Οικογένεια Καντακουζηνών
Η Οικογένεια Καντακουζηνών ήταν μεγάλη βυζαντινή οικογένεια, που διακρίθηκε κατά την περίοδο των Κομνηνών και των Παλαιολόγων τόσο στην Κωνσταντινούπολη, όσο και στην Πελοπόννησο.
Η προέλευση της οικογένειας των Καντακουζηνών εντοπίζεται στην περιοχή της Σμύρνης.
Το όνομα προέρχεται από παραφθορά ελληνικής φράσης που προσδιορίζει τα κτήματά τους σε ένα βουνό ακριβώς έξω από την Σμύρνη.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, πολλά μέλη της οικογένειας κατέφυγαν στις παραδουνάβιες ηγεμονίες, στη Βλαχία και στη Μολδαβία, και στη Ρωσία.
Η βυζαντινή οικογένεια των Καντακουζηνών ανέδειξε έναν αυτοκράτορα του Βυζαντίου (Ιωάννης ΣΤ' (1347-1354)) και τρεις δεσπότες του Μορέως (Μανουήλ (1348-1380), Ματθαίος (1380-1383) και Δημήτριος (1383-1384)).
Μέλη της οικόγενειας Καντακουζηνών στη Ρουμανία έλαβαν υψηλές διοικητικές θέσεις, συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και διακρίθηκαν στην πολιτική και στο στρατό.
Κυριότεροι εκπρόσωποι της βυζαντινής οικογένειας υπήρξαν:
Πηγές
