Προστ Γκραν-Πρι
Η Προστ Γκραν-Πρι (Prost Grand Prix) είναι παλαιά γαλλική ομάδα της Φόρμουλα 1, η οποία συμμετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα από το 1997 μέχρι το 2001 χωρίς ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Ιδιοκτήτης της ήταν ο τετράκις πρωταθλητής Αλαίν Προστ.
Ίδρυση
Οι σχέσεις του Προστ (ως οδηγού) με τους εκάστοτε εργοδότες του δεν υπήρξαν ιδανικές.
Από τη Renault F1 Team έφυγε με τεράστια παράπονα, ενώ και στη Μακλάρεν αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα τόσο με τους διοικούντες - για τους οποίους πίστευε ότι δεν του φέρονταν με τρόπο αρμόζοντα σε παγκόσμιο πρωταθλητή - όσο και τον "ομόσταυλό" του Άιρτον Σένα.
Προσπάθησε λοιπόν να τρέξει με δική του ιδιόκτητη ομάδα το 1990, όπως είχε κάνει ο Τζακ Μπράμπαμ λίγες δεκαετίες νωρίτερα, αλλά απέτυχε να βρει επαρκή χρηματοδότηση και προτίμησε να ενταχθεί στη Φερράρι.
Λίγα χρόνια αργότερα, αφού είχε αποχωρήσει απ' την ενεργό δράση, έκανε μια δεύτερη απόπειρα και ζήτησε από τη Renault (όπου εργαζόταν ως στέλεχος δημοσίων σχέσεων) να τον προμηθεύσει με κινητήρες.
Η γαλλική εταιρεία εκείνη την περίοδο δε συμμετείχε στο πρωτάθλημα, αλλά είχε ήδη ένα μεγάλο πελατολόγιο για τους κινητήρες της και απάντησε αρνητικά.
Τελικά το 1997 κατάφερε να αποκτήσει τη δική του ομάδα, αγοράζοντας τη μικρομεσαία Λιζιέ και μετονομάζοντάς την σε "Προστ Γκραν-Πρι".
Για τον πρώτο χρόνο συνέχισε να τρέχει με τους κινητήρες Χόντα που βρήκε στην εταιρεία, συμφώνησε όμως αμέσως με την Πεζώ ότι από το επόμενο πρωτάθλημα θα ξεκινούσαν συνεργασία.
Επιδόσεις
Η πρώτη σαιζόν ξεκίνησε ιδανικά για νεοεμφανιζόμενο κατασκευαστή, με τον πρώτο οδηγό της ομάδας Ολιβιέ Πανί να αποσπά 15 βαθμούς στα πέντε πρώτα γκραν-πρι και να ανεβαίνει δύο φορές στο πόντιουμ.
Για κακή του τύχη, είχε ένα ατύχημα στον Καναδά (τόσο σοβαρό που διακόπηκε αυτοστιγμής η κούρσα) και έχασε σχεδόν όλους τους επόμενους αγώνες - ο πρωταθλητής εκείνης της χρονιάς Ζακ Βιλνέβ θα δήλωνε αργότερα ότι ο Πανί θα μπορούσε να τον έχει νικήσει, εάν δεν είχε το ατύχημα.
Η Προστ τελείωσε το πρωτάθλημα στην αξιοπρεπή 6η θέση των κατασκευαστών έχοντας λάβει 16 βαθμούς απ' τον Πανί, 3 από τον αντικαταστάτη του Γιάρνο Τρούλι και 2 από το δεύτερο οδηγό Σίτζι Νακάνο.
Την επόμενη χρονιά (1998) ξεκίνησε η συνεργασία με την Πεζώ και η κάθετη πτώση.
Αν και το οδηγικό δίδυμο Πανί - Τρούλι μόνο κακό δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί, οι κινητήρες της Πεζώ αποδείχθηκαν κατώτεροι των αναγκών.
Η ομάδα τελείωσε 9η το 1998 και 7η το 1999, με πολύ αραιές έκτες θέσεις και μοναδική αναλαμπή μια δεύτερη θέση του Τρούλι στο ευρωπαϊκό γκραν-πρι του '99.
Το 2000 ήταν ακόμα χειρότερο.
Οι Πανί και Τρούλι εγκατέλειψαν την Προστ, οι διάδοχοί τους Ζαν Αλεζί και Νικ Χάιντφελντ δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν ούτε ένα βαθμό (για την ακρίβεια, συνήθως δεν κατάφερναν καν να τερματίσουν λόγω βλάβης) και ο βασικός χορηγός (η καπνοβιομηχανία Gauloises) αποσύρθηκε, αφήνοντας ένα κενό που δεν αναπληρώθηκε ποτέ.
Το 2001 έληξε η σύμβαση με την Πεζώ και ο Προστ στράφηκε για κινητήρα στη Φερράρι (για χορηγικούς λόγους ο εν λόγω κινητήρας εμφανιζόταν ως Acer).
Τα μονοθέσια έγιναν λίγο πιο αξιόπιστα καταφέρνοντας να τερματίσουν σε περισσότερους αγώνες, αλλά το μόνο που επιτεύθηκε σε πρακτικό επίπεδο ήταν τρεις βαθμολογούμενοι τερματισμοί από τον Αλεζί.
Με το τέλος της σαιζόν 2001, ο Αλέν Προστ βρέθηκε σε πολύ δεινή θέση.
Το δημιούργημά του δεν είχε καταφέρει να καταστεί υπολογίσιμο, οι πολυπόθητοι χορηγοί δεν ενδιαφέρονταν να συμμετάσχουν και το έλλειμμα είχε φθάσει στα 30.000.000
δολάρια.
Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, διέλυσε την ομάδα πριν ξεκινήσει το πρωτάθλημα του 2002.
Συνολική παρουσία
Σε όλες τις χρονιές παρουσίας της ομάδας, το σύστημα βαθμολόγησης ήταν 10-6-4-3-2-1 για τα έξι πρώτα μονοθέσια κάθε αγώνα.
Βαθμοί: το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδαςΝίκες: πρώτες θέσειςΒάθρα: φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδαPoles: pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίαςΔΚ: Δεν κατατάχθηκε, διότι η συγκομιδή της ήταν 0 βαθμοί.
