Βρετανική Ανατολική Αφρική
Το Προτεκτοράτο της Ανατολικής Αφρικής ή Βρετανική Ανατολική Αφρική ήταν μια περιοχή της Ανατολικής Αφρικής που κατέχει σχεδόν την ίδια έκταση με τη σημερινή Κένυα.
Είχε ελεγχθεί από τη Βρετανική Αυτοκρατορία στα τέλη του 19ου αιώνα.
Το προτεκτοράτο προέκυψε από τα βρετανικά εμπορικά συμφέροντα της περιοχής την δεκαετία του 1880 και παρέμεινε προτεκτοράτο μέχρι το 1920, όταν η περιοχή μετονομάστηκε με το όνομα Κένυα.
Διοίκηση
Οι Ευρωπαίοι ιεραπόστολοι άρχισαν την εγκατάστασή τους στην περιοχή από την Μομπάσα έως το Όρος Κιλιμάντζαρο την δεκαετία του 1840, υπό την προστασία του Σουλτάνου της Ζανζιβάρης.
Το 1886 η Βρετανική Κυβέρνηση ενθάρρυνε τον Ουίλιαμς Μακ Κίννον, ο οποίος είχε συνάψει συμφωνία με το Σουλτάνο και η ναυτιλιακή εταιρεία του εισηγημένη στην Ανατολική Αφρική, δημιούργησε στην περιοχή μια βρετανική σφαίρα επιρροής.
Σχημάτισε τη Βρετανική Εταιρεία Ανατολικής Αφρικής που μετονομάστηκε σε Αυτοκρατορική Βρετανική Εταιρεία Ανατολικής Αφρικής, η οποία πήρε επιχορήγηση από την Βρετανική Κυβέρνηση για να διαχειριστεί την περιοχή.
Η εταιρεία διαχειριζόταν περίπου 150 μίλια (240 χλμ.)
των ακτών που εκτείνονταν από τον ποταμό Τάνα μέχρι τα σύνορα με την Γερμανική Ανατολική Αφρική.
Αυτή η διαχείριση πληρωνόταν από τον Σουλτάνο της Ζανζιβάρης.
Η βρετανική σφαίρα επιρροής, που συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Βερολίνου του 1885 επεκτείνεται μέχρι την ακτή και το 1890 η βρετανική σφαίρα επιρροής έφτασε έως την Ουγκάντα.
Το διοικητικό κέντρο της περιοχής ήταν η Μομπάσα.
Ωστόσο, η εταιρεία άρχισε να αποτυγχάνει, και την 1η Ιουλίου 1895 η Βρετανική Κυβέρνηση ανακήρυξε την Βρετανική Ανατολική Αφρική προτεκτοράτο, η διοίκηση μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Το 1902 ήταν και πάλι η διοίκηση της περιοχής και μεταφέρθηκε στο Αποικιακό Γραφείο και η Ουγκάντα είχε ενσωματωθεί ως μέρος του προτεκτοράτου.
Η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από τη Μομπάσα στο Ναϊρόμπι το 1905 και το 1906 με εντολή του συμβουλίου επιτρέπονταν τα νομοθετικά και εκτελεστικά συμβούλια.
Ο Αντισυνταγματάρχης Χάις Σάντλερ έγινε ο πρώτος διοικητής του προτεκτοράτου.
Στις 23 Ιουλίου 1920 το προτεκτοράτο αυτό μετονομάστηκε σε Κένυα.
Ανάπτυξη
Μετά το 1896 ήρθαν την περιοχή Ινδοί μετανάστες για να εργαστούν ως τοκογλύφοι, έμποροι και τεχνίτες.
Όμως, υπήρχαν φυλετικές διακρίσεις ανάμεσα στους Ινδούς μετανάστες και τους Ευρωπαίους αποίκους.
Αυτό έκανε να μειωθεί η ινδική μετανάστευση.
Παρ' όλα αυτά ο πληθυσμός των Ινδών μεγάλωσε σύντομα και υπερτερούσε από τους Ευρωπαίους.
Η Βρετανική Κυβέρνηση έπρεπε να αναγνωρίσει τους Ινδούς πολίτες ως πολίτες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας λόγω του μεγάλου πληθυσμού τους.
Τον Απρίλιο του 1902, έγινε η πρώτη αίτηση για γη στην Βρετανική Ανατολική Αφρική από το Συνδικάτο Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής, μια εταιρεία η οποία έχει χρηματοδότες ανήκουν στην Εταιρεία Βρετανικής Νοτίου Αφρικής.
Έναν χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1903, ο Ταγματάρχης Φρειδερίκος Ράσελ Μπέρνχαμ, ο διάσημος Αμερικανός πρόσκοπος και στη συνέχεια διευθυντής του Συνδικάτου Βρετανικής Ανατολικής Αφρικής, έστειλε μια ερευνητική αποστολή που αποτελούνταν από το Ιωάννη Γουέστον Μπρουκ, τον Ιωάννη Κάρολο Μπλικ, τον κ. Μπλιμπανκ, και τον κ. Μπράουν να αξιολογήσουν τον ορυκτό πλούτο της περιοχής.
Η αποστολή αυτή ταξίδεψε από το Ναϊρόμπι και μέσα από το Όρος Έλγον πήγε προς την δυτική ακτή της Λίμνης Ροδόλφου.
Αντιμετώπισαν πολλές στερήσεις νερού και κινδύνευσαν από τις επιθέσεις των Μασάι.
Το 1903 ήρθαν εκατοντάδες άποικοι από την Νότιο Αφρική.
Έτσι, δημιουργήθηκε το πρόβλημα της προστασίας των βοσκοτόπων από τους Μασάι.
