Γελίμερ
Ο Γελίμερ (480-553)(ή και Γελίμερος, αγγλικά: Gelimer, αρχική μορφή ενδεχομένως Geilamir , (Γλεϊλαμίρ)) ήταν ο τελευταίος Γερμανικής καταγωγής βασιλιάς του βορειοαφρικανικού βασιλείου των Βανδάλων, πριν αυτό καταλυθεί με την εκστρατεία του βυζαντινού στρατηγού Βελισαρίου, επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού.
Πήρε την εξουσία τον Ιούνιο του 530 αφού εκθρόνισε τον τρίτο ξάδελφο του Χιλδέριχο, ο οποίος είχε εξοργίσει την αριστοκρατία των Βανδάλων με το να μεταστραφεί στον Καθολικισμό, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας όντας φανατικοί Αρειανιστές .
Ο Αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιουστινιανός, ο οποίος είχε υποστηρίξει τον Χιλδέριχο, κήρυξε πόλεμο στους Βανδάλους, φαινομενικά για τον αποκαταστήσει.
Τον Ιούνιο το 533 ο Ιουστινιανός έστειλε εκστρατευτικό σώμα υπό τον Βελισάριο, το οποίο έφτασε στην Αφρική στις αρχές Σεπτεμβρίου.
Εν τω μεταξύ στην Σαρδηνία η οποία αποτελούσε μέρος του Βασιλείου των Βανδάλων, ο κυβερνήτης Γώδας (Godas), ένας Βησιγότθος, επαναστάτησε εναντίον του Γελίμερου και άρχισε να συνδιαλέγεται με τον Ιουστινιανό σαν ανεξάρτητος ηγεμόνας.
Ο Γελίμερ αγνοώντας ή περιφρονώντας τα σχέδια του Ιουστινιανού, έστειλε μεγάλο στρατό που αποτελούταν από τις περισσότερες δυνάμεις του στην Αφρική για να καταστείλει την επανάσταση υπό τον αδελφό του, Τζάζων (Tzazo), το οποίο σήμαινε ότι η απόβαση του Βελισάριου δεν συνάντησε καμία αντίσταση .
Με το που αποβιβάστηκε ο Βελισάριος βάδισε κατευθείαν στην Καρχηδόνα, βρίσκοντας τελικά αντίσταση στις 13 Σεπτεμβρίου όταν και αντιμετώπισε τον Γελίμερο στην Μάχη του Δέκιμον (Ad Decimum), 16 χιλιόμετρα από την Καρχηδόνα.
Παρά διαφορά στην δύναμη 11.000 έναντι 17.000,
οι Βάνδαλοι πολέμησαν επί ίσοις όροις μέχρι που σκοτώθηκε ο αδελφός του Γελίμερου Αμμάτας, οπότε και αποκαρδιωμένος ο Γελίμερ υποχώρησε.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 533 ο Βελισάριος μπήκε στην Καρχηδόνα και έφαγε το γεύμα που είχε προετοιμαστεί για τον Γελίμερ στο παλάτι του.
Αλλά είχε αργήσει για να σώσει τη ζωή του Χιλδέριχου, ο οποίος είχε δολοφονηθεί με εντολές του Γελίμερου αμέσως μόλις είχαν φτάσει τα νέα τις αποβίβασης του αυτοκρατορικού στρατού .
Όμως, ο Γελίμερ ξέφυγε από την καταδίωξη των Ρωμαίων, και με την επιστροφή του Τζάζων από τη Σαρδηνία ο ενωμένος Βανδαλικός στρατός αντιμετώπισε τον Βελισάριο σε μάχη, αυτή τη φορά σε ένα μέρος που ονομαζόταν Τρικάμαρο (Tricamarum), περίπου 32 χιλιόμετρα από την Καρχηδόνα, το Δεκέμβριο του 533.
Η μάχη πολεμήθηκε πολύ πιο πεισματικά από εκείνη στο Δέκιμον, αλλά τελείωσε με συντριβή των Βανδάλων και την φυγή, ξανά, του Γελίμερου.
Υποχώρησε στην τοποθεσία Mons Pappua, Όρος Παππούα στα σύνορα με την Νουμιδία, όπου σύντομα βρέθηκε να πολιορκείται από Βυζαντινές δυνάμεις υπό τον Φάρα.
Σύμφωνα με τον Προκόπιο, όταν οι Φάρας έστειλε να ζητήσουν από τον Γελίμερο να παραδοθεί, εκείνος ζήτησε από τον Φάρα να του στείλει ένα καρβέλι ψωμί, ένα σφουγγάρι και μία λύρα, για να κάνει πιο υποφερτούς τους χειμώνες στην Παππούα .
Τέλος, το Μάρτιο του 534 με τη συνοδεία του και τα παιδιά αυτών να λιμοκτονούν και αντιλαμβανόμενος ότι δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτήσει το βασίλειό του, ο Γελίμερ παραδόθηκε στον Βελισάριο και δέχτηκε την προσφορά των Ρωμαίων για τεράστιες εκτάσεις στην Γαλατία, όπου και έζησε ως τα γηρατειά του.
Σύμφωνα με Βυζαντινά χρονικά, πέτυχε μια κάποια ανέκδοτη φήμη φωνάζοντας το στίχο του Εκκλησιαστή, 'Ματαιότις ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότις' κατά των θρίαμβο του Ιουστινιανού στην Κωνσταντινούπολη .
