Αχμέντ Αρίφ Εφέντι
O Αχμέντ Αρίφ Εφέντι (γ.
Φιλιππούπολη, 1252/1836, θ.
Ιστανμπούλ, 1327/1909) ήταν οθωμανός καλλιγράφος του 19ου αιώνα.
Γεννημένος στη Φιλιππούπολη (Πλόβντιβ) της Βουλγαρίας, διδάχτηκε τις γραφές σουλούς και νεσίχ από τον Ισμαϊλ Σαμπίρ.
Το 1293/1876 κατέφυγε στην Ιστανμπούλ, όπου αρχικά εργάστηκε ως οπωροπώλης στη συνοικία Σαράτσχανέ, γεγονός για το οποίο αναφέρεται συχνά και ως "Μπακάλ" Αρίφ Εφέντη.
Ο καλλιγράφος Σεβκί Εφέντι ενθάρρυνε τον Αρίφ να συνεχίσει το καλλιγραφικό έργο του και τελικά έγινε δάσκαλός του.
Από τον Σεβκί Εφέντι απέκτησε το δεύτερο δίπλωμά του (τουρ.
icazet) και αφού εγκατέλειψε το οπωροπωλείο του αφοσιώθηκε στην καλλιγραφία, διδάσκοντας παράλληλα στο μεντρεσέ του τεμένους Νουροσμάνιγιε, αλλά και κατ' οίκον.
Επιφανέστερος μαθητής του ήταν ο Σεΐχ Αζιζούρ Ριφάι (1288/1871—1353/1934), ο οποίος διέδωσε την τεχνοτροπία του Μεχμέντ Σεβκί Εφέντι σε περισσότερες χώρες.
Μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη, έζησε παράλυτος κατά τα τελευταία δέκα χρόνια της ζωής του.
Πέθανε κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού του 1327/1909 και τάφηκε στο κοιμητήριο του Εντιρνέ Καπού.
Το έργο του περιλαμβάνει πληθώρα καλλιγραφικών συνθέσεων στις γραφές σουλούς και νεσίχ.
Ξεχωρίζει η μπισμιλάχ που συνέθεσε σε μία από τις εισόδους του τεμένους Σεχζαντέ.
Πηγές
