Audi 200
Το Audi 200 (ελληνικά: Άουντι 200) ήταν ένα πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi (ελληνικά: Άουντι) από το 1979 έως το 1991.
Ουσιαστικά, το 200 ήταν μια πληρέστερα εξοπλισμένη έκδοση του Audi 100, με ορισμένες αλλαγές στην εμφάνιση και στα μηχανικά μέρη.
Αποτέλεσε επίσης τη βάση για την κατασκευή του ακόμα πολυτελέστερου Audi V8, με το οποίο και μοιραζόταν κάποια εξαρτήματα.
Πρώτη γενιά (C2)
Η πρώτη γενιά του Audi 200 (ελληνικά: Άουντι 200), που έφερε τον κωδικό Audi 200 C2, παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1979.
Ήταν διαθέσιμο με δύο πεντακύλινδρους σε σειρά (Ι5) κινητήρες βενζίνης - 2.1 λίτρων με 136 ίππους στην έκδοση 5Ε και 2.2 λίτρων τούρμπο με 170 ίππους στην έκδοση 5Τ.
Η έκδοση με τον ισχυρότερο κινητήρα (κωδικός κινητήρα WJ) διατέθηκε από τον Φεβρουάριο του 1980 και ειδικότερα στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε ως Audi 5000 S Turbo.
Αρχικά είχε προβλεφθεί και μία έκδοση με έναν περιστροφικό κινητήρα Βάνκελ, και μάλιστα κατασκευάστηκαν μερικά μοντέλα προ-παραγωγής με αυτόν.
Η ισχύς αυτού του κινητήρα ήταν 170 ίπποι και επρόκειτο να είναι το σπορ μοντέλο της παλέτας.
Λόγω της δεύτερης συνεχόμενης πετρελαϊκής κρίσης, ωστόσο, που ξέσπασε το καλοκαίρι του 1979, ο κινητήρας Βάνκελ (Wankel), του οποίου το κυριότερο μειονέκτημα είναι παραδοσιακά η πολύ υψηλή κατανάλωσή του, βρέθηκε ξαφνικά εκτός τόπου και χρόνου σε έναν κόσμο που κυριολεκτικά αγωνιζόταν να εξοικονομήσει και την τελευταία σταγόνα καυσίμου.
Ως αποτέλεσμα, δεν είχε κανένα μέλλον στην Audi και το πρότζεκτ ακυρώθηκε.
Σήμερα, ένα από αυτά τα αντίτυπα βρίσκεται στο μουσείο της Audi.
Ο εξοπλισμός του αυτοκινήτου ήταν υπερπλήρης για τα δεδομένα της εποχής του.
Διέθετε κεντρικό κλείδωμα, υδραυλική υποβοήθηση τιμονιού, ηλεκτρικά παράθυρα, προσκέφαλα στα εμπρός και πίσω καθίσματα, ράδιοκασετόφωνο και σύστημα πλύσης των φανών με ψεκαστήρες.
Προαιρετικά ήταν διαθέσιμα αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, δερμάτινο σαλόνι και κλιματισμός.
Αν και το δίδυμο Audi 100 συνέχιζε να προσφέρεται σε διάφορες επιλογές εξοπλισμού (βασική έκδοση, L, GL, CS και CD), το Audi 200 είχε γενικά πληρέστερο εξοπλισμό από αυτόν της κορυφαίας έκδοσης Audi 100 CD.
Η παραγωγή του Audi 200 5Τ με τον κινητήρα 2.2 λίτρων τούρμπο, έληξε τον Αύγουστο του 1982 και του 2.1 λίτρων 5Ε έληξε τον Σεπτέμβριο του 1982.
Στο πρώτο Audi 200 δεν υπήρξε έκδοση στέισον βάγκον Avant, αν και υπήρξε μια σχετική μετατροπή, σε περιορισμένα αντίτυπα, από την εταιρεία Artz.
Δεύτερη γενιά (C3)
Τον Ιούνιο του 1983, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του Audi 200 και μάλιστα παράλληλα με το Audi 100.
Για πρώτη φορά ήταν διαθέσιμο το σύστημα τετρακίνησης quattro, όπως και η στέισον βάγκον έκδοση Avant (ελληνικά: Άβαντ).
Οι διαθέσιμοι κινητήρες ήταν και πάλι πεντακύλινδροι σε σειρά, όλοι βενζίνης, με χωρητικότητες 2.1 λίτρα και 2.3 λίτρα, με αποδόσεις από 136 έως 182 ίππους στην έκδοση 2.1 Turbo.
Το 1983 μάλιστα, το Audi 200 2.1 Turbo χωρίς καταλύτη, ήταν ένα από τα ταχύτερα αυτοκίνητα παραγωγής παγκοσμίως, με επιτάχυνση 0 - 100 χλμ/ώρα σε 8,1 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 230 χλμ/ώρα.
Από τον Αύγουστο του 1984, εμφανίστηκε και έκδοση με κινητήρα 2.2 λίτρων, ο οποίος τον Αύγουστο του 1985 απέκτησε στάνταρ υπερτροφοδότηση.
Τον Φεβρουάριο του 1989 εμφανίστηκε η ισχυρότερη έκδοση στην ιστορία του μοντέλου, το 2.2 20V Turbo quattro, με 220 ίππους, επιτάχυνση 0 - 100 χλμ/ώρα σε 6,6 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 245 χλμ/ώρα.
Αναλυτικά, τα μηχανικά σύνολα του Audi 200 δεύτερης γενιάς ήταν τα εξής:
Η παραγωγή του Audi 200 έληξε τον Ιανουάριο του 1991, όταν και παρουσιάστηκε η τέταρτη γενιά του Audi 100.
Άμεσος αντικαταστάτης δεν υπήρξε, αν και διάδοχο μοντέλο θεωρείται από πολλούς το Audi S4, το οποίο επίσης βασιζόταν στο 100.
Μετά την κατάργηση του Group B το 1986, η Audi χρησιμοποίησε το 200 quattro στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλλυ.
Το αυτοκίνητο ωστόσο δεν ήταν τόσο ανταγωνιστικό όσο τα προηγούμενα Quattro, ενώ η εργοστασιακή ομάδα συμμετείχε σε μόλις τέσσερις αγώνες και συγκεκριμένα στα Ράλι Μόντε Κάρλο, Σαφάρι, Ακρόπολις και των 1000 Λιμνών στη Φινλανδία.
Παρόλα αυτά, οι εργοστασιακές συμμετοχές είχαν καλά αποτελέσματα, όπως η πρώτη θέση του Χάνου Μίκολα και η δεύτερη του Βάλτερ Ρερλ στο Ράλι Σαφάρι, η τρίτη θέση του Ρερλ στο Μόντε Κάρλο και η τρίτη θέση του Μίκολα στο Ακρόπολις.
Την ίδια χρονιά, η Audi αποφάσισε να αποσυρθεί από τα ράλι, ενώ το 200 Quattro συνέχισε να χρησιμοποιείται και στο πρωτάθλημα του 1988 από ιδιώτες οδηγούς.
Μετά την απόσυρση από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι, η Audi στράφηκε στους αγώνες πίστας και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα Trans-Am στις ΗΠΑ.
Εκεί αγωνίστηκε με το 200 quattro Trans-Am, το οποίο ήταν πρωτοποριακό για τα δεδομένα του πρωταθλήματος, με τετρακίνηση και πεντακύλινδρο κινητήρα turbo 2.1 λίτρων.
Το 200 quattro Trans-Am οδήγησαν οι Γερμανοί Βάλτερ Ρερλ και Χανς-Γιοάχιμ Στούκ και ο Αμερικανός Χάρλεϊ Χέιγουντ.
Ήδη από την αρχή του πρωταθλήματος είχε φανεί η δυναμική των Audi και έτσι οι τεχνικοί κανονισμοί άλλαζαν συνεχώς, ώστε να περιορίσουν τα αυτοκίνητα της Audi.
Παρόλα αυτά η Audi πήρε συνολικά 8 νίκες σε 13 αγώνες, 4 με τον Στούκ και από 2 με τους Χέιγουντ και Ρερλ, κερδίζοντας το πρωτάθλημα κατασκευαστών, ενώ ο Χέιγουντ κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών.
Μετά την σεζόν του 1988, οι κανονισμοί του Trans-Am άλλαξαν.
Συγκεκριμένα απαγορεύτηκε η χρήση τετρακίνησης ενώ επιτρεπόταν η συμμετοχή στο πρωτάθλημα μόνο σε εγχώριους κατασκευαστές.
Έτσι, η Audi (ελληνικά: Άουντι) άφησε το Trans-Am και στράφηκε στο πρωτάθλημα IMSA GTO
