Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων
Με την ονομασία Πόλεμος των Βαρώνων ή Δεύτερος πόλεμος των βαρώνων έμεινε στην ιστορία της Αγγλίας ο τριετής εμφύλιος πόλεμος που ξέσπασε στη περίοδο 1264-1267 με αφορμή τη δυσφορία των Άγγλων βαρώνων (κατώτερης αριστοκρατίας) για την άφρονη και σπάταλη πολιτική του Βασιλέως Ερρίκου Γ' της Αγγλίας.
Κύριος όμως λόγος της εξέγερσης εκείνης ήταν η προσπάθεια των βαρώνων να πετύχουν εκ μέρους του βασιλέως τη τήρηση των Διατάξεων της Οξφόρδης, οι οποίες όμως με τη ρύθμιση της Αμιένης το 1264 κηρύχθηκαν άκυρες από τον βασιλέα της Γαλλίας Λουδοβίκο Θ'.
Έτσι, αναλαμβάνοντας επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης, ο βαρόνος Σάιμον ντε Μόνφορτ κατάφερε στη "μάχη του Λιούις" (Μάιος 1264), που ακολούθησε να συλλάβει τον Βασιλέα και να τον θέσει υπό περιορισμό.
Για ένα σχεδόν χρόνο και μέχρι τη "μάχη του Ήβσαμ", (Αύγουστος 1265), όπου και σκοτώθηκε ασκούσε σχεδόν τον πλήρη έλεγχο της Αγγλίας.
Τελικά με το διάταγμα (Dictum), του Κένιλγουερθ, το 1266, έγιναν κάποιες διευθετήσεις και στη συνέχεια με το "ψήφισμα (Statue) του Μάλμπορο", τον επόμενο χρόνο, ικανοποιήθηκαν μερικά οικονομικά αιτήματα των βαρώνων.
Εκφράσεις
Σήμερα η ιστορική αυτή ονομασία αποτελεί συνήθη δημοσιογραφική έκφραση προκειμένου να αποδοθεί ο μεταξύ των μεγαλοεπιχειρηματιών οικονομικός πόλεμος ή η αντίδραση και αντιπαράθεση αυτών σε φορολογικές διατάξεις ή άλλες κυβερνητικές προθέσεις.
Πηγές
