Κνουτ Χάμσουν
Ο Κνουτ Χάμσουν (4 Αυγούστου 1859- 19 Φεβρουαρίου 1952) ήταν Νορβηγός λογοτέχνης, πρωτίστως γνωστός για το αριστούργημά του "Ευλογία της γης", για το οποίο και τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1920.
Άλλοι σπουδαίοι συγγραφείς, όπως ο Μαξίμ Γκόργκι, ο Τόμας Μαν και ο Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ, τον θεωρούσαν μεγάλο δάσκαλο.
Εν γένει ο Χάμσουν έχει χαρακτηριστεί ως ηγετική φυσιογνωμία της νεορομαντικής εξέγερσης και θεμελιωτής της σύγχρονης λογοτεχνίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα παιδικά του χρόνια ήταν φτωχικά και σκληρά.
Στα 15 του άρχισε το μεγάλο του ταξίδι διασχίζοντας τη Νορβηγία, ενώ συνάμα ασκούσε διάφορα επαγγέλματα.
Ομοίως περιπλανήθηκε δύο φορές στις Η.Π.Α., με το βιβλίο να τον συντροφεύει σε κάθε του βήμα.
Το 1888 επέστρεψε και εγκαταστάθηκε στην Κοπεγχάγη.
Το 1909 παντρεύτηκε τη Μαρί Άντερσεν, η οποία και στάθηκε δίπλα του σε όλη του τη ζωή.
Η επίδραση που φαίνεται να άσκησαν πάνω του ο Γιάκομπσεν, ο Στρίνμπεργκ, ο Νίτσε και ο Ντοστογέφσκι τον έκανε να απορρίψει τον νατουραλισμό.
Το 1890 έγινε γνωστός με το μυθιστόρημά του "Η πείνα", που καταπιάνεται με τα ψυχολογικά αποτελέσματα του λιμού.
Η καθιέρωση του έργου οφείλεται στις διεισδυτικές αναλύσεις που κάνει στον ψυχισμό των ηρώων του, οι οποίοι είναι άνθρωποι ελεύθεροι, ιδιόρρυθμοι, αντικοινωνικοί και έντονοι.
Τέτοιοι ήρωες εμφανίζονται σε έργα όπως: "Μυστήρια" (1892), "Ο Παν" (1894), "Βικτωρία" (1898), "Κάτω από τα φθινοπωρινά άστρα" (1906), "Ένας αλήτης παίζει με σουρντίνα" (1909).
Η κατοπινή καριέρα του κινήθηκε κυρίως γύρω από τους κοινωνιολογικούς προβληματισμούς του.
Σε βιβλία όπως "Παιδιά της εποχής τους" (1913) και το "Χωριό Σέγκελφος" (1915), ο Χάμσουν καυτηρίασε την τάξη πραγμάτων που είναι αποκομμένη από τις ρίζες της και πρόβαλλε έναν παραδοσιακό τρόπο ζωής.
Στην "Ευλογία της γης" (1917) ύμνησε τον χωρικό, τον πρωτόγονο άνθρωπο, που η κοσμοθεωρία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ίδια τη φύση.
Η αποστροφή του για τον εκμοντερνισμό και τον "βρετανικό ιμπεριαλισμό", όπως τον θεωρούσε, τον ώθησε τα τελευταία του χρόνια να υποστηρίξει τον φασισμό και τη γερμανική κουλτούρα, γεγονός που κηλίδωσε τη φήμη του.
Στο τελευταίο, αυτοβιογραφικό του έργο, τα "Σε Χορταριασμένα μονοπάτια" (1949), ο Χάμσουν εξήρε την ακατανίκητη ορμή της ζωής ενώ ταυτόχρονα προσπάθησε να δικαιολογήσει τις επιλογές του.
Εργογραφία
Επιθεώρηση του έργου του
Το τεύχος 5 Δεκεμβρίου 2005—2 Ιανουαρίου, 2006 του περιοδικού The New Yorker έχει ένα μείζον άρθρο από τον Τζέφρι Φρανκ (Jeffrey Frank) (σύνδεσμος εδώ).
Φαίνεται ότι βασίζεται πάνω στη βιογραφία του Ίνγκαρ Κόλλοεν (Ingar Kolloen) (δύο τόμοι, κατά τα λεγόμενα 1000 σελίδες και οι δύο μαζί).
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Ίσαακ Μπάσεβις Σίνγκερ επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Χάμσουν και μετέφρασε κάποια από τα έργα του.
Ταινίες
Το βιβλίο Μυστήρια ήταν η βάση για την ταινία του 1978 (από την εταιρία ολλανδικών ταινιών Sigma Pictures), σκηνοθετημένη από τον Πάουλ ντε Λούσσανετ (Paul de Lussanet) και πρωταγωνιστούν οι Σύλβια Κρίστελ (Sylvia Kristel), Ρούτγκερ Χάουερ (Rutger Hauer), Αντρέα Φέρρεολ (Andrea Ferreol) και Ρίτα Τούσινγκχαμ (Rita Tushingham).
Πηγές
