1 Ἀμφί τε οὐρανοῦ ἀμφί τε ἀστέρων ἡ γραφή,
οὐκ αὐτῶν ἀστέρων οὐδʼ αὐτοῦ πέρι οὐρανοῦ,
ἀλλὰ μαντείης καὶ ἀληθείης, ἢ δὴ ἐκ τουτέων ἐς
ἀνθρώπων βίον ἔρχεται. ὁ δέ μοι λόγος οὐκ
ὑποθημοσύνην ἔχει οὐδὲ διδασκαλίην ἐπαγγέλλεται
ὅκαως ταύτην τὴν μαντοσύνην διενεκτέον,
ἀλλὰ μέμφομαι ὁκόσοι σοφοὶ ἐόντες τὰ μένα
ἐπασκέουσι καὶ παισὶ τοῖς ἑωυτῶν ἀπηγέονται,
μούνην δὲ ἀστρολογίην οὔτε τιμέουσιν οὔτε
ἐπασκέουσιν.

2 καὶ ἡ μὲν σοφίη παλαιὴ οὐδὲ νέον
ἐς ἡμέας ἀπίκετο, ἀλλ᾿ ἔστιν ἔργον ἀρχαίῳν
βασιλέων θεοφιλέων. οἱ δὲ νῦν ἀμαθίῃ καὶ
ῥᾳθυμίῃ καὶ προσέτι μισοπονίῃ κείνοισί τε ἀντίξοα
φρονέουσι καὶ εὖτ᾿  ἄν ἀνδράσιν ἐπικυρέωσιν
ψεύδεα μαντευομς, ἄστρων τε κατηγορέουσιν
καὶ αὐτὴν ἀστρολογίην μισέουσιν, οὐδέ μιν
οὔτε ὑγιέα οὔτε ἀληθέα νομίζουσιν, ἀλλὰ λόγον
ψευδέα καὶ ἀνεμώλιον, οὐ δικαίαως, ἐμοὶ δοκέει, 
φρονέοντες· οὐδὲ γὰρ τέκτονος ἀϊδρίη τεκτοσύνης
αὐτῆς ἀδικίη οὐδὲ αὐλητέω ἀμουσίη μουσικῆς
ἀσοφέη, ἀλλ’ οἱ μὲν ἀμαθέες τᾶν τεχνῶν, ἑκάστη
δʼ ἐν ἑωυτῆ σοφή.

3 Πρῶτον μὲν ὦν Αἰθίοπες τόνδε τὸν λόγον
ἀνθρώποισι κατεστήσαντο. αἰτίη δὲ αὐτέοισι τὰ
μὲν ἡ σοφίη τοῦ ἔθνεος—καὶ γὰρ τἄλλα τῶν ἄλλων
σοφώτεροι Αἰθίοπες—τὰ δὲ καὶ τῆς οἰκήσιος ἡ
εὐμοιρίη· αἰεὶ γὰρ σφέας εὐδίη καὶ γαληναίη
περικέαται, οὐδὲ τῶν τοῦ ἔτεος τροπέων ἀνέχονται,
ἀλλ᾿ ἐν μιῇ ὥρῃ οἰκέουσιν. ἰδόντες ὦν πρῶτα
τὴν σεληναίην οὐκ ἐς πάμπαν ὁμοίην φαινομένην,
ἀλλὰ πολυειδέα τε γιγνομένην καὶ ἐν ἄλλοτε
ἄλλῃ μορφῇ τρεπομένην, ἐδόκεεν αὐτέοισιν τὸ
χρῆμα θωύματος καὶ ἀπορίης ἄξιον. ἔνθεν δὲ
ζητέοντες εὗρον τουτέων τὴν αἰτίην, ὅτι οὐκ ἴδιον
τῇ σεληναίῃ τὸ φέγγος, ἀλλά οἱ παῤ ἠελίου
ἔρχεται.

4 εὗρον δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀστέρων τὴν
φορήν, τοὺς δὴ πλάνητας ἡμεῖς καλέομενμοῦνοι
γὰρ τῶν ἄλλων κινέονται—φύσιν τε αὐτῶν καὶ
δυναστείην καὶ ἔργα τὰ ἕκαστος ἐπιτελέουσιν.
ἐν δὲ καὶ οὐνόματα αὐτέοισιν ἐπέθεσαν, οὐκ
οὐνόματα, ὅκως ἐδόκεον, ἀλλὰ σημήνια.

5 Ταῦτα μὲν ὦν Αἰθίοπες ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπέβλεψαν,
μετὰ δὲ γείτοσιν οὖσιν Αἰγυπτίοισιν ἀτελέα τὸν
λόγον παρέδοσαν, Αἰγύπτιοι δὲ παρὰ σφέων
ἐκδεξάμενοι ἡμιεργέα τὴν μαντικὴν ἐπὶ μέζον
γειραν, μέτρα τε τῆς ἑκάστου κινήσιος ἐσημήναντο
καὶ ἐτέων ἀριθμὸν καὶ μηνῶν καὶ ὡρέων
διετάξαντο. καὶ μηνῶν μὲν σφίσι μέτρον ἡ
 
 

 
σεληναίη καὶ ἡ ταύτης ἀναστροφὴ ἐγένετο, ἔτεος
δὲ ἠέλιος καὶ ἡ τοῦ ἠελίου περίφορος.

6 οἱ δὲ καὶ
ἄλλα ἐμήσαντο πολλὸν μέζω τουτέων· ἐκ γὰρ δὴ
τοῦ παντός ἠέρος καὶ ἀστέρων τῶν ἄλλων ἀπλανέων
τε καὶ εὐσταθέων καὶ οὐδαμὰ κινεομένων δυώδεκα
μοίρας ἐτάμοντο τοῖσι κινεομένοισι, καὶ
οἰκία ζῷα ἐόντα ἕκαστον αὐτῶν ἐς ἄλλην
μορφὴν μεμιμέαται, τὰ μὲν ἐνάλια, τὰ δὲ ἀνθρώπων,
τὰ δὲ θηρῶν, τὰ δὲ πτηνῶν, τὰ δὲ κτηνέων.

7 Ἀπὸ τέω δὴ καὶ ἱερὰ τὰ Αἰγύπτια πολυειδέα
ποιέεται· οὐ γὰρ πάντες Αἰγύπτιοι ἐκ τῶν δυώδεκα
μοιρέων πασέων ἐμαντεύοντο, ἄλλοι δὲ
ἀλλοίῃσι μοίρῃσιν ἐχρέοντο, καὶ κριὸν μὲν σέβουσιν
ὁκόσοι ἐς κριὸν ἀπέβλεπον, ἰχθύας δὲ οὐ σιτέονται
ὁκόσοι ἰχθύας ἐπεσημήναντο, οὐδὲ τράγον κτείνουσιν
ὅσοι αἰγόκερων ᾔδεσαν, καὶ οἱ ἄλλοι
τὰ ἄλλα ὡς ἕκαστοι ἱλάσκονται. ναὶ μὴν καὶ
ταῦρον ἐς τιμὴν τοῦ ἠερίου ταύρου σεβίζονται,
καὶ ὁ Ἆπις αὐτοῖς χρῆμα ἱερώτατον τὴν χώρην
ἐπινέμεται καί οἱ ἐκεῖ μαντήιόν γε ἀνατιθέασιν
σημήιον τῆς ἐκείνου τοῦ ταύρου μαντικῆς.

8 Οὐ μετὰ πολλὸν δὲ καὶ Λίβυες ἐπέβησαν τοῦ
λόγου· καὶ γὰρ τὸ Λιβύων μαντήιον τὸ Ἄμμωνος,
καὶ τοῦτο ἐς τὸν ἠέρα καὶ ἐς τὴν τούτου σοφίην
 
 
Lacuna in Γ (9 letters) E (12 —14). Probably οἰκία ═
οἴκους; i.e., planetary houses, cf. οἰκοδεοποτέουσι, § 
Read καὶ οἰκία οὐνόμασαν, τὸ δʼ εἶδος ζῷα ἐόντα.
 

 
ἵδρυτο, παῤ ὃ τὸν Ἄμμωνα καὶ οὗτοι κριοπρόσωπον
ποιέονται.

9 ἔγνωσαν δὲ τούτων ἕκαστα
καὶ Βαβυλώνιοι, οὗτοι μέν, λέγουσιν, καὶ πρὸ τῶν
ἄλλων, ἐμοὶ δὲ δοκέει, πολλὸν ὕστερον ἐς τούτους
ὁ λόγος ἀπίκετο.

10 Ἕλληνες δὲ οὔτε παῤ Αἰθιόπων οὔτε παῤ
Αἰγυπτίων ἀστρολογίης πέρι οὐδὲν ἤκουσαν, ἀλλὰ
σφίσιν Ὀρφεὺς ὁ Οἰάγρου καὶ Καλλιόπης πρῶτος
τάδε ἀπηγήσατο, οὐ μάλα ἐμφανέως, οὐδὲ ἐς
φάος τὸν λόγον προήνεγκεν, ἀλλ᾿ ἐς γοητείην καὶ
ἱερολογίην, οἵη διανοίη ἐκείνου. πηξάμενος γὰρ
λύρην ὄργιά τε ἐποιέετο καὶ τὰ ἱερὰ ἤειδεν·
ἡ δὲ λύρη ἑπτάμιτος ἐοῦσα τὴν τῶν κινεομένων
ἀστέρων ἁρμονίην συνεβάλλετο. ταῦτα Ὀρφεὺς
διζήμενος καὶ ταῦτα ἀνακινέων πάντα ἔθελγεν καὶ
πάντων ἐκράτεεν· οὐ γὰρ ἐκείνην τὴν λύρην
ἔβλεπεν οὐδέ οἱ ἄλλης ἔμελε μουσουργίης, ἀλλ᾿
αὕτη Ὀρφέος ἡ μεγάλη λύρη, Ἕλληνές τε τάδε
τιμέοντες μοίρην ἐν τῷ οὐρανῷ ἀπέκριναν καὶ
ἀστέρες πολλοὶ καλέονται λύρη Ὀρφέος. 
 Ἤν δέ κοτε Ὀρφέα ἴδῃς ἢ λίθοισιν ἢ χροιῇ
μεμιμημένον, μέσῳ ἕζεται ἴκελος ἀείδοντι, μετὰ
 
 
 
 
 

 
χερσὶν ἔχων τὴν λύρην, ἀμφὶ δέ μιν ζῷα μυρία
ἕστηκεν, ἐν οἷς καὶ ταῦρος καὶ ἄνθρωπος καὶ λέων
καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον. εὖτ᾿ ἄν ἐκεῖνα ἴδης,
μέμνησό μοι τουτέων, κοίη ἐκείνου ἀοιδή, κοίη
δὲ καὶ ἡ λύρη, κοῖος δὲ καὶ ταῦρος ἢ κοῖος λέων
Ὀρφέος ἐπαΐουσιν. ἢν δὲ τὰ λέγω αἴτια γνοίης,
σὺ δὲ καὶ ἐν τῷ οὐρανῷ δέρκεο ἕκαστον τουτέων.

11 Λέγουσιν δὲ Τειρεσίην ἄνδρα Βοιώτιον, τοῦ δὴ
κλέος μαντοσύνης πέρι πολλὸν ἀείρεται, τοῦτον
τὸν Τειρεσίην ἐν Ἕλλησιν εἰπεῖν ὅτι τῶν πλανεομένων
ἀστέρων οἱ μὲν θήλεες οἱ δὲ ἄρρενες ἐόντες
οὐκ ἴσα ἐκτελέουσιν· τῷ καί μιν διφυέα γενέσθαι
καὶ ἀμφίβιον Τειρεσίην μυθολογέουσιν, ἄλλοτε μὲν
θῆλυν ἄλλοτε δὲ ἄρρενα.

12 Ἀτρέος δὲ καὶ Θυέστεω περὶ τῇ πατρωίῃ
βασιληίῃ φιλονεικεόντων ἤδη τοῖσιν Ἕλλησιν
ἀναφανδὸν ἀστρολογίης τε καὶ σοφίης τῆς οὐρανίης
μάλιστ᾿ ἔμελεν, καὶ τὸ ξυνὸν τῶν Ἀργείων ἄρχειν
ἔγνωσαν ἑωυτῶν ὅστις τοῦ ἑτέρου σοφίην προφερέστερος.
ἔνθα δὴ Θυέστης μὲν τὸν κριὸν σφισιν
τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ σημηνάμενος ἐπέδειξεν, ἀπὸ
τέω δὴ ἄρνα χρύσεον Θυέστῃ γενέσθαι μυθολογέουσιν.
Ἀτρεὺς δὲ τοῦ ἠελίου πέρι καὶ τῶν
ἀντολέων αὐτοῦ λόγον ἐποιήσατο, ὅτι οὐκ ἐς
ὁμοίην φορὴν ἠέλιός τε καὶ ὁ κόσμος κινέονται,
ἀλλ᾿  ἐς ἀντίξοον ἀλλήλοις ἀντιδρομέουσιν, καὶ
 
 
 

 
αἱ νῦν δύσιες δοκέουσαι, τοῦ κόσμου δύσιες ἐοῦσαι,
τοῦ ἠελίου ἀντολαί εἰσιν. τάδε εἰπόντα βασιλέα
μιν Ἀργεῖοι ἐποιήσαντο, καὶ μέγα κλέος ἐπὶ
σοφίῃ αὐτοῦ ἐγένετο.

13 Ἐγὼ δὲ καὶ περὶ Βελλεροφόντεω τοιάδε φρονέω·
πτηνὸν μέν οἱ γενέσθαι ὡς ἵππον οὐ μάλα
πείθομαι, δοκέω δέ μιν ταύτην τὴν σοφίην μετέποντα 
ὑψηλά τε φρονέοντα καὶ ἄστροισιν ὁμιλέοντα
ἐς οὐρανὸν οὐχὶ τῷ ἵππῳ ἀναβῆναι ἀλλὰ
τῇ διανοίῃ.

14 Ἴσα δέ μοι καὶ ἐς Φρίξον τὸν Ἀθάμαντος
εἰρήσθω, τὸν δὴ κριῷ χρυσέῳ δι᾿ αἰθέρος ἐλάσαι
μυθέονται. ναὶ μέντοι καὶ Δαίδαλον τὸν Ἀθηναῖον·
ξείνη μὲν ἡ ἱστορίη, δοκέω γε μὴν οὐκ ἔξω ἀστρολογίης,
ἀλλά οἱ αὐτὸς μάλιστα ἐχρήσατο καὶ
παιδὶ τῷ ἑωυτοῦ κατηγήσατο.

15 Ἴκαρος δέ, νεότητι
καὶ ἀτασθαλίῃ χρεόμενος καὶ οὐκ ἐπιεικτὰ διζήμενος
ἀλλὰ ἐς πόλον ἀερθεὶς τῷ νῷ, ἐξέπεσε τῆς
ἀληθείης καὶ παντὸς ἀπεσφάλη τοῦ λόγου καὶ ἐς
πέλαγος κατηνέχθη ἀβύσσων πρηγμάτων, τὸν
Ἕλληνες ἄλλως μυθολογέουσιν καὶ κόλπον ἐπ᾿
αὐτῷ ἐν τῇδε τῇ θαλάσσῃ Ἰκάριον εἰκῇ καλέουσιν.

16 Τάχα δὲ καὶ Πασιφάη, παρὰ Δαιδάλου ἀκούσασα
ταύροιυ τε πέρι τοῦ ἐν τοῖς ἄστροισι φαινομένου καὶ
αὐτῆς ἀστρολογίης, ἐς ἔρωτα τοῦ λόγου ἀπίκετο,
 
 
 
 
 

 
ἔνθεν νομίζουσιν ὅτι Δαίδαλός μιν τῷ ταύρῳ
ἐνύμφευσεν.

17 Εἰσὶν δὲ οἳ καὶ κατὰ μέρεα τὴν ἐπιστήμην
διελόντες ἕκαστοι αὐτῶν ἄλλα ἐπενοήσαντο, οἱ
μὲν τὰ ἐς τὴν σεληναίην, οἱ δὲ τὰ ἐς Δία, οἱ δὲ
τὰ ἐς ἠέλιον συναγείραντες, δρόμου τε αὐτῶν πέρι
καὶ κινήσιος καὶ δυνάμιος.

18 καὶ Ἐνδυμίων μὲν
τὰ ἐς τὴν σεληναίην συνετάξατο,

19 Φαέθων δὲ
τοῦ ἠελίου δρόμον ἐτεκμήρατο, οὐ μέν γε ἀτρεκέως,
ἀλλʼ ἀτελέα τὸν λόγον ἀπολιπὼν ἀπέθανεν. οἱ δὲ
τάδε ἀγνοέοντες Ἠελίου παῖδα Φαέθοντα δοκέουσιν
καὶ μῦθον ἐπʼ αὐτέῳ οὐδαμὰ πιστὸν διηγέονται.
ἐλθόντα γάρ μιν παρὰ τὸν Ἠέλιον τὸν πατέρα
αἰτέειν τὸ τοῦ φωτὸς ἄρμα ἡνιοχέειν, τὸν δὲ δοῦναί
τέ οἱ καὶ ὑποθέσθαι τῆς ἱππασίης τὸν νόμον.
δὲ Φαέθων ἐπειδὴ ἀνέβη τὸ ἄρμα, ἡλικίῃ καὶ
ἀπειρίη ἄλλοτε μὲν πρόσγειος ἡνιόχεεν, ἄλλοτε
δὲ πολλὸν τῆς γῆς ἀπαιωρούμενος· τοὺς δὲ
ἀνθρώπους κρύος τε καὶ θάλπος οὐκ ἀνασχετόν
διέφθειρεν. ἐπὶ τοῖσι δὴ τὸν Δία ἀγανακτέοντα
βαλεῖν πρηστῆρι Φαέθοντα μεγάλῳ. πεσόντα δέ
μιν αἱ ἀδελφαὶ περιστᾶσαι πένθος μέγα ἐποίεον,
ἔστε μετέβαλον τὰ εἴδεα, καὶ νῦν εἰσιν αἴγειροι καὶ
τὸ ἤλεκτρον ἐπʼ αὐτῷ δάκρυον σταλάουσιν.
οὐχ οὕτω ταῦτα ἐγένετο οὐδὲ ὅσιον αὐτοῖσι πείθεσθαι,
οὐδὲ Ἠέλιος παῖδα ἐποιήσατο, οὐδὲ ὁ παῖς
αὐτῷ ἀπέθανεν.

20 Λέγουσιν δὲ καὶ ἄλλα Ἕλληνεσ πολλὰ μυθώδεα,
τοῖσι ἐγὼ οὐ μάλα τι πείθομαι. κῶς γὰρ δὴ
ὅσιον πιστεῦσαι παῖδα Αἰνείην τῆς Ἀφροδίτης
γενέσθαι καὶ Διὸς Μίνω καὶ Ἄρεος Ἀσκάλαφον
καὶ Αὐτόλυκον Ἑρμέω; ἀλλʼ οὗτοι ἕκαστος
αὐτέων θεοφιλέες ἐγένοντο καὶ σφίσι γεινομένοισι 
τῷ μὲν ἡ Ἀφροδίτη, τῷ δὲ ὁ Ζεύς, τῷ δὲ ὁ Ἄρης
ἐπέβλεψαν. ὁκόσοι γὰρ δὴ ἀνθρώποισι ἐν τῇ
γενεῇ ταύτῃ οἰκοδεσποτέουσι, οὔτοι ὅκως τοκέες
ἑωυτοῖσι πάντα ἰκέλους ἐκτελέουσιν καὶ χρόην καὶ
μορφὴν καὶ ἔργα καὶ διανοίην, καὶ βασιλεύς μὲν
ὁ Μίνως Διὸς ἡγεομένου, καλὸς δὲ Αἰνείης Ἀφροδίτης
βουλήσει ἐγένετο, κλέπτης δὲ Αὐτόλυκος,
ἡ δέ οἱ κλεπτικὴ ἐξ Ἑρμέω ἀπίκετο.

21 Οὐ μὲν ὥν οὐδὲ τὸν Κρόνον Ζεὺς ἔδησεν οὐδὲ
ἐς Τάρταρον ἔρριφεν οὐδὲ τὰ ἄλλα ἐμήσατο
ὁκόσα ἄνθρωποι νομίζουσιν ἀλλὰ φέρεται γὰρ ὁ
Κρόνος τὴν ἔξω φορὴν πολλὸν ἀπʼ ἡμέων καί οἱ
νωθρή τε ἡ κίνησις καὶ οὐ ῥηιδίη τοῖσιν ἀνθρώποισιν
ὁρεεσθαι. διὸ δή μιν ἑστάναι λέγουσιν
ὅκως πεπεδημένον. τὸ δὲ βάθος τὸ πολλὸν τοῦ
ἠέρος Τάρταρος καλέεται.

22 Μάλιστα δʼ ἔκ τε Ὁμήρου τοῦ ποιητέω καὶ
τῶν Ἡσιόδου ἐπέων μάθοι ἄν τις τὰ πάλαι τοῖς
ἀστρολογέουσιν ὁμοφωνέοντα. εὖτ᾿ ἂν δὲ τὴν
σειρὴν τοῦ Διὸς ἀπηγέηται καὶ τοῦ Ἠελίου τὰς
 
 
 
 
 

 
βόας, τὰ δὴ ἐγὼ ἤματα εἶναι συμβάλλομαι, καὶ τὰς
πόλιας τὰς ἐν τῇ ἀσπίδι Ἥφαιστος ἐποιήσατο
καὶ τὸν χορὸν καὶ τὴν ἀλωήν . . . τὰ μὲν γὰρ
ὁκόσα ἐς τὴν Ἀφροδίτην αὐτῷ καὶ τοῦ Ἄρεος τὴν
μοιχείην λέλεκται, καὶ ταῦτα ἐμφανέα οὐκ ἄλλοθεν
ἢ ἐκ τῆσδε τῆς σοφίης πεποιημένα· ἡ γὰρ
δὴ ὥν Ἀφροδίτης καὶ τοῦ Ἄρεος ὁμοδρομίη τὴν
Ὁμήρου ἀοιδὴν ἀπεργάζεται ἐν ἄλλοισι δὲ
ἔπεσι τὰ ἔργα ἑκάστου αὐτῶν διωρίσατο, τῇ Ἀφροδίτῃ
μὲν εἰπών,
 
 ἀλλὰ σύ γʼ ἱμερόεντα μετέρχεο ἔργα γάμοιο· 
 
τὰ δὲ τοῦ πολέμου,
 
 ταῦτα δʼ Ἄρηι θοῷ καὶ Ἀθήνῃ πάντα μελήσει.

23 Ἅπερ οἱ παλαιοὶ ἰδόντες μάλιστα μαντηίῃσιν
ἐχρέοντο καὶ οὐ πάρεργον αὐτὴν ἐποιέοντο,
ἀλλʼ οὔτε πόλιας ᾤκιζον οὔτε τείχεα περιεβάλλοντο
οὔτε φόνους ἐργάζοντο οὔτε γυναῖκας ἐγάμεον,
πρὶν ἂν δὴ παρὰ μάντεων ἀκοῦσαι ἕκαστα. καὶ
γὰρ δὴ τὰ μαντήια αὐτέοισι οὐκ ἔξω ἀστρολογίης
ἦν, ἀλλὰ παρὰ μὲν Δελφοῖς παρθένος ἔχει τὴν
προφητείην σύμβολον τῆς παρθένου τῆς οὐρανίης,
καὶ δράκων ὑπὸ τῷ τρίποδι φθέγγεται ὅτι καὶ
ἐν τοῖσιν· ἄστροισι δράκων φαίνεται, καὶ ἐν Διδόμμοις
δὲ μαντήιον τοῦ Ἀπόλλωνος, ἐμοὶ δοκέει,
καὶ τοῦτο ἐκ τῶν ἠερίων Διδύμων ὀνομάζεται.

24 Οὕτω δὲ αὐτοῖσι χρῆμα ἱρότατον ἢ μαντοσύνη
ἐδόκεεν, ὥστε δὴ Ὀδυσσεὺς ἐπειδὴ ἔκαμεν πλανεόμενος,
ἐθελήσας ἀτρεκὲς ἀκοῦσαι περὶ τῶν ἑωυτοῦ
πρηγμάτων, ἐς τὸν Ἀΐδην ἀπίκετο, οὐκ “ ὄφρα
ἴδῃ νέκυας καὶ ἀτερπέα χῶρον' ἀλλʼ ἐς λόγους
ἐλθεῖν Τειρεσίη ἐπιθυμέων. καὶ ἐπειδὴ ἐς τὸν
χῶρον ἦλθεν ἔνθα οἱ Κίρκη ἐσήμηνεν καὶ ἔσκαψεν
τὸν βόθρον καὶ τὰ μῆλα ἔσφαξεν, πολλῶν νεκρῶν
παρεόντων, ἐν τοῖσι καὶ τῆς μητρὸς τῆς ἑωυτοῦ,
τοῦ αἵματος πιεῖν ἐθελόντων οὐ πρότερον ἐπῆκεν 
οὐδινί, οὐδὲ αὐτῇ μητρί, πρὶν Τειρεσίην γεύσασθαι
καὶ ἐξαναγκάσαι εἰπεῖν οἱ τὸ μαντήιον· καὶ ἀνέσχετο
διψῶσαν ὁρέων τῆς μητρός τὴν σκιήν.

Λακεδαιμονίοισι δὲ Λυκοῦργος τὴν πολιτείην
πᾶσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διετάξατο καὶ νόμον σφίσιν
ἐποιήσατο μηδαμὰ 2 μηδὲ ἐς πόλεμον πραχαρέειν
πρὶν τὴν σεληναίην πλήρεα γενέσθαι·
οὐ γὰρ ἴσην ἐνόμιζεν εἶναι τὴν δυναστείπ·
αὐξανομένης τῆς σεληναίης καὶ ἀφανιζομένης,
 πάντα δὲ ὑπ᾿  αὐτῇ διοικέεσθαι.

26 ἀλλὰ μοῦνοι
Ἀρκάδες ταῦτα οὐκ ἐδέξαντο οὐδὲ ἐτίμησαν
ἀστρολογίην, ἀνοίῃ δὲ καὶ ἀσοφίῃ λέγουσιν καὶ
τῆς σεληναίης ἔμμεναι προγενέστεροι.

Οἱ μὲν ὦν πρὸ ἡμῶν οὕτω κάρτα ᾖσαν φιλομάντιες,
οἱ δὲ νῦν, οἱ μὲν αὐτέων ἀδύνατα εἶναι λέγουσιν
ἀνθρώποισι τέλος εὕρασθαι μαντικῆς· οὐ γὰρ
εἶναί μιν οὔτε πιστὴν οὔτε ἀληθέα, οὐδὲ τὸν Ἄρεα
ἢ τὸν Δία ἐν τῷ οὐρανῷ ἡμέων ἕνεκα κινέεσθαι,
 
 
 

 
ἀλλὰ τῶν μὲν ἀνθρωπηίαων πρηγμάτων οὐδεμίην
ὤρην ἐκεῖνοι ποιέονται οὐδʼ ἔστιν αὐτέοισιν πρὸς
τάδε κοινωνίη, κατὰ σφέας δὲ χρείῃ τῆς περιφορῆς
ἀναστρέφονται.

28 ἄλλοι δὲ ἀστρολογίην ἀψευδέα
μέν, ἀνωφελέα δὲ εἶναι λέγουσιν· οὐ γὰρ ὑφὸ
μαντοσύνη ἀλλάσσεσθαι ὁκόσα τῇσι μοίρῃσι δοκέοντα
ἐπέρχεται.

29 Ἐγὼ δὲ πρὸς τάδε ἄμφω ἐκείνα ἔχω εἰπεῖν,
ὅτι οἱ μὲν ἀστέρες ἐν τῷ οὐρανῷ τὴν σφετέρην
εἱλέονται, πάρεργον δὲ σφίσι τῆς κινήσιος τῶν κατʼ
ἡμέας ἕκαστον ἐπιγίγνεται. ἢ ἐθέλεις ἵππου μὲν
θέοντος καὶ ὀρνίθων καὶ ἀνδρῶν κινεομένων 
λίθους ἀνασαλεύεσθαι καὶ κάρφεα δονέεσθαι ὑπὸ
τῶν ἀνέμων τοῦ δρόμου, ὑπὸ δὲ τῇ δίνῃ τῶν
ἀστέρων μηδὲν ἄλλο γίγνεσθαι; καὶ ἐκ μέν
ὀλίγου πυρὸς ἀπορροίη ἐς ἡμέας ἔρχεται, καὶ τὸ
πῦρ οὐ διʼ ἡμέας καίει τι οὐδέ οἱ μέλει τοῦ ἡμετέρου
θάλπεος, ἀστέρων δὲ οὐδεμίην ἀπορροίην δεχόμεθα;
καὶ μέντοι τῇ ἀστρολογίῃ τὰ μὲν φαῦλα
ἐσθλὰ ποιῆσαι ἀδύνατά ἐστιν οὐδὲ ἀλλάξαι τι
τῶν ἀπορρεόντων πρηγμάτων, ἀλλὰ τούς χρέομένους
τάδε ὠφελέει· τὰ μὲν ἐσθλὰ εἰδότας
ἀπιξόμενα πολλὸν ἀπόπροσθεν εὐφρανέει, τὰ δὲ
φαῦλα εὐμαρέως δέχονται· οὐ γάρ σφισιν ἀγνοέουσιν
ἐπέρχεται, ἀλλʼ ἐν μελέτῃ καὶ προσδοκίῃ
ῥηίδια καὶ πρηέα ἡγεῖται. τάδε ἀστρολογίης
πέρι ἐγὼν ὑπολαμβάνω.