
Δίδαξε επί ένδεκα έτη.
Συνέλαβε και πραγματοποίησε την ιδέα να συλλέξει όλους τους προς διδασκαλία Έλληνες συγγραφείς.
Εξέδωσε φιλολογική Εγκυκλοπαίδεια το 1710, η οποία πρόσφερε πολλά στην μόρφωση των Ελλήνων πριν και κατά την διάρκεια της Επανάστασης.
Στη Βενετία επιμελήθηκε και μετατύπωσε την Γραμματική του Λάσκαρη το 1711.
Μετέφρασε επίσης τους μύθους του Αισώπου, οι οποίοι τυπώθηκαν το 1768.
Έργα του
Πηγές
