Φένριρ
thumb|right|200px|Τυρ και Φένριρ, Τζον Μπάουερ, 1911 Ο Φένριρ είναι μυθικό πλάσμα της μυθολογίας των βορείων λαών.
Έχει τη μορφή ενός γιγάντιου λύκου και δίψα για εκδίκηση ίση με εκείνη ενός θεού που έχει υποστεί πολλά.
Σύμφωνα με την προφητεία, θα προκαλέσει την πτώση του παλιού κόσμου, που θα αποτελέσει και το τέλος των περισσότερων θεών.
Αυτός είναι ο λόγος που οι θεοί τον φοβούνται τόσο πολύ.
Δε μπορούν και δεν πρόκειται να τον αφήσουν να κυκλοφορεί ελεύθερος, έτσι τον φέρνουν στην Άσγκαρντ.
Ο Φένριρ μεγαλώνει συνεχώς, ενεργεί εντελώς απρόβλεπτα, επιτίθεται σε φίλους και εχθρούς.
Έτσι οι θεοί αποφασίζουν να τον αλυσοδέσουν.
Αλλά οι δύο βαριές αλυσίδες που έχουν κατασκευάσει ειδικά για αυτόν, η Λέντιγκ και η Ντρόμι, κόβονται από τον Φένριρ χωρίς προσπάθεια.
Φεύγει από την Άσγκαρντ, σκορπώντας τον πανικό και τη δολιότητα μεταξύ θεών και θνητών ομοίως.
Είναι τότε που οι θεοί θυμούνται τα μαγικά δεσμά Γκλάιπνιρ, που μπορεί να φαίνονται αβλαβή, αλλά δε μπορούν να καταστραφούν.
Τα ξωτικά τα κατασκεύασαν από τένοντες αρκούδων, ανάσες ψαριών, γενειάδες γυναικών, σάλιο πουλιών, τον ήχο της κλωτσιάς μιας γάτας και ρίζες βουνών.
Στοιχηματίζουν με τον Φένριρ ότι δε θα μπορέσει να σπάσει τα μαγικά δεσμά.
Παρόλο που δεν αισθάνεται άνετα, δέχεται την πρόκληση.
Όμως απαιτεί ένας από τους θεούς να βάλει το δεξί του χέρι στο στόμα του.
Είναι ο Τυρ, ο Θεός του Πολέμου, που τελικά συμφωνεί.
Οι θεοί τότε δένουν το γιγάντιο λύκο με τα δεσμά, σφίγγοντας όλο και περισσότερο.
Και πράγματι, ο Φένριρ αδυνατεί να ελευθερωθεί και έτσι δαγκώνει και κόβει το χέρι του Τυρ.
Ο Τυρ το υπομένει με ψυχραιμία γνωρίζοντας ότι, προς το παρών, έσωσε τον Κόσμο των Θεών.
Ωστόσο, σύμφωνα με την προφητεία, ο Φένριρ θα καταφέρει να ελευθερωθεί στο Ράγκναροκ ("Η Μοίρα Των Θεών") που θα καταβροχθίσει τον Οντίν προτού σκοτωθεί από το γιο του Οντίν, το Βίνταρ.
