Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910
Η Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910 (6 Οκτωβρίου 1910 – 25 Φεβρουαρίου 1915) πήρε την εξουσία δυο μήνες μετά τις εκλογές του Αυγούστου του 1910 της Α' Αναθεωρητικής Βουλής, μετά από την παραίτηση της Κυβέρνησης του Στέφανου Δραγούμη.
Μέλη της κυβέρνησης ήταν οι :
Οι μεταβολές στα μέλη της κυβέρνησης ήταν οι εξής :
Στις 18 Οκτωβρίου 1910 στη κυβέρνηση μπήκε ο:
Στις 2 Ιανουαρίου 1911 ορίστηκε ο:
Στις 18 Μαΐου 1912, ο Νικόλαος Δημητρακόπουλος πήρε τη θέση του υπουργού εξωτερικών και ο:
Στις 31 Μαΐου 1912, στη θέση του Απόστολου Αλεξανδρή τέθηκε ο:
Την ίδια μέρα, στη θέση του Εμμανουήλ Μπενάκη διορίστηκε ο:
και ο:
Στις 17 Αυγούστου 1912 μπήκαν στην κυβέρνηση οι:
Στις 18 Αυγούστου 1913 διορίστηκε ο:
Στις 9 Νοεμβρίου 1913 προστέθηκε ο:
Στις 22 Δεκεμβρίου 1913 ο:
Στις 19 Ιουνίου 1914 ο:
Τέλος, στις 9 Νοεμβρίου 1914, ο:
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος δεν είχε πλειοψηφία στη Βουλή, έτσι ζήτησε άμεσα νέες εκλογές, τις εκλογές του Νοεμβρίου 1910, από τις οποίες βγήκε νικητής με μεγάλη πλειοψηφία.
Εκλογές έκανε η κυβέρνηση και το 1912 (εκλογές του 1912) τις οποίες επίσης κέρδισε.
Το 1915, η κυβέρνηση κέρδισε και τις εκλογές του Μαΐου 1915, αλλά λόγω διαφωνίας με το βασιλιά, παραιτήθηκε και ανέλαβε η Κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη.
Έργο της κυβέρνησης
Μια σημαντική αλλαγή που έφερε η κυβέρνηση στη διοίκηση της Ελλάδας ήταν η προσθήκη τριών υπουργείων :
Μέχρι το 1911 ο αριθμός των μελών του υπουργικού συμβουλίου παρέμενε σταθερός από την εποχή της βαυαρικής Αντιβασιλείας (1833).
Το 1912 προχώρησε σε μια σημαντική μεταβολή της διοικητικής διαίρεσης, τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας (1912) με εφαρμογή του Νόμου ΔΝΖ 1912 "Περί Δήμων και Κοινοτήτων" με τον οποίο δημιούργησε έναν πολύ μεγάλο αριθμό δήμων, αλλάζοντας δραστικά την τοπική αυτοδιοίκηση.
Αναφορές
