[. . . . . . ] νοντας ἐν τῶι τοῦ π[. . . . . . . . . ]

[. . . . . . ]v πρὸς τ(ῶν) ἀρχαίων κ[. . . . .]με-

[. . . . . .]σιν καὶ ἐπίτασιν καὶ ἄνεσιν ἀνα

[. . . . . . ]ένην. μάλιστα γ(ὰρ) συμφερόμε-

[δα καὶ α]ὐτοὶ τοῖς ἀρχαίοις. καὶ τί μέν (ἐστιν)

[θεσις]αὶ [θεσις κ]αὶ ποίαν κομίζομ(εν) ἐν

[ἀπεδεί]ξαμ(εν)· [διάθεσις]

[τε, εἴτε τ]ῆς ζωτικῆς εἴτε τῆς

[τικῆς] εἴ]τε τῆς ἐν τοῖς

[ἐνούσης] ψυχικῆς, κατὰ

[ἢ σχέσιν], κατὰ κείνησιν <μὲν>

[ἐν ἡμῖν] κεινήματα πάθη

[κείησ]ίν (ἐστιν), κατὰ σχέσιν

[σις, λήθ]αργος, κάρος, τὰ τούτοις

[τούτ(ων) δ]ὲ κειμέν(ων) [δεῖ γινώσκειν ὡς] τῶν

[μ(έν) φ(ασιν) (εἶναι) ψυ]χικά, τὰ δὲ

[ματικὰ] λαμβάνοντες τὰ περὶ

[ζωτικ]ὴν δύναμιν

[τάς τε ἄ]λλας δυνάμεις

[λοντες κ]αὶ τὴν ζωτικὴν δύναμιν

[τῆι ψυ]χῆι. χυχὴ δὲ λέγεται

[ἥ τε] τῶι ὅλωι σώματι

καὶ τὸ μόριον τὸ λογιστικὸν

[κ]αὶ ἔτι ἡ ἐντρέχεια. * καὶ τῆς μ(ὲν)

[χ]είας ἐπὶ τοῦ παρόντος οὐ

[τ]ῶν δὲ ἄλλων δύο

[κα]ὶ μᾶλλον τοῦ λογιστικοῦ. περὶ γ(ὰρ)

[το] τ[ὰ] πρ[οηγ]ούμενα πάθη

[τατα]ι <καὶ τὰ> κατ’ ἐπακολούθημα. * πάθη δέ

[τάδε] προηγούμενα κατὰ

δ]εισιδαιμονία, λύπη, φόβος, φιλαργυρία·

ταῦτα γ(ὰρ) ἐν κεινήσει· * κάρος δὲ καὶ

λήθαργος ἐν σχέσει. * * σωματικὰ δὲ

[π]υρετός — προηγούμενον μ(ὲν) πάθος

[τ]οῦ σώματος, κατ’ ἐπακολούθημα[ι]

[τ]ῆς ψυχῆς —, μανία ὁμοίως· καὶ

τα ἐν κινήσει τὰ πάθη. * * ἐν σχέσ[ει]

δὲ παράλυσις, κάρος, τὰ παραπλη[σι]α·

οὕτω μ(ὲν) δὴ χρηστέον τῶι ὅρωι [ἐπὶ]

[ἁπάν]τω[ν]. * τῶν δὲ παθῶν [τὰ

[χικά, τ]ὰ δὲ σωματικά. χρὴ δὲ

[ὅτι τὰ μὲ]ν σωματικὰ πάθη

[. . . . . . . ]να καὶ περὶ τὴν ζ[ωτικὴν]

[. . . . . . . ]ασται. ὡς ὁμοίως ὁμοίως δ[ὲ . . .]

[. .] περι[. . . . . . ] τοῖς σώμασιν, ὥστε

[. .] ἰδίας [. . . . . ] άσθαι ταῦτα τήv τε

[ζω]τικ[ὴν καὶ] τὴν ἐν τοῖ<ς>

[οὖσαν] ψυχι[κήν. ψυ]χικὸν δ’ (εἶναι)

τ[οιο]ῦτο· διάθεσιν ψυχῆς κα]τὰ κείνη-

σι[ν] ἢ σχέσιν· καὶ γὰρ ἡ ψυχὴ δύναμίς (ἐστιν).

λέ[γ]εται δὲ ψυχ[ὴ] τριχῶς· ἥ τε ὅλη

κα[ὶ] τὸ μέρο[ς τὸ λογιστικὸν] καὶ αὐτὴ ἡ

ἐν[τ]ρέχεια. [ἀλλ' ἐπὶ ἐκεῖνα ἴωμ(εν)] νῦν· ὅταν

λέ[γ]ωμεν συ[νίσ]τασθαι [κ(ατὰ)] τὴν

πά[θ]η, περὶ τ[ὴν] ὅλην λέ[γομ](εν) καὶ περὶ

τὸ [μ]έρος αὐτ[ῆ]ς τὸ λογισ[τι]κόν. * τ(ῶν)

ψυχ[ικ]ῶν παθ[ῶ]ν ἃ μ(έν) (ἐστιν) [κ(ατὰ) φ]ὐσιν,

παρὰ φ[ύ]σιν. παρ[ὰ] φύσιν μ(ὲν) [δι]αθετικὸν

ψυχῆς κτὰ κείνησιν [ἢ σ]χέσιν

φύσιν, κατὰ φ[ύ]σιν δὲ δια[θε]τικὸν ψυχῆς

κ[α]τὰ κείνησιν ἢ σ[χέ]σιν κ(ατὰ) φ<ύ>σιν.

αὕτη [μ]ὲν ἡ τε[χ]νολογία [τ(ῶν)

οἷς καὶ ἡμ<ε>ῖς ἑπόμεθα. κ(ατα)[. . . ]ουσιν

καὶ με[τ]ριοπαθ<ε>ίας περὶ τ[ὸν] σοφόν. καί

τὰς μ[ε]τριοπαθ<ε>ίας νε[ῦρα] (εἶναι)

[οἱ] δὲ νεώτεροι, [τοῦ]τ' (ἔστιν)

κατὰ φύσ[ιν] πάθος οὐδὲν κ(ατα)[λεί]πουσιν

ψυχῆς. [ταύτηι] γ(άρ) φ(ασιν) ἐνφ[έρ]εσθαι

παρὰ φύ[σι]ν ἐκ τῆς πάθ[ους φ]ωνῆς· ἧι

καὶ τὸ π[ά]θος ἀ[π]έδοσαν· π]ἀθος (ἐστὶν)

ὁρμὴ πλ[εο]νάζουσα, τῆς ὁρ[μ]ῆς αὐτοῖς

ἐξακ[ουο]μένης ουχὶ ἀν[τὶ] τῆς ὑπερ-

τάσεω[ς], ἀλ(λὰ) ἀντὶ τοῦ ἀπ<ε>ιθὲς εἶναι τῶι

[λό]γωι. ἀλ(λὰ) το[ῦ]το το]ῖς ν(εωτέροις)

ἡμῖν δὲ [λ]κετέον κ(ατὰ) φύσιν πάθη

τὴν ψυχ[ὴ]ν μνήμην, διαλογισμόν,

τὰ ὅμοι[α]. * παρὰ φύσιν δὲ ἀμνημοσύνην,

ἀλο[γ]ίαν, τὰ ἐοικότ[α]. * * τ(ῶν) τε

παθῶν τ(ῶν)] περὶ [τ]ὴν ψυχὴν [δ]ύο

γενικώ[τ]ατα κ(ατὰ) τοὺς ἀρχ[αίο]υς· ἡδονή

τε γ(ὰρ) [κ]αὶ ὄχ[λ]ησις, τὰ δ[ὲ]

κ(ατ’) ἐπ[ί]μειξ[ι]ν γί(νεται) τ(ῶν) εἰρ[η]μένων.

κατὰ δὲ τοὺς Στω[ι]κοὺς τέ[σσ]αρά (ἐστιν)

γενικώτατα [τῆ]ς ψυχῆς [πά]θη·

γ(ὰρ) καὶ ἐπιθυ[μί]α, φόβος [τε] καὶ

καὶ ἡδονὴ μ(ὲν) κ[αὶ ἐ]πιθυμί[α κα]θ’ ὡς ἂν

ἀ[γ]αθοῦ φαντα[σίαν] γί(νονται), ὧν [ἡ μ(ὲν)

γ[ί(νεται) κ](αθ’) ὡς ἂν ἀ[γαθοῦ] παρουσίαν, ἐ-

[φ' ὧι] οἷόν τε ἥδ[εσθαι· εἴδη δὲ αὐτῆς

[ψις,] χάρι[ς, τὰ παραπλήσια· ἡ δὲ

[μία] κ(αθ‘) ὡς [ἂν ἀγαθοῦ

ἐπιθυμοῦμεν γ(ὰρ) πάντες προσδοκῶντες]

τἀγαθόν. * ἥ τε λύπη καὶ <ὁ> φόβος κ(αθ’) ὡς

κακοῦ φαντασίαν γί(νονται), ὧν ὁ μ(ὲν) φόβος <καθ'>

ἂν κακοῦ προσδοκίαν γί(νεται)· φοβούμεθα

γὰρ προσδοκῶντες τὸ κακόν. * ἡ δὲ λύπη

κ(αθ’) ὡς ἂν κακοῦ παρουσίαν· λυπούμεθα

γ(ὰρ) ἐπὶ τοῖς παροῦσι κακοῖς. καὶ ταῦτα

μ(ὲv) οὕπως. * * πάθος δὲ λεκτέον [(ειναι)

(εἶναι) σωματικὸν διάθεσιν

κατὰ κείνησιν ἢ σχέσιν. * * τῶν δὲ σωματικῶν

παθῶν ἃ μ(έν) (ἐστιν) τεταγμένα, ἃ δὲ

καὶ ἄτακτα μ(έν) (ἐστιν) πάθη τὰ ἄλλοτε ἄλλως

οἷον ποτὲ μ(ὲν) κ[ατ’ ὀλ]ίγον, ποτὲ δὲ ἁθρόως. * τῶν

δὲ τεταγμέν[(ων)] παθῶν ἃ μ(ὲν) ἰδίως λέγεται

πάθη, ἃ δὲ νοσήματα. * καὶ ἰδίως πάθη

ἐστὶν τεταγμένα τὰ κατ’ ὀλίγον λυόμενα.

τῶν δὲ νοσημάτ(ων) ἃ μ(έν) (ἐστιν) ἰδίως

ἃ δὲ ἀρρωστήματα. καὶ νοσήματα μ(έv) (ἐστιν)

τὰ ἐμμόνους τὰς κ(ατα)σκευὰς ἔχοντα

περὶ τὰ σώματα ὑποληπτούς τε χρόνους

φερόμενα τῆς λύσεως κατ’ ἐλάχιστο(ν).

καὶ γὰρ νοσήματα εἴρηται [αποτου] ἀπὸ

ἐννενεοσσευκέναι περὶ τὰ σώματα, ᾗ καὶ

διοίσει τὸ τεταγμένον πάθος τοῦ νοσήματο(ς),

καθὸ τὸ μ(ὲν) πάθος κατ’ ὀλίγον τὴν λύσιν

λαμβάνει, τὸ δὲ νόσημα κατ’ ἐλάχιστον.

τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ὀλίγον ἐκ πολλῶν ἐλαχίστων

συνέστηκεν· * τὸ δὲ ἐλάχιστον μέρος

οὐκ ἔχει, [ὥ]στε νόσημα [οὐ

ἀρρώστημα δὲ τὸ σὺν τῶι κ(ατα)σκευὴν ἔχειν

περὶ τὰ σώματα ἔτι καὶ παρειρῆσθαι τὴν

ῥῶσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων)· ἀπὸ τούτου γὰρ καὶ εἴρηται

ἀρρώστημα. * * διαφέρει δὲ νόσημα

νόσου καὶ ἀρρώστημα ἀρρωστίας. * νόσημα

μ(ὲν) γ(άρ) (ἐστιν) ἔμμονος κατασκευὴ πρεὶ

τι τοῦ σώματος χρπνους ὑποληπτοὺς

τῆς λύσεως ἔχουσα. * νόσος δὲ ἔμμνος

κατασκευὴ περὶ ὅλον τὸ σῶμα τῆς λύσεω(ς)

ὑποληπτοὺς ἔχουσα χρόνους. * λέγεταί

τε νόσος διχῶς, κοινῶς τε καὶ ἰδίως·

κοινῶς μ(ὲν) πᾶν παρὰ φύσιν πάθος,

καθ’ ὃ σημαινόμενον καὶ ὁ πυρετὸς λέγοιτ’

γοιτ’ ἂν νόσος. * ἰδίως δὲ ἔμμ[ο]νος κ(ατ)σκευὴ

περὶ τὰ σώματα τῆς λύσ[εως] ὑποληπτοὺς

ἔχουσα χρόνο[υς. * ἀρ-]

[ρ]ώ[στημ]ά τε ὡς ὁμο[ί]ως

κοινῶς τε καὶ ἰδ[ί]ως· κοινῶς μ(ὲν) πάλιν

πᾶν παρὰ φύσιν πάθος, καθ’ ὃ σημαινόμενον

ὁ πυ[ρεταίνω]ν ἀρρωστεῖν κληθήσεται.

* * ἰδίως [δὲ] κατασκευὴ περὶ τὰ

ἥτις τῆς λύσεως ὑποληπτοὺς ἔχει

χρόνους [σὺν] τῶι παρῃρῆσθαι τὴν

τ(ῶν) σωμ[άτων]. * εἰρῆσθαι δὲ τ[ὸ] πάθος

συμβέβηκε[ν] ἀπ[ὸ τοῦ] παρακολουθοῦντος

[ἢ] ἀπὸ τόπου. ἀπὸ μ(ὲν) γ(ὰρ)

πάθ[ους] εἰρῆ[σθ]αι τὸν π[υρε]τὸν ἀπὸ τοῦ

πυρῶδ[ε]ς (εἶναι) τὸ ἑπόμεν[ο(ν) καὶ]

τὸ ἑπόμενον ἐν παραλύσ[ει·] ἀπὸ γ(ὰρ) τοῦ λελύσθαι

τὸv τόνον. ἀπὸ τόπου δὲ τὴν

ὀνομασίαν [ἔ]σχεν φρενεῖτις· τὸ γ(ὰρ)

περὶ τὰς φρένας συνίσταται, οὐχὶ

τὸ διάφραγμα, [το]ῦτ' (ἔστιν) τὸ

τῆς ψυχῆς. * * * * * *

[. . . . . ] λο . . ος

νοσοι.

Περὶ τοῦ προκειμένου δεῖ προλαβεῖν,

ὡς κοινότερον τοῖς ὀνόμασι π(ροσ)χρώ-

μεθ(α) νόσους ἢ πάθη λέγοντες· τὰς

γὰρ τούτ(ων) διαφορὰς γινώσκομ(έν) τε

καὶ ὑπεμνήσαμ(εν) ἐν τοῖς προγεγραμμένοις·

νοις * στάσις δὲ περὶ τοῦ ἐκκειμένου.

οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) εῖπον γί(νεσθαι) νόσους παρὰ [τὰ]

μa[τα] τὰ γινόμενα ἀπὸ τῆς τροφῆς,

οἱ δὲ παρὰ τὰ στοιχεῖα. καὶ οἱ μ(ὲν) ἀρχὴν

καὶ ὕλην ὑποθέμενοι τὰ περισσώματα

τ(ῶν) νόσων λόγους κομίζουσι τοιούτους.

* Εὐρ[υ]φῶν γ(άρ)]τοι [ὁ Κνίδιος] οἴεται

νόσους ἀποτελεῖ[σθ]αι τρόπωι τοιούτωι·

‘ὅταν ἡ κοιλία, φ(ησίv), τὴν ληφθεῖσαν

τροφὴν μὴ ἐκπέμπῃ, ἀπογεννᾶται

περισσώματα, ἃ δὴ ἀνενεχθέντ[α]

ὡς τοὺς κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τόπους

ἀποτελεῖ τὰ[ς νόσ]ους· ὅταν μ(έν)τοι γε

λεπτὴ καὶ καθαρ[ὰ] ὑ(πάρχῃ) ἡ κοιλία, δεόντως

γίνεται ἡ πέψις· [ὅτ]αν δὲ μὴ ᾖ τοιαὑτῃ,

συ[μβα]ίνει τὰ προκείμενα γί(νεσθαι)’. * ‘Ηρόδικος

δὲ ὁ Κν[ίδ]ι[ος] λ[έγ]ων περὶ τῆς τ(ῶν) νόσων αἰ(τίας)

καὶ οὐτὸς κατ[ὰ] μ(έν) [τι

τῶι Εὐρυφῶντι, κ(ατὰ) δέ τι διαφέρει· καθ’ ὃ μ(ὲv) γ(ὰρ)

καὶ αὐτὸς τὰ περισσώματα αἴτια λέγει

τῆς νόσου (εἶναι), συμφέρεται· καθ’ ὃ δέ

μὴ διὰ <τὸ> τὴv κοιλίαν καθαρὰν εἶναι ἢ

διαλλάσσει χρώμενος αἰ(τίᾳ) τοιαύτῃ·

ὅταν γ(ὰρ) ἀκεινη<τή>σαντες οἱ

προσενέγκωνται τροφήν, συμβαίνει

ταύτην μὴ διοικεῖσθαι, ἀλ(λὰ) λιτὴν καὶ

ἀκατέργαστον παρακειμένην εἰς περισσώματα

ἀναλύεσθαι. * ἐγ μ(έν)τοι γε

τῶν περισσωμάτ(ων) ἀποτελεῖσθαι δισσὰς

ὑγρότητας, μίαv μ(ὲν) ὀξεῖαν, τὴν δὲ

ἑτέραν πικράν, καὶ παρὰ τὴν ἑκατέρας

ἐπικράτειαν διάφορα γ(ίνεσθαι) τὰ πάθη. λέγει

δὲ ὡς παρ<ὰ> τὴν τούτ(ων) ἐπίτασιν ἢ

διάφορα ἀπογενν[ᾶ]σθαι τὰ πάθη, οἷόν

τι λέγω, ἐὰν ἀνειμένη μᾶλλον ᾖ [ἠ]

καὶ μὴ ἄκρατος, ἀναλόγως δὲ καὶ ἡ πικρὰ

μὴ ἄγαν ᾖ πικρά, ἀλ(λὰ) ως ἔχῃ,

ἢ ἐπιτεταμέναι ὦσιν, διάφορα θ(αι)

καὶ τὰ πάθη κατὰ τὰς τ(ῶν) ὑγροτήτ(ων) ις.

καὶ παρὰ τοὺς τόπους δὲ διάφορα

ἔσται τὰ πάθη· ἐὰν μ(ὲν) λόγου εἵνεκα

ἐπὶ κεφαλὴν οἰσθῇ ἡ πικρὰ ὑγρότης,

τἀτὸ γενήσεται πάθος, * ἐὰν δὲ

νῦν μ(ὲν) ἡ πικρᾶ [της] εἰς τὴv

ἐνεχθῇ, νῦν δὲ ἡ ὀξεῖα, γεν[ή]σεται

διαλλάσσοντα τὰ πάθη. * ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) καὶ πάρ’ αὐτοὺς

[τοὺς] τόπους γενήσεται

τὰ πάθη, ὅταv διάφοροι ὦσιν, ἐφ’ οὓς ἡ ἐπιφορά·

πρὰ γ(ὰρ) τὸ ἐπὶ κεφαλὴν ἢ ἐπὶ ἧπαρ

ἢ σπλῆνα φέρεσθαι τὰς ὑγρότητας

διαφέροντα ἀποτελεσθήσεται τὰ πάθη.

καὶ ἐν τούτοις ἡ τοῦ ‘Ηροδίκου δόξα.

‘Ιπποκράτης δέ φ(ησιν) αἰ(τίας) (εἶναι) τῆς νόσου

φύσας, καθὼς διείληφεν περὶ αὐτοῦ

’Αριστοτέλης. * ὁ γὰρ ‘Ιπποκράτης λέγει

τὰς νόσους ἀποτελεῖσθαι κ(ατὰ) λ(όγον)

τοιουῦτον· ἢ παρὰ τὸ πλῆθος τῶν

προσφερομέν(ων) ἢ παρὰ τὴν ποικιλίαν

ἢ παρὰ τὸ ἰσχυρὰ καὶ δυσκατέργαστα (εἶναι)

τὰ προσφερόμενα συμβαίνει περισσώματα

ἀπογεννᾶσθα[ι, καὶ ὅ]ταν

μὲν πλείονα ᾖ τὰ [προσενεχθ]έντα,

κατακρατ[ο]υμέν[η ἡ ἐνεργο]ῦ[σ]α

τὴν πέψιν θερμότης π(ρὸς) πολλῶν [ὄ]ντ(ων)

προσαρμάτων οὐκ ἐνεργεῖ τὴv πέ[ψ]ιν·

ἀπ[ὸ] δὲ τοῦ ταύτην παραποδίζεσθαι

πε[ρ]ισσώματα γί(νεται). ὅταν δὲ ποικίλα

ᾖ τὰ π(ροσ)ενεχθέντα, στασιάζει ἐν τῆι

κοιλίᾳ πρὸς ἑαυτά, καὶ κατὰ τὸν στασιασμὸν

μεταβολὴ εἰς περισσώματα. ὅταν

μέντοι γε ἐλάχιστα καὶ δυσκατέργαστα

ᾖ οὕτως παραποδισμὸς γί(νεται) τῆς πέψεω(ς)

διὰ τὴν δυσκατεργασίαν καὶ οὕτως

μεταβολὴ εἰς περισσώματα· ἐγ δὲ τῶν

περισσωμάτ(ων) ἀναφέρονται φῦσαι· αἱ δὲ

ἀν[ε]νεχθεῖσαι ἐπιφέρουσι τὰς νόσους. [ταῦτα δὲ ἔφησεν

κει[ν]ηθεὶς δόγματι τοιούτῳ· τὸ γ(ὰρ) πνεῦμ(α)

ἀναγκαιότατον καὶ κυριώτατον ἀπολείπει

τ(ῶν) ἐν ἡμῖν, ἐπειδή γε παρὰ τὴν τούτου

εὔροιαν ὑγίεια γί(νεται), παρὰ δὲ τὴν δύσροιαν

νόσοι. δίκην τε ἐπέχειν ἡμᾶς φυτῶν·

ὡς γὰρ ἐκεῖνα π(ροσ)ερρίζωται τῆι γῆι, οὕτως

κ[αὶ αὐ]τοὶ π(ροσ)ερριζώμεθα πρὸς τὸν ἀέρα

κατά τε τὰς ῥῖνας καὶ κατὰ τὰ ὅλα σώματα.

ἐοικέναι μέν γε φυτοῖς ἐκείνοις, <οἳ>

καλοῦνται. ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι προσερριζωμένοι

τῶι ὑγρῶι μεταφέρονται

νῦν μ(ὲν) επὶ τοὺτο τὸ ὑγρόν, νῦν δὲ ἐπὶ τοῦτο,

οὕτως καὶ αὐτοὶ οἱονεὶ φυτὰ ὄντες

προσερριζώμεθα π(ρòς) τὸν ἀέρα καὶ ἐν

κεινήσει ἐσμ(ὲν) μεταχωροῦντες νῦν

μὲν ἐπὶ τάδε, οὖδις δὲ ἐπ’ ἄλλην.

εἰ δὲ ταῦτα, φανερὸν ὡς κυριώτατόν (ἐστιν)

τὸ πνεῦμα. τούτ(ων) ἐκκειμέν(ων), ὅταν γέν(ηται)

περισσώμα<τα>, ἀπὸ τούτων γί(νονται) φῦσαι, αἳ δὴ

τὰς νόσους ἀποτελοῦσι· παρά τε τὴν

διαφορὰν τ(ῶν) [φ]υσῶν ἀποτελοῦνται αἱ

[σαι]. ἐὰν μ(ὲν) γὰρ πολλαὶ ὦσί,

ἐὰν δὲ ἐλάχισται, πάλι νόσους ἐπιφέρουσι·

παρά τε τὴv μεταβολὴν τῶν φυσῶ(ω)

γίνονται αἱ νόσοι· διχῶς δὲ μεταβάλλουσιν

ἢ ἐπὶ τὸ ὑπέρμετρον θερμὸν

ἢ ἐπὶ τὸ ὑπ[έ]ρμετρον ψυχρόν. καὶ ὁποίως ἂν

γ[έ]νηται ἡ μεταβολή, νόσους ἀποτελεῖ.

[καὶ ὡ]ς μ(ὲv) ὁ ’Αριστοτέλης

περὶ ‘Ιπ[ποκράτο]υς, ταῦτα. * * ὡς δὲ

αὐτὸς ‘Ιπποκράτης λέγει, γί(νεσθαι) τὰς νόσους

[π(αρὰ) τὰς διαφορὰς τ(ῶν) ἐν τῇ συστά]σει

ἀνθ[ρωπ- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . λέ-]

γει δι[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

ἢ ὑπ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

χολῆς καὶ φλέγμα[τος . . . . . . . . . . . . . . . ]

ταῦτα ἐπὶ δὴ γινομένοις [. . . . . . . . . . . . . ]

καὶ [συν] οὖσι συν[ίστ]ασθ[αι . . . . . . . . . . ]

παρόντος φλέγματος [. . . . . . . . . . . . . ] ων

ε[ἶ]ναι ἐν ἡμῖν κ(ατὰ) φύσιν τὸ αἷμα [. . . . . . . . ]

τῶν [ἰα]τρῶν· παρὰ φύσιν τε τὴν εἰς

ὅτι αὗται [μ(ὲν)] ἐν [ἡμ]ῖν γί(νονται) αἱ νόσοι

φλεγμασίας. τάδε γ(ὰρ) ἐκτὸς [. . . . . . . . . . . ]

πόνων ὑπερμέτρ[ων], κ(ατα)ψύξεως, [θερμότητος.]

παρά τε τὴν τῆς χολῆς καὶ τοῦ φ[λέγματος]

κατάψυξιν ἢ θερμ[ό]τη[τ]α π[ερ]ιγί(νεσθαι) [τὰς

σους. * * ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) ἔτι φ(ησὶν ‘Ιπποκράτης [γί(νεσθαι)

νόσους ἢ ἀπὸ τοῦ πνεύματος ἢ [ἀπὸ τ(ῶν)

τημάτ(ων), καὶ τούτ[ων τὴν] ὑποτύ[πωσιν δοκεῖ ο(ὕτως)]

ἐκτίθεσθαι· ὅταν μ(ὲν) γ(άρ), φ(ησίν), ὑπὸ [τῆς]

νόσου πολλοὶ ἁλίσκωνται [ἅμα,

αἰτίας ἀναθέσθαι [δεῖ] τῶι ἀέρι· παρὰ

τοῦτ[ο]ν γί(νεται) ἡ αὐτὴ νόσος. * * ὅταν μ(έν)τοι π]ολλὰ

εἴδη καὶ ποικίλα γί(νηται) νόσων, [αἴ(τια), φ(ησίν),

τέον τὰ διαιτήματα, οὐχ ὑριῶ [s ποι-]

ούμενος τὴν ἐπιχείρησιν. ἐν[ίοτε γ(ὰρ)]

τὸ αὐτὸ αἴ(τιον) πολλῶν καὶ ποικίλπ[ων]

νοσημάτ(ων) γίνεται· κ(ατα)σκευσατικὸν γ(άρ)-]

τοι πλῆθος καὶ πυρετοῦ καὶ πλευ[ρίτι-]

δος καὶ ἐπιληψίας (ἐστίν), ὅπ[ε]ρ κ(ατὰ)

τῶν σωμάτων ἀναδεχομέν(ων) τ[ίκτει]

καὶ τὰς νόσους. οὐ γὰρ δὴ πάντ(ων) σωμάτ(ων)],

ἐπεὶ ἕν (ἐστιν) αἴ(τιον), ἤδη μία καὶ νόσο<ς>

ἀλλ’ [ὥ]σπερ εἴπομεν, πολλὰ καὶ ποικίλ[α

καὶ [τἄ]μπαλιν (ἔστιν) ὅτε ὑπὸ

τἀτὰ γί(νεται) πάθη. καὶ γ(ὰρ) διὰ πλῆθος ή [κοιλία]

ῥεῖ, ἔτ[ι] καὶ διὰ δριμύτητα, εἰ χ[ολ]ὴ π(αρα)ρρεῖ].

ἐξ ὧν φανερόν, ὡς ψεύδε[ται πε]ρὶ [τούτ(ων)

ὡς προϊόντος ἐπιδείξομ(εν) τοῦ λό(γου). * * [ἐκεῖνο]

μέντοι Τε ῥητέον, διότ[ι ἄλ]λως [Αριστο-]

τέης περὶ τοῦ Ἱπποκράτους λέγε[ι καὶ]

ἄλλως αὐτός φ(ησιν) γί(νεσθαι) τὰς [νό] σο[υς. * * οἶς ἑπό.]

μενος ὁ <Ἀ> <Ἀ> βυδηνὸς

λέγει γί(νεσθαι) τὰς νόσους, ὥς φ(ησιν) π[ερὶ]

αὐτοῦ Ἁριστοτέλης, διὰ τὰ π[ερισσώ-]

ματα τὰ ἀπὸ τῆς τρο[φῆ]ς [κατασκευα-]

ζόμενα· αἴ(τια) γ(ὰρ) ταῦτα τ(ῶν) νό[σων εἶωαι). κ(ατὰ)]

τοῦτο μ(έν)τοι γε διάφοπος φαί[νεται π-]

. ρὸς τὸν Εὐρυφῶντα, καθ' ὅσον κ[ατά τι]

μὲν τ]ὴν κεφαλὴν εἶπεν ἐπι[ου-]

πικὴν γί(ωεσθαι) τ(ῶν) περιττωμάτ(ων), ἁ[πλῶς]

δὲ ὁ Ἀλκαμένης εἶπεν· ἀνατρ[έχοντα]

[μ]ὲν ὡς τὴν κεφαλὴν τὰ

τα γί(ωιται) ἐπιχορηγούμενα πρὸς τῆ[ς κε-]

φαλῆς καὶ ἐπιπεμπόμενα τῶι ὅλῳ

σώματι τὰς ωόσους ἐμποιεῖ.' * * ὁ δὲ

Μεταποντῖνος Τιμόθεος, καθώς

φησιv περὶ αὐτοῦ ὁ αὐτὸς φιλόσοφος,

λέγει ἀποτελεῖσθαι τὰς νόσους τρόπωι

τούτωι· ὅταν ὅταν μ(ὲν) γὰρ ἡ ἡ κεφαλὴ

ᾖ καὶ [[καθ]αρα] καθαρά, καἰ ἡ τροφὴ ἀέ

προστίθεται τῶι ὅλωι σώματι [και

ὑγιαίνει τὸ ζῶιον· * ὅταν δὲ μὴ ὑγιὴς

ᾖ, νόσους ἐπιφέρει τῶι τὰς διεξόδους

ἀποφράσσεσθαι· ὅταν γάρ, φ(ησίν), αὗται ἀποφρα-

[γ]ῶσιν, ἀνατρέχον τὸ

ὡς τοὺς κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τόπους

τ[έω]ς τῶι μὴ ἔχειν διέξοδον ἐνμένει,

ἐ[ν]μεῖναν δὲ μεταβάλλει

εἰς ἁλμυρὸν καὶ δριμὺ ὑγρόν, καὶ εἶτα

πλείονα [ἐν]μεῖναν χρόνον καὶ

ἐργασάμενον φέρεται εἰς ὁτιοῦν μέρος

κ[αὶ] παρὰ [τὰς το]ύτου διαφορὰς

[τὰς] νόσους ἐπιφέρει. * (ἔστι) δ' ὅτε,

[ἁθρό]ως οἰσθὲν ἐπὶ τὴν

ἀρτηρίαν — λάρυγξ δὲ αὕτη — πνιγμοὺς

[ἐπ]ιφ[ έρει] καὶ συντόμους ἐξαγωγὰς

[ . . . . . νην.' * νοσεῖν δέ φ(ησιν) τὴv κεφαλὴν

λὴν [ἢ] ὑπερβολὴ<ν> κ(ατα)ψύξεως ἢ

θερμότητος ἢ διὰ πληγήν. * *

Ἀ[.]ας δ[ὲ] ἰ[δίω]ς οἴεται γί(νεσθαι) τὰς νόσους

διὰ τὰς τοῦ ἐνκεφάλου καθάρσ<ε>ις.

[καθαίρεσ]θαι δὲ τὸν ἐγκέφαλον

μυ[κτή]ρων, ὤτων, ὀφθαλμῶν,

σ[τ]όματος, κ(ατά) [τ]ε τὰς διαφορὰς το[ῦ π]λήθους] τ(ῶν)

ὑγίειαν γί(νεσθαι) ἢ νόσον. ὅταν μ(ἐν) γ(ὰρ)

κ(ατ') ἐλάχιστον γένηται ἡ κάθαρσις,

ὑ[γι]αίνει τὸ σῶιον, * ὅταν δὲ δὲ ὑπερ[κό]ρως,

κό]ρως, νοσεῖ. λέγει δὲ διὰ ταύτας

τ[ὰ]ς καθάρσεις γί(νεσθαι) πέντε κα[τ]άρρους

[ desunt duo fere versus

[. . .] ιτωι μη [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

κ(ατά)ρ]ρους. * * [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[Ἡρ]ακλεόδω[ρος [. . . . . . . . . . . . . . . .]

[. .] ενομεν [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

τ]ὴν αὐτ[ὴν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[.] δύο εἰπον[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[. . .]ς παρα [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

[. .] εν ὅταν [. . . . . . . . . . . . . . . .]

[τ]ὸ σῶμα ὑγ[ιαίνει. . . . . . .. . . . .. . . . . . . . . ]

τως νόσοι [. . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ται τὰ σώμα[τα. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ρα[.]προσενεχ[θέντα (?) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

πλ[ή]θη, ἀλ(λὰ) αἶσ]περ [. . . . . . . . . . . . . . . .. . . . .]

καὶ τὰς νόσ[ους . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . δυσ.]

κρ[ό]τως ἐχ[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

μετρίαν νόσο[ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

καὶ κατάψυξιν [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

Ἠρόδικος δὲ [ὀ Σηλυμβριανὸς

τὰς νόσους [γί(νεσθαι) ἀπὸ τῆς διαίτης·

την δὲ (εἶναι) κατ[ὰ φύσιν, ὅταν πόνοι

καὶ ἄλγη δ' ὅσα [δεῖ, καὶ οὕτως πέψιν

ἔχῃ ἡ τροφή, ἀπί[δοσιν δὲ ἀεὶ λαμβάνῃ]

τὰ σώματα ἀν[αδιδομ(έν)ης τῆς τροφῆς κατὰ]

φύσιν. οἴεται γ[(ὰρ)] τὴ[ν μ(ὲν) ὑγίειαν γί(νεσθαι) κaτὰ]

φύσιν ἐχόν[τ(ων)] τ(ῶν) σω[μάτ(ων) περὶ τὴν δίαιταν, τὴν δὲ]

νόσον π[α]ρὰ φύσι[ν ἐχόντ(ων) αὐτ(ῶν). τοῖς μ(έν)τοι]

παρὰ φύσ[ι]ν διατεθεῖ[σιν πονεῖν π(ροσ)τάσσει]

ἡ ἰατρικὴ παραγομέ[νη καὶ καὶ ο(ὕτως) εἰς τὸ κατά]

φύσιν ἀγει ταῦτα, ὡ[ς αὐτός φ(ησιν). * λέγουσιν]

δὲ τὸν ἄνδρα τὴν ἰα[τρικὴν ἔντεχνον]

ἀγωγὴν εἰς τὸ κ(ατὰ) φύσιν [καλέσαι. * καὶ ταῦτα

οὕτως, [ἐ]κεῖνο δὲ ὅι[ι ἀπ' ἐναντί(ων) τῆς

θερμότητος καὶ ὑ[γρότητος τ(ῶν) σωμάτων)]

συνίστανται νόσοι, [διατεθρύληται.

ὁ δὲ Αἰγύπτιος Νινύ[ας ἰδίως λέγει τὰ μ(ὲν)]

συνγενικὰ γί(νεσθαι) πάθη, [τὰ δὲ ἀλλότρια

καὶ τὰ μ(ὲν) συνγενικὰ [ἔμφυτα τοῖς τοῖς

εἶναι. * ὑπὰ δὲ ἄλ(λης) αἰ[(τίας) συνίστασθαι]

τὰς νόσους τρόπωι τ[οιούτωι· ὅταν γὰρ]

ἡ τροφὴ ληφθεῖσα μὴ [ἀναδοθῇ τῷ

ἀλλ' ἐνμείνῃ, [ἠ θερμ[ότης ἡ ἐν]] ἡμῖν [οὖσα

ἐξ αὐτῆς απογεννᾶι [. . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

[ desunt versus fere sex et viginti ]

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . .]ινος

[. . . . . . . . . . . ]νόσους

[. . . . . . . . . . . ]μ(ὲν) εἷναι

[. . . . . . . . . . . ]επι[.]ν

[. . . . . . . . . . . ]μιον

[. . . . . . . . . . . ]αμα

[. . . . . . . . . . . ]ενον

[. . . . . . . . . . . ]μενος

[. . . . . . . . . . . . . ]

[. . . . . . . . . . . δύνα]μιν

[. . . . . . . . . . . ]ε

[. . . . . . . . . . . ]τον

[. . . . . . . . . . . ]σκευ-

[. . . . . . . . . . . ]αμεν δὲ

[. . . . . . . . . . . ]ψυχ[. .]

[desunt versus circa sex ]

[. . . . . . . . . . . ]ν καὶ [ύγίε]ταν

[. . . . . . . . . . . ἁ]λμυρὰν δὲ

[. . . . . . . . . . . ]εμενος[. .]

[. . . . . . . . . . . ]* καὶ[. . .]

[. . . . . . . . . . . ]φις

[. . . . . . . . . . . τοὺ]ς νεφροὺς

[. . . . . . . . . . . ]τὴν θερμ(ὴν)

[. . . . . . . . . . . ]τον μεγα

[. . . . . . . . . . . ]ἡ δὲ πυρρὰ

[. . . . . . . . . . . ]καὶ πρασο-

[ειδὴς. . . . . . . . . . . ]ατος τὸ αἷμα

[. . . . . . . . . . . ]αίτατον

[. . . . . . . . .]μα το[. . . ]ον ἡ δὲ μέλαι-

[να. . . . . . . . . . . ]ντι(ων)[. . .]μέν(ων) ὑποστάσε-

[ων. . . . . . . . . . . ]αἷμα[. . . .]τόπον ἔχει

[. . . . . .] ε ς * * Ἵππ[ων δ]ὲ ό Κρ[ο]τωνιάτης

νιάτης οἴεται ἐν ἡμῖν οἰκείαν (εἶναι)

κα[θ' ἥ]ν καὶ αἰσθανόμεθα καὶ

[νο(μεν)] ἧι ζ]ῶμ(εν)· ὅταν μ(ὲν) οὖν οἰκείως

[ἠ] τοιαύτη ὑυρότης, ὑγιαίνει τὸ

ὅταν δὲ ἀναξηρανθῇ, ἀναισθητεῖτε ἀναισθητεῖ

τὸ ζῶιον καὶ ἀποθνήσκει. διὰ δὴ τοῦτ[ο]

οἱ γ[έροντ]ες ξηροὶ ἀποθνήσκει. κaὶ ἀναίσθητοι, ὅτι

χωρὶς ὑγρότητος· ἀναλόγως δὴ τὰ πέλματα

ἀναίσθητα, ὅτι ἄμοιρα ὑγρότητος.

καὶ ταῦτα μὲν ἄχρι τοῦτου φ(ησίν). * ἐν ἄλλωι

δὲ βυβλίῳ αὑτὸς ἀνὴρ λέγει τὴν κατωνομασ[μένη]ν

ὑ[γρότητα] μεταβάλλειν

δι' ὑ[περβο]λὴν θερμότητος καὶ

δἰ ὑπερβολὴν ψυχρότητος καὶ ο(ὕτως) νόσους

ἐπιφέρειν. * μεταβάλλ[ειν δέ] φ(ησιν) αὐτὴν

ἢ ἐπὶ τ[ὸ] πλεῖον ὑγρὸν ἢ ἐπὶ τὸ ξηρότερον

ἢ ἤ ἐπὶ τὸ παχυμερέστεπον

ἢ ἐπὶ τὸ λεπτομερέστερον ἢ εἰς [ἕτ]ερα. [καὶ τὸ

νοσολ(ογεῖ),]

τὰς δὲ νόσους τᾶς γινομένας

οὐχ ὑπ[α]γορεύει. * * Θρασύμαχ[ο]ς

δὲ ὁ Σαρδιανὸς αἰ(τίαν) ἀπολεί<πει> τ(ῶν)

τὸ αἶμα· κ(ατὰ) δὲ δὲ τὴ[ν τούτου] μετα[βολὴ]ν

ἀποτελεῖσθαι τὰς [νόσους. [με]ταβάλλειν δὲ] ἢ

καταψύ[ξ]εως ἢ δ[ι’ ὑπερβολ]ὴν θερμότητος.

* τὴν δὲ μεταβολὴν τοῦ αἵματος γί(νεσθαι)

ἢ εἰς φλεγμα ἢ χολὴν ἢ [σε]σηπός. *

τὸ μὲν αἷμα ἁπ[λοῦν, τὴν] δὲ χολὴ<ν>

τὸ φλέγμα καὶ τὸ σε[σ]ηπὸς ποικίλα

ὄντα ποικίλας καὶ διαφόρους ἐπιφέρειν

νόσους. * * πάντα [δὲ ὁμοίω]ς φ(ησὶν)

[ὁ Κῶιος], <ὅς> οἴεται συν[ίστασθαι]

ἀπὸ τ(ῶν) τῆς τροφῆς [περ]ιττωμάτ(ων),

τοῦτ’ (ἔστιν) ἀπό τε χολῆς καὶ φλέγματος 
 γι(νομένων) περ[ὶ] μέρος [καὶ] περὶ

κεινουμέν(ων) τούτ(ων) μὴ ἐξ ἑαυτ(ῶν), ἀλλὰ

παρὰ τὰς [[πολλ]ὰς] <καὶ> ἀκαίρους τῆς

νοσοπ<οι> δὲ ταῦτα καὶ παρὰ τὸ

καὶ παρὰ τὸν τόπον καὶ εἶδος, μεταβάλλειν

δὲ οἴεται καὶ δι’ ὑπερβολὴν

πάντ(ων)· καὶ γ(ὰρ) θερμότητος κ[αὶ ψύξ]εως

ἢ τοιούτ(ων) παραπλ[η]σίων· καὶ περὶ

τούτου φαίνεται παρα[πλη]σίως τοῖς

πρ[ότερον αἰτιολογ]ῶν. * περιττό-

[το]τερος δὲ α[ὐ]τ(ῶν) φαίνετ[αι] κ(ατὰ)

λέγει γ(ὰρ) τηκομένης τῆς χολῆς καὶ

τοῦ φλέγματος καὶ ὑγροτέρων γι(νομένων)

ἀποτελεῖσθαι ἰχῶρας καὶ ἱδρῶτας·

σηπομένων δὲ αὐτ(ῶν) καὶ παχυνομέν(ων)

ἐπιφέρειν ἦχον, μύξας, λήμας· ἀναξηράνσει

δὲ [σ]τερεῶν

π[ιμελὴν καὶ σάρκας γί(νεσθαι)] ἐξ αὐτ(ῶν)

λέγει[. . . . . . . . . . . . κ]καὶ αἷμα

π[ . . . . . . . . . . . . . . .] λεγόμενα

χολὴν [. . . . . . ] φλέγματος [ἐπι]μειχθ(έντος)

τῶι αἵ[μα]τι μα [. . . τ]ὸ φ]λέγμα

[. . . . . . .]νθέντος [δὲ] αὐτοῦ

[φλέγμα γί(νεται)], μελανθέντος δὲ καὶ

β[ληθέντος] μέλαινα χολή. καὶ ἡ μὲν

τοῦ Κώιου δόξα τοιαύτη[ι]. * * Φασίλας

δὲ ὁ Τενέδιος λέγει συνίστασθαι

τὰς νόσους ἢ παρὰ τὴν ἀποφορὰν

τῶν ἐν ἡμῖν ὑγροτήτ(ων) καὶ προστι-

θεμέν(ων) ἀνοικείοις τόποις ἢ ἀπὸ τ(ῶν)

ἀποχωρ<ημάτων> αὐτ(ῶν)· εἶναι γ(άρ) φ(ησιν) ἐν

κατὰ φύσιν ὑγρότητ[α]ς καὶ τὰς μ(ὲν)

[τὰς] ὑγρότητας οὐ

τ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

o[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

αἶμα[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

κατὰ τὰ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ἀποχω[ρημα. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

τόπ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ῃ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ται ἢ ὅτα[ν . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ἅπσδσι. * [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

φησὶ συν[ίστασθαι τὰς νόσους ἐκ τοῦ]

φλέγμα[τ]ο[ς. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

λαμβάνει [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ἐξ ἑαυτ(ῶν)· εἰ δὲ ἐπὶ [. . . . . . . . . . . . . . . . ]

αὕτη γὰρ ἐπιμείνα[σα . . . . . . . . . . . . . ] [ται
 [τὸ ὅ]λον

[δασαπ] λέγει ηγετοι [. . τ]όποις

προειρημένα μὴ καθ’ [ἑα]υτά, μετὰ

καὶ τῆς τοῦ σώματος δ[ια]θέσεως· ὡσ[.]ε

ἐὰν γ(ὰρ) ἔχηι ὑπὸ νόσο[υ τὸ] ζῶιον ηελ[. . . .]ν

εὐκρότως μ(ὲv) γ(ὰρ) αὐτοῦ [δια]κειμάνου

ὑγίεια γί(νεται), δυσκρότως δ[ὲ ν]όσος.

Αἰγίμιος δὲ ὁ ’Ηλεῖος οἴε[ται] γί[νεσθαι] τὰς νόσους

ἢ διὰ πλῆθος τῶν περισσω[μά]ι(ων) ἢ διὰ τρ[ο]φ(ήν).

γινόμενον δὲ τὸ πλῆθο[ς . .] [και]

μ]ὴ ἅπαξ, ἀλ(λὰ) καὶ πλεονά[κι]ς. * συνίστασθ(αι)

[δ]έ φ(ησιv) τὸ πλῆθος τ(ῶν) περισσωμάτ(ων)

[το]ιούτωι· * σύντηξις γίνεται ἀπὸ τῶν

ἥτις ἀποκρίνεται τῇ μ(ὲv) κατὰ τὸ λόγ[ῳ]

θεωρητόν, τῆι δὲ καὶ κατὰ τὸ αἰσθητόν, —

διὰ [δ]ἒ κοιλίας, οὔρων, ὤτωv,

σ]τόματος —, τ(ῶν) ἄλλων ἀποκρίσεων γ[ι(νομένων)]

κατὰ λόγον. εἰ μὴ γ(ὰρ) αὖ σύντηξις ἐγί[νετο]

ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτ(ων) εἰς ἄπειρον ἂν μετ’ ὀλίγον]

εὔξετο τὰ ἡμέτερα σώματα· * καὶ δ[εόν-]

πως· προσθέσεως γ(ὰρ) γινομέν[ης],

μηκέτι δὲ ἀποφορᾶς, εὔλογον ἦ[ν] αὔ[ξη]σι[ν]

γί(νεσθαι) ἐπὶ πλεῖον. * ἐπ<ε>ὶ δὲ οὐ μόνον

γί(νεται) τοῖς σώμασιν, ἀλ(λὰ) πρὸς λόγον τῆς π(ροσ)θέσεως

καὶ ἀποφορὰ διὰ τ(ῶν) κατωνομασμέν(ων)

ἀποκρίσεων, ταύτῃ ἐπ’ ἐλάχιστον

ἡ αὔξ<ησ>ις τ(ῶν) σωμάτ(ων). * * φησὶν δὲ

τὰ σώματα ὑπὸ τῆς νεαρᾶς καὶ ἀπέπτου

τροφῆς, γενηθείσης δὲ τῆς [πέ-]

ψεως καὶ ἀναδόσεως κενοῦσθ[αι τὰ]

ἀγγεῖα καὶ τὰς διεξόδους. * * τὸ δ[ὲ]

πλῆθος συνίστασθαι εἰσφερομέ[νης]

ἑτέρας τροφῆς, πρὶν τὴν πρώτ[ην]

πέψεως τυχεῖν. * * ὅταν γ(ὰρ) πρό[τερ]ο[ν]

[. . . τ]ὴν τρ[οφ]ὴν π[. . . . . . . . . . . . . . . ]

[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[καὶ ὅσοι μὲν οὖν τὰς νόσους γί(νεσθαι)

[διὰ τὸ] πλῆθος, [μάλιστα]

[περισσω]μάτ[(ων)]

[σχεδὸν] εἴρηνται. * * ἴδωμεν δὲ

τ[οὺς ἀπὸ τῶν περισσω]μάτ(ων) καὶ

δια[κρίσεων αἰτιολογ]οῦντας τὰς

νόσ[ους κα]ὶ τοὺς ἀπὸ τῆς τ(ῶν) στοιχείων

συσ[τάσε]ως οἰομένους αι τὰ

ἡμε[τερ]α σώματα. καὶ πρῶτον ἀπὸ

Πλά[των]ος. οὗτος γ(άρ) φησιν τὰ ἡμέτερα

[σώματα συνίστασθαι ἐκ

τεσσά[ρω]ν στοιχείων, ὅτι καὶ τὰ ἐν κό]σμωι

γί(νεται) [ἀνὰ λό(γον)]. διαφέρειν δὲ

σύνφθ[αρσιν, μ]ῖξιν, διάκρασιν. * καὶ σύν-

φθαρσι[ν μ(ὲν)] καὶ σύνχυσιν, ὅταν σώματα

διὰ ἑαυ[τῶν ὅλω]ν ἥ[κ]οντα μίαν ὑπεράν[ω]

ἀποτελέσῃ ποιότητα, ὡς ἐπὶ τῆς τετρα-

φαρμάκου. * μῖξις δέ (ἐστιν), [οταν]

ματά τινα ἑαυτοῖς κ(ατὰ) παράθεσιν παρακέ(ηται)

καὶ μὴ δι᾿ ἑαυτῶν ἥκῃ, ὡς σωρὸς πυποῦ,

κριθῆς. * δ[ιάκρ]ασις δέ (ἐστιν), ὅταν σώματά

τινα ἐπὶ [ἕν σ]υνελθάντα ἀλλήλοις

παρακ[έη]ται, ὡς ἐπὶ τοῦ οἰνομέλιτος

βλέπομ[εν. ἀπὸ] τοιγ(άρ)[τοι] τῆς τούτ(ων) διαφορᾶς

φησιν ὁ Πλάτων τὰ ἡμέτερα σώματα

ἐκ τ(ῶν) τεσσάρων στοιχείων συνεστάναι

κατὰ σύν[φθαρσι]ν. ταύτῃ δὲ μὴ φαίνεσθ(αι) [καθ᾿ ἕ(ν)]

ἐν ἡμῖν πῦ[ρ ἢ] ἀέρα ἢ γῆν ἢ ὑγρὸν τῶι

κατὰ σύνφθαρσιν αὐτῶν τὰ ζῶι[α] [ἀπο-]

[τελεῖσθαι] [/////////] * * ἀλλὰ γὰρ λέγει ἁνὴρ καί

τινα τ(ῶν) ἐν ἡμῖν μερ(ῶν) διαφόρου τε-

[τ]ευ[χ]ένᾶι κ]ράσεως ἐκ τ(ῶν) στοιχείων.

οὐ γ(ὰρ) ὡσαύ[τ]ως κέκραται κεφαλὴ

ἢ χείρ, ἀλλὰ [ἂη]λως μ(ὲν) κεφαλή, ἄλλως

δὲ εώρ[ξ, ἐ]πεὶ κοινῶς ἕκαστον τ(ῶν)

ἡμετέρων [σωμά]των διαφόρου κράσεω(ς)

τετύχηκε[ν, [ὅθεν] καὶ αὐτὰ διάφορα ἑαυτ(ῶν)]. * ἔτι γε μήν φ(ησιν)
 ὡς ὁ μυελὸ(ς)

συνέστηκεν [ἐ]κ τῶν τεσσάρων

χ[ε]ίων καὶ κύρ[ιος] εὐθύς ἐστι) τ(ῶν) ἐν ἡμῖν

ἁπάντ(ων), χρώμενος πιθανότητι λόγων

τοιαύτῃ· ἀνῆφθαι γ(ὰρ) ἐκ τοῦ μυελοῦ

τὴν ψυχὴν τὴν τὸ ὅλον σῶμα διοικ(οῦσαν)

[ evanidi versus tres ]

κυριώτ[ατ- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

καὶ μὴν τ[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

καὶ [ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ὑστ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

καὶ ἀνι[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

χοις [.]να[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

καὶ ἅμα [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

δ[.]ν τοῖς [. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[. . . . . ]το[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

ἀεὶ τὰ βόει[α. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

λέγει δευ[τερ- . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

χει [. . . . ] αι[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .]

στοιχείων ἐχ[.......................]

συνεστηκ[...................]

κοιλ[ε]ιῶν κα[..................]

ἐκκειμέν[ων. * διαι[ρῶν δὲ τὸν μυελὸν εἰς]

μέρη τινὰ κα[τὰ ἕκαστον] μέρος [δ]ιάφορον

σχῆμα ἀπο[δίδωσιν· τὸ] γ(ὰρ) ἐνκεφάλου

σχῆμα λεγό[μ(εν)όν φησιν] (εἶναι) καὶ περιφερὲς

καὶ καὶ κεκυ[κλωμ(έν)ον, *] τοῦ δὲ λοιποῦ

μυελοῦ ὁ ν[ωτιαῖος περι]έχουσι

ὀστέοις καταλείπ[εται στέγειν.] αὐτῆς [τε

της] τε τῆς [ψυχῆς γ μέρη] (εἶναι) λέγων

τὸ μ(ὲν) λογιστικὸν [ὡς ὀχυρωτάτωι] τῶι ἐν[κε-]

φάλωι ἀπολείπε[ι, τὸ μ(έν)τοι ἄλογ]ον μέρο[ς]

αὐτῆς ἐν τῶι [/////] [ν[ωτιαίωι] μυ]ελῶι. συ[ν-]

ἒστάναι δέ φ(ησιν) τὰ [ὀστέα μίξει γ]ῆς τε καθ(αρᾶς)

καὶ μυελοῦ, ἐναλ[λαγῆναι δὲ τ]οῦ πυρός

τε αὐτὰ ἐνπήξει [καὶ τετ]ηκότος. ** τὴν]

δὲ σάρκα συνεστά[να]ι ἔκ τε γῆ[ς καὶ ὕδα]τος

καὶ πυρὸς καὶ δύμης τιν[ὸς ἐχούσης] ὑ-

γρότητα άλμυράν τε καὶ δρειμ[εῖαν. * *] παρεσ-

πάρθαι δ᾿ ἐν τῆι σαρκὶ καὶ ὐγροτ[έραν τι]νὰ

θερμότητα περποιημένην. * τ[ὸ ὑγρὸ]ν

δὲ ἐν ταῖς ὑπερβαλλούσαις ἐν[καύσεσι]

τη[ι]κόμε[ν]ον ψύχειν [τὴν θερμασίαν, ἐν]

ταῖς δὲ ὑπερβ[αλ]λούσαις ψύξ[εσιν ἐν]αν-

τιοῦσθαι καὶ [θερμ]ὸν παρέχ[εσθαι] τὸ

σῶμα. * [δὲ] πλείστας [σάρκα]ς (εἷναι)

περὶ τὰ ἀψυχ[ότ]ερα τ(ῶν) ὀστῶν· [περὶ] μηροὺ[ς]

γὰρ καὶ κνήμ[ας] καὶ γλουτοὺ[ς πο]λλὰς

σάρκας ὑπάρ[χει]ω, ἐπειδήπ[επ αὐτ(ῶν)] τὰ

ὀστέα ἀψυχ[ότ]επά (ἐστιν), * * περ[ὶ δὲ τἡν] κεφα-

[γεῖν φ(ησιv) τὰ παεα·] λέγεσθαι γ(άρ)· ‘παχεῖα

[λεπτὸν] οὐ [τ]ίκτει νόο[ν.’ * *] τά τε

[πεπηγέ]ναι ἀ]ποστηρί[γμα]τ[ο]ς

ἄρθρα δὲ α[ὐ]τοῖς πεποι[ῆ]σθαι π(ρὸς) τὰς συστολὰς

καὶ [κ]άμψεις. * νεῦρα δὲ

ἔξωθεν [. .] τὴν σκληρότητα τ(ῶν) ὀστ(ῶν)

διὰ τὰς κ(ατὰ) πρ[ο]αίρεσιν κειν[ή]σεις. * σάρκασ

δὲ διὰ προβολὴν ψύχους τε καὶ θάλπους.

* τά τε νεῦρα συνεστάναι ἐξ

σαρκὸς ἀζύμου καὶ ὀστέων κ(ατά) τιvα

ἰδίαν κρᾶσιν. * * ὧδε καὶ φλέβας· * παρασάρκα

[σκευάζ] ει δύο, τὴν μ(ἐν) εἰσ δ[ε]ξιὰ

[δὲ] εἰς εὐώνυμα, ὦν τῆς μ(ἐν)

τὰς ἀποσχίδας κ(ατα)πλέκε[ι]ν τὰ εὐώνυμα

μέρη, * τῆς δὲ εὐωνύμ[ου] τὰ δεξιά.

κοιλίας τε δύο ὑπάρχειν, ὦν τ[ὴ]ν μ(ὲν) ἄνω,

τὴν δὲ κάτω. καὶ τὴν κάτω ὑποκεῖσθ(αι)

ὑποδοχὴν τ(ῶν) περιττωμάτ(ων).

περὶ ταύτηι δὲ γενέσθαι μακ[ρ]όν τε

καὶ εἱλιγμένον ἔντερον, ἵνα μὴ <ἡ>

τροφὴ ῥαιδίως κ(ατα) φέρηται, ἀλ(λὰ) ὑπομένῃ

ποσοὺς χρόνους. * ὡς γ(ὰρ) τ(ῶν) κα[τ' ε] ὑθυωρίαν

κειμέν(ων) ποταμῶν τὰ ῥεύματά

[οὐκ] ἀνάσχετα, τ(ῶν) δὲ σκολιῶν

διὰ τὸ ἐνκόπτεσθαι. ο(ὕτως) εἰ μ(ἐν) βρα[χὺ]

ἐγένετο τὸ ἔντερον τὸ π(ρὸς) τὴν κάτω

κολίαν καὶ εὐθύ, κἄν ἐφέρετο ῥᾳδίως

ἡ] τροφή. * ἐπεὶ δὲ σκολιόν τέ (ἐστιν) καὶ

ηκες, ταύτηι ἐπιμένει πολλοὺς χρόνο(υς).

[κ]αὶ περὶ μ(ὲν) τοῦ σώματος

λ]έγει δὲ καὶ περὶ τῆς ψυχῆς, ὠς τρι[μ]ερής

(ἐστιν), καὶ τὸ μ(έν) τι αὐτῆς (ἐστιν)

τὸ δὲ θυμικόν, τὸ δὲ ἐπιθυμητι-

[κ]όν. καὶ τὸ μ(ἐν) λογικὸν ἀπολείπει

τ]οὺ[ς] κ(ατὰ) τὴν κεφαλὴν τό[πους]. εὐφυὴς γ(ὰρ)

αὕ]τη γί(νεται) π(ρὸς) παραδοχὴν τοῦ ἡγεμονικ(οῦ).

τὸ] δὲ θυμικὸν ἔταξεν περὶ τὴν καρδ(ίαν),

[οὐ] π[ὁ]ρρω μ(ὲν) τεταγμένον τοῦ
[ὑπ]οτεταγμένον δὲ

[ἵν]α δὴ καὶ ὑπήκο<ον> αὐτῶι γί(νηται) *

[γݲ] τὸ <ητ>ικὸν ἔταξεν

[φρά]γματος καὶ ὀμφαλοῦ. * ἐπέστησεν

[δὲ] τὸ ἦπαρ τῆι ἐπιθυμίαι κάτοχον,

τὰς ἐπιθυμίας τα[πεινοῖ τοῖς εἰδώλοις,]

τόν τε πνεύμονα π(ρὸς) τῆι κ[αρδίαι, ἦς ὀξεῖα]

ἡ φύσις, μαλακὸν τὰ[σσει σπόγγον, ἵνα]

ἡ καρδία, φ(ησίν), κυκινοκ[εἰνητος οὖσα ἀλ-]

λομέην μὴ [ῥηγνύηται. * τὸν δὲ σπλῆνα]

λέγει ἐγμαγ[εῖ]ο[ (εἶναι) ἕτοιμον ἀεὶ π(αρα)κείμ(εν)ον,]

ἐπειδήπερ νοσο[ῦντι μὲν τῶι ἥπατι καὶ]

αὐτὸς συννο[σεῖ] καὶ [συναύξεται, τῶι δὲ]

ὑγιαίνοντι συνογιαίνει, [ἁεὶ ἄγων αὐτὸ]

εἰς τὸ κατὰ φύσιν. καὶ περὶ τῆ[ς ψυχῆς]

δὲ ταῦτα. * λέγει δὲ γί(νεσθαι) τὰς νό[σους]

τριχῶς, ἣ παρὰ τὰ στοιχεῖα [ἣ παρὶ τὴν]

γένεσιν τῶν σωμάτων ἢ παρὰ τ[ὰ τούτ(ων)]

περισσώματα. καὶ παρὰ μὲν τὰ στ[οιχεῖα]

YivovTai [νόσοι], ὅταν ἢ πλείονα γἐνη

εἶδος μεταβάλῃ ἢ ἐν ἀνοικείωι καθί-]

σῃ. καὶ γ(ὰρ) πλείονα γενόμενα τα[ῦτα]

τὰ στοιχεῖα νόσους κ(ατα)σκευάζ[ει διὰ]

τὸ πλῆθος. * καὶ μὴ[ν] καὶ ἐγβάν[τα τοῦ]

οἰκείου εἴδους πάλι ἐνποιεῖτ[

ἀλλὰ γ(ὰρ) ὡς ὁμοίως καὶ ἐν ἀνοικ[είοις τό-]

ποις ταχθέντα νόσους ἐπιφέ[ρει πολλὰ]ς

τοῦτο τὸ δὴ ἐν ἀνοικείῳ τόπ[ωι γι(νόμενον) δἶδο]ς.

καὶ παρὰ μ(ἐν) τὴν τ(ῶν) στοχείων διά[θεσιν]

οὕτως συνίστανται αἱ νόσοι. * * π[αρὰ δὲ α]ὗ

τὴν γέωεσιν τ(ῶν) σωμάτ(ων) γί(νονται) νόσοι τινὲς τοιούτω(ν),

οἶον ἡ σὰρξ λαμβάνει τὴν γένεσ[ιν]

ἐξ αἵματος πεπηγότος καὶ συνεσ[τα-]

μένου, τὰ δὲ νεῦρα ἀποτελεῖται ἐκ [τῶν]

ε] ἰνῶν τοῦ αἵματος. ταύτῃ δὲ ἀναιρ[ε-]

θεισῶν τ(ῶν) τοῦ αἵματος ἰνῶν ἄπη[κτον]

διμένει λοιπὸν τὸ αἶμα, δ γί(νεται) ἐν ἐκ[είνηι,]

ὅτι ἡ μ(ὲν) σὰρξ ἐξ αἵματος λαμβάνει

τὴν γένεσιν, τὰ δὲ νεῦρα ἐκ τ(ῶν) το[ῦ]

αἳματος ἰνῶν. ῾ταύτηι δὴ συνέχεται,

φησίν, καὶ τρέφεται τὰ σώματα ταῦ[τα]

πρὸς τῆς πειμελῆς, τηκομένης

αὐτῆς καὶ διὰ τ(ῶν) ἀραιοτήτ(ων) τ(ῶν) ὀστέ[ων]

ἐπιχορηγουμένης καὶ τρεφούση[ς]

τὰ ὀστέα. ὅταν μ(ὲν) [οὖν] οὕτως γί(νηται) ἡ τ(ῶν)

μάτ(ων) γένεσις, κατὰ φύσιν ἔχει τὸ ζῷιον·

ὅταν δὲ μὴ οὕτως γί(νηται), ἀλ(λ᾿) αγμέ[νως]

ἡ γένεσις, νόσους ἐπιφέρει.᾿ καὶ π[ερὶ τὴν]

γένεσιν δὲ τ(ῶν) σωμάτων ο(ὕτως). * * παρὰ δὲ]

τὰ περιττώματα συνίστα[νται τριχῶς]

αἱ νόσοι, ἢ π[α]ρ [ὰ τὰς] φύσας [τὰς ἐκ

ὰτ(ων) ἢ παρὰ] χολὴν ἢ φλέγμα· διὰ

γὰρ ταῦ[τα τὰ τρία] καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ γί(νονται)

νόσοι. κα[ὶ γ(ὰρ) ἕν μό]νον αὐτ(ῶν) νόσου[ς] ἐπιφέρει

καὶ δύο σ[υνάμφω] συνελθόντα παλι νόσους

κ(ατα) σ[κευάζ] ει. * ὡς ὁμοίως δὲ καὶ διὰ

τὰ τρία σ[υγκατ] οισθέντα αἱ νόσοι ἀποτελοῦν

[ται. κα]ὶ ἡ μ(ὲν)

δόξα πε[ρὶ νόσω]ν ἐν τούτοις. * * Φιλόλαος

δὲ 6 Κρ[ο]τωνιάτης σνεστάναι φ(ησὶν) τὰ ἡμέτερα

σώμ[ατα ἐκ] θερμοῦ. ἀμέτ<οχ>α γ(ὰρ) αὐτὰ

ψυχροῦ[, ὑπομι]μνήσκων ἀπό τιν(ων) τοιούτ(ων)·

τὸ σπέρμ[α εἶναι) θερ]μόν, κατασκευαστικὸν δὲ

τοῦτο τ[οῦ ζώιο]υ· καὶ 6 τόπος δὲ, εἰς ὃν

ἡ καταβολ[ή — μήτρα] δἒ αὕτη — (ἐστὶν)

καὶ κυιᾶ ἐκ]είνωι· τὸ δὲ ἐοικός τινι τἀτὸ δύναται,
 >ὧι ἔοικεν]· ἐπεὶ δὲ τὸ κατασκευάζ

ον ἀμέ] τοχ[ό]ν ἐστιν) ψυχροῦ καὶ ὁ τόπο[ς]

δὲ, ἐν ὧ[ι ἡ κ(ατα)βολ]ή, κ(ατα) βολ]ή, ἀμέτοχός

δῆλον [ὅτι καὶ τὸ] κ(ατα)σκευαζόμενον

τοιοῦτο[ν γίνε]ται. * εἰς δὲ τούτου τὴν

κατασκ[ευὴν ὑ] πομνήσει π(ροσ)χρῆται τοιαύγῃ·

με[τὰ γ(ὰρ)] τὴν ἔκτεξιν εὐθέως το]

τὸ ζῶιον ἐπισπᾶται τὸ ἐκτὸς πνεῦμα

ψυχρὸν ὄν· εἶτα πάλιν καθαπερεὶ χρέος

ἐκπέμπει αὐτό. * διὰ τοῦτο δὴ καὶ ὄρεξις

τοῦ ἐκτὸς πνεύματος, ἵνα τῆ[ι]

ἐπ<ε>ισάκτωι τοῦ πνεύματος ὁλκῇ

ὑπάρχοντα τὰ ἡμέτερα σώματα π(ρὸς) αὐτ(οῦ)

καταψύχηται. * καὶ τὴν μ(ὲν) σύστασιν

τῶν ἡμετέρων σωμάτ(ων) ἐν τούτοις φ(ησίν) * *

λέγει 81 γί(νεσθαι) τὰς νόσους διά τε χολὴν

καὶ αἷμα καὶ φλέγμα, ἀρχὴν δὲ γί(νεσθαι)

τῶν νόσων ταῦτα· ἀποτελεῖσθαι

δὲ φ(ησιν) τὸ μ(ὲν) αἷμα παχὺ μ(ὲν) ἴ[σω] παραθλιβομένης

τῆς σαρκός, * λεπτὸν

δὲ γί(νεσθαι) ιαιρουμέν(ων) τ(ῶν) ἐν τῆι σαρκὶ ἀγγείων·

τὸ δὲ φλέγμα συνίστασθαι ἀπὸ τῶν ὄμβρων

φ(ησίν)· λέγει δὲ τὴν χολὴν ἰχῶρα

εἶναι τῆς σαρκός. * παράδοξόν τε α[ὑ]τὸς

ἀνὴρ ἐπὶ τούτου κεινεῖ· λέγει γ(ὰρ) μηδὲ τετάχθα[ι]

ἐπὶ τ[ῶι] ἥπατι χολήν, ἰχῶρα μέντοι

τῆς σαρκὸς (εἶναι) τὴν χολήν. * τό τ’

φλέγμα τ(ῶν) πλείστ(ων) ὸν] [θερμον] εἶναι)

αὐτὸς θερμὸν τῆι φύσει ὑπ[ο]τί-

θεται· ἀπὸ γ(ὰρ) τοῦ φλέγειν φλέγμα εἰρῆσθ(αι)·

ταύτηι δὲ καὶ τὰ φλεγμαίνον[τα]

μετοχῇ τοῦ φλέγματος φλεγμ[α]ίνει.

καὶ ταῦτα μ(ὲν) δὴ ἀρχὰς τ(ῶν) νό[σ]ων

ὐπ[ο]τίθεται, * σ]υνεργὰ δὲ ὑπερβολ[άς]

τε] θερμασίας, τροφῆς, κ(ατα)ψύ[ξ]εω[ς καὶ ]

ἐ]νδείας #x003E; τ(ῶν) τού[το]ι[ς π(αρα) πλησίων. * * ὁ δὲ]

Πόλυβος ἐξ ἑνὸς μ[(ὲν) στοιχείου οὐ λέγει]

τὰ ἡμέτερα σ[ώματα συνεστάναι, τὴν δὲ]

αὐτὴν φύσιν [ὁμοίως πᾶσιν εἶναι, ἥπερ

ψυχροῦ τε καὶ θερμ[οῦ, οὐ χωρὶς ὄντ(ων) τ]ούτ(ων),

ἀλλὰ κεκραμέν(ων) αὐ[τ(ῶν), συνέστηκεν· μετα-]

βαλὸν 81 θάτερον θατ[έρῳ νόσον ἀπο-]

τελεῖν. * δευτέρα[ν δὲ ἀποτελεῖσθαι]

τῶν σωμάτ(ων) μετα[βολὴν ἀπὸ αἵματός τε]

καὶ φλέγματος καὶ χ[ολῆς ξανθῆς τε]

καὶ μελαίνης. ἀπὸ δ[υνάμεως γ(ὰρ) πάντ(ων)]

τούτ(ων) ἢ ἑνὸς αὑτ(ῶν) γί(νεσθαι) ταύτην τήν]

μεταβολήν, ἣ κ(ατὰ) τὸν α[ὐτὸν τόπον γι(νομένης0 τῆς]

συμμίξεως κ(ατὰ) φύσιν γ(ίνεται)· ἐὰν δ᾿ ἐν τῶι]

σώματι [γινεται] χωρισ[θῇ τι ἀπὸ τ(ῶν)

νόσους γί(νεσθαι). νοσεῖν δὲ καὶ ἀ[φ᾿ ὧνπερ ἐχω-]

ρίσθη[σαν] τόπων καὶ εἰς οὓσπερ ἐχώ-]

ρησεν. Μενεκράτ[η]ς δὲ 6 Ζε[ὺς ἐπι-]

κληθεὶς ἐν Ἰατρικῆι δ[ε]ῖξίν τινα τ(ῶν)]

σωμάτ(ων) ἐκτιθέμενος καὶ [μέλλ(ων)

τὰ πάθη, πρότερον περὶ τ(ῶν) πο[ιοτήτων]

πολυπραγμον(ῶν) τ(ῶν) σωμάτ(ων), συν[εστάναι]

λέγει τὰ σώματα ἐκ τ(ῶν) τεσ[σάρων]

στοιχείων, β μ(ὲν) θερμῶν, [β δὲ ψυχρῶν·

θερμῶν μ(ὲν) αἳματος <καὶ> χολῆς,

δὲ πνεύματος καὶ φλέγμα[τος. * καὶ]

τούτ(ων) μ(ὲν) δὴ μὴ στασιαζόντ(ων), ἀ[λλ᾿ εὐκρό-]

των διακειμέν(ων) ὑγιαίνει<ν> τ[ὸ

δυσκρότως δὲ ἔχόντων νο[σεῖ<ν>.

γ<ὰρ> ἐκ τ(ῶν) ἡμετέρων σω[μάτων

γματα, δοθίονας κ[αὶ τὰ τούτοις ὅμοια.]

καὶ κατάρρους δὲ ἐ[κ τῆς ὑπερβολῆς τοῦ]

φλέγματος διαφόρ[ους γί(νεσθαι). . . . . . . ]

ούμενον γ(άρ), φ(ησίν), ἐν τῶι σώματι [. . . . . . . εἰ-]

σιόντι δὲ φλέγματι τὸ κειθα[. . . . . . . ]

νομενεισ[].] αιπο[. .] την κ[. . . . . . . . . . . . ]

ἐμμεῖναν δὲ τοῦτο πυρρὰν [χολὴν]

ἀπογεννᾶι. ἐμμείνασα δὲ α[ὕτη]

καὶ παλαωθεῖσα μέλαιναν ἀπογ[εννᾶι]

χολήν. * ἢν δὲ καὶ παλαιωθεῖσ[αν]

καὶ ὑπέρχολον γενομένην [δέχηταί τι,]

ὅπου ἂν τύχῃ, μέρος καὶ κυ[ῇ, οὐδέν φ(ησιν)]

ἀγαθὸν ἐργάζεσ[θα]ι· οἰσθεῖσα [μ(ὲν)

ὲπὶ ἰσχία ἰσχιαδ[ι]κὴν ἐμποιεῖ.

ἐπὶ δὲ τὸν πνεύμονα περι[πνευμονίαν,]

ἐπὶ δὲ τὰς πλευρὰς πλευ[ρεῖτιν,]

ἐπὶ δὲ τὰ σπλάγχ[να] οἰσθε[ῖσα]

καῦσον ἀπεργάζεται· τοια[ῦτα δὲ πολ(λα)]

καὶ διάφορα γί(νεται) πάθη. * * ὁ 81 Aἰγινήτης]

Πέτρων συνεστάναι φ(ησὶν) τὰ ἡ[μέτερα]

σώματα ἐκ δισσῶν στοιχείων, ψ[υχροῦ]

τε καὶ θερμοῦ, ἐφ᾿ ἐτέρωι δὲ τού[των]

ἀπολείπει τι ἀντίστοιχον, τῶι μ[ὲν]

θερμῶι τὸ ξηρόν, τῶι δὲ ψυχρῶι τὸ ὑγρ(όν).]

καὶ ἐγ μ(ὲν) δὴ τούτ(ων) συνεστάναι τὰ σώ ματ(α).]

φησὶν δὲ γί(νεσθαι) τὰς νόσους ἁπ[λῶς]

διὰ τὰς περιττώσεις τῆς τρ[οφῆς·]

ὅταν, ἃ σύμμετρα, ἡ κοιλία μὴ λ[α-]

[βοῦσ] πλείω δέ, μὴ
αὐτά, συμβαίνει νόσους γί(νεσθαι). ἢ ἀπὸ τ(ῶν)

στοιχείων τ(ῶν) προειρημέν(ων), ὅταν ἀνώμαλα

ἦι, νόσους ἀπεργάζεται, παρὶ

δὲ τῆς διαφορᾶς τῆς κατὰ τὸ( νόσους

οὐδὲν διακριβοῖ. περὶ 81 τῆς

χολῆς ἰδιώτερον παθολογεῖ. φ(ησὶν) γ(ὰρ) αὐτὴν

ὑπὸ τ(ῶν) [νόσων] [σωματ(ων)]

Οἱ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἄλλοι ἀπὸ τῆς χολῆς λέγουσι

γί(νεσθαι) τὰς νόσους, οὗτος δὲ ἀπὸ τ(ῶν)

νόσων τὴν χολήν. καὶ σχεδὸν οὗτος ὡ]ς

ὁ Φιλόλαος οἴεται μὴ (εἶναι) ἐν ἡμῖν χολὴ[ν

ἀ[χρ]είαν. καὶ κ(ατὰ) μ(ὲν) ταῦτα συνηγόρευσεν

τῶι Φιλολάωι, κ(ατὰ) δὲ τἆλλα αυτονει.

Φιλιστίων δ᾿ οἴεται ἐκ 8 δ ἰδεῶν συνεστάναι

ἡμᾶς, τοῦτ᾿ (ἔστιν) ἐκ 8 στοιχείων·

ἀέρος, ὕδατος, γῆς. (εἶναι) δὲ καὶ ἑκάστου

τοῦ μ(ὲν) πυρὸς τὸ θερμόν, τοῦ δὲ ἀέρος

τὸ ψυχρόν, τοῦ δὲ ὕδατος τὸ ὑγρόν,

τῆς δὲ γῆς τὸ ξηρόν. * * τὰς δὲ νόσους γί(νεσθαι)

πολυτρόπως κατ’ αὐτόν, ὠς δὲ τύπωι

καὶ γενικώτερον εἰπεῖν τριχῶς· ἢ γ(ὰρ) παρὰ

τὰ στοιχεῖα ἢ παρὰ τὴν τ(ῶν) σωμάτ(ων) διάθεσιν

ἢ παρὰ τὰ ἐκτός. * παρὰ μ(ὲν) οὖν τὰ

στοιχεῖα, ἐπειδὰν πλεονάσῃ τὸ θερμὸν

καὶ τὸ ὑγρόν, ἢ ἐπειδὰν μεῖον γένηται

καὶ ἀ[υ]μα[υ]ρὸν τὸ θερμόν. * * παρὰ δὲ τὰ

ἐκτὸς γݲ· ἢ γ(ὰρ) ὑπὸ τραυμάτ(ων) καὶ ἑλκῶν

ἢ ὑπὸ] ὑπερβολῆς θάλπους, ψύχους, τ(ῶν) ὁμοίων,

ἢ ὑπὸ μεταβολῆς θερμοῦ εἰς ψυχρὸν

ἢ ψυχροῦ εἰς θερμὸν ἢ τροφῆς εἰς Τὸ

ἀνοίκειον καὶ διεφθορός. * παρὰ δὲ τὴν

τῶν σωμάτ(ων) διάθεσιν ο(ὕτως)· ῾ὅταν γ(άρ), φ(ησίν), εὐπλειω

πνοῇ ὅλον τὸ σῶμα καὶ διεξίῃ ἀκωλύτως

τὸ πνεῦμα, ὑγίεια γί(νεται)· οὑ γ(ὰρ) μό(νον) κ(ατὰ)

τὸ στόμα καὶ τοὺς μυκτῆρας ἡ ἀναπνοὴ

γί(νεται), ἀλ(λὰ) καὶ καθ᾿ ὅλον τὸ τὸ σῶμα. ὅταν

δὲ μὴ εὐπνοῇ τὸ σῶμα, νόσοι γί(νονται), καὶ

διαφόρως· καθ᾿ ὅλον μ(ὲν) γ(ὰρ) τὸ σῶμα

τῆς ἀναπνοῆς ἐπεχομένης, νόσος

[. . ] αθ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

[. . . ] σα[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . τ]ὰς γι(νομένας)

[. . . ] λλ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] κεινεῖσθαι

[. . . ] μὴ [. . . . . . . . . . . . . . . . . . ] εν τὰ ἠρε-

μοῦ]ντ[α . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] τοντα

[. . . ] ντ[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] η ἐν τοῖς

[. . ] ασ[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] ειλοντα

[. . . ] εν σ[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] ως νόσοι γί(νονται)

εν ταῦτ[α . . . . . . . . . . . . . . . ] * ἡμῖν δὲ

[. ] δηκαιαν [ . . . . . . . . . . . . . ἀνθ] ρώπου αݲ

[. . . ] οι[. . . . . . . . . . . . . . ] ασεως ταυτη

[. ] δια[. . . ] ηναπ[ . . . . . . ] παθῶν αἰτιολογίας

[* συ] νέστη[κεν δὲ ὁ] ἄνθρωπος

ἐκ ψυ] χῆς καὶ σώμ[κτος. ὠ]ς δ᾿] εἰς τοῦτο ὑπο-

[τυπώ] σεως οὐ χρε[ία (ἐστίν), περ] ὶ

[ἄλλοις]ς ἀ[να]βάλλομα[ι· ἡμῖν δὲ] τοῦ

[τος μ] ελητέον, ἐπεὶ [μάλιστα]

σπου] δάζει ἡ ἰατρικ[ή. * * τοῦ σ]ώματος

μ[(ὲν) ο]ὖν τὰ μ(έν) (ἐστιν) ἁπλᾶ μέρη, τὰ δὲ

ἀπλᾶ δὲ καὶ σύνθετα λαμβάνομ(εν) π(ρὸς) αἴσθησιν,

καθὼς λαὶ Ἡρόφιλος ἐπισημειοῦται

λέγων ο(ὕτως)· “λεγέσαθω δὲ τὰ φαινόμενα

π[ρ]ῶτα, καὶ εἰ μὴ (ἔστιν) πρῶτα.” ὁ μ(ὲν) γὰρ

[στρατ]ος καὶ π[ό]ρρω τοῦ ἰατρικοῦ

[νος π]ροῆλθε· ὑπέλαβεν γ(ὰρ) τὰ

σώμα]τα λόγωι θεωρητὰ (εἶναι), ὥστε

[αἰσθητ]ὴν φλέβα συνεστάναι ἐγ

θ[εωρη]τ(ῶν) σωμάτ(ων), φλεβός, ἀρτηρίας, νεύρο(υ).

ἀλλὰ τοῦ[τ]ον παραιτητέον. * ἡμῖν δὲ

;50 λεκτέον, ὡς τῶν σωμάτ(ων) τὰ μ(ὲν) εἶναι) ἀπλᾶ

τὰ δὲ [σύ]νθετα, π(ρὸς) αἴσθησιν τούτ(ων)

* * ἁπλᾶ μ(ὲν) οὖν (ἐστιν) τὰ

τὰ] κ(ατὰ) τὰς τομὰς διαιρούμενα

εἰς ὅμ[οι]α μέρη ὡς ἐγκέφαλός τε καὶ νεῦρον

καὶ ἀρτηρία <καὶ> φλὲψ καὶ τὰ

το]ν γ(άρ) τούτ(ων) καὶ ὁμοιομερές (ἐστιν)

καὶ τ[εμ]νόμενον εἰς ὅμοια χωρίζεται

μέ[ρη. * *] σύνθετα δ᾿ (ἐστὶν) τὰ ἀν[ομοιο]μερῆ ἢ τὰ

κατὰ [τὰ]ς τομὰς εἰς ἀνόμοια

μεν[α] μέρη ὡς χείρ, σκέλος, κεφαλή,

ἧπαπ[ρ, πν]εύμων, ἕκαστον τ(ῶν) τοιούτ(ων)·

καὶ γὰρ [ἀνο]μοιομερῆ (ἐστιν) καὶ κ(ατὰ)

εἰς ἀ[νόμ]οι[α] χωρ[ίζετ]αι μέρη. * * τ(ῶν) δ᾿ ἁπλ(ῶν)

τὰ μ[(έν) (ἐστιν) κεκερματισ]μένα, τὰ δὲ

κ[εκερματισμ(έν)α] μ(ὲν) οὖν (ἐστιν) αἷμα, χολή,

γμ[α καὶ ὅλ]ως πάντα τὰ ἐν ἡμῖν

ὁ[μοίως φῦσα], πνεῦμα, τὰ τούτοις ἐοικότα,

[ἡνωμέν]α δὲ τὸ μὴ τοιαῦτα. * * τ(ῶν)

ἡνωμέν(ων)] αὐτ(ῶν) τὰ μ(ὲν) (ἐστιν)

τὰ δὲ] παχέα τε καὶ διεστηριχότα,

τὰ [δὲ οὔτε διεσ] τηριχότα

δια[τεταμέ]να. * * διατεταμένα μ(ὲν) οὖν

ν[εῦρον, ἀδή]ν, ἀρτηρία, φλέψ, τὰ τούτοις

ἐγγύς. * * δ[ιεστηρι] χότα δὲ ὀστέα, χόνδροι,

τὰ ὅμοια. * τὰ μεταξὺ δὲ τούτ(ων) ἐνκέφαλος,

μυελός, τὰ ἐοικότα· καὶ ἡ μ(ὲν) τοῦ

ζώιου σύστασις ὡ[ς ἐν κε]φαλαί[οι]ς

τοιαύτη (ἐστίν). * * ἰδ]ίαι δ]ὲ π[ερὶ

οἰκονομίας αὐτῆ[ς νῦν ἀναγκαῖον δοκεῖ]

εἰπεῖν· οὕτως γ(ὰρ) ἂν εἴη σύμμετρον τῶι λό(γῳ·)]

ἀπὸ πάσης δὴ τοίνυν τῆς σύστασεως τ(ῶν)]

σωμάτ(ων) συνεχεῖς [μ(ὲν)] ἀπ[οφοραὶ

καὶ ἀπὸ τῆς ἐμψύχου μᾶλλ[ον ἢ ἀ]πὸ τῆς

ἀ]ψύχου διά τε τὴν θερμασί[αν κ]αὶ

διὰ τὴν κείνησιν, * ὅτ[ι κ(ατὰ) τὴν διαφο]ρὰν

τῶν εἰρημέν(ων) ἀπὸ τῆς ἐν ἡμῖν θερμα]σίας

μᾶλλον ἀποφοραὶ τ(ῶν) σωμ]άτ[(ων) γί(νονται) ἢ] ἀπὸ

τῶν ἐκτός· τὰ γ(ὰρ) ἐψόμενα καὶ ἀπλῶς θερ-]

μαινόμενα τ(ῶν) ὑδάτ(ων) μικρότερα γί(νεται) παρ]ὰ

τὴν θερμασίαν. [. . . . ] τῶι ἄνω π[νέο]υσαν

αὐτὴν φύσει συναποφέρειν ἑαυτῆι]

ἀτμοειδῶς πολλὴν ὑγρότη[τα καὶ ἅμα]

λεπτυνόμενον ὑπ᾿ αὐτῆς τὸ ὑγρ]ὸν

ἀτμοειδῶς ἀποφέρεσ[θαι. καὶ οὕτως μ(ὲν)]

ἐπὶ τ(ῶν) ἐκτός. διὰ ταὐτὰ δὲ δοκεῖ γί(νεσθαι ἡ]

ἀποφορά π(ρὸς) τῆς θερμασί ας ἐπὶ τῶν]

ἡμετέρων σωμάτ(ων). * ἠτ[μισμ(έν)α γ(ὰρ) . . ]

δύναται ἀποφέρειν ταυτ[. ]τ(ων). λαὶ τὰ μ(ὲν) βαρ ]έα

καὶ παχέα δυσκόλως διαφορεῖται τὰ δὲ]

κοῦφα καὶ ἐλαφρὰ εὐχερῶς, ὡς ἂν δὴ

τῆς κεινήσεως αἰ(τίας) ὑ(παρχούσης) τῆς ἀποφορᾶς.

καὶ γ(ὰρ) τὸ μ(ὲν) κατεραμμένον ἔδαφος

οὐ πάνυ πολλὴν ἀποφορὰν ποιεῖται

διὰ τὸ βάρος, τὸ δὲ κ(ατὰ)ξηρον πλείστην

διὰ τὴν κουφότητα, ἧι καὶ κονιορτὸς

ἀποφέρεται πολύς, ἅτε δὴ τῆς κειν[ή]σεω(ς)

παραιτίας τούτ(ων) ὑ(παρχούσης). διὰ τὴν κείνη[σι]ν

οὖν ὡς ὁμοίως ἀποφορὰ ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτων

γίνεται συνεχής. * τούτων δὴ ο(ὕτως) ἐχόντ(ων)

καὶ ἀποφορᾶς συνεχοῦς γινομένης

ἀπὸ τῶν ἡμετέρων σωμάτ(ων), εἴπ[ερ] ἀντὶ

τ(ῶν) ἀποφερομέν(ων) μὴ ἐγείνετο εἰς τὰ

σώματα π(ρόσ)θεσις, κἂν διεφθείρετο ῥαιδίως

τὰ σώματα. * ὅθεν ἡ φύσις ἐμηχα[νήσα]το

ὀρέξεις τε τοῖς ζώιοις καὶ ὕλην καὶ δυνάμεις,

* ὁρέξεις μὲν εἰς τὸ τὴν ὕλην α[ἱ-]

ρεῖσθαι, * ὑλην δὲ εἰς ἀναπλήρωσιν τ(ῶν) ἀποφερομέν(ων),

γερομέν(ων), δυνάμεις μέντοι γε εἰς

τῆς ὕλης· καὶ γ(ὰρ) οὐδὲν ὄφελος ἦν

ὀρέξεως, εἰ μὴ ὕλη παρῆ[ν]. οὐδὲ μὴν

ὕλης ὄφελος ἦν, εἰ μὴ δυνάμεις παρῆσαν

αἱ διοικονομοῦ<σαι>. * * ἀλλὰ γ(ὰρ)

ὑπεβάλετο τροφήν τε καὶ πνεῦμα·

δύο γ(άρ) πρῶτα καὶ κυριώτατά (ἐστιν), οἷς

κεῖται τὸ ζῶιον, ὥς φ(ησιν) ὁ Ἐρασίστρατος.

ἔνιοι δὲ ἐνκαλοῦσιν αὐτῶι καὶ λ[έ-]

γουσιν ἐκεῖνο αݲ οὐ μ] όνον δύο

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

[. . . . . . . . . . κυρι]ώτατα· ὑπερβολὴν γ(ὰρ) οὐ-

[δετέρου ἡμῖν (εἶναι) ἀνα] γκαίαν. γݲ·

πρώτοις διοικο]νομεῖται τὸ ζῶιον, ἀλ(λὰ) αὐτὰ ἐστιν)

δ[ιοικονομούμε]να ὑπὸ τῶν δυνάμεων.

[καὶ ταῦτα μ(ὲν) λέγου]σι π(ρὸς) τὸν

[ἃ ὕστερον ἐν οἰκ]είωι τόπωι πρὸς ἡμῶν

* *] ἐπεὶ δὲ ὕλην ὑποβέβληται

τ]οι[α]ύ[ τ]η[ν αἴ(τια) τιθε]ὶς τροφήν τε καὶ πνεῦμα

ἁπάντ[ων, περὶ] τῆς ἑκατέρου διοικήσεως

λαλήσ[ομ(εν), καὶ π]ρό[τε]ρον περὶ τῆς τοῦ πνεύματο(ς)·

ἕλκετα[ι τ]οιγ(άρ) [τ]οι τὸ πνεῦμα ἔξωθεν

ὑπὸ τοῦ] στό[μα]τος καὶ τ(ῶν) μυκτήρων

καὶ δι[ὰ τῆ]ς τρ[αχ]είας ἀρτηρίας φέρεται εἰς

πν[εύμ]ον[α κ]αὶ καρδίαν, ἔτι δὲ θώρακα·

διηθ[εῖται] δὲ εἰς κοιλίαν ὀλίγον διὰ τοῦ

[στομά]χου καθ᾿ ἡμᾶς, * οὐ μὴν δὲ

τὸν Ἐρ[α]σίστρατον. * * ἀπὸ τούτ(ων) δὴ τ(ῶν) τόπων

φέρετα[ι εἰ]ς τὰς κ(ατὰ) μέρος ἀρτηρίας. φέρεται

δὲ κ[α]ὶ εἰς τὰ κοιλώματα· ὠς ὁμοίως δὲ

καὶ ε[ἰς] τὰ καθ᾿ ὅλον τὸ σῶμα ἀραιώματα,

εἶτα διεκθεῖ Τὸ τ(ῶν) ἐν τῆν σαρκὶ φυσικῶν ἀραιωμάτωα

εἰς τὸ ἐκτός. τὸ δὲ πλεῖον ἐκπνεῖται

διά τε τοῦ στόματος καὶ τ(ῶν) μυκτήρων.

* * καὶ δὴ τοῦ εἰσπν[εο]μένου πλεῖον

ἐκπνεῖται διὰ τούτ(ων) τ(ῶν) τόπων, λέγω δὲ διὰ

στόματος καὶ μυκτήρων, ὅπερ (ἐστὶν) ἴσως

πῶς γ(ὰρ) οἷόν τ’ (ἐστὶν) πλεῖον

καίτοι Τε ἀπὸ τοῦ εἰσπνεομένου ἀναλου-

μένου τινὸς εἰς τὰ σώματα; ἀλλ ᾿ οὐκ ἔστιν) παράδοξον·

ὃν γ(ὰρ) τρόπον κατατάσσεταί τι εἰς

τὰ σώματα ἀπὸ τοῦ εἰσπνεομένου, τὸν

αὐτὸν τρόπον καὶ τῶι πνεύματί τινα π(ροσ) τίθεται

ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτ(ων) καὶ πλείονά γε, ἄτινα

καὶ πλεῖον ἀποτελεῖ Τὸ ἐκπεμπόμενον

πνεῦμα. * * ψυχρόν τε ὑπάρχον τὸ πνεῦμ(α)

θερμὸν ἐκπέμπεται, ἅτε δὴ φερόμενον

διὰ σωμάτ(ων) θερμῶν. ἀμέλει γ(ὰρ) τὴν

εἰσπνοὴν γί(νεσθαί) φησιν εἰς τὸ τὸ πλεῖον θερμὸν

τ[ὸ] περὶ τὴν καρδίαν κ(ατα) ζβέννυσθαι καὶ

μὴ σωματούμενον κ(ατα)φλέγειν τὰ σώματα.

* * τούς τε ὕπνους, ὥς φησιν ὁ Ἀρισ<το>τέλης,

ἀποτελεῖσθαι τοῦτον τὸν τρόπον· τῆς

γὰρ καρδίας φύσει θερμῆς ὑπαρχούσης

καὶ ἐξ αὐτῆς ἀνηρτημένου τοῦ θερμοῦ,

τοῦ δ᾿ ἐνκεφάλου ψυχροῦ, συμβέβηκεν

περὶ τῶι ἐνκεφάλωι συνίστασθαι

ὑγρότητα τὴν ἀναφερομένην ὑπὸ

τ]ῆς θερμότητος ἀπὸ καρδίας,

ἣ]ν δὴ συνισταμένην κ(ατα)ψύχεσθαι

[κ]αὶ ἐκ τοῦ [.......] πάλιν κ(ατα)φέρεσθαι,

[μὴ] δυναμένην διὰ [τὸ ψῦχος διαμέ-]

[νειν]ἐν τοῖς τόποις, ἐπὶ τὴν καρδίαν

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

καὶ τῆι μίξει τὸ θερμόν. [* ὧ]δε τὸ[ν] ὕπν[ον γί(νεσθαι)],

τݲὴݲνݲ δὲ ἐγρήγορσιν ἀποτελεῖσθαι ἀν[α]λουμέν[ης]

τῆς ὑγρότητος ἁπάσης τῆς περὶ τῶι ἐγκεφ[άλωι],

ἔπειτα τοῦ θερμοῦ πάνο πλεονάζοντ[ος]. κ[αί-]

τοι γε ἐπ[αι]νεῖ ὁ Ἀριστοτέλης, ὅτι παρὰ [τοὺς]

ἄλλους καὶ τὸν ὕπνον καὶ τὴν ἐγρήγορσιν αἰτι[ο-]

λογεῖ ἐκείνων αὐτὸν [μό]νον τὸν ὕπνον αἰ[τιο-]

λ0Τοόmv), μηΛτι oe καὶ rijv ἐΤΡήΤοΡσιv.

πλὴν περὶ οὗ ὁ λό(γος), τὸ πνεῦμα ψυχρὸν εἰσπνε[ῖται],

θερμὸν μ(έν)τοι γε ἐκπνεῖται, ὡς δὴ διὰ θερμῶν

χωρίων φερόμενον. * καὶ μὴν ξηρὸν μὲν εἰσ-

πνεῖται, ὑγρ[ον δὲ ἐκπνεῖται· καὶ δῆλον· *

ἐι γ(άρ) τις περὶ τοῦ στόμ[ατ]ος καὶ τοῦ μυκτῆρος

τὴν κεῖρα ἢ μέρος τοῦ ἱματίου προθείη,

συνόψεται ἔνικμον [τ]οῦτο, [ὡς] δὴ σὺν

τῶι πωεύματι καὶ ὑγρότητος συνεκπεμπο-

μένης. καὶ περὶ μ(ὲν) τῆς το[ῦ π]νεύματος διοι-

κήσεως ταῦτα. * * περὶ δὲ τῆς τροφῆς ἀναγ.

καῖον ὑπομιμνήσκειν [μετὰ [ταῦτα]· αὕ]τη προσενε[χθε]ῖσα

πρώτης κατεργασίας τυγ[χά]νει ἐν στόματι

τεμνομένη μ(ὲν) πρὸς τῶν προσθίων ὀδόν-

των — τομεῖς καλοῦνται —, καταλεαινομέ-

νη δὲ πρὸς τ(ῶν) μυλῶν, λοιπὸν κ(ατα)πείνεται

διὰ στομάχου καὶ φέρεται εἰς κοιλίαν.

κὰν ταύτηι δὲ μεταβάλλει τε καὶ ἀποικει[οῦ]ται

χυλουμένη ἐπὶ τὸ οἰκεῖον. καὶ γὰρ ἀρέσκει

ἡμεῖν τὴν τροφὴνκ ἐν κοιλίαι μεταβάλ[λ]ειν

τε ἐπὶ τὸ οἰκεῖον κἀν ταύτηι δευτέρας κ(ατ)<ερ->

γασίας τυγχάνειν κ]αὶ οὐχ ὥσπερ ὁ Ἀσ[κ]-

ληπιάδης ὁ οἰνοδώτης καὶ Ἀλέξανδρος

ὁ Φιλαήθειος διέλαβον,[ὡς] τἐμνε[τ]αι μόνον

καὶ χυλοῦται ἡ τροφὴ ἐν κοιλίᾳ καὶ προδιάδεσίς

τις αὐτῆι γί(νεται), [ουμην] οὐ μὴν

ἐπὶ τὸ οἰκεῖ<ο>ν. * * ῖς γ(ὰρ) λέγομεν καὶ

τὴν τροφὴν ἐν κοιλίᾳ καὶ κ(ατ)εργασίας τυγχ(άνειν) [καὶ
μεταβολῆς τῆς]

ἐπὶ τὸ οἰκεῖον, ὡς ἅν] δὴ διὰ τούτ(ων) καὶ θερμοτερων

παραφερομενην χωριων. και

δεόντως ὥσπερ κἀπὶ τ(ῶν) ὑδάτ(ων). ταῦτα

γὰρ ῥέοντα διά τινων τόπων βάνει

τῆς ἀπ' ἐκείν(ων) δυνάμεως

καὶ τὴν αὑτὴν κείνοις ἴσχει δύναμιν.

ἐὰν γὰρ ὦσιν οἱ τόποι ἀσφαλτώδεις, καὶ

τὸ ὕδωρ ἀσφαλτῶδες γί(νεται) κ(ατὰ) τὴν δύναμ(ιν),

ἐὰν <δὲ> θειώδεις, δειωδη

τα γί(νεται) καὶ τὰ ὕδα(τα). ὡς οὗν ταῦτα μετα-

βάλλει τὰς δυνάμεις παρὰ τὰς τ(ὼν) τόπ(ων)

διαφοράς, ο(ὕτως) [τως] κἀπὶ τῆς τροφῆς· αὕ-

τη γ(ὰρ) [. . . . . . . . . . .] θερ-

μοτέρων τόπ[ων. . . . . . . . . . .] νη[ν]

ἐν κοιλίαι καὶ [. . . . . . . . . . .]χυς τό-

ποι μὲν ἢ τ[. . . . . . . . . . .]εται

τῶι [. . . . . . . . . . .] ροι πο

λωνον και [. . . . . . . . . . .] κα[τ]ερ-

[γασί]ας τυγχάνει. * αὐναλαμβ[α]νομένη δὲ

πρὸς τ(ῶν) ἀγγείων τ(ῶν) ἀπὸ τοῦ με[σ]εντερίου μ(ὲν)

[προστίθεται τῶι ὅλωι σώματι[ι] * καὶ μῆν]

[καὶ ἀ]τμοειδῶς διὰ τῶν ἀρ[αιω]μάτ(ων)

[τῶν] ἐν τῆι κοιλίᾳ ἀναλαμβάνεται ἡ τροφὴ

[κ]αὶ ὠμῶν γί(νεται) ἡ π(πόσ)θεσις τῶι ὅλωι σώματι,

ὡς ἄν δὴ καὶ ἐξ ὠμῶν γινομένης τῆς

ἀναδόσεως. καὶ ἐν τῶι στόματι δὲ ληφθεί-

σης τῆς τροφῆς παρὰ ταῦτα ἀνάδοσ<ις>
γί(νεται) ἀπ᾿ αὐ-

τῆς, ὡς ἄν δὴ πάλιν <καὶ> ἐξ ὠμῶν γινομέν(ης)

τῆς ἀναδόσεως. ταύτῃ δὴ κα[ι] οἱ κ(ατα)ξηρα

ἴσχοντες τὰ στόματα διακ[λυσ]άμενοι

μαλακώτερα φέρονται, ὡς [ἄν δ]ὴ ἀναδόσ(εως)

παραυτὰ γινομένης. * ἀμέ[λει] ]δὲ τούτῳ

τῶι λό(λῳ) καὶ δυσώση προσφερόμε[νοι δ]ιωθούμεθ(α)

αὐτὰ κατὰ τὴν παραυτὰ γεν[ομ]ένην

γεῦσιν, καὶ ἐκδ ὧν ἀντιλαμβα[νό]μεθα [καὶ αὐτὰ δῆ(αλ)].

ἐξ ὧν φανερόν, ὡς καὶ ἐξ ὠμῶν γί(νεται) ἡ ἀνάδ(οσις).

ἀλλὰ γ(ὰρ) [καὶ] κατὰ τὴν κ(ατά)ποσιν τὴν διά στομάχου

τῆς τροφῆς ἀνάδοσις γί(νεται) καὶ π(ρόσ)θεσις τῶι ὅλ[ῳ].

ἐξ ὧν φανερόν, ὡς καὶ πέψις γίνεται καὶ ἐν κοιλίαι,

καὶ ἐξ ὠμῶν δὲ ἡ ἀνάδοσις. [τ]αύτῃ δὴ

καὶ τοῦ Ἀσκληπιάδου διοίσομ[(εν). οὖ] τος γ(ὰρ)

ἐξ ὠμῶν αὐτὸ μόνον λέγει γί[νεσθαι) τὴ]ν ἀνάδ(οσιν),

ἡμῖς δὲ καὶ ἐξ ὠμῶν μ(ὲν) καὶ ἐκ π[έψε]ως

τῆς ἐν κοιλίᾳ γι(νομεηνς). * καὶ τοῦ Ἐρασι[στρά]του δὲ

διοίσομ(εν), καθ' ὅσ[ον] κεῖνος [μ(ὲν)] τὸ [μ(ὲν)] αἶ[μα] εἶπεν

μόνον (εῖναι) τροφήν, ἡμῖς δὲ καὶ [τὸ αἶ]μα μ(ὲν)

εῖναι τροφήν, μὴ μόνον δέ, ἀλ(λὰ) [καὶ τὴ]ν ὠμὴν

δὲ τροφήν. * * εἶτα τῆς τροφῆς ἡ μ(ὲν) [εὔχ]υμ(ος)

καὶ λεπτομερεστέρα αὐτόθεν ἀν[δίδο]ται τῶι

ὅλωι σώματι [διαχωροῦ] [σα]], ἡ δὲ στερεὰ καὶ τρα[χεῖα] πέσσ[ε]ται

ἐν κοιλίαι. πέψις γὰρ (έστιν) μεταβολὴ κ[ . . . . . . . ]ις [ἐπὶ τοι . . ι]

σαι· διαίρεσις γ(ὰρ). * καὶ οὐ μόνον ἐ[ν κοιλίαι]

36a γί(νεται) ανάδοσις, ἀλ(λὰ) [πάσης τῆς τροφῆς ἄ[πεπτόν τι λε]ίπεται

b κaὶ φέρετ(αι) τὰ ἔντερα καὶ ἐν τούτ(οις)

36c ἀναδ(ίδοται),] καὶ ἐν τοῖς ἐντέροι[ς οῦκ αὐ]τοῖς —

ἡ γ(ὰρ) μερισθεῖσα εἰς ταῦτα τροφὴ ἀν]αδίδ]οται

ἢ διὰ τ(ῶν) περὶ αὐτὰ ἀραιωμάτ(ων) ἢ διὰ [τ(ῶν) ἀγγ]είων

τ(ῶν) ἐμφυόντι(ων) εἰς αὐτά — κaὶ οὐ πᾶσ[α, ἐλά] χιστον

δ[ὲ] ταύτης ἀπολείπεται, ὅ δὴ π(ρὸς) [τῆς ἐ]ν τ[ῷ]

κ[ό]λωι ἰδιότητος ἄποκοπροῦτα[ι. γί(νεται) δὲ] καί τι τοῦ

σ[π]έρματος. καὶ γ(ὰρ) τοῦτ[ο] κατασκευά[ξε]ται

π[ρὸ]ς τῆς ἰδιότητος τῆς ἐν τοῖς σ[περμ]ατικ(οῖς)

πόροις μεταβαλλούσης τὴν φε[ρομέ]ν(ην)

ὠς αὐτοὺς τροφήν. ο(ὕτως) δὴ καὶ τὸ [διαλλ]άττον

Trpo; τῆς ἐν ἑκάστῳ ἰδιότη<το>ς γὀ(μεταο [ . . . . . ] [[. .]
 (ἐστιν) ἐν τοῖς ἐντέροις ἐξ ω

των οὕτως ἐκόντων ἕτερον κατ[ . . ν

κ[αὶ] ἀπὸ τ(ῶν) ἐντέρων ἀνάληψις γ[ίνετ]αι

τῆς τροφῆς. τὸ μ(ὲν) γ(ὰρ) ἐν τῶν λεπτῶι

παρακείμενον λεπτότερόν τ' ἐστ[ὶν] καὶ

ὑγρότερον, τὸ δὲ ἐν τῶι ἀπευθυ[σμὲ]νωι

ξηρότερον καὶ παχύτερον, ὡς ἄν δὴ

π[(ρὸς)] τούτ(ων) ἀναδόσεως γεγεν[ημ]ένης.

[αὐ]τὰ [δὲ] τὰ ἀποκρινόμενα

[ἄ]λλ[ων γί(νεται), ] τροφὴ δὲ τ(ῶν) ἀλόγων ξᾠων. * πρὸς

τ[ὰ μ(ὲν) πε]ρισσώματα τροφή (ἐστιν) τ(ῶν)

ξώ[ιων, α] ὕτη δὲ πρὸς αὐτ(ῶν) λαμβανομένη

με[ταβάλ]λει εἰς τὴν σάρκα. * οὕτω καὶ αὐτ(ῶν)

γί(νεται) τροφή], εἰς μ(έν)τοι γε τὰς τ(ῶ)ν ἀλόγων ξώιων

σάρκ[ας π] ροσφερόμενα οῖον ὁρ]νείθων καὶ τ(ῶν)

παρα[πλησ]ίων, καὶ πρὸς τούτ(ων) τρεφόμεθά τε

καὶ αὐξαν]όμεθα. τῶν δὲ] αὐτῶι λόγωι τρο(φή)

ἐστιν [αὖ] τ(ῶν) ἀνθρώπων τὰ περισσώματα.

εἰ δεῖ οῦ[ν τ]ροφὴν (εἶναι) τ(ῶν) ἀνθρώπων τὰ

ἐπειδ[ὴ τὰ] ἄλογα τ(ῶν) ξώιων τρέφεται πρὸς

τ(ῶν) περι[σσ]ωμάτ(ων) καὶ αὔσεται, ῖς δὲ

πρὸς τ[(ῶν) αλ]όγων ξώιων, τούτωι τῶι λό(γωι)

φησ[ὶν κ]αὶ τὸ ξύλον καὶ τὸν λίθον καὶ

τὰ <παρα>πλ[ήσια] τροφὴν (εἶναι), ἐπειδὴ πάντα

με[ταβάλ]λει. ἄλογον δὲ τοῦτο. * [[διὰ]] τί γὰρ τὰ

τῶν [. . . ]ν κα[. .] ευου[. . ] επι[.] τροφή], εἴπερ οἱ

πος [. .] ουν [. . . ] οι τὸ κώνειον τρέφουσι

τοὺς ἀνθρώπους; * πλὴν ταῦτα μ(ὲν) ὕτως).

ἐκεῖνο δὲ ῥητέον, ὅτι γί(νεται) καὶ ἐν κοιλιίᾳ πέψις

καὶ εὐ[χύμω]ν δὲ ἀνά[δοσ]ις, [*] ἡ πλε[ί]ω(ν)

δὲ ἀνάδοσις ἀπό τε κοιλίας κaὶ στομάχου

καὶ ἀπὸ τῶν ἐντέρων καὶ τοῦ κόλου — καὶ

γί(νεται) ἡ ἀν[ά]δ[ο]σ[ις] διὰ τ(ῶν) ἀραιωμάτ(ων) τ(ῶν) ἀμφ'
αὐτά —

καὶ ἀπὸ [τοῦ] στόματος, καὶ οὐ μόνον

τούτ(ων) ἀνάδοσις γί(νεται) καὶ πρόσθεσις, ἀλ(λὰ) καὶ

ἀπὸ τ(ῶν) ἐν τοῖς ἀγ[γ]ε[΄ί]οις παρακειμέν(ων)

καὶ ἀπὸ τῆς ἐν ταῖς φλεψίν παρακειμένης

τροφῆς. καὶ ἀπὸ τῆς ἐν ταῖς ἀρτηρίαις

τηρίαις ἀνάδο[σ<ις>] γί(νεται) καὶ πρόσθεσις τῷ ὅλῳ

σώματι καὶ ἀτμοειδῶς. * ὁ μ(έν) τοι γε Ἑρασίστρατος

οὐκ οἴεται ἀνάδοσιν γἰ(νεσθαι) ἀπὸ τ(ῶν) ἀρτηριῶ(ν).

μὴ γ(ὰρ) εἶναι κ(ατὰ) φύσιν ἐν αὐταῖς αἶμα — τοῦτό έστιν)

τροφή — , ἀλ(λὰ) πνεῦμα, οὑχ ὑγιῶς ἱστάμενο(ς) λό(γον)],

ὡς ἀποδείξομ(εν). εἶς μ(ὲν) [γ(άρ)]· εἴπερ μὴ

ἐν [ἀ]ρτηρίαις κατὰ φύσιν αἶμα,

διαι[ρ]ουμέν[(ων)] ἀρτηριῶν αἶμα μὴ ἀποκρίνε(σθαι).

ἀποκρίνεται [μ](έν)τοι, [ὥστε γί(νεται)] τροφή ἐν

πρ[ὸς ὅν λόγον] ἀπολογοῦνται [οἱ]

[λέγοντ]ες, διότι διαιρέσεως

κατὰ [τὰς ἀρτη]ρίας κενοῦται τὸ αἶμα

τῶν [ἐκεῖ φλεβ]ῶν, οὐ μὴν ἐκ τ(ῶν)

διαφ[έρει δὲ τ]ὸ διά τινος κενοῦσθαι ἢ τὸ

ἐκ τού[του καὶ ἐ]πὶ τ(ῶν) ἐκτός. καὶ γ(ὰρ) διὰ τ(ῶν)

κρου[νῶν ῥεῖν φ(αμεν)] ὔδωρ, οὑ μὴν ἐκ τ(ῶν) ε] κρουν(ῶν).

οὕτ[ω δὲ καὶ τ(ῶν)] ἀρτηριῶν διαιρεθεισῶν

δι' αὐτ[(ῶν) μ(ὲν) κενο]ῦται τὸ αἶμα, οὐ μὴν ἐξ αὐτῶν.

48a οὐ γ(ὰρ) (εἶναι) λέγο]υσιν ἐν ταύταις αἲμα. τότε

48b σ]υν[ε]στομῶσθαί [τε] τὰς φλέβας εἰς τὰς] ἀρτηρία(ς)

c τὸ ἐνὸν [οὕ]τω[ι] μὴ δύνασθαι κενὸν ἀπολ<ε>

48d [τ]όπον μετὰ τὴν π[νεύ]ματος κέ]νω(σιν).

48e γὰρ τὸ αἶ[μ]α ἐκ τ(ῶν) φλεβῶν εἰς] τὰ[ς] ἀρ[τ]ηρία(ς).

48f διὰ μ[(έν)τοι τ(ῶν)] ἀρτη[ρι]ῶν ἀ]πορεῖν ἐκ τούτ[(ων) ὡς

48g δι]ὰ κ[αλ]ἀμ(ων) ἔ[ξ]ω].

νωθρ[ὸν δὲ] (ἐστιν) λείαν τοῦτο * αݲ μὲν [γ(ὰρ)]

τερα σώμα[τα] τοῖς ἀσυμπτώτοις ἔοικε

κε [[σ] ώμα[σιν]] ὡς σίφωσί τε κaὶ καὶ καλάμοις. ὡς

γὰρ ο[ὖ]τοι κ(ατα) χθέντες ἢ τρυπηθέντ[ε]ς] οὐκ οὐκ ἀποκρίνουσι

τὸ ἐν αὐ[τ]οῖς περιεχόμενον πνεῦμα

οὐδὲ κενοὶ γί(νονται) τούτου, ἀλλ' ἐμμένον ἔχουσιν

ἐν αὐτοῖς, ο(ὕτως) καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ἀρτηριῶν διαιρεθεις(ῶν)

οὑ πάντως κενωθήσεται τὰ [ἐντὸς] τοῦ

ἀλλ' ἐμμενεῖ ἐν ταῖς ἀρτηρίαις καὶ] μετὰ τὴν

διαίρεσιν, ὥσπερ κἀπὶ τ(ῶν) ἐκτός. * * β· εἴπερ ὁ κενὸ(ς)

ἀθροῦς αἴ(τιος) γί(νεται) τῆς παρεμπτώσεως τοῦ αἵματος

ἐκ τῶν φλεβῶν εἰς τὰς ἀρτηρίας, ἀν]ά[γκη τὸν]

9a αὐτὸν αἴτιον γί(νεσθαι) τῆς κ(ατ) χῆς τοῦ πνεύματος, οὕτως τὸ

9b αἴτιον [ . . . . . . . . . ω]

ἀλ(λὰ) γάρ] οὑ γί(νεται). ὥστε > αἴτιον π[αρ]ορᾶν δεῖ. * * ναί,
 φασὶν οἱ Ἐρασιστράτειοι, οὑκ ἔοικε]

τὰ ἡμέτερα σώματα τοῖς ἀσυμπ[τώ]τοις

σώμασιν, ἅ [κυρίως] κατωνόμασται, [ἀλ(λὰ)]

ἐνπεπληρωμένωι ὑγροῦ καὶ ἐμπεπνευματωμένωι

ωςο[.]νον, ὅς τρωθεὶς ἀποκρεί[νει]

δι' αὐτοῦ τό τε πνεῦμα καὶ ὑγρόν, ἄ[μα δὲ καὶ]

ἐξ [ἑ]αυτοῦ· οὕτως καὶ αἱ ἀρτηρίαι

αἶμα, οὑκ ἐξ αὑτ[(ῶν)] δέ. * πρὸς δὲ καὶ τοῦτ' εἴποιμ(εν),

διότι οὑ [το]ῖς οὖσ[ι] συμπτώτοις

τὰ ἡμέτερ[α] σώματα, φ(σσιν) πταίοντ]ες,

ἀλλὰ τοῖς ὑ(πάρχουσιν) ἀσυμπτώτοις[, ὡς ταῦ]τα

δῆλα ἐπὶ τ(ῶν) τ]ελευτ(ῶν). κατὰ γ(ὰρ) τὰ ὑμέ[νια]

εὑρίσκοντα[ι] αἱ ἀρτηρίαι ἀσύμπτωτ[οι], ἀλλ' ο[ὔ]τοι σύμπτω[ιοι]].

[εἰ τοι]γ(άρ)τοι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρ[όπον],

μοχθηροὶ φαίνονται καὶ κ(ατὰ) ταῦτα οἱ Ερασ]ι [στρ(άτειοι)].

εἶτα φέρε δὲ καὶ οἰκει[οῦν]τες μὴ τοῖς

ἀσυμπτώτοις, [ἀλ(λὰ) τοῖς]

ὡς ἀσκοῖς, ἵνα [κα]ὶ αὐτοῖς

μεν, λέγωμεν, ώς ἐπὶ τοῦ ἀσκ[[οῦ το]ῦ] > κενω(θέντος)

ἐπισ[ύμ] πτωσις γί(νεται), [καὶ οὐχὶ κενὸς ἀθροῦς
 ἐχρῆν καὶ ἐπὶ τῆς [δι]αιρέσεως

τ(ῶν) ἀρτημτῶν μετὰ τὴν κέ[ν]ωσιν

τοῦ πνεύματος ἐπισυμπείπτειν ταύτας.

ἐπισυμπειπτουσῶν [δὲ] αὐτ(ῶν) οὐκ ἂν

κενὸς ἀθροῦς [ο]ὐ[δὲ] παρέμπ]τωσις

οὐδὲ ἀπόκρισις τού[του οὐ]δέ γε κένως[ις].

ὥστε καὶ κατὰ ταὺτα αγαν[ . . ις. * * φέρε

δὲ μετὰ τὴν [δι]αίρεσι[ν ε]ὐθὺς

τοῦ πνεύμ[ατος εἴπω(μεν) εἰσ[κρίνεσθαι

τὸ αἶμα τῶι μ[ὴ τόπον κε]νὸν ἁθροῦν

ιφθῆναι[. ἀλ(λὰ) μὴν οὐκ ἐ]χρῆν αἶμα

κενοῦσθαι τούτ[ωι τῶι λό(γῳ)], ἀλ(λὰ) τὸ πν[εῦ-]

μκ Τὸ ἐν τῆ[ι ἡμετέραι] παρακείμενον

συγκρίσει λε[ίως]] συνα[φίεθαι] τῶι πνεύματι

τῶι ἀποκριθέντι. οὐκ ἀποκρίμεται δἐ

γε τοῦτο καὶ συνπλη[ρ]οῖ τὸν τοῦ κεν[ωθέντος]

πωεύματος τόπον [ . . . . . . . . . . . . . . . . [ . . . . . . . . . ]]

εἶτα κατὰ τοὺς Ἐρασιστρατείους τούσ[δε ὅ-]

[τε] κενοῦ[ται] μενον καὶ λ[ . . . . ] αἶμ[α . . . . .

Ἐρασιστράτειοι [. ει [ . . . . . αι διαδ[ο]ῦν [αι]

τῶν ἐπι[ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ] τοῦ

πνεύματος [. . .] πολ[ . . . . . . . . . ] του[. . .]

[παραδητας] τοτ[ . . . . . . . . . . .] σδε τω[.

πρώ[τη] θη] κενώσεται [ . . . . . . . . . . . . . . . . ]

κα[τα]τοῦ μεταιονᾶι οσ[ . . . . . . . . . . . . . . . κ]ενωθῆναι

τὸ ἐν ταῖς ἀρτηρίαις τῶι πολὺ

κεχωρίσθαι ταύτας τῆς καρδίας.

καὶ πάλι πρώτη πληρωθήσεται αἵματος [πρὸς τ(ῶν)

οὕτως τε πλοὺς χρόνος γενήσεται,

ὥστε μετὰ τὴν κένωσιν τοῦ πνεύματος

ῥυῆναι [τού]τ(ων) τὸ αἶμα. * * καὶ ἐπὶ πᾶσιν,

ὴ καρδία πρώτη κενουμένη τοῦ πνεύμ9ατος)

πρώτη καὶ πληροῦται κ(ατὰ) τὴν παρέμπτωσιν

αἵματος, [λέγω] ἀναιρεθήσεται τὸ ξῶιον τῶι ἐν

γί(νεσθαι) τόπωι τὸ αἶμα [καὶ δεσπόξοντι τοῦ ξώιου
 οὐκ ἔχει δὲ ταῦτα

τοῦτον τὸν τρόπον. πολλῶν γ(ὰρ) διαιρουμέν(ων) ἀρτηριῶν οὐδ[ὲν
 ἀπέθανεν]]. οὐκ ἄρα δγιής (ἐστιν) ἡ τ[(ῶν)]δε

Ἐρασιστρατείων κεικοψ[ευ]μένη δόξα. * * τούτ](ων)

οὕτως ἐκκειμέν(ων), ὅτι μ[(ὲν)] καὶ] δ[ιὰ τὰς] [ιοτ]

ἀνάδοσις, ὑπεμνήσαμ(εν). ὅτι δὲ καὶ κ(ατὰ) τὰς] αp.]

ἀρτηρίας] [τηριων] προαπεδείξαμ(εν). καὶ πλείων

ἡ ἐν ταὶς] [αποτ(ων)] φλε[ψὶ] βων] ἀνάδοσις ἤπερ ἐν
 αποτ(ων)] ἀρτηρί[αις]

ων], ὡς ἀποδ<ε>ίξομ(εν). αݲ μ(ὲν)

εἰσιν αἱ φλέβες τ(ῶν) ἀρτηριῶν. πιθανὸν δὲ

ἐν τῶι ἀξ<ι>ολογωτέρωι πλείονα γί(νεσθαι)

ἀνάδοσι[ν] παρὰ τὰ ἐλ[άχισ]τα τ[αῦτα].

ἀξιολογώτεραι δέ (εἰσιν) τ(ῶν) ἀ]ρτηριῶν αἱ

ἐν αἶς [εἰκότως γενήσεται ἡ

β· καὶ [εἰ ἴσαι] (εἰσὶν) κ(ατὰ) τὸ μέγεθος αἱ

ταῖς φλε[ψ]ίν — φέρε γ(ὰρ) ο(ὕτως) ἔχειν — εἰ δ' οὖν ἴσ[αι],

αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι ίζονες οὖσαι κ(ατὰ) τὴν

αὐτὸ μόνον φανήσονται τῶι τε

τετραχίτωνες εἶναι) καὶ αι ἐξ

τ(ῶν) χιτώνων. * αἱ δὲ φλέβες ἀσθενέστεραι

ὑ(πάρχουσαι) κατὰ τὴν περιοχὴν τῶι μονοχίτωνες

εἶναι ὅμως εὐρυκοιλιώτεραί

εἰσιν τ(ῶν) ἀρτηριῶν, εὐρυκοιλιώτεραι δὲ

οὖσ[αι] πλείονα ἕξουσιν καὶ τὴν ἀνάδοσιν

τὴν εἰς αὐτὰς γι(νομένην). * * τὸ δὲ · αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι

πλεῖον ἔχουσι τὸ παρακείμενον ἐν αὐτ(αῖς)] πνεῦμα,

ἐλάχιστον δὲ] τὸ αἷμα, * αἱ δὲ φλέβες

ἔχουσι] τὸ αἷμα, ἐλάχιστον δὲ τὸ

ἀρέ[σκει] γ(ὰρ) ἡμῖν καὶ ἐν ἀρτηρίᾳ καὶ ἐν] φλεβὶ

κατὰ φύσιν παρακεῖσθαι καὶ αἷμα καὶ πν[εῦμα],

οὕτ] ως δὲ ταῦτα παρακεῖσθαι,

θὼς] πρόκειται. 8 πλὴν ἐπεὶ ἐν μ(ὲν)

πλειον] πλεῖον τὸ πνεῦμα, ἐν δὲ

ἐναντί]ον τοῦτο, πιθανώτερον

γί(νεσθαι) ἐν φλεβὶ τὴν ἀνάδοσιν ἤπερ ἐν ἀρτ(ηρίᾳ).

καὶ διὰ μ(ὲν) τούτ(ων) συνακτέον, ὡς πλείων

γί(νεται)] ἡ ἀνάδοσις ἐκ τ(ῶν) φλεβῶ(ν) ἤπερ ἐξ ἀρτηριῶ(ν).

μέντοι γε Ἡρόφιλος ἐναντίως διείληφεν·

οἴεται γὰρ πλείονα μ(ὲν) γί(νεσθαι) ἀνάδοσιν

ἐν ταῖς ἀρτηρίαις, * ἥσσ[ον]α δὲ ἐν

ταῖς φλεψὶ διὰ δύο ταῦτ[α]· ݲ μ(έν),

ἀμφότεραι μ(ὲν) ὀρεκτικ[ῶ]ς ἔχουσι

τῆς τροφῆς, ἥ τε φλὲψ κ[α]ὶ ἡ ἀρτηρία,

ἐπει δὲ κατ᾿ ἴσον ὀρέγονται τῆς τροφῆς,

κατ’ ἴσον καὶτ̔ ἡ ἀνάδοσις ε[ἰς] ξ] αὐτ[ὰς] ων)]

δεύτερον δὲ αἱ μ(ὲν) ἀρτηρίαι, φ(ησίν), ον-

ταί τε καὶ διαστέλλονται τόν τε σφυγμὸν

ἀποδιδόασιν, αἱ δὲ φλέβες οὔτε συστέλ[λ]ονται

οὔτε διαστέλλονται οὐδὲ σφυγμωδῶς

κεινοῦνται. * ἐπεὶ τοιγ(άρ)τοι αἱ μὲν ἀρτηρί(αι)

σφυγμωδῶς κεινοῦνται, αἱ δὲ φλέβες

οὐ κεινοῦνται [σ]φυγμωδῶς, ταύτῃ ἐπὶ

ἀρτηριῶν [δὰι [τ]ὴν ὦσ[ιν ἐ]κ[εί]ν[η]ν] εὔ[λο]γον
τὴν

ἀνάδοσιν ἤπερ ἐπὶ τ(ῶν) φλεβῶν διὰ τὴν

εἰρημένην α(ἰτίαν). * * οὐκ ὀρθ[ῶ]ς 81 δὲ ὁ προκείμενος

ἀνὴρ ἐποίησεν, οὐ γ(ὰρ) ἐνόησεν, ὡς

εὐρυκοιλιώτεραί (εἰσιν) αἱ φλέβες παρὰ

ἀρτηρίας, εὐρυκοιλιώτεραι δὲ οὖσαι

πλείονα δεόντως ἕξουσι καὶ τὴν ἐν αὐταῖ[ς]

γινομένην ἀνάδοσιν. καὶ π(ρὸς) μ(ὲν) τὸ αݲ

τούτου κεφάλαιον τοῦτο καθήξει λέγειν,

πρὸς δὲ τὸ δεύτερον ἐροῦμ(εν), διότι [ωσπερ]

αἱ ἀρτηρίαι σφυγμωδῶς κεινοῦνται συστε[λ]-

όμεναι καὶ διαστελλόμεναι, ο(ὕτως) δὲ κεινούμεναι

ἐκθλείψουσιν εἰς τὸ ἐκτὸς τὴν τρο-

φήν]. εἰ δὲ ταῦτα ο(ὕτως) ἔχει, ὁμολογουμένως

ἐ[πι]συνάγεται, ὅτι πλείων ἀνάδοσις γί(νεται) τρο-

φῆ]ς εἰς τὰς φλέβας [ἤπερ] εἰς τὰς ἀρτηρίας. *

λογου]μένως κ[ἀ]κεῖνο δεῖ ὑπονοῆσαι, ὡς

[τροφὴ] παράκειται ἐν ταῖς ἀραιότησι τ(ῶν)

καὶ [τ(ῶν)] ἀρτηριῶν. καὶ κοινῶς ἐν πάση

τετμημένῃ κατὰ τὸ ἡμέτερον σῶμα

[πα]ράκειται τροφή, καὶ ἀνάδοσις γί(νεται) εἰς

ὁμο[λογ]ου[μ(έν)]ως τῶι ὅλωι σώματι, ὥστε καὶ

κ(ατὰ) τὰς κοιλότητας τ(ῶν) ἀρτηριῶν καὶ τ(ῶν)

φλεβῶν παράκειται τροφὴ καὶ ἀνάδοσις

[(γί(νεται)] αὐτῆς εἰς αὐτάς. * * καὶ μὴν κἀ[κε]ῖνο

δεῖ ὑπολαβ[εῖ]ν, ὡς ἡ τροφὴ π[ᾶσ]α οὐ προσ-

[τίθε]ται ἀναδιδομένη τῶι ὅλωι

ἀ]λλὰ τὸ μ(ὲν) νόστιμον τὸ ἀπ᾿ αὐτῆς ἀνα-

δ]ίδοται καὶ π(ροσ)τίθεται τῶι σώματι, τὸ

δὲ ἀλλότ[ρ]ιον καὶ σκυβα[λ]ῶδ[ε]ς χωριζό-

[μ]ενον εἰς ἔντερα διὰ τ(ῶν) ἀποπάτ(ων)

κ]ρίν[εται. εἰ] γάρ τοι πᾶσα ἡ λαμβανομέν(η) τροφ(ὴ)]

ἀναλαμβαν[ομέν]η π(ροσ)ε[τ]ίθετο, εἶτα

μη]δεμ[ία] ἀπ᾿ αὐτῆς ἐγίνετο ἀπόκρι-

σις, κ]ἂν ἡ[μεῖ]ς ὑ[περ]φυεῖς κ[ατὰ] τε τὰ μεγέθ(η)

καὶ] τὰς ῥώ]μας ἐγινόμεθα, ὶ

ἀεὶ ἡμῖν] π(ροσ)τίθεται· ἀλλ᾿ [ἐπ<ε>περ ἡ

ἀεὶ τρ]οφὴ τῆς] ἀλλοτρίας ἀποκρίνεται

[. . . . . . . . . ], μέτριοι κατὰ σώματά

ἐσμεν] οὕτ[ω]. * τῶν δὲ ὑποδεδειγμέν(ων)

[πρῶτόν] ἐστιν) τ[ὸ περὶ] τοῦ διὰ τῆς κύστεως

ἀποκρ]ινομ(έν)ου, πε]ρὶ οὗ ἰ]δία στάσις γεγένηται

[καὶ π]αρὰ τοῖς [ἀρ]χαίοις

οἱ] μ(ὲν) γὰρ εἶπ[ον] ἐν τῶι προσφερομέν[ῳ]

ὑγρῶι ἐνυπάρχειν φ[ύσιν διπλῆν τοιάν-]

δε· καὶ νόστιμον καὶ[φαῦλον ἐν(εἶναι), ὧν τὸ μ] μ](ὲν)

νόστιμον ἀναλαμ[βάνεσθαι διὰ τῶν ἀραιω-]

μάτ(ων) καὶ π(ροσ)τίθεσθαι το[ῖς σώμασιν,] τὸ

δὲ φαῦλον φέρεσθαι ε[ἰς τὸ κάτω καὶ] διὰ

τὰς ἀπουρήσεις ἀποκρ[ίνεσθαι εἰς τὸ] ἐκτ(ός).

οἰ δὲ ἔφασαν πᾶν μ(ὲν) ὑγρ[ὸν ὁμοειδὲς

ἑαυτῶι (εἶναι), ἤδη δὲ κατὰ [τὴν

αὐτοῦ τὸ μ(ὲν) ἀναδιδ[όμενον προστίθεσθαι]

τοῖς σώμασιν, τὸ δὲ μ[ὴ ἀναδιδόμενον εἰς]

τοὺς κατὰ τὴν κύστιν [τόπους φέρεσθαι, ὅθεν

τῆς ἐν τούτοις [ἐνυπα[ρχούσης]] δυνά[μεως μεταβαλλόμ(εν)ον]

ἀποκρίνεται δριμύ τε [καὶ ἁλμυρὸν

ταύτῃ γ(ὰρ) τὸ οὖρον ἑλκούσ[ης, δῆλον]

ὅτι (ἐστὶν) δριμύ τε καὶ ἁλμυρόν. [* π(ρὸς) δὲ

νο ῥητέον, ὅτι ἐπὶ τοῦ πρώτ[ου ἐκκει-]

μένου γίνονται οἱ πλείου[ς τ(ῶν) ἀρχαίω]ν.

καὶ εἰς τοῦ[το ὑ]ποδείγματι χρῶν[ται τῇ θα-]

λάσσῃ καὶ τῶι ἡλίωι· * οὗτος [γ(ὰρ) τῶι

μα νοερὸν ἐκ θαλάσ[σης εἶναι ἀπὸ]

τοῦ νοστίμου τοῦ κ(ατὰ) τὴν θ[άλασσαν]

τρέ[φ]εται, ἀναλαμβάνων μ[ὲν τὸ λεπτόν, τὸ δὲ]

ἀργότερον καὶ καχύτερον κ[αὶ ἁλμυρὸν κ(ατα)λεί-]

πων ἐν τῆι θαλάσσῃ. * ἀποφ[έρεται δὲ ὁμοίως]

τοῦ π(ροσ)φερομένου ὑγροῦ τὰ τ[ρέφοντα ἡμᾶς]·

ἀπὸ γ(ὰρ) τούτου τὸ μ(ὲν) νόστιμον καὶ λεπτὸν]

ἀναδίδοται εἰς τὰ σώμα[τα ἡμῶν, τὸ δὲ]

φαυλότερον καὶ ἀργότερον σκ[ὼρ γι(νόμενον) διὰ]

τὴν κύστιν εἰς τὸ ἐκτὸς ἀποκρ[ίνεται].

τούτων οὕτως ἐκκειμέν(ων) ἀ[πορούμ(εν)οι μ(ὲν)]

οὐκ ἔχομεν παγίως εἰπεῖν πε[ρὶ τοῦ ὑγροῦ]

τοῦ ἀποκρινομένου κ(ατὰ) τὰ] ἀπου[ρήματα, πό-]

τερον τὸ ἀλλότριόν (ἐστιν) τὸ ἀποκρ[ινόμ(εν)ον, ὃ

υ[πῆ]ρχεν τῶι ὑγ[ρ]ῶι καὶ [ὃ φύσει

ἐνυπάρχειν ἀχρ<ε>ῖον ὑγρόν, [ἢ ὃ γι(νόμενον)

κύστει μεταβάλλεται [πρὸς τὸ φαῦλον. *

κεῖνο δὲ λέγομεν, ὅτι ἀπὸ τοῦ [π(ροσ)φερομ(έν)ου]

ὑγροῦ ἀποκρίνεται κατὰ τὰ σ[ώματα]

ὑγρὸν δριμύ τε καὶ ἁλμυρόν. * [καὶ ταῦτα

περὶ τῆς διοικήσεως τῆς κ(ατὰ) τὴν κύστιν. * πει-]

ρῶνται δὲ κ(ατα)σκευάζειν, ὅτι ἀπὸ πα[ντὸς τοῦ]

σώματος συνεχεῖς γί(νονται) ἀποφοραί, λο[γιζόμενοι]

ἀπό τιν(ων) τοιούτ(ων)· καὶ πρῶτον ἀπὸ τ(ῶν) ἀ[ρωμάτων].

ἀρώματα γ(άρ), φασίν, εἰ π[ό]ρρω κέοιτο, ὀσφραινό-]

μεθα τῶι σώμα<τα> φέρεσθαι ἀπ᾿ αὐτ[(ῶν) π(ρὸς)

τάχα δὲ πρὸς ταῦτ᾿ ἐροῦσι ἀπὸ μ(ὲν) τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων)]

μὴ γί(νεσθαι) ἀποφορὰν σωμάτ(ων), δ]ια[τίθεσθ(αι)]

δὲ τὸν ἀέρα π(ρὸς) τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων), τρό[πον]

δὲ τοῦτον κατὰ τὰς εἰσπνοὰς [αἴσθησιν

ἡμῖν τ[(ῶν)] ἀπὸ τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων) δια[πνοῶν καὶ μὴ]

εἶναι ἀποφοράν. * * νωθρὸν δὲ λία[ν φαίνεται]

τοῦτο· σώματα γ(άρ) ἐστιν) κατὰ τὸ λόγωι θε[ωρητὸν]

τὰ ἀποσπώμενα ἀπὸ τ(ῶν) ἀρωμάτ(ων). καὶ τοῦτο

δῆλον ἐπὶ τ(ῶν) πεπαλαιωμένων ἀρ[αι]ωνάτων·

ταῦτα γ(ὰρ) ἀσθενῆ καὶ οὐκ ἐνεργοῦ[σ]αν ἴσχει

τὴν δύναμιν διὰ τὸ πολλὴν γεγενῆσθαι ἀπ᾿ αὐτῶν

διὰ τὸν χρόνον ἀποφοράν, ἐξ ὧ[ν} συνάγεται

τὸ λεγόμενον. * * καὶ ἀπὸ τ(ῶν) κρεῶν δὲ τἀτὸ ὑπομιμνήσκουσι

λέγοντες τὰ μ(ὲν) ἕωλα κουφότρα (εἶναι)

καὶ ὀλιγοτροφώτερα, τὰ δὲ πρόσφατα βα<ρύ>τερα

καὶ πολυτροφώτερα. καὶ τοῦτο δῆλον ἐπὶ τῆς

αὐτοψίας· σταθὲν γ(ὰρ) τὸ ἕωλον κρέας καταλήψῃ

κουφότερον, τὸ δὲ π(ρόσ)φατον βαρύτερον.

τίνος αἰ(τίας) γι(νομένης); δῆλον ὅτι τῶι ἀπὸ μ(ὲν) τ(ῶν) ἑώλων

πολλὴν γεγονέναι ἀποφοράν, ἀπὸ δὲ τ(ῶν) π(ροσ)φάτ(ων)

ὀλίγον, καὶ μὴ διαφέρειν ἢ κατὰ τὸ αἰσθητὸν

ἀπὸ τοῦ ὑποκειμένου ποιεῖσθαι ἀφαίρεσιν ἢ κ(ατὰ)

τὸ λόγωι θεωρητόν. * * καὶ μὴν καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἄρτ(ων)

τἀτὸ κ(ατα)σκευάζουσιν· οἱ γ(ὰρ) θερμότεροι βαρύτεροί

τε καὶ πολυτροφ[ώ]τεροι, οἱ δὲ ψυχρότεροι

κουφότεροι καὶ ὀλιγοτροφώτεροι διὰ τὴν αὐτὴν

αἰτίαν. καὶ ταὐτὰ πιστοῦσιν οἱ ἀλ<ε>ῖπται· οὐκ

ποτε γὰρ π(ροσ)έφερον τοῖς ἀθληταῖς θερμούς τε

ἄρτους καὶ πρόσφατα κρέα, εἰ μὴ βαρύτερα ἦ<ν>

καὶ πολυτροφώτερα, τοὺς δὲ ψυχροτέρους

ἄρτους καὶ τὰ ἕωλα τ(ῶν) κρεῶν ἐξέκλεινον,

εἰ μὴ ὀλιγότροφα καὶ κοῦφα ὑ(πῆρχεν). * * π(ρὸς) τούτους

λόγους ἀντιφέρονται οἱ Ἐμ(πειρικοὶ) λέγοντες· ῾οὺκ εἴ

τι ἀπό τινος ἀφαιρεῖται, ἐκεῖνο ὀφείλει κοῦφον

γί(νεσθαι), οὐδ᾿ εἴ τί τινι προστίθεται, ἐκεῖνο βαρύτερον

γί(νεται), ἀλλ᾿ (ἔστιν) ὅτε π(ροσ)θέσεως γινομένης

ὑποκείμενον κ(ατα)σκευάζεται κουφό<τερο>ν (ἔστιν)

καὶ ἀφαιρέσεως γενομένης τὸ ὑποκείμεν(ον)

γί(νεται) βαρύτερον ὠς ἐπὶ τῶν ἀσκῶν καὶ ἐπὶ τ(ῶν)

τετελευτηκότ(ων) ζώιων καὶ ἀνθέων.᾿ * * καὶ αݲ

μ(ὲν) τ]οῦ ἀσκοῦ ὑπομιμνήσκουσιν· ῾ὁ ἀσκὸς

γενόμ(εν)ος χωρὶς πνεύματος βαβύτερός ἐστιν), πληρω(θεὶς0

[δὲ πνε]ύματος κουφότερος γί(νεται). καὶ τὰ

[ἐκ β τ]ούτ(ων) συνέστηκεν, ψυχῆς τε καὶ

καὶ ὅτε] μ(ὲν) ἀμφότερα ταῦτα πάρ(εστιν),κουφότ<ερό>ν (ἐστιν)

[τὸ ζῶ]ιον, ὅτε δὲ ἀφανίζεται ἀπὸ τοῦ

ἡ ψυχή,] βαρύτρον γί(νεται) τὸ σῶμα.᾿ * ῾καὶ μήν, φ(ασίν),

[ὅτι] (ἔστιν) σῶμα ἡ ψυχή, οἱ πλείους

[λέγ]ουσι. καὶ ἀσώματον δὲ αὐτὴν

[πον]τες οὐσίαν ἤ τινα αὐτὴν ἔχειν ἔφ(ασαν), [ὡς ἡ

43b ρέσει μ<ε>ίς(ων) γί(νεται), προσθέσει δὲ

φα]νερὸν οὖν τοιγ(άρ)τοι ἐκ τ[ού]τ(ων), ὡς κ(ατὰ) Ε;

γί(γεται)] βαρύτης καὶ κ(ατὰ) π(ρόσ)θεσιν κουφότης, ὡς ὑπε-

[δε]ίξαμ(εν). * * λείαν δ᾿ (ἐστὶν) οὗτος ὁ λό(γος)

[καὶ ἀπατ]ητικός, ὡς ἀποδείξομεν. [αݲ]

δείξομ(εν) οὕτ]ως· τινὸς γ(ὰρ) ἀφαιρέσ[ει] λέγομ(έν) τινι

[π(ρόσ)θεσιν γί(νεσθαι), ἀλ(λὰ)] οὐχὶ τούτου τῆς

[ό αὐτὸς λόγ]ος· π(ροσ)τίθεμεν γ(ὰρ) τῆι

[ἀφαιροπῦμ(εν)] δὲ τοῦ τοίχου. * * εἶτα καὶ ἐπὶ]

ψ]υχ[ῆς διὰ βραχ]έων λέγομεν, ὡς ἡ ψυ[χ]ὴ αἰ(τία) (ἐστὶν)

γι(νομένη) τῆς κουφό]τητος καὶ [. τικυιασε [....]

[. . . . . . . .] τῆς κουφότητος· [* *] δι᾿ ἣν αἰτίαν παρού-

σης μ(ὲν) τῆς ψυχῆς κο]ῦφ[ό]ν (ἐστιν) τὸ ζῶιον, ὅτι καὶ

ἡ ψυχή, τὸ δὲ πνεῦμα κοῦφον τὴν φύσιν

τοπνευμα]. πνευματικὴ δὲ καὶ ἡ ψυχή· τοιαύ-

τη[ι] δὲ ὑ(πάρχουσα) [εὐλόγως] παροῦσ[α] μ(ὲν) [κο]ῦφον
τὸ ζῶιον,

ἀποῦσα δὲ βαρύτερον· * ο[ὕτως] γ(ὰρ) ὑπὸ τῆς ψυχ(ῆς)

βαστάζεται τὸ ὅλον [σῶμ[α]]. γί(γεται) δὲ . . .] λεγειν τοῦτο

αποτ(ων)αλ(ων)] ἀπὸ τ(ῶν) ἄλλω[ν δυ(νάμεων), α]ὗτα[τ δὲ]
 ἀπὸ τ(ῶν) κεινήσεων.

* κεινεῖται γ(ὰρ) τὸ ὅλον σῶμα τῆς

ψυχῆς διὰ τοῦ γεώδους [καὶ ἀερώδο]υς

διαβασταζούσης αὐτά· οὕ[τως ἐκεῖνο τείνεται]

ἄνω· γινομένη[ς] γ(αρ) αὐτῆς τῆς ψυχῆς γί(νεται)·

διὸ δὴ καὶ ῥη[τ]έον, ὅτι <οὐχ> ὅταν τ[ινὸς γένη]ται

ἐκεῖνο γί(νεται) βαρύτερον, ἀλ(λὰ0 [ἐὰν] βαρέος

τινι γένηται π(ρόσ)θεσις, ἐκεῖ[νο γί(νεται) βαρύτερο]ν.

ἡ δὲ ψυχὴ τοσοῦτον [ἀπ]έχε[ι τοῦ (εἶναι)]

ὥστε καὶ τὸ φύσει κ(ατα)ρρέπον κ[ου]φίζειν καὶ

βαστάζειν. ταύτης οὖν πα[ρ]ούσης δεόντως

κοῦφόν (ἐστιν) τὸ ζῶιον. ὅταν μέντοι γε

ἀφανισθῇ ἡ ψυχή, τῶι μηκέτι παρεῖναι

τὸ κοφίζον μηδὲ αἰωροῦν λοιπὸν βαρέ[ι]α

φαίνεται εὐλόγως τὰ νεκρὰ τ[αὐτης] αἰ(τίᾳ).

καὶ ἐπὶ τ(ῶν) ἀσκῶν δὲ πεπληρωμέν(ων) [τοῦ
 κουφότης

καταλαμβάνεται τῶι τοῦτο κ[οῦφον] ὂν κουφίζειν

τὸν ἀσκόν. ὅταν δὲ μὴ [παρῇ] τὸ

βαρὺς γί(νεται) ὁ ἀσκὸς τῶι ἐστερῆσ[θαι] τοῦ κουφίζοντος

αἰ(τίου). * ἀ[λ(λὰ)] γὰρ δι[ὰ] ταὐτὸ γί(νεται) καὶ
 τὰ τ(ῶν)

θερμῶν ἄρτ(ων)· καὶ ψυχρότεροι μ(ὲν) <κουφότεροι>,
<δὲ>

βαρύτεροί (εἰσιν)· καὸ βαρύτεροι μ(ὲν) οὗτοι τῶ]ι

πολλὴν ἀποφορὰν γεγενῆ[σθαι] ἀπ᾿ αὐτ(ῶν),

οἱ δὲ ψυχροὶ κοῦφοί (εἰσιν) τῶι ὅλης [τῆς

ἱκανὴν ἀποφορὰν γεγενῆσθαι. * ἔτι [δὲ]

ἀπὸ τούτ(ων) διδάσκουσιν, ὡς γί(νονται) [ὄν]τως

κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητὸν κ[αὶ] α[. . .] αἰ(τίων)
 ὑ(παρχόντων)·

τὰ γὰρ ὑγρὰ τὰ ἐν ἀγγείοις τισὶν [ὑπομε]ίναντα

ποσοὺς χρόνους ἐλάττω[i] καταισθάνεται.

καὶ ἀπὸ τ(ῶν) χυλῶν τἀτὸ γί(νεται)· ἐνίοτε γ(ὰρ) ὑπὸ ἡλίου

ἢ ἄλλων τιν(ῶν) συνξηρανθέντες ἐπί τινος

φαίνονται. τίνος γι(νομένου); τῶι δηλον<ό>τι λε[πτὴν

φορὰν γεγενῆσθαι ἀπ αὐτ(ῶν) τοῦ λεπτομ[ερεστέ]ρου,

ὑπομονὴν δὲ τοῦ γεωδεστέρου, [ἅ] δὴ [αὐ]τὰ

καὶ ἐπὶ τ(τῶν) ἀναπλασσομέν(ων) κολλυρίων. * καὶ

ἐπὶ τὰ φυτὰ δὲ μεταβαίνουσιν καὶ λέγουσιν

τὰ μ(ὲν) παραυτὰ ἀποτμηθέντα βαρύτερα (εἶναι),

τὰ δὲ ποσοὺς ὑπομείναντα χρόνους κο]υρότερ(α)

ὡς ἐπὶ τῆ[ς] θριδακείνης, ἐπὶ τ(ῶν) ἀνθέων·

ταῦ[τ]α γ(ὰρ) πάντα διὰ τὴν ἀποφορὰν ῥυ[σόκ]αρ(φα)

κατασκευάζεται. ἐγ δὴ τούτ(ων) καὶ τ(ῶν) τού[τοι]ς

παραπλησίων πιστοῦσιν, ὡς ἀποφορὰ γί(νεται) ἀπὸ τοῦ

σώματος. * * πρὸς τοῦτον τὸν λό(γον) λέγουσιν·

εἰ ἡ ἀποφορὰ αἰ(τία) (ἐστὶν) τῆς ῥυσότητος, ἐχρῆν

μόνον κ(ατὰ) τὴν ἀπότμηξιν ῥυσοῦσθαι

τὰ προυκείμενα, ἀλ(λά) τι καὶ ἐπὶ τ(ῶν) δενδρ(ῶν)·

καὶ γ(ὰρ) καὶ ἀπὸ τοῦ δένδρους ἀπουσία γί(νεται)·

[οὐ] γί(νεται) δὲ τοῦτο· οὐκ ἄρα ἡ ἀποφορὰ αἰ(τία)

τῆς ῥυσότητος. * * συλλέγουσι δὲ οὗτοι

τὸ ἀνὰ λόγον· γίν(εται) μ(ὲν) γ(ὰρ) καὶ ἐπὶ τῶν δενδρῶν ἀποφορὰ

τ(ῶν) ἀνθέων ου] π[λ]είων, αλλαδενδρων] ἐ[πὶ]

δὲ τ(ῶν) ἀφειρημέν(ων) [οὐ] πλείων. * καὶ ἐπὶ μ(ὲν) επι] τῶι

δένδρει καὶ ἡ κείνησις αὐτὴ ἀναλοῖ πλείω καὶ

ἔτι ἡ θερμασί[α] ἀναλοῖ ἱκανά, * ἐπὶ δὲ τῶν ἀποτετμημέν(ων)

καὶ μὴ ὑπὸ φύσεως διοικουμέν(ων) ἐλάσσω

τῶι μήτε κείνησιν μήτε θερμότητά τι<να> (εἶναι)

τίς οὖν ἡ αἰ(τία), παρ᾿ ἣν τὰ μ(ὲν) ἀποτμηθέντα ξηραίνεται,

τὰ δὲ ἐπὶ τῶι δένδρει οὐ ξηραίνεται; * σαφὴς

δὲ αὕτη καὶ φαινομένη· τὰ μ(ὲν) γ(ὰρ)] ἐπὶ [τῶι]

δρει οὐ ξηραίνεται τῶι π(ρὸς) λόγον τῆς ἀποφορᾶς

γί(νεσθαι) καὶ τὴν πρόσθεσιν. * * τὰ δὲ ἀποτμηθέντα ξηραίνεται

τῶι μηκέτι γί(νεσθαι) ὡς αὐτὰ π(ρόσ)θεσιν, ἐξ ὧρ σαφ]ὲς

ὡς καὶ ἀπὸ τ(ῶν) φυτ(ῶν) γί(νεται) ἀποφορά. * καὶ ἐπὶ τ[ὰ]

ἄλογα δὲ τ(ῶν) ζώιων καταβαίνουσι]. λαμβάνουσιν γ(ὰρ)τοὺς [θηρευ-]

τὰς κύνας, ὡς οὖτοι τῆι ἡινηλασίᾳ συν[θ]η-

ρεύουσι τὰ θηρία τρόπωι τούτωι· παραγίνονται

ἐπὶ τὰς ἀτραπούς, δι᾿ ὧν κεχώρη[κεν]

τὰ θηρία, καὶ τ(ῶν) ἀτραπῶν ὀδμωμέν[(ων)]

χωροῦσιν ἐπὶ τὴν θήραν. τίνος αἰ(τίας) γι(νομένης); δῆλον

ὅτι τῆς ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων ἀποφορᾶς προσκαθιζούσης

π(ρὸς) τὰς ἀτραπούς. ταύτηι δὴ

καὶ ἐν τοῖς καταξήροις τόποις θῆραι οὐ γί(νονται),

ἐν μέντοι γε τοῖς χαυνοτέροις. καὶ ἡ αἰ(τία) π[ρό-]

κειται, ἐπειδήπερ τὰ ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων σώματα

ἀποσκιδνάμενα π(ροσ)πείπτοντα μὲν γῇ ἀποκρότωι

καὶ [μη] καταξήρωι [τη]

χαυνοτέρᾳ δὲ π(ροσ)πεσόντα καὶ παραδεχομένῃ

φυλάσσεται καὶ διαμένει. ταύτῃ δὴ καὶ οἱ θηρ[ευ-]

ταὶ κύνες χωροῦντες καὶ ὀσφρώμενοι τῆς

ἀποφορᾶς τῆς ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων τῶι περισώζεσθ(αι)

αὐτήν, εἶτα χωρήσαντες καταλαμβάνουσι

τὸ θηρίον καὶ αἱροῦσι. * ταύτηι δὴ καὶ ἐπὶ τ(ῶν)

ὑετ(ῶν) οὐ γί(νονται) ῥινηλασίαι κατὰ λόγον· ἐξαφανίζων γ(ὰρ) 
 [ὁ ὄμ[βρος]]

τὰ ἀπὸ τ(ῶν) θηρίων σκιδνάμενα σώματα κωλυτήριος

γί(νεται) τῆς θήρας. καὶ τούτωι μ(ὲν) τῶι

τρόπωι γί(νονται) αἱ θῆραι. * * μάλιστα δὲ γί(νονται) καὶ
 ἐὰν σκύλ[ακες]

[κες] ἕπωνται τοῖς θηρίοις καὶ ἐὰν νέα ᾖ·

γ(ὰρ) ὄντα πλ[εί]ονα τὴν ἀποφορὰν ποιεῖ·

οὕτως γε ἡ γῆ πλείονα δεχομένη τὴν

ἀποφορὰν ῥᾳδίως σημαίνει τοῖς κυσὶ τὰ θηρία.

ει οε ταυτα, φανερον ὡς γινονται τινες

ἀποφοραὶ καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἀλόγ(ων) ζώιων. * * π(ρὸς) [δὲ]

καὶ Ἐρασίστρατο[ς] πειρᾶται κ(ατα)σκευάζειν τὸ προ[τε]θέν.

εἰ γ(ὰρ) λάβοι τις ζῶιον οἷον ὄρνιθα ἤ τι τῶν παρα-

πλησίων, καταθοῖτο δὲ τοῦτο ἐν λέβητι

ἐπί τινας χ[ρόνου]ς μὴ δοὺς τροφήν, ἔπ<ε>ιτα

[σταθμ]ή[σαιτο] σὺν [τ]οῖς σκυβάλοις

[κεκ]ενωμένοις, εὐρήσει παρὰ πολὺ

τοῦτο τῶι σταθμῶι τῶι Ε; πολλὴν ἀποφορὰν

γεγενῆσθαι κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητόν. * *

ἀλλὰ γ(ὰρ) καὶ] ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον μεταβαίνοντες

ποιοῦ]νται τὸν λό(γον)· οἵ τε γ(ὰρ) πιόντες ἀρώματα

[κ]αὶ οἱ σκορ[δ]οφαγήσαντες ὄμοιον

τ]ὸ διὰ τ(ῶν) ἱδρώτ(ων) κενούμ[ε]νον τοῖς π(ροσ)ενη-

νεγμένοις, ὡς ἂν δὴ ἀποφορᾶς γεγενημέν(ης)

κατὰ τὸ γόγωι θεωρητὸν ἀπὸ τ(ῶν) π(ροσ)ενηνεγμέν(ων)·

εἰ δὲ ταῦτα ἐν τῆι ἡμετέραι συγκρίσει ὄντα

ἀποφέρεται κ(ατὰ) τὸ γόγωι θεωρητὸν καὶ κατὰ τὸ αἰσθ(ητόν),

καὶ ἐκτὸς ὄντα ἡμῶν ἕξει σώματά τινα ἀπορρέοντα

ἀπ᾿ αὐτ(ῶν) * * ὁ δὲ Ἀσκληπιάδης πειρᾶται

κατὰ τὸν τόπον καινολογεῖν. τὰ γ[(ὰρ)] ἀρώματά φ(ησιν)

καὶ τὰ σκόροδα τὴν ἰδίαν ποιότητα ἀποβάλλειν

ἐν τῆι Ε;]ρᾳ συνκρίσει γενόμενα. εἰ γ(ὰρ) συνέσω-

ζε]ν ἐν ταῖς ἡμετέραις συγκρίσεσι τὰς ποιότητας,

ἐν]ῆν καὶ ἡμᾶς καὶ αἰσθάνεσθαι καὶ συναντιλαμβ(άνεσθαι)

[. υ γ(ὰρ) ἐπὶ] λ[ε]λυμένης καθ᾿ ὅλον

[. . . . . . . . . . .] τὰ ληφθέντα καὶ ἐξαιματω-

θέντα θεν μόριον τοῦ σώματος

[. ρας εἰ τοῦτο

[. . . . . . . . . . . . . . . . . ] καὶ τοῖς μυκτῆρσι

[. . . . .] γί(νεται) ανεν[. . . . . .] ἡμῶν, ἀπειδήπερ

[. . . . . .] ἡ ποιότης ἐν τοῖς] ἠμετέροις σώμασίν ἐστιν)

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . .] αἰσθανόμεθα γ(ὰρ)

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .] ὅτι δὲ αἱ ποιότη-

τες . . . . . . . . . . . . .] τῶι σώματι δὲ γενη[θ(. . . . .)]

[. . . . . . . . . . ἀποφε]ρομένας αἰ(τι . . .) ὑπο

[. . . . . . . . . . . . . . ει * ἴσως δέ τις ἐρεῖ

[. . .] συνδια [. ες τ(ῶν) λαμανομέν(ων)

[. . . . . . . . . . . . . . . . . . τῆ]ς ποιότητος

[. . . . . . . . . . . . . . . . . .] τῆς ἐν τοῖς σώμασιν

o[ μ(έν)αις φ[λεψὶ]ν ἀναλύεται καὶ ἀπόλ-

λυται . . . . . . . . . . . .] ἐπὶ φανε[ρ]ὰ γένη

οι τα[.]λ[.]ι σωμ[. . . ται καὶ περισώζεται

[. λα. * * πρ[ὸς μ(έν)τοι] τοῦτον πειρῶνταί τινες

ἀντι]λέγειν, φ[έρεσθαι] μ(ὲν) καὶ ἐπὶ τοὺς μυκτῆρας

τὸ ἀ[ναθυμια]τὸν καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ μέρη

[το]ῦ σώματος, [μηδὲν] δὲ ἐπὶ

τὴν αἴσθη[σ]ιν καὶ κωλυτήριον γί(νεσθαι) τῆς

ἀντι[λήψεω]ς τ(ῶν) ἐδεσθέντ(ων). * * ὃν τρόπον

καὶ οἱ βυρσοδέψαι· οὗτοι γ(ὰρ) κεκακωμένην ἴσχοντες

τὴν αἴσθησιν οὐδὲν παραποδίζονται

κατὰ τὴν ὀδμήν· * τὸν αὐτὸν καὶ ἀ[πὸ] τ(ῶν) ἐδεστῶν

κακουμένη αἴσθησις [ουκαντιλαμβ]

οὐκ ἀντιλαμβάνεται τῆς δυ(νάμεως) τῆς ἀπ᾿ αὐτ(ῶν).

οὐ πιθανῶς δὲ οὐδ᾿ οὗτοι ἐπιχειροῦσιν [π(πος)αυτ(ον)]·

ἡμ<ε>ῖς δέ φ(αμεν) πρὸς τὸν Ἀσκληπιάδη, διότι ἡ

τ(ῶν) ἐν ἡμῖν οὐκ ἀντιλαμβάνεται δι[ὰ] τὸ μὴ

ὑποπείπτειν αὐτῆ[ι] αὐτά. ὃν γ(ὰρ) τρόπ[ον] τὸ πεσ<σ>ό-

μ[εν]ον ἐν οἰκείωι τό[πωι] δεῖ (εἶναι), ἵνα

καὶ [ὃν] τρόπον τὸ ἐξαιματούμενον δεῖ ἐν

πόπωι γενέσθαι εἰς τὸ ἐξαιματωθῆναι, ο(ὕτω) καὶ

τὸ ὀδ[μ]ώμενον ἐν οἰ[κείω]ι τόπωι δεῖ (εἶναι)

εἰς τὸ ὀσ]φρηθῆναι. τὰ δὲ ἐν ἡμῖν ὑ(πάρχοντα) μὴ ὑπο-

Ε; τῆι αἰσθήσει εἰκότως ἐγλανθάνει

αὐτήν· δι᾿ ἣν αἰ(τίαν) τ(ῶν) εὐωδῶν λαμβανομέν(ων)

ἡ αἴσθ]ησις οὐ καταλαμβάνει τὰς τούτ(ων) ποιότητας.

καὶ π(ρὸς) μ(ὲν) τὸν Ἀσκληπιάδη ταῦτα. * * λέγουσι

δὲ καὶ ἀποφέρεσθαι ἀπὸ τ(ῶν)] ἡμ[ετέρων] σωμάτων

θερμότητα καὶ ὑγρότ[ητα. καὶ] ὡς ἡ μὲν] θερμ[ό]της

ἀποφέρεται, ὑπομιμν[ήσκο]υσι [διὰ] τούτ(ων)·

ἱμάτια ψυ<χρό>τερα περιβ[αλόμ]εν[οι

εὑρίσκομεν, ὡς ἂν δὴ τῆ[ς ἀφ᾿ ἡμῶν] ἀποφερομένης

θερμότητος [ἐγκα]θιζούσης

περιβολαίοις. * * καὶ [μὴν ὅτι] καῖ ὑγρό[τ]ης

πιστοῦσι[ν] ἀπὸ τ(ῶν) ἱματίων· ξηρὰ γ(ὰρ) περ[ιβαλόμ(εν)οι]

ταῦτα καταλαμβάνομ(εν) ἔνικμα γενόμ(εν)α διὰ]

τὸ ὑγρόν, ὡς καὶ ὑγότη[ς ἐγκ]αθ[ίζουσα ἡμῖν ἀπο-]

φέρεται ἀπὸ τ(ῶν) ἡμετέρ(ων) σωμ[άτ(ων). οἱ γὰρ . . . . . .]

κοι π(ρὸς) ὄρθρον διαναστάντες [. . . . . . . .]

βαρυνόμενοι τῆς γι(νομένης) [. σ[. τυ[. . . . . .]

ορευγομενοι ταυ[. . . . . . . . . . . . . . . .]

μετὰ τὸ περιπάτωι [. . . . . . . . . . . . . . .]

τροφῆς τινος γενηθεν[. . .] δι[. . . . . . . .]

πολλῶν διαπεφορημ[(έν).]ι[. . . . . . . . . . .]

λόγωι θεωρητοὺς ἀπὸ τ(ῶν) ὑ[.. . . . . . . . .

καὶ οὐ μόν<ον> δὲ τοῦτο α(ατα)σκ[ευάζουσ]ιν, ἀλ(λὰ)

καὶ διάφοροι ἀποφοραὶ γί(νονται) ἀπὸ τ(ῶν) σωμάτ(ων)].

καὶ τοῦτο ὑπομιμνήσκου[σιν οἱ] περὶ Ἀσκληπιάδη]

καὶ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλαλήθη, ὅτι τὰ αἰσθη-]

τῶς κενούμενα διάφορά ἐστιν) καὶ τὰ κ(ατὰ) τὸ λό(γωι)]

θεωρητὸν ἀποφερόμενα οἷα [. . . . . . . .].

ὅτι δὲ τὰ αἰσθητῶς κενού[μ(εν)α διάφορά]

τέ ἐστιν) καὶ ποικίλα, ὡς ἀπ]<ε>δεί[ξ]αμεν, δῆλον· (ἔστι) ξη]ρὰ

καὶ ὑγρά. * * καὶ [ἄλλη] ἐστὶν) διαφορὰ κ(ατὰ) τοὺς τό]πους·

ἃ μ(ὲν) γ(ὰρ) διὰ σιάλων [κενοῦται,] ἃ δ[ὲ διὰ

ἂ δὲ διὰ μηνιαί[ων . . . . . . . . . . . . . .]

ov, ἃ δὲ δι᾿] ἱδρώτων, πάντα δὲ ἀπ[ὸ δ]ιαφόρων τόπων].

καὶ ἐφ᾿ ἑνὸς δὲ τούτ(ων) κατ’ ἰδίαν τα[ὐτὸ ὑπ]ολ[άβο]ις ἄν].

ἐπὶ γ(ὰρ) τ(ῶν) οὔρ(ων) ἃ μ(έν) ἐστιν) παχέ[ι]α, ἃ δὲ λ[επτὰ]
μᾶλ[λον],

ἃ δὲ χολώδη καὶ ἂ μ(ὲν) προσδ[εχόμ(εν)α το]ιάσδ[ε ὑποστ]άσ[εις],

ἃ δὲ τοιάσδε, ἂ δὲ οὐδ᾿ ὅλως ὑφισ[τάμ(εν)α, κ]αὶ ἃ μ(ὲν) ἐπι-]

νέφελά (ἐστιν), ἂ δ᾿ οὔ. * ὡς ὁμοίως δὲ καὶ ἐπ]ὶ τ[(ῶν)

τῶν κενουμ(έν)ων γὰρ αμ[. . . . . . .] γ(ὰρ) α]ὐτ(ῶν)
αἰσθ(ητῶς)

κενούμενα διαφέρον[τὰ] (ἐστιν) δι[. κ κ(ατὰ)]

λόγωι θεωρητὸν ἀπενεχθήσε[ται . . . .]

ἀπενεχθήσεται. * * ἑπομένως δὲ τούτοι]ς φ[(ασὶν) καὶ τὰ] αἴ(τια)

διαφέροντα. καὶ τοῦτο σαφὲς ἐ[πὶ τ(ῶν) τε ὑγρῶν]

καὶ ξηρῶν· τοῦτο δ᾿ ἐπὶ τ(ῶν) ὑγρ[ῶν . . . . . . .]

καὶ ποικίλα αὐτῶν, ὅτι καὶ δια[. ασται

καὶ ποικίλα. * * κ[αὶ] μὴν ἀπὸ [. . τ[. . .]v

ἀποφορὰ γί(νεται) καὶ ἀπὸ γυ[.]ρ[. .]υ ἀποφέ[ρεται, δι]α[φερόντω]ς

δὲ καὶ ἀπὸ νεύρ(ων), ὀστῶν, π(ροσ)αι[. . . . ένω[ν].

εἴπερ δὲ καισ[.]αι απ᾿ αὐτ(ῶν) ἀποφο[ραὶ]] οὐκ [. . . . .]
 γί(νονται), ε[ἴπερ]

ἡ τροφὴ [αἶμα] . εἰ δὲ τοῦτο [οὕτως ἔ]χει,

μέρους δι[αφέρουσαν] ἀπο[φορὰν . . . ειν. [* ἀπ]ὸ

παντὸς δὲδ μ[έρους γι(νόμεναι)] ἀποφ[ορα]ί α[. . ισ[. . . .],

ὅπερ (ἐστὶν) ἀδύνατον τον [.

ἂν γένοιντο. [. . . . .] γ(ὰρ) δυναμ[. . . ων) τ(. . . . . . . .)

τοῦτο κ(ατὰ) τὴν φαντασίαν. * * [. . . . . . . . .]

περὶ τὸ αἷμα τοι καὶ γενήσονται ωσ[. .]αι αυ[. .] αυτων

τῶι καὶ κ(ατ᾿)] Ἀλέξανδρ[ον λό(γωι) ἐλέγ]χει τοῦ]το

ὁπωσοῦν. ο[ἷον] γ(άρ), φ(ησίν), ἔστι τὸ αἷμα κ(ατὰ) τὴν φαντασίαν,

τοιοῦτο καὶ κ(ατὰ) τὴν δύ(ναμίν) (ἐστιν), ἁπλοῦν τι καὶ

νωθρὸν δ᾿ (ἐστίν) υτα γ(ὰρ) ὀρθῶς ἔχει· καὶ γ(ὰρ)

τ[ὰς] δυνάμ[εις] (ἐστὶν) διάφορον τὸ αἷμα καὶ

τὴν κ[(ατ)εργασίαν τῆς] τροφῆς. * ταύτῃ δὴ διάφορον

τὸ ἐπὶ τ(ῶν)] ἀθλ[ητῶν πα]ρὰ τὸ ἐπὶ τ(ῶν) ἰδιωτ(ῶν)· τὸ
μ(ὲν) γὰρ

λεπτότερόν [(ἐστιν), τὸ δὲ] τῶν ἐναντί[ων]

ἐπεὶ δ᾿ οὖν διά[φορόν] ἐστιν0 τῶν ἐν ἡμῖν τὸ προκείμενον,

διάφοροι γένοιντ᾿ ὰν καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ αἱ ἀποφοραί. * *

ὅτι δὲ καὶ παρὰ τὴν τῆς τροφῆς κ(ατ)εργασίαν διάφορον

ἂν γένοιτο τὸ αἷμα [καὶ] ἑτεροῖον κατ[ὰ] τὰς
οὐ χρεία

πολυλγίας] ἡ γ(ὰρ) τροφὴ ληφθεῖσα πρ[ὼ]τ[η]ς κατεργασίας

τυ[γχ]άνει ἐν στόματι καὶ διαφόρου γε ταύτη]ς. εἰ μ(ὲν) γὰρ

μ[. . . .] λεαι[. . . ηεισδησει μᾶλλ[ον . . . ψιν τε

καὶ ψιν [. . . επι[. . . .]v ἀπολεαιν[. . . .] κακο

αν κατασκευα[.]ει [. . . .] αἷμα καὶ τοὺς χυμοὺς

[. . . . . .] αιμ δι[. .] τοῦ φλέγματος [. . πε]ριέχειν

[. . . τοῖς δ]ὲ Ἐρασιστρ(ατείοις) τἄνπαλιν δοκεῖ ἄλ]λην ἐκεῖ

γί(νεσθαι) εἰκότ]ως παρὰ τὴν ἐν τῶι στόματι κα[τερ]γασίαν. * *

διαφ[όρου γ(ὰρ)] ὑ(παρχούσης) διάφορον κατασκευάζεται τὸ αἷμα
 κ(ατά) τε δύ(ναμιν)

κ[αὶ χρῶμα * ἐ]πεὶ τοιγάρτοι διάφορόν (ἐστιν) τὸ]
 διάφοροι

καὶ [κατὰ τὸ] λόγωι θεωρητὸν ἀποφοραὶ ἀπ’

γίνοντ]αι. * * κ]αὶ παρὰ τὴν <ἐν> τῆι κοιλίαι δὲ

γασίαν διά]φορ[ον ἂ]ν γένοιτο τὸ αἷμα· διὰ δὴ τοῦτο καὶ

δ[ιὰ κοιλ]ίαν κ]ένω[σι]ν ποιῆσαι ἔ(στιν). * καὶ] ἐπὶ τ(ῶν) ἄλλων

[. μάτων τοῦτ᾿ ἄ[ν] τις εἴποι· καὶ γ(ὰρ) παρὰ τὰς δια-

γωγὰς] καὶ παρὰ τὰς φο]ρὰς καὶ κεινήσεις διαφορὰς

τ(ῶν)] ἀποφορ[(ῶν) γί(νεσθαι)]. * καὶ ἐπὶ] δὲ τ(ῶν) ἄλλων σωμάτ(ων), ἀρτηριῶ(ν)

καὶ φλεβ[ῶν καὶ ὑμέν]ων κοινότερον εἰπεῖν διαφορ(ὰν)
 [καταλ(είπουσιν)],

ἥ αἰ(τία) τῆς τού] τ(ων) διαφορᾶς γενήσεται. * ὅτι δὲ

καὶ κατὰ τὰς κ]ει[νήσ]εις διάφο[ρα] γί(νεται) τὰ σώματα,

[φανερόν. οἱ] γ(ὰρ) κ[ινη]τικώτερον

[θερμ]ότερα ἔχουσιν τὰ σώματα καὶ διὰ

πλείονα τὴ[ν] ἀποφοράν, οἱ δὲ ἰδιῶται τοὐναντίον.

ταῦτα γ(ὰρ) παρὰ τὰς ὥρας τἀτὸ κ(ατα)σκευάζο(υσιν)

[. . . τι[. . ι[.]ερεια δι[ὰ] τὴν ὑπέρμετρον θερμασ(ίαν)

[. . . μεν[ . . . . . ] ροι πλεῖον κενοις τῶι

λεπτ]υνόμενα τὰ παρακείμενα καὶ ῥευστικ(ὰ)

γιν]όμενα κενοῦσθαι κατά τε τὸ αἰσθητὸ(ν)

κ[αὶ κ(ατὰ) τὸ λό(γῳ) θ]εωρ[ητό]ν. * * κ(ατὰ) μ(έν)τοι γε
τὸv χ<ε>ιμῶ

να ἦσσον. * ἐκ τούτ](ων) τοιμάρτοι φανερόν, ὡς

[ . . . . . . . . ] μ(ὲν) αἱ ἀποφοραὶ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητόν

[ . . . . . . . . . ] οῦται. ὥσ]περ δὲ κ(ατὰ) τὸ λόγω[ι θε]ωρ(ητὸν)

κ[αὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθητ]ὸν διάφορα καὶ ποι<κί>λα

ἀφ' ἡμῶν], οὕτ]ως καὶ κατὰ τὸ αἰσθητὸν εἰσκ[ρίνε]ται

διάφορα εἰς ἡμᾶς] καὶ κατὰ τὸ λόγωι θεωρητόν,

ἅ[περ] τ[ε]τό[π]ασται καὶ πρ(ότερον), καὶ Ἀσκληπιάδης

δι[ά τ] ινος ὑ[π]ομνήσεως τοιαύτης. ἡ φύσις, φ(ησίν),

τ[ηρ]η[τι]κὴ κ[α]θέστηκεν τοῦ τε δικαίου καὶ

τοῦ ἀ[κο][κο]λούθου. ἐπεὶ γ(ὰρ) ἀπεκρίνετό τινα κ(ατὰ) τὸ

αἰσθητόν, ὡς ἐδείχθη, καὶ κατὰ [τὸ] λόγωι

δέ[δοκ]ται καλῶς], ὡς καὶ τοῦτ[ο] κ(ατ)εσκευάκαμ(εν), τὸv

αὐτὸν τρόπον καὶ κατὰ τὸ λότγωι θεωρητὸν καὶ

κατὰ τὸ αἰσθητὸν διάφορα εἰσκριθήσεται εἰς

ἡμᾶς. * * καὶ ὅτι μ(ὲν) εἰσκριθήσεταί τινα κατὰ τὸ λόγ[ῳ]
θεωρ(ητόν)

[εἰ]ς ἠμ[ᾶ]ς, πρῶτον ἀπὸ τ(ῶν) δυνάμεων

[κ(ατὰ) τὰ φάρμ]ακα ἔξεστι σκοπεῖν, * καιατῶν

καπν(ῶν) καὶ καταπλασμοῦ, ἅ ἐπιτιθέμενα

τῆι ἐπιφανεί[αι ὁ]τὲ <μὲ>ν διαλύει τὰ

ὁτὲ δὲ διαφ[ο]ρεῖ, ἄλλοτε δὲ ἐπ]ισπᾶται. τίνος

γινομένου; οὑ ν τῆς δυνάμεως αἰ(τίας) ὑ(παρχούσης)]
 τ(ῶν) φαρμάκ(ων)

τῆι ἐπιφανεί[αι] π(ροσ) καθιξ[ούση]ς, ἀλλὰ καὶ εἰς β[άθ]ος

ἄχρι του αἰ(τίας) διοδευούσης διὰ τ(ῶν) λόγωι θερητ(ῶν)

πόρων τοῦ σώ[ματος. * ἐξ] ὦν [φα]νερόν, ὡς καὶ

λόγωι θεωρητὸν εἴσκρισις γί(νεται) εἰς ἡμᾶς. * καὶ μὴν

καὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθη[τὸ]ν εἴσκρισις γί(νεται). ὅ γ(ὰρ) τὸ ἐλ]ατήριον

εἰσκρι[νό]μενον εἰς τὸ σῶμα σῶμα ποιεῖ[ν], τὸ

αὐτὸ καὶ ἔξω[θεν] θ[έμ]εν[ον ἐ] γράξ[ετα]ι.

καὶ εἰσκρινόμενον μ(ὲν) καὶ ἄνω καὶ κάτω καθαίρει

ὑδατώση τε καὶ χολώδη καὶ πᾶν τὸ παρ' ἄλ(λων).

διὸ καὶ δοκεῖ ἐνεργέστατον παντὸς καθαρτικ(ὸν) εἶναι)

τὸ ἐλατήριον. ἕ[κ]αστον μ(ὲν) γ(ὰρ) τῶν κ] αθαρτικῶν

ἕν τι ἀποτελεῖ ἄ[πο]τετελεσμ[(έν)ον, τοῦ]το δὲ πάντα

ὅσα καὶ τἆλλα. κ[αὶ] γ(ὰρ) αλλεισι [. .] ου ληφθὲν

οἶον ἡμιωβέλιον. * * ὁ ὲν οὖν] ἑλλέβορος χο[λ]ώδη

καθαίρειν. καὶ ὁ μ(ὲν) λευκ[ὸς ἄνω] κεινεῖν,

ὁ δὲ μέλας κάτω [καὶ] τὰ σκ[αμ]ώνεια

καθαίρειν. ἐκ τούτ(ων) τοιγ(άρ)τοι καὶ τ(ῶν) τούτοις

παραπλησίων φανερόν, ὡς τὰ μ(ὲν) [ἄ]λλα τὰ

κείμενα ἕν τι Suvatai, τὸ Ss ἐ[λα]τήριον

πολλά. ἀλ(λὰ) γ(ὰρ) xal ICtoOsv iTrtxiOljxsvov τἀτὰ

δύναται. ἀναληφθέν τε xal ἀπὸ ῥιν[(ῶν)] ἢ καὶ ἐπιτεθὲν

ἐπὶ ἐπὶ τ(ῶν) νηπίων ὁμφα]λοὺς ὁ[τὲ] μ(ὲν) ἄνω

καθαίρει ὁτὲ δὲ κάτω, καὶ ν[ῦν μ(ὲν) χο]λώδη, νῦν

δὲ ὑδατώδη. τίνος γι[νομένου; δ]ῆλον ὅτι

τῆς δυνάμεως τῆς [κατὰ] ταῦ[τα

ἄχρι τ(ῶν) ὐγρῶν τούτ(ων) δ[ιὰ τ(ῶν) λό]γωι θεωρητῶν πόρ[ω]ν.

καὶ μὴν καὶ ὁ λευκὸς ἑλλέβορος ἀ]ποθυμιώμενος

γυναιξὶ ἀγωγὸς γί(νεται) τ(ῶν) καταμηνίων διὰ τὴν

αὐτὴν αἱ(τίαν). * * εἶ[τα] καὶ οἱ εἰλυ[σπώ]μενοι καὶ κατα[λε]λυ[ο]μένας

ἔχοντε[ς τ]ὰς δυνάμεις

ῥώννυνται ταύτας οσ[ . . .] ἄρτ(ων)[. . .] ὀδμαί * κἀ[νταῦ]θά

φησιν, ὡς λόγος ἔχει, Δημόκριτον [ἀσιτ]ήσαν[τ]α

τέσσαρας ἡμέρας πρὸς τῶι ἀνα[ιρ]εῖσθαι γί(νεσθαι)

καὶ αὐτὸν παρακλ[η]θέντα π(ρός) τιν(ων) γυναικ(ῶν)

ἐπιμεῖναι ἡμέρας [τιν]ὰς ἐν τῶι βίωι],

μὴ γένωνται ταύτ[αις δυ] στυχ[ῶς τὰ κα]τὰ

κείνους τοὺς χρόν[ου]ς Θε[σμοφόρια λελ]υμένα,

φ(ασὶν) αὑτὸν ἀπαλλά[ττειν] κελεῦσαι, κα[θε]ίξειν δὲ
 π(ρὸ)ς το]ὺς

ἄρτους, καὶ τούτους κ]ατα[πνεῖν ἀτμὸν] τὸν

γι(νόμενον) [δουδημοκριτο[.]]. [.]]. καὶ ὁ Δ[ημόκριτος]

σπασάμενος τὸν ἄπὸ τοῦ ἱ[πνοῦ ἀτμὸ]ν ῥώννυταί

τε τὰς δυνάμεις [καὶ ἐπιβ]ι[οῖ τὸ] τὸ]

ἐπ<ε>ί ὑδάτια[ν] καὶ τὴν] λε[ιμὸν]

καὶ οὕτως διεξαρα[εῖ, δῆλον ἂv εἴ]ποιμ(εν), ὡς

κaὶ διὰ τ(ῶν) λόγωι θεωρητ(ῶν) [πόρωμ] ἡ

γίνεται εἰς ἡμᾶς. * * καὶ ἀπὸ τ(ῶν) ἐπιφαν]ει ῶ]ν [εις]

τοῖς ἡμετέροις σώμασι π (ροσ)φέρεται τὸ πρ[οστεθέν] μεν(ον)].

καὶ γάρ, φ(ησίν), τὸ καστόρειον π(ροσ)τιθέμενον τοῖς

μυκτῆρσιν ἐνίοτε ῥώννυσι τὰς δυ(νάμεις) διικνουμένης

τῆς ἀπὸ τοῦ [κασ]τορείου <δ>υ(νάμεως) διὰ
 [θεωρητῶν]

καὶ ἐντεινούσης. * * τούτωι γέ τοι π(ρος)βάλλων

ὁ Ἀσκληπιάδης κατασκευάξει, ὡς οὐ παρὰ

τὸ κατατάσσεσθαι [τὸν] ἀτμὸν ἀπὸ τ(ῶν)

ταῖς δυνάμεςι ῥώνν[υ]νται ταύτας, [ἀλλὰ]

παρὰ τὸ διεγείρεσθαι τὴν ψυχήν. [* ὅνπερ]

γὰρ τρόπον τὸ καστόρειον π(ροσ)οισθὲν τοῖς μυκτῆρσι

ῥώννυσι τὰς δυ(νάμεις) διεγεῖρον τὴν ψυχὴν καὶ ἐντεῖνον,

τὸν αὐτὸν καὶ οἱ ἀτμοὶ γι(νόμενοι) κατατασσονται

τωι σωματι]. ἀλ(λὰ) τοὐναντίον. τὸ μὲν καστόρειον, ὥσπερ εἶπον],

ῥώννυσιν τὰς δυ(νάμεις) διεγεῖρον τὴν ψυχ(ήν), οἱ δὲ ἀ[τμο]ὶ

οὐ διεγείροντες τὴν ψυχὴν ὠφελοῦσιν, ἀλ(λὰ) π(ροσ)κατατασσόμενοι

τοῖς σώμασιν. * * γελοῖος δ' ἐστὶν) ἁνήp.

οὑ γ(ὰρ), εἰ ἀμφότερα τὰ βοηθήματα διεγείρει τὰς δυ(νάμεις),

ταύτηι κωλυθήσεται τὸ ἕτερον π(ρος)κατατάσσεσθαι

τῶι σώματι. καὶ γ(ὰρ) δὴ ό τιλμὸς διεγείρει τὰς δυ(νάμεις) καὶ

αἱ πληγαί, ἀλ(λὰ) οὑχ ὁμοίως. διὰ μ(ὲν) γ(ὰρ) τ(ῶν) πληγῶν

καὶ τιλμῶν διεγείρονται αἱ δυ(νάμεις) καὶ φυλάσσουσι

τὰ ἐν τῶι σώματι καὶ οὐχὶ ἐῶσιν ἀφανίξεσθαι,

ἀλλὰ πυκνώσεως γινομένης τηρητικαὶ

γίνονται τοῦ τε πνεύματος καὶ τῆς ς.

ὑπὸ δὲ τοῦ καστορείου καὶ τ(ῶν) ὁμοίων ῥωννύμεναι

αἱ δυ(νάμεις) ὡς π(ρὸς) τὴν ὁσμὴν τὸ αὐτὸ ἐνεργοῦσι, * * ὑπὸ

μέντοι γε τ(ῶν) ἀτμῶν ῥωννύμεναι αἱ δυ(νάμεις) καὶ

προστρεφόμεναι προσανακύπτουσιν. * δῆλον

τοιμ(ἀρ)τοι, ὡς ἀπὸ τ(ῶν) ἀτμῶν ῥώννυνται αἱ δυ(νάμεις)

ἀφικνουμέν(ων) τ(ῶν) ἀ[υ]τμῶν διὰ τ(ῶν) λόγωι θεωρητ(ῶν)

πόρων, ἐξ ὦν ὁμολογουμένως κατασκευάξ(ουσιν),

ὡς καὶ εἰσκρίνεταί τινα εἰς ἡμᾶς διὰ τ(ῶν) λόγωι

θεωρητ(ῶν) πόρων τῆς σαρκός. * * ἄλλως τε ξητεῖται,

πῶς θερμαίνεται ἡμῶν τὰ σώματα· δὴλον γ(ὰρ)

ὡς τῆς θερμασίας εἰσκρινομένης εἰς τὰ ἡμέτερα

σώματα λ[αὶ] ἀλεαινομέν(ων) πρὸς αὐτῆς. εἰ δὲ εἰσκρίνεταί

τις θερμασία εἰς ἡμᾶς, πῶς δῆτα εἰσκρίνεται;

σῶμα γ(ὰρ) αὕτη, σῶμα δὲ διὰ σὠματος οὐκ εἰςκρίνεται.

οὐκοῦν διά τιν(ων) εὐρυχωριῶν; * εἰ τοῦτο,

πόπους τοιγ(άρ)τοι χρῆν ἀπολιπεῖν λόγωι ρητούς,

δι' ὦν εἰσκριθήσεται ἡ θερμασία. * ἐχομένω(ς), φ(ησίν)],

καὶ ἐπὶ τοῦ χειμῶνος ψυχρότερα ἡμῶν ἐστιν) τὰ

σώματα [το] τῶι τὸν ἀέρα ψυχρὸν ὄντα

εἰσιόντα εἰς ἡμᾶς κ(ατα)ψύχειν ἡμᾶς. * ταύτῃ

γέ τοι ἐπὶ τούτ(ων) διαπορεῖται, τί δήποτε τὁ ἐκ τ(ῶν)

βαλανείων ἐξερχόμενοι καὶ ὑπὸ τῶι ἀέρι γενό(μενοι)

εὐθέως κ(ατα)ψύχονται, * οἱ μ(έν)<τοι> Τε μετὰ τὸ

περιχεάμενοι ψυχρῶι ἐν τῶι βαλανείωι, εἶτα

ἐν τῆι αἰθρίᾳ γενόμενοι ἦττον καταψύχονται.

τίνος γενηθέντος; δῆλον ὅτι τῆς μ(ὲν) καταχύσεως

τοῦ ψυχροῦ πυκνούσης τὴν ἐπιφάνεια(ν)

καὶ κωλυούσης ἀφανίζεσθαι τὸ ἐν ἡμῖν θερμ(όν),

τόν τε ἀέρα ψυχρὸν ὄντα μὴ ἐώσης εἰσκρίνεσθαι.

διὰ δὴ τοῦτο τὸ αἴ(τιον) μὴ ῥᾳδίως καταψύχεσθαι

τοὺς ποταμούς. * ἐπὰν μ(έν)τοι γε τοῦτο μὴ γένη-

ται, ἀλλ' ἠραιωμένοι χωρήσωσι εἰς τὸν ἀέρα,

θᾶττον δέχονται αὐτόν, καὶ ὅς εἰσιὼν

εἰς τὰ σώματα ψυχρὸς ὢν κ(ατα)ψύχει αὐτά.

εἰ δὲ τοῦτο, φανερόν, ὡς [εἰσ]κρίνεταί τι ἀπὸ

ἀέρος εἰς ἡμᾶς. * * διδάσκουσι δἐ καὶ μετὰ

ταῦτα, ὡς εἰσίν τινες λόγωι θεωρητοὶ πόροι

ἐν τοῖς ἡμετέροις σώμασιν, ὅπερ δὴ (ἐστιν)

πρῶτον μ(ὲν) γ(ὰρ) ἐχρῆν τοῦτο κ(ατα)σκευάσαι καὶ τοῦτο

προκ(ατα)στησαμένους λοιπὸν διδάσκειν,

ὅτι καὶ ἁπόκρίνεταί τινα ἀπ' αὐτῶν διάφορα, ὡς

ὁμοίως δὲ καὶ εἰσκρίνεται, [ουτε] ὃ [οὐ οὑ δοκ]

τοῦτο αݲ. ἀλ(λὰ) δεύτερον δι' ἥν αἰ(τίαν) [ . . . . . . . . .

ἀλλ' αυτη [.] [ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ]

θαι Ἀλέξανδρος, π(ροσ)χρῶνται. καὶ αݲ, φ(ησίν),]

τινα ἀφ' ἡμῶν καὶ εἰσκρίνεταί τινα εἰς

ἡμᾶς πάντως διά τιν(ων) λόγωι θεωρητ(ῶν) πόρων,

ἐπειδήπερ σῶμα διὰ σὠματος ο[ὑ λέγ] ουσι διελθεῖν.

καὶ ἄλλως φ(ησίν). ὡς ἡ φύσις τηρεῖ [νόμ]ον, ἐποί[ησεν] [νόμ]ον,

πὰ]ντ(ων) ἀποφοράς τινας αἰσθητὰς καὶ λόγωι θε[ωρητάς]

κ]αὶ διαφόρους ἀποφορὰς κ(ατὰ) τὸ αἰσθητὸν καὶ κ(ατὰ) [τὸ]

λ]όγωι δεωρητόν. * ἐπεὶ οὖν κατὰ τὸ αἰσθητὸν

ἐ]ποίησέν τινας πόρους, καὶ κ(ατὰ) τὸ λόγωι θεωρητὸν

ἐπ]οιήσατο, * ὅτι τρέφεται, (φησίν), πάντα δι]ὰ

το]ῦ σώμ[ατ]ος καὶ [οὐ] λέγουσιν σ[ῶμα διὰ]

[διελθεῖν], καὶ τὸ χυλ[ω]τὸν καὶ τἆλλα

μέρη γί(νεται)] τῆς τροφῆς διοδευούσ[η]ς αι[..]

[ . . . . . . . . . . ος μέρος τοῦ σώματος, ὡς] τ(ῶν)

λό]γωι δεωρητ(ῶν) πόρων ὄντων ταύτη [. . .]

] 6 Ἐρασίστ[ρα] τος θαυμάξ[ει] ἐπ[ . . . ] ι[. . . ]τ(ων)

ληται τὰ τηλικαῦτα λ[. σφε[.] αι [. . . .]

κ(ατα)κ] αέντα ὑφ' ὑάλου καὶ ει[ . . . . . . . ]

εκ(ατὰ) τοῦτον ἁπλοῦν αὑ[ . . . . . . . ειεν

ον [ . . . . . . . . . ] τήγανον καὶ [ . . . . . ]ov

δι[α]φοραὶ [. ς φοσ[. . ς μ(ὲv) ἐχειταιδημε[. . ς

α[ὐ]τοῖς λόγ[ω]ι δεωρητοὺς πόρους [ . . . . . εν καὶ

ἡ[μ]ῖν. ὠς γὰρ κ]αὶ μύρμηξ τρέφεται, οὕτως

κ[αὶ] ἐλέφα[ς] καὶ αἱ Βακτριαναὶ κ[ὰμ]ηλ[οι ἂ]ν

τ[ρ]αφεῖεν τ[ῶ]ι τὴν φύσιν καὶ ἐπὶ τούτ[ων πάν]των

πόρους τινὰς καὶ κ(ατὰ) τὸ αἰσθητὸν καὶ

κατὰ τὸ λόγωι θεωρητὸν μεμηχαν[ῆσθ]αι,

ἵνα καὶ τὰ ἐλάχιστα τῶν [μερῶν] [σωματων]

τῆς τροφῆς διικνουμέν[ης] ἐπ' αὐτά. φανερὸ]ν

τοιγ(ὰρ)τοι ἐκ τούτ(ων) καὶ τ(ῶν) τούτοις παραπλησίων,

ώς λόγωι θεωρητοὶ πόροι (εἰσὶν) ἐν

καὶ παντὶ ξᾠωι.