Μολίονες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Μολίονες ή Μολιονίδαι (μεταγενέστερος τύπος) είναι γνωστοί δύο δίδυμοι αδελφοί από την Ηλεία, γιοι του Άκτορα (κατά τον Όμηρο) και της Μολιόνης (κατά τον Ησίοδο).
Παρατηρείται δηλαδή εδώ η σπάνια επικράτηση του ονόματος της μητέρας αντί εκείνου του πατέρα, παρότι οι Μολίονες αναφέρονται σε κάποιες πηγές και ως Ακτορίωνες.
Τα ονόματα των Μολιόνων ήταν Κτέατος και Εύρυτος.
Ως πατέρας τους μνημονεύεται και ο θεός Ποσειδώνας.
Οι Μολίονες δεν πρέπει να συγχέονται με τον Μολίονα.
Κατά τον μύθο οι Μολίονες γεννήθηκαν από ένα ασημένιο αβγό ως "ισοκέφαλοι" και "ενίγυιοι", είχαν δηλαδή και οι δύο ένα σώμα.
Τα περί τη γέννησή τους θυμίζουν τον μύθο της Λήδας.
Τους φαντάζονταν κάποτε ως δύο σιαμαίους διδύμους, είτε με ένα κοινό σώμα, είτε με δύο συγκολλημένα σώματα.
Οι Μολίονες χαρακτηρίζονταν και ως "λεύκιπποι", επίθετο που αποδιδόταν και στους Διοσκούρους, στους Βορεάδες και στις Λευκιππίδες.
Τα πρώτα κατορθώματα των Μολιόνων διηγείται ο Όμηρος στην Ιλιάδα, όπως την πάλη τους με τον Νέστορα στον πόλεμο μεταξύ του Νηλέα και των Επειών, όπου ο Νηλέας ήταν έτοιμος να τους σκοτώσει, αλλά ο Ποσειδώνας τους έσωσε περιβάλλοντάς τους με μία νεφέλη.
Ο σημαντικότερος όμως μύθος τους είναι η μάχη τους με τον μέγιστο των ηρώων, τον Ηρακλή: όταν ο Ηρακλής εξεστράτευσε εναντίον του Αυγεία, αυτός κάλεσε τους Μολίονες, που ήταν ανεψιοί του, και τους έβαλε αρχηγούς του στρατού του.
Οι δίδυμοι εκμηδένισαν το στρατό του Ηρακλή και τραυμάτισαν θανάσιμα τον αδελφό του Ιφικλή.
Αργότερα, όταν οι Μολίονες στάλθηκαν από τους Ηλείους στους αγώνες των Ισθμίων για να αντιπροσωπεύσουν τη χώρα τους, ο Ηρακλής τους σκότωσε κοντά στις Κλεωνές.
Πηγή
