Βολταΐτης
Ο βολταΐτης είναι ένυδρο θειικό άλας του σιδήρου και του καλίου.
Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του Ιταλού φυσικού, πρωτοπόρου της έρευνας στον Ηλεκτρισμό Αλεσάντρο Βόλτα (Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Volta, 1745-1827).
Ανευρίσκεται σε ηφαιστειακές φουμαρόλες και σολφατάρες, καθώς και σε ηφαίστεια λάσπης.
Είναι, επίσης, προϊόν εξαλλοίωσης αποθέσεων σιδηροπυρίτη, ιδιαίτερα σε ξηρά κλίματα, όπου μπορεί να προκύψει και ως προϊόν υστερομεταλλευτικής δραστηριότητας.
Σχηματίζει παραμικτική σειρά με τον ζινκοβολταϊτη (ψευδαργυρούχο παραλλαγή του, K2(Zn,Fe2+,Mn)5Fe33+Al(SO4)12·18H2O).
Σχετίζεται με αλοτριχίτη, πικερινγκίτη , αλουνογενή, ρομερίτη , εξαϋδρίτη , κοκιμβίτη , κοπιαπίτη, κραουσίτη , ιαροσίτη και μελαντερίτη.
Ανευρίσκεται στο σύμπλεγμα "Σόμμα - Βεζούβιου", τη Σικελία και την Τοσκάνη στην Ιταλία, το ορυχείο "Σκουριώτισσα" της Κύπρου, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, τη Σαξωνία και τη Θουριγγία στη Γερμανία, στο Ντουράνγκο του Μεξικού, την περιοχή Ποτοσί της Βολιβίας, την Αντοφαγάστα της Χιλής, την Καταμάρκα της Αργεντινής, την Κίνα, τη Νότια Κορέα και τις Πολιτείες Καλιφόρνια, Γιούτα, Κεντάκι, Αριζόνα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα ορυχεία της περιοχής "Πλάκα" του Λαυρίου.
Πηγές
