Ιερός Ναός Αγίας Βαρβάρας Πατρών
Στα μέσα της δεκαετίας του '20 σε μια μικρή και απομονωμένη παραλία ζούσε ο Ηλίας Μπαρμπεράκης, του οποίου η πίστη τον οδήγησε στην σκέψη οικοδόμησης μιας εκκλησίας, δίπλα ακριβώς από την παράγκα του, για να μπορεί έτσι να βρίσκεται κοντά αυτός και η οικογένειά του με την λατρεία και την δοξολογία του θεού.
Έκτισε λοιπόν μια εκκλησία, μικρών βέβαια διαστάσεων, που σήμερα δεσπόζει και αποτελεί το κέντρο μιας πολυπληθούς ενορίας, πόλο έλξης πολλών πιστών προσκυνητών, την Αγία Βαρβάρα.
Καμία βέβαια δεν είναι η σχέση του τότε με το σημερινό ναό, αφού σύμφωνα με μαρτυρίες παλαιών προσκυνητών και μετέπειτα κατοίκων της σημερινής ενορίας, η έκτασή του δεν ξεπερνούσε τα 60 τετραγωνικά μέτρα.
Πρώτη λοιπόν ενέργεια για την διάσωση του μικρού ναϊδρίου ήταν η ένταξή του, από την Μητρόπολη Πατρών, ως παρεκκλησίου του Παλαιού σήμερα Ι.
Ν.
Αγ.
Ανδρέου.
Αργότερα, χτίστηκαν κατοικίες πέριξ της εκκλησίας, η οποία αποτελεί μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις ναών που χτίστηκε σ΄ένα σημείο, το οποίο μπορούσε τότε να χαρακτηριστεί ως σχεδόν ακατοίκητο.
Σχεδόν όλα τα εκκλησάκια της Πάτρας κτίστηκαν με πρωτοβουλίες κατοίκων στους οποίους ήταν εμφανής η έλλειψη ενός χώρου θρησκευτικής λατρείας.
Στην περίπτωση του Ι.
Ν.
ΑΓ.
Βαρβάρας ακολουθήθηκε ο εντελώς αντίθετος δρόμος, μιας και, όπως μαρτυρείται, ο Ναός απετέλεσε την απαρχή για την νότια επέκταση της πόλεως συνεπικουρούμενης φυσικά και της πληθυσμιακής ανάπτυξης που ακολούθησε.
Στις αρχές τη δεκαετίας του '30 ο Ναός γίνεται "αυτόνομος" και αποτελεί σχεδόν πραγματικότητα η ύπαρξη της Ενορίας της Αγ.
Βαρβάρας, με πρώτο εφημέριο τον π. Σοφοκλή Παπαδόπουλο.
Το 1934 πραγματοποιείται η πρώτη προς τα δεξιά επέκταση του Ι.
Ναού, της οποίας την εποπτεία είχε η συσταθείσα τότε Εκκλησιαστική Επιτροπή, ενώ νέα επέκταση πραγματοποιείται το 1938.
Λείπει η διακόσμηση, η οποία όμως συντελείται και αυτή μερικά χρόνια αργότερα με έξοδα του εργολάβου δημοσίων έργων Κ.
Κωστόπουλου, ενώ την όλη επίβλεψη της διακόσμησης είχε ο επίτροπος Δημήτρης Μαρινάκης.
Με το πέρασμα των χρόνων, η περιοχή της Αγ.
Βαρβάρας επεκτείνεται και απλώνεται με ραγδαίο τρόπο και είναι φανερή η ανάγκη για οικοδόμηση ενός μεγαλυτέρου Ναού.
Το εγχείρημα αναλαμβάνει ο μακαριστός ιερέας Ευάγγελος Μήτσης.
Αγοράζει το οικόπεδο μεταξύ των οδών Ιεροθέου-Μεσολογγίου-Σμύρνης και Παναχαϊκού.
Ο επόμενος προϊστάμενος του Ι.
Ναού π. Γεώργιος Παπασταύρου, νυν εφημέριος Παντανάσσης Πατρών, θέτει τα θεμέλια ενός μεγάλου Ναού αφιερωμένου στον Απ.
Παύλο.
Τις εργασίες συνέχισε ο Αρχ.
Νικόδημος Πετρόπουλος που τον διαδέχθηκε και μέχρι σήμερα ο νέος Ι.
Ναός προχωρεί στην ολοκλήρωση του, από δε το 1974 αποκόπηκε από τον Ι.
Ν.
Αγ.
Βαρβάρας και απετέλεσε ξεχωριστή ενορία.
Ο Ναός της Αγ.
Βαρβάρας, με τις μικρές διαστάσεις δεν μπορούσε να λύσει το πρόβλημα των ενοριτών, γιατί η ενορία εξακολουθούσε να απλώνεται.
Νέος προϊστάμενος και πρόεδρος του Εκκλ.
Συμβουλίου ορίστηκε ο ιερέας Γερασιμάγγελος Στανίτσας.
Διέβλεψε την ανάγκη του Ναού και το 1982 συνέχισε με το νέο Εκκλ.
Συμβούλιο το έργο όχι μόνο της ανακαίνισης αλλά και επέκτασης από την πλευρά της οδού Καποδιστρίου.
Πάνω από είκοσι χρόνια εργάστηκε με επιμονή και με την βοήθεια των πιστών ενοριτών ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Ναού – εξοπλισμός, διακόσμηση εσωτερικά (αγιογραφίες) και εξωτερικά.
Δικτυακοί τόποι
