<intro>
Er kunnen zich problemen voordoen met de automatisch verkregen 
transcripties.

<entry>
Correcties op de transcriptie en de oplijning

<normal>
Er wordt gewerkt met een automatisch verkregen transcriptie. Alhoewel de 
transcriptie meestal een goede weergave zal zijn van de uitspraak zijn 
'fouten' onvermijdelijk. De volgende fouten kunnen onderscheiden worden:

<list_item> \bu De transcriptie is verkeerd 
<list_item> \bu Fonemen zijn weg
<list_item> \bu Fonemen zijn toegevoegd
<list_item> \bu Fonemen zijn onscheidbaar
<list_item> \bu Er is geen transcriptie

<normal>
Bij het vergelijken van de transcriptie met de uiting moet er op gelet 
worden dat fonemen die geisoleerd van hun context beluisterd worden meestal 
anders klinken dat in het geheel. De /o/ in 'ook' kan als een /O/, /u/ of /\@ / 
klinken als hij uit zijn context gehaald wordt terwijl het als een 
perfecte /o/ klinkt in de hele zin.

<normal> 
Soms is een foneem, b.v., een schwa (/\@ /), in zijn geheel niet terug te 
vinden in 'geisoleerde' vorm, en tegelijkertijd goed hoorbaar in het woord 
of de zin. Daarom is het noodzakelijk om de transcriptie altijd te beoordelen 
op woord of zinsnivo. Op zijn minst moeten de twee buurfonemen tegelijkertijd 
beluisterd worden.

<entry>
De transcriptie is verkeerd

<normal>
Als er duidelijk een andere klinker of medeklinker gezegd is dan er 
getranscribeerd is moet de transcriptie aangepast worden. Dit betekent dat 
in de Phoneme tier het symbool dat er staat vervangen wordt door het 
correcte symbool.

<normal>
Een uitzondering wordt gemaakt voor de "gevulde pauzes", d.w.z., uitingen 
als 'uh', 'hm', 'enne'. Dit soort uitingen is erg variabel en een canonieke
transcriptie is eigenlijk niet mogelijk. Ze moet alleen gecorrigeerd worden 
als er geen verband is tussen transcriptie en uiting. Een voorbeeld zou zijn
dat de transcriptie zegt /\@ / terwijl /Enn\@ / hoorbaar is.

<entry>
Fonemen zijn weg

<normal>
Een veel voorkomend geval is het weglaten van de meervouds /n/ die
soms wel en soms niet voorgelezen wordt. Maar er zijn ook allerlei
'versprekingen' mogelijk, b.v., [kun je] -> [kuje].

<normal>
Niet uitgesproken fonemen moeten normaal met grens en al verwijderd worden.
De tekst op de Syllable en Word tiers hoet niet aangepast te worden.

<normal>
Niet uitgesproken fonemen kunnen ook blijven staan, maar dan wordt hun
zo kort mogelijk gemaakt. Dit betekent dat de %begingrens van het niet
aanwezige foneem zo dicht mogelijk op zijn %eindgrens gezet wordt. Dit
vereist enige handigheid, maar het is mogelijk om de duur kleiner dan
1 ms te maken. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat het %begin van
het volgende foneem goed staat. Het is niet nodig om de transcriptie van
de betrokken syllabe aan te passen, dat gebeurt later automatisch.

<entry>
Fonemen zijn toegevoegd

<normal> Duidelijk hoorbare toevoegingen moeten met grenzen en al in de
Phoneme tier toegevoegd worden.  Bekende voorbeelden zijn de ingevoegde
meervouds #/n/ en ##'film': | f | I | l | m | -> | f | I | l | \@  | m |# 
type toevoegingen.  Als er, zoals in het tweede voorbeeld, een nieuwe 
syllabe ontstaat, moet er ook een nieuwe syllabegrens gezet worden.  
De syllabetekst hoeft niet toegevoegd te worden, d.w.z., het syllabelabel 
kan leeg blijven.

<normal>
De belangrijkste kategorie toegevoegde segmenten vormen de stiltes. Overal 
waar er een stilte van meer dan 10 miliseconden valt tussen twee fonemen 
moet een stilte toegevoegd worden. Er hoeft dan alleen een grens gezet te 
worden. ##Let erop# dat stiltes ook als syllaben en woorden gelden en dus
(bijna) altijd ook in de #Syllabe en #Word tiers toegevoegd moet worden.
De stilte zelf hoeft niet 'getranscribeerd' te worden. Dit alles geldt
natuurlijk niet voor de stilte voor een plosief!

<entry>
Fonemen zijn onscheidbaar

<normal> 
Soms is het gewoon niet mogelijk om twee fonemen uit elkaar te
halen.  Soms komt dit omdat een foneem aan het woordeinde versmelt met
die aan het begin van het volgende woord. Soms ook omdat een stemloze schwa 
versmelt met de daarvoor komende fricatief (zoals in 'gekomen'). Soms ook 
gewoon omdat twee fonemen naadloos in elkaar overgaan.

<normal>
In principe moet er altijd een grens geplaatst worden tussen twee fonemen 
ook al is dat erg moeilijk. Als de golfvorm, Spectral Center of Gravity 
(CoG) noch het gehoor een positie voor de grens tussen twee fonemen 
aangeven, moeten de volgende kriteria gebruikt worden (in deze volgorde):

<list_item> 
\bu Plaats de grens zo dat beide fonemen voor het gehoor even veel 
"overlappen".

<list_item> 
\bu Als er een trend is in het verloop van de CoG, plaats de grens 
halverwege.
 
<list_item> 
\bu Als de amplitude van het geluid ergens tussen de twee fonemen lager 
is, neem het minimum van de amplitude.

<list_item> 
\bu Neem het gebied waar de twee fonemen voor het gehoor overlappen, 
en zet de grens in het midden ervan.

<normal>
Wanneer twee identieke fonemen elkaar volgen, versmelten ze vaak en is het 
niet mogelijk een grens ertussen te vinden. Soms assimileerd een foneem ook 
met een volgend en "verdwijnt" dan, b.v., ##'aanmaken': 
| a | n | m | a | k | \@  | -> | a | m-m | a | k | \@  |#
zonder een echte grens tussen de resten van de oude | n | en | m |. 
Zolang er twee verschillende fonemen hoorbaar zijn, moet er een grens 
gezet worden. Zo niet, dan 'versmelten' ook de labels, d.w.z,
het foneem aan het einde van de lettergreep wordt verwijderd (dwz., zijn
duur wordt zo klein mogelijk gemaakt) en alleen het foneem aan het begin
van de lettergreep blijft staan. In het voorbeeld wordt de /n/ weggehaald,
als ze niet meer hoorbaar is, en de /m/ blijft staan. Als de /m/
ambisyllabisch is (d.w.z., klinkt alsof hij zowel aan het einde van de
eerste syllabe staat als aan het begin van de tweede) dan wordt ze
geschreven als /m-m/. De grens blijft ook dan opgelijnd met het begin van
de tweede syllabe.

<normal>
Wanneer twee identieke, of geassimileerde, fonemen over een woordgrens 
heen versmelten, dan moet de grens ertussen weggehaald worden. De fonemen 
zelf worden dan aan elkaar gekoppeld met een '_'. B.v., ##'een negen': 
| \@  | n | n | e | x | \@  | -> | \@  | n_n | e | x | \@  |#.

<normal>
Wanneer er meer dan twee verstaanbare fonemen echt niet gescheiden
kunnen worden moeten alle grenzen ertussen weggehaald worden. De symbolen 
worden dan samengevoegd tot een enkel label. Als de fonemen in 
verschillende lettergrepen zitten, moet er een '-' tussen de symbolen 
gezet worden op de syllabegrens, b.v., in 
##'gegeven': |x|\@ |x|e|v|\@ | -> |x\@ -x|e|v|\@ |#.
Als er een woordgrens tussen zit, moet er een '_' tussen gezet worden.
B.v., ##'wat is 't': 
| w | A | t | I | s | \@  | t | -> | wAt_Is_\@ t|#.

<normal> 
Wanneer fonemen uit verschillende woorden samengevoegd worden moeten de 
betrokken woordgrenzen halverwege de combinatie gezet worden.

<entry>
Er is geen transcriptie

<normal> Van sommige woorden is geen transcriptie beschikbaar.  Dat zijn
meestal afgebroken woorden of woorden uit een vreemde taal.  Het kan ook
sporadisch voorkomen dat er nog een goed nederlands woord tussen zit waar
geen transcriptie van is.  In de Syllabe en Phoneme tiers staat dan de
orthografische vorm gevolgd door een '*a' (afgebroken woorden), een '*v'
(vreemde woorden) of een '*x' (onverstaanbaar geluid). Andere niet 
getranscribeerde woorden staan tussen twee '*'. 

<normal> 
Woorden zonder transcriptie worden opgelijnd op hun grenzen en verder 
genegeerd. Dwz., als er staat | afgebr*a | dan hoort de begingrens bij de 
/A/ en de eindgrens bij het einde van het fragment (dat hoeft niet de /r/ 
te zijn).

<list_item> @@Foneemklassen@