Νίκαια (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία η Νίκαια ήταν μία Ναϊάδα, θυγατέρα του ποτάμιου θεού Σαγγαρίου και της θεάς Κυβέλης.
Παρότι η Νίκαια ήταν ωραιότατη, απεχθανόταν τον έρωτα και αγαπούσε μόνο το κυνήγι.
Κάποτε ο βοσκός 'Υμνος από τη Φρυγία ερωτεύθηκε τη Νίκαια.
Η Νίκαια όμως όχι μόνο απέκρουσε τον έρωτά του, αλλά και τον σκότωσε για να μη την ενοχλεί.
Τότε ο θεός Έρως οργίσθηκε για τη βίαιη αυτή πράξη και ενέπνευσε σφοδρό πόθο για τη Νίκαια στον ίδιο τον θεό Διόνυσο.
Αλλά η Νίκαια απέκρουσε ακόμα και τον Διόνυσο.
Ο θεός μπόρεσε να την κατακτήσει μόνο όταν τη μέθυσε, μετατρέποντας σε κρασί το νερό κάποιας πηγής.
Από την ένωσή τους γεννήθηκε η Τελετή.
Η Νίκαια ήθελε στην αρχή να αυτοκτονήσει, αλλά τελικώς συμφιλιώθηκε με τον Διόνυσο και απέκτησαν μαζί ένα ακόμα παιδί, τον Σάτυρο.
Προς τιμή της ο Διόνυσος ίδρυσε την πόλη Νίκαια στη Μικρά Ασία.
Πηγή
