Incipit pꝛimuſ plogꝰ ī libꝛo genesi
Rater ambꝛoſiꝰ
michi tua munꝰ 
cula perfénſ de-
tulit ſimul ⁊ ſu-
auiſſimaſ litt̾aſ
que a pꝛincipio
amiciciaꝝ fiꝺem
pꝛobate iā fiꝺei
⁊ uet́iſ amicicie
noua pꝛoferebant. Uera eī illa nec̄i
tuꝺo ē ⁊ ẋ glutino compĺta qm̈ n̄ uti-
litaſ rei familiariſ n̄ pꝛeſentia tm̄ coꝛ
poꝛum. n̄ ſubꝺola ⁊ palpanſ aꝺula
tio. ſꝫ ꝺei timoꝛ ⁊ diuinaꝝ ſcripturaꝝ
ſtudia ꝯſiliant. Legimuſ in uet́ibꝫ
hẏſtoꝛiiſ quoſtam luſtraſſe ꝑuinti
aſ. nouoſ aꝺiſſe ꝑꝑĺoſ. maria tranſiſ-
ſe ut eoſ quoſ ex libꝛiſ noúant coꝛam
quoqꝫ uiꝺerent ſic pictagoꝛaſ mē
phiticos uateſ ſic plato egẏptum ⁊
architē carentiū eamdemqꝫ hoꝛā ẏta-
lie q̄ quonꝺam magna ǵcia ꝺicebat˜
laboꝛioſiſſime ꝑag̈uit. ut qui athēiſ
maḡr erat ⁊ potenſ. cuiuſqꝫ ꝺoctrinā
achaꝺemie gignaſia ꝑſonabāt fíet
ꝑegrinuſ atqꝫ diſcipĺs malenſ alie-
na úecunꝺe dicere; qm̈ ſua impuꝺēt
ing̾ere. Deniqꝫ cum litt́aſ q̈i toto oꝛ
be fugientes ꝑſequitur; captuſ a pẏ
ratiſ ⁊ uenūꝺatuſ ⁊́  tẏꝛanno cruꝺe-
liſſimo paruit ꝺuctuſ captuiuſ iū
ctus. Et ſeruus tn̄ q2 phẏloſophus
maioꝛ em̄te ſe fuit. Aꝺ tẏtū liuiū la-
cteo eloqn̄tie fonte manētē ꝺe ultīs 
hẏſpanie galliaꝝqꝫ finibꝫ quoſꝺam 
ueniſſe nobiles legimus ⁊ quoſ aꝺ
ꝯtemplatōem ſui roma n̄ trax́at u-
nius hoīs fama ꝓdux̄. Hūit illa e-
tas in audit̄ oībꝫ ſclís. celebꝛanꝺ́qꝫ
miraculum ut urbē tantā ingreſſi
aliuꝺ eẍ urbē q̄rerent. Appolloniꝰ


ſuie ille maguſ ut uulguſ loq́tur. 
ſuie phẏloſophus ut pẏtagoꝛici tra
dunt. Intrauit ꝑſas ꝑtranſiuit cau-
caſum albanos. ſcitaſ. Maſſagetaſ.
opulentiſſima īdẏe regna penetra
uit ⁊ aꝺ extremum latiſſimo phẏ-
ſon amne tn̈ſmiſſo peruenit aꝺbra
ginariaſ ut hẏaream in thꝛono ſe-
dentem aureo ⁊ ꝺe tantali fonte po-
tantem int́ paucos diſcipĺos ꝺe na
tura. ꝺe moꝛibꝫ dieꝝ ac ſẏꝺerum cur-
ſu audiret dicentem. In̄ ꝑaeleami
taſ babẏlonios. chalꝺeos. meꝺos aſ
ſẏꝛios. ꝑtoſ ſẏꝛos. phenices. arabes.
paleſtinos. reúsuſ aꝺ alexanꝺꝛiam
ethẏopiam perrexit ut gnigno ſo-
phiſtaſ ⁊ famoſiſſimā ſol̕ m̄ſam ui-
ꝺeret ī ſabulo. Inuenit ille uir úqꝫ
qꝺ́ diſćet ⁊ ꝑficienſ ſemꝑ ſe melioꝛ fi-
eret. Scripſit ſuꝑ h́ pleniſſime .viii.
uoluminibꝫ filos tratuſ paluſ.
uiꝺ loquar ꝺe ſclí hominibuſ
cum apĺs paulus uaſ electio
niſ ⁊ ꝺoctoꝛ gentium qui ꝺe cōſcīa
tanti in ſe hoſpitiſ loquebatur ꝺi
cens. an exꝑimentū queritiſ eiꝰ q́
ī me loquitur xp̄s. Poſt ꝺamaſcū
arabiamqꝫ luſtratam aſcendit ie-
roſolima n uiꝺeret petrum ⁊ mā-
ſit ap̄ eum diebꝫ .xv. Hoc eī miſt́io
ebꝺoaꝺiſ ⁊ ogꝺoaꝺis. futurꝰiſ gen
tium pꝛeꝺicatoꝛ inſtruenꝺꝰ erat.
Rurſuſqꝫ poſt annos .xiiii. aſſū-
pto barnaba ⁊ tẏto expoſuit cum
apĺiſ eüngĺium ne foꝛte īuacu
um curreret aut cucurriſſꝫ. H̄t
neſcio quiꝺ latentiſ eńgie uiue
uociſ actuſ ī aures diſcipuli ⁊ ꝺe
auctoꝛis. oꝛe tn̈ſfuſa foꝛtiuſ ſo
nat. Un̄ ⁊ eſchineſ cū roꝺi exula
ret ⁊ leǵetur illa ꝺomeſteniſ oꝛ̄o 
qm̈ aꝺuerſuſ eum hūerat mirā


tibꝫ cunctiſ atqꝫ lauꝺantibꝫ ait;
ſuſpirans.
uiꝺ ſi ip̄am audiſſetiſ beſti-
am ſua úba reſonantē. Nec
hi dico quoꝺ ſit aliꝙͥ ī me tale. ul̕
ꝙ poſſis a me auꝺite uel̕ ⁊ ꝺiſće ſet
qꝺ́ arꝺoꝛ tuus ⁊ diſcendi ſtudiū ⁊́
abſqꝫ nob́ ꝑ ſe pꝛobari ꝺebeāt. Inge-
nium ꝺocile ⁊ ſine ꝺoctoꝛe lauꝺabi-
le ē. Non quiꝺ inuenias ſꝫ quiꝺ
queraſ ꝯſiꝺeramus. Molliſ cera
⁊ aꝺ foꝛmandum faciliſ. Etiam ſi-
artificiſ ⁊ plaſte ceſſēt manꝰ tn̄ ꝺi-
uina uͥtute ē totū qͥcquiꝺ ēe pot?
Pauluſ apĺs aꝺ pēꝺes gamalieliſ
legē moẏſi ⁊ ꝓph́aſ ſe didiciſſe glía-
tur; ut armatꝰ ſp̄ualibꝰ teliſ poſtea
ꝺcćet ꝯfident́. Arma enī nrē militi-
e n̄ carnalia ſūt ſꝫ potentia ꝺeo. aꝺ
ꝺeſtructōem munitōnum ⁊ cogi-
tationes ꝺeſtruentes ⁊ omnē alti-
tudinē extollentem ſe aduerſuſ 
ſc̄iam ꝺ́i ⁊ captiuantes oēm ītlĺm
aꝺ obediendum xp̄o. ⁊ ꝑati ſb́iu
gare omnem inobedientiam. Aꝺ
timotheum ſcribit ab infantia
ſacris litt́is eruditum ⁊ hoꝛtatur
aꝺ ſtudium lcōnis ne negligat
grām q̄ ꝺata ſit ei ꝑ impoſitōem 
manus pb́ꝛi. Tẏto pꝛecip̄ ut inter
alias uirtutes ep̄i quē bꝛeui ſer-
mone ꝺepinxit ſcīam quoqꝫ non
ī eo ligat ſcripturaꝝ obtinentē ī
quit eum qui ſcd̕̕m ꝺoctrinam ē
fiꝺelem ſermonē ut potenſ ſit ex-
hoꝛtari ī ꝺoctrina ſana ⁊ contraꝺi-
centes remittere.
cā quippe ruſticitas ſolum ſibi 
pꝛoꝺeſt ⁊ q̈ntum edificat ex ui-
te merito ecc̄am x́ tm̄ nocet ſi ꝺeſtru-
entibꝫ n̄ reſiſtat. Malachiaſ ꝓph́a-
īmo ꝑ malathiam ꝓph́am ꝺominꝰ


int̾rogauit ſac̾ꝺotes legē. In tm̄ ē ſat̾-
ꝺotiſ offm̄ int́rogatū ℟nꝺere ꝺe lege.
Et in ꝺeut́onomio legimus. Interro-
ga pꝛēm tuū ⁊ annuntiabit tͥ ma-
ioꝛes tuos ⁊ dicent tͥ. In pſalmo qͦqꝫ
.cͦ.xviiͦi. Cantabĺeſ mͥ erant iuſtifi-
catces tue; ī lo. ꝑeǵ; mee. Et ī ꝺeſcrip
tōe iuſti uiri cū eum arboꝛi uite ꝺꝺ̕
q̄ ē ī ꝑadiſo comꝑaret int́ cet́aſ uirtu-
tes. Hoc ⁊́  intulit. In lege ꝺomini uo-
luntas eius; ⁊ ī le. eiꝰ. meꝺ́ ꝺie ac no.
Daniel ī fine ſacratiſſime uiſionis
iuſtoſ fulǵe ſic̄ ſtellaſ ⁊ ītelligētes
.i. ꝺoctos quaſi firmam̄tum ait. Ui
ꝺeſ qn̈tum int́ ſe ꝺiſtant iuſta ru-
ſticitaſ ⁊ ꝺocta iuſticia. alii ſtell̾ alii
celo comꝑātur qm̈qm̈ iuẍ hebꝛaicaꝫ
ueritatem utrumqꝫ ꝺe eruꝺitiſ poſ-
ſit ītelligi. Ita eī ap̄ eos legimꝰ. Q̕ at̄
ꝺocti fúít fĺgeb́t q̈i ſplēꝺoꝛ firm̈inēti
⁊ qͥ aꝺ uiſticiā eruꝺiūt ml̕toꝰ q̈i ſtelle-
ī ꝑpetua̾ eýmitateſ. c˜ ꝺ́ꝛ paulꝰ aplꝰ ua˜
electionis; Hēpe q2 uaſ legis ⁊ ſcptu-
raꝝ ſc̄aꝝ erat armariū. Ph́i ſtupēt
ī ꝺoctrina ꝺomini ⁊ mirantur in pe-
tro ⁊ ioh́e qūo legem ſciant cū littáſ
n̄ didiſcūt. Quicquiꝺ eī aliiſ ex́cita-
tio ⁊ cotidiana ī lege meditatō t̾bu
ere ſolet; ill̕ h́ ſp̄s ſc̄s ſugǵebat. Et
erant iuẍ qꝺ́ ſcriptum eſt theoꝺo
cti. iꝺ eſt ꝺocibĺes ꝺeo. s ⁊ uiatoꝛ .xii.
annoſ ſaluatoꝛ impleúat ⁊ in tē
plo ſeꝺens ꝺe q̄onibꝫ legiſ interro-
ganſ. maǵ ꝺocet ꝺum ⁊ pꝛudent́ ī-
terrogat. Qui foꝛte ruſticū petrū
ruſticū ꝺm̄ſ ⁊ ih́em. quoꝝ uterqꝫ
dicere pot́at. Etſi imꝑitiꝰ ſermone
n̄ tn̄ ſcientia. Ioh́es ruſticuſ piſca-
toꝛ īꝺoctus ⁊ unꝺe illa uox obſecro.
In pꝛincipio erat úbum ⁊ úbum 
 erat ap̄ ꝺeum ⁊ ꝺ́s erat úbū. logoſ
grece multa ſigćat latine. Nam ⁊


úbum erat xp̄s ⁊ ſupputatō ⁊ cauſa-
uniꝰcuiꝰqꝫ rei ē rō ꝑ qm̈ ſunt ſingĺa
que ſubſiſtunt que uniu̾ſa recte in-
telligimus in xpiſto.
ec ꝺoctus plato neſciuit h́ ꝺemo-
ſtenes eloqn̄ſ ignoꝛauit. Pꝺā
inquit ſapīam ſapientium; ⁊ pꝛu-
ꝺentiam pꝛudentium reꝓbabo. Ue
ra ſap̄ia ꝑꝺet fĺam ſap̄iam ⁊ qm̈ꝙ̈
ſtulticia pꝛeꝺicationiſ in cruce ſit.
tn̄ pauluſ ſapīam loquitur inter
ꝑfcōs. Sapīam aut̄ n̄ ſclí iſtiuſ q̄ꝺe
ſtruitur nec pꝛincipū ſꝫ loquitur ꝺ́i
ſapientiam ī miniſt́io abſconꝺitā
q̈m ṕꝺeſtinauit ꝺ́s an̄ ſcĺa. Dei ſapi-
entia xp̄s ē. xp̄s eī ꝺei uirtuſ. et ꝺei
ſapientia. Hec ſapīa ī miniſtío abſ-
condita ē. ꝺe qua ⁊ noui pſalmi tẏ-
tuluſ ṕnotatur. ꝑ occultiſ filii in qͦ
ſunt om̄ſ theſauri ſap̄ie ⁊ ſcīe ꝺei
abſcōditi. Et qui ī miniſt́io abſcō-
dituſ erat ṕdeſtinatꝰ ē an̄ ſcĺa. ꝓ́ꝺe-
ſimatꝰ ē aut̄ ⁊ ṕfigatuſ ī lege ⁊ pꝛo-
phetiſ. Un̄ ⁊ ꝓph́e applĺabant˜ uiꝺē-
teſ q2 uidebant eum quē cetí n̄ uiꝺe-
bant. Abꝛaham uidit diē ⁊ eiuſ le-
tatuſ ē. Aꝑiebantur celi ezechieli qͥ
ppló pecc̄oꝛi clauſi erāt. Reuela īqͥt
ꝺꝺ́ ocĺoſ meos ⁊ ꝯſiꝺerabo mirabĺia
ꝺe lege tua. Lex .ii. ſp̄uaĺ ē; ⁊ reuelati
one opꝰ ē ut intelligatur a reuela
ta facie ꝺei glíam ꝯteplemur. Lib́ in 
apocalipſi .vii. ſigilliſ ſignatuſ oſtē-
ꝺitur; qm̄ ſi ꝺeꝺ́is homini ſcienti lit
teraſ ut legat ℟ndebit n̄ poſſū. Si-
gnatuſ ē enī. Qn̈ti hoꝺie putāt ſe-
noſſe lrās. tenent ſignatum libꝛum 
nec aꝑire poſſūt. ú ille reſeraúit qui
h̄t clauem ꝺꝺ́. qui aꝑit ⁊ nēo clauꝺ́
claudit ⁊ nemo aꝑit. In actibꝫ apĺoꝝ
ſc̄s eunuchꝰ īmo ſōs uir ſic eī eum ſcā
ſcriptura cognominat. cum leg̾et


ẏſaiam ꝓph́am int́regat˜ a philippo.
Putaſne intelligiſ que legis; ℟nꝺ́ꝙ
Qūo poſſum niſi aliquis me ꝺoćuit;
Ego ut de me int́im loq̈r nec ſanctioꝛ
ſum h́ eunucho. nec ſtuꝺioſioꝛ qui
ꝺe ethẏopia .i. extremiſ finibꝫ mūdi
uenit aꝺ templum reliquit aulaꝫ
regiam ⁊ tantꝰ amatoꝛ di une ſcīe
legiſqꝫ fuit; ut ⁊́  ī uehiculo lrāſ ſac̈s
leǵet. Et tn̄ cū libꝛū teńet ⁊ úba ꝺm̄
 ī cogitatc̄e cōciꝑet ling̈ uolúet labi-
iſ ꝑſonaret ignoꝛabat eū quē in li-
bꝛo neſcienſ uenerabat˜. Uenit phi-
lippꝰ oſtendit ei ih́m qui clauſuſ la-
tebat ī litt́a. O mira ꝺoctoꝛiſ uirtus
eaꝺem hoꝛa credidit eunuchꝰ bapti-
zatur fideliſ ⁊ ſc̄s ac magr̄ fc̄s ē ꝺe ꝺiſ-
cipulo. pluſ ī ꝺeſerto fonte ecc̄e qm̈ in
aurato ſẏnagoge templo repꝑit. H́ a-
me ꝑſtricta ſunt bꝛeuiter
eqꝫ enī epĺariſ anguſtia eua-
gari longiuſ patiebat˜ ut in
telliǵes te ī ſcripturiſ ſacriſ ſn̄ pꝛe-
uio ⁊ monſtn̈te ſemnā nō poſſe
ingredi. Taceo ꝺe gramaticiſ reto
ricis ph́is geometriciſ. ꝺialeticiſ. 
muſicis. aſtronomicis aſtrologis
meꝺicis. quoꝝ ſcientia moꝛtalibꝫ
ſatiſ uĺ utiliſſima ē ⁊ in treſ ꝑtes
ſcinditur ī ꝺoctrinā rōem ⁊ uſuꝫ.
Aꝺ minoꝛes artes ueniam ⁊ q̄ n̄
tam ling̈ qm̈ manu aꝺm̄iſẗrur,
agricole cementarii fabꝛi metal
loꝝ lignoꝛumqꝫ ceſoꝛes. lanarii qͦꝫ
⁊ fullones ⁊ cetī qui uariam ſup-
pellectilem ⁊ uulia opꝰcula fabͥcāt
abſqꝫ ꝺoctoꝛe eē n̄ poſſunt qꝺ́ cupi-
unt. Qꝺ́ medicoꝝ ē ꝑmutunt medi-
ci; tractant fabꝛilia fabꝛi. Sola ſcri-
pturaꝝ arſ ē qm̈ śͥ paſſim omnes
uenꝺicant. Scribimuſ īꝺocti ꝺectiqꝫ
poemata paſſum. Hāc garrula anꝰ


hanc ꝺelirus ſenex. hanc ſophi-
ſta úboſuſ. hanc uniúſi pꝛeſu
munt. lac̾ant. ꝺocent an̄qm̈ diſ
cant. Alii abꝺucto ſuꝑcilio gn̈di-
a úba trutinātes int́ murierculaſ
ꝺe ſacris litt́is philoſophantur; Alii
diſcunt ꝓpuꝺoꝛ a feminis qꝺ́ ui
ros ꝺoceant. Et ne paꝝ h́ ſit; q̈ꝺam
facilitate úboꝝ īmo auꝺatia eꝺiſ-
ſerunt aliis qꝺ́ ip̄i n̄ ītelligūt. Ta
ceo de meis ſimilibꝫ qui ſi foꝛte aꝺ
ſcripturas ſcās pꝰ ſcĺares litteraſ ue-
ńint ⁊ ſermone cōpoſito aures po-
puli mulſerint quicqͥꝺ ꝺix́int h́le-
gem ꝺei putant. Nec ſcire dignant˜
quiꝺ ꝓph́e quiꝺ apĺi ſenſerint. ſeꝺ
aꝺ ſenſum ſuum īcongrua aptāt
teſtimonia qï gn̈ꝺe ſit ⁊ n̄ uicioſiſ-
ſimū ꝺicenꝺi genus ꝺepꝛauare ſen-
tentias ⁊ aꝺ uolūtatem ſuā ſacrā
ſcripturā trahere repugnantē; Qï
n̄ leg̾imus homerocētonaſ ⁊ uͥgili-
ocētonaſ. At n̄ ſic ⁊́  maronē ſn̄ xp̄o
poſſumꝰ diće x́anum, q2 ſcripſerit.
Iam redit ⁊ uirgo reꝺeūt ſat˜nia re-
gna; Iam noua ꝓgenies celo ꝺi-
mittitur alto. Et pꝛēm loqn̄tem
aꝺ filium. Nate mee uires mea
magna potentia ſoluſ. Et pꝰ úba 
ſaluatoꝛis ī cruce. Talia ꝑſtabat
memoꝛanſ fixꝰqꝫ manebat. Púili-
a ſūt h́ ⁊ circulatoꝝ luꝺoſiĺia ꝺoćeqꝫ
ignoꝛeſ īmo ut ſtultuꝫ cū ſtoma-
cho loq̈r: nec h́ quiꝺem ſcire ꝙ neſci-as.
icelicet manifeſtiſ.
ſima ē geneſis ī qua ꝺe creat˜a
mundi. ꝺe exoꝛꝺio geńis humani.
ꝺe diuiſione t̾re. ꝺe ꝯtuſione ling̈rū.
ꝺe ꝺeſcenſione uſꝫ aꝺ egẏptū ſcribit˜
hebꝛeoꝝ. Patet exoꝺꝰ cum xplagiſ.
cū ꝺe calogo. cū miſticiſ diuiniſqꝫ
ṕceptiſ. In ꝓmptu ē leuiticuſ lib̾.


ī quo ſingĺa ſacrificia īmo ſingĺe pe-
ne ſillabe ⁊ ueſtes aaron ⁊ totꝰ oꝛꝺo
leuiticus īſpirāt celeſtia ſacram̄ta.
Nūi úo; n̄ne tociꝰ ariſmetice ⁊ ꝓph́ie
balaam. ⁊ .xl.iiꝝ. manſionū ꝑ h́emuꝫ
miniſt́ra ꝯtinent. Deut̾onomiū úo
ſcꝺ́a lex ⁊ eüngĺice legiſ ṕfiguratio. 
n̄ne ſic ea h̄t que pͥoꝛa ſūt ut tū no-
ua ſint omnia. De uet́ibꝫ. huc uſqꝫ
moẏſes. hucuſqꝫ ⁊́  pentateuchꝰ qͥbꝰ
.v. uerb́ loqui ſe uelle apĺs ī ecc̈a gĺi-
atur; Iob exemplar patientie que n̄
miſt́ia ſuo ſermone complectit˜. ꝓſa
incip̄. úſu labitur. peꝺeſtri ſermone
finit˜. ōſqꝫ legeſ ꝺẏaletice ꝓpōne. aſſū-
ptc̄e. ꝯfirmatōe ꝯclóne ꝺeterminat.
Singĺa ī eo úba; plena ſūt ſenſibuſ.
Et ut ꝺe cet́iſ ſileam reſurrectōnem
coꝛpoꝝ ſic ꝓph́at. ut nulluſ ꝺe ea ma-
nifeſtiꝰ uel cautiuſ ſcripſerit. Scio ī-
quit qꝺ́ redemptoꝛ m̄s uiuit et ī
nouiſſimo ꝺie ꝺe t̾ra ſurrecturꝰ ſū.
⁊ rurſū circūꝺaboꝛ pelle mea ⁊  ī car-
ne mea uiꝺebo ꝺeū. Quē uiſuruſ ſū
ego ip̄e ⁊ oculi mei cōſpecturi ſt́ et n̄
alius. Repoſita ē h́ ſpes mea ī ſinu
meo. Ueniā aꝺ ih́m naue qͥ tẏpum 
ꝺn̄i n̄ ſolū ingeſtiſ u̾m ⁊́  ⁊ ī nōie ṕ-
fert. Tn̈ſit ioꝛꝺanē hoſtium regna
ſubútit. diuiꝺit t́ram uictoꝛi ppĺo. ⁊
ꝑ ſingĺas urbes. uitulos. montes
fluīa. toꝛrentes. atqꝫ ꝯfinia. ecc̄e ce-
leſtiſqꝫ irĺm ſpūalia regna ꝺeſcpͥſit.
In uiditiū libꝛo quot pꝛīcipes ppĺi;
tot figure ſūt. Ruth moabitis ẏſaie
explet uaticniū ꝺn̄tis. Emite agn̄
ꝺomine ꝺn̄atoꝛē t́re. ꝺe pet́ra ꝺeſerti
aꝺ montē filie ſẏon. Samuel in helẏ
moꝛtuo ⁊ ī occiſione ſaul uet́em legē-
abolitā mōſtrat. Poꝛro ī ſaꝺoch atꝫ ꝺꝺ́;
noui ſaćꝺotii nouiqꝫ imꝑii ſac̈men
ta teſtat˜. Malachim .i. t́cius ⁊ q̈rtuſ


regū lib́ a ſalomone uſꝫ aꝺ iechoni-
am. ⁊ a ieroboam filio nabath uſqꝫ
aꝺ oſee qui ductus ē ī aſſẏꝛios re-
gnū iuꝺa ⁊ regnū ꝺeſcribit iſrĺ. Si hẏ-
ſtoꝛiam reſpitias úba ſimplitia ſūt.
Si ī litt́is īſpex́iſ ſenſū latētem. ecc̄e
paucitas ⁊ h́eticoꝝ cc̈ ecc̄am bella nar-
rant˜.xii. ꝓph́e ī uniꝰ uolūis angꝰti-
as coartati; multo aliuꝺ qm̈ ſonat
ī lnt́a pꝛefigurant. Oſee crebꝛo no-
minat effraim. ſamariam. Ioſeph
iezrael ⁊ uxoꝛē foꝛnicariā ⁊ foꝛnitō-
niſ filios ⁊ aꝺult́am cubiculo clau-
ſam mariti multo temꝑe ſeꝺ́e ui-
ꝺuam. ⁊ ſub ueſte lugubꝛi mariti
aꝺ ſe reditum ṕſtolari. Ioel filius.
fatuel ꝺeſcribit t́ram .xii. tribuum 
eruca. bꝛucho. locuſta. rubigine ua-
ſtante ꝯſumptam ⁊ pꝰ eūſionē pͥo-
riſ ppĺi effuſum ſp̄m ſcm̄ ſuꝑ ſeruoꝫ
ꝺei ⁊ ancillas ⁊ ſuꝑ .c.xx. credentiū
noīa. ⁊ efſuſū iri in cenad́o ſẏo qui
c.xx. ab uno: uſꝫ aꝺ .xv. paulatī
⁊ ꝑ īcrem̄taſ ſúgentes .xv. ǵduum 
nuḿum efficiunt. qui in pſalt́io
miſtice ꝯcinent˜. Amoſ paſtoꝛ ⁊ ru-
ſticus ⁊ ruboꝝ moꝛa ꝺiſtinguens
pauciſ úbiſ explicari n̄ p̄t. Quis enī 
digne expꝛimat tria ⁊ .iiiͦi. ſcelera ꝺa-
maſci. gaze ⁊ tẏꝛi ⁊ ẏꝺumee ⁊ filioꝝ
amon ⁊ moab ⁊ in .vii. viiͦi. qꝫ g̈du
iuꝺa ⁊ iſrĺ. Hic loquitur aꝺ uaccaſ
pingues que ſūt ī monte ſamari-
ē ⁊ ruituram ꝺom̄ maioꝛē minoꝛē
qꝫ teſtat˜. Ip̄e cernit fictoꝛe locuſte ⁊
ſtantē ꝺn̄m ſuꝑ mur̄ litum uĺ aꝺ
amantinū ⁊ uncinū pomoꝝ attra
hentē ſupplitia pcc̄oꝛibꝫ. ⁊ fam̄ ī t́ra.
n̄ fam̄ paniſ nꝫ ſitim aq̄. ſꝫ audien-
ꝺi úbum ꝺei. Abꝺiaſ qui int̄ṕtatur 
ſeruus ꝺomini ꝑtonat cc̈ eꝺom ⁊
ſanguineū t́renū frēm frīſqꝫ ia-


cob ſemꝑ emulū haſta ꝑcutit ſp̄ua-
li. Ionas pulch́ꝛima columba nau-
fragio ſuo paſſionē ꝺomini ṕfigu-
rans. mūdum aꝺ pn̄iam reuocat
⁊ ſub nōie niniue ſalutē gentibuſ
nuntiat. Micheas ꝺe moꝛaſchim
coh́eſ xͥ uaſtatōem annuntiat fi-
lie latronis ⁊ obſiꝺionem ponit cc̈
eam q2 maxillam ꝑcuſſerit iudi
ciſ iſrĺ. Naum ꝯſolatoꝛ oꝛbis inc̄-
pat ciuitatē ſanguinū ⁊ pꝰ eúſionē
illiuſ loq̄r. Ecce ſūt montes peꝺes
eüngĺizantis ⁊ ann̄tiantis ꝑacem
Abacuth luctatoꝛ foꝛtiſ ⁊ rigiꝺꝰ ſtat
ſuꝑ cuſtodiam ſuā ⁊ figit g̈dū ſuꝑ 
munitōem ut xp̄m ī cruce ꝯtēplet˜
⁊ dicat. Oꝑuit celos gĺia eiuſ. ⁊ lau-
ꝺis eius plena ē t́ra. Splenꝺoꝛ eiuſ
ut lux erit coꝛnua ī manibꝫ eiꝰ ibi
abſcondita ē foꝛtituꝺo eiꝰ. Sopho
nias ſpeculatoꝛ ⁊ archanoꝝ ꝺn̄i
cognitoꝛ. auꝺit clamoꝛē a poꝛta;
piſcium ⁊ euilatū a ſcꝺ́a ⁊ ꝯtͥcionē
a collibꝫ. Inꝺicit qͦꝫ ululatū hītato-
ribꝫ pile q2 ꝯticuit oīs ppĺs chanaā
diſꝑſi ſūt uniúſi qui inuoluti e-
rant argēto. Aggeuſ feſtiuuſ ⁊ letꝰ
qui ſeminauit ī lacrimiſ ut ī gau-
ꝺio meteret. ꝺeſtructū tēplū eꝺificat.
ꝺeumqꝫ pꝛēm īꝺucit loqn̄tem. Aꝺhͨ 
un̄ moꝺicūqꝫ ⁊ ego ꝯmouebo celum
⁊ t̾rā ⁊ mare ⁊ ariꝺam ⁊ mouebo ōſ
ḡs ⁊ ueniet ꝺeſiꝺeratꝰ cūctiſ gentibꝫ.
Zachariaſ memoꝛ ꝺomini ſui ml̕
tiplex ī ꝓph́ia ih́m ueſtibꝫ ſoꝛꝺiꝺiſ 
īꝺutum ⁊ lapiꝺē ocĺoꝝ .vii. canꝺela-
bꝛū aureū cum totiꝺē lućniſ quot
oculiſ. ꝺuaſ qͦꝫ oliuaſ a ſiniſtͥs lam-
padiſ c̄uit ⁊ a ꝺextͥs ú pꝰ eqͦſ ruffos
nigro. uarios. albos ⁊ ꝺiſſiꝑataſ q̈
ꝺꝛigaſ ex effraẏm ⁊ equū ꝺe irĺm.
pauꝑem regē uaticine˜ ⁊ pꝛedicet


regem ſedentem ſuꝑ pullū filium 
aſine ſubiugaĺ. Malachiaſ aꝑte ⁊
ī fine oīm ꝓph́aꝝ ꝺe abiectōe iſrĺ et
uocatōe gentium ait. Nō eſt mͥ ait
uolūtas ī uob́ ꝺic̄ ꝺoꝰ ex́cituū. et
munuſ n̄ ſuſcipiam ꝺe manu ur̄a.
Ab oꝛtu eī ſoliſ uſꝫ aꝺ cocaſum ma-
gnum ē nom̄ meū ī gentibꝫ ⁊ in
omni loco ſacrificatur ⁊ offertur 
nōi meo obĺo m̄ꝺa. Iſaẏam ieremi
am. ezechiel ⁊ ꝺaniel quis pot́ uel
ītelliǵe uĺ expońe quoꝝ pꝛimus
n̄ ꝓph́iam uiꝺetur michi texere ſeꝺ
euuangĺm. Scꝺ́s uirgam nuceam
⁊ ollam ſuccenſam a facie aqͥlonis.
⁊ ꝑꝺū ſpoliatū ſuiſ coloꝛibꝫ ⁊ q̈ꝺꝛu
plex diuerſis metriſ nectit alpha-
betum. Terciuſ pꝛincipia ⁊ finē tā
tiſ ht̄ obſcuritatibꝫ inuoluta. ut a
puꝺ hebꝛeos ip̄e ꝑtes cū exoꝛꝺio ge-
neſeos an̄ annos .xxx. n̄ legantur
Quartuſ úo qui ⁊ excremus int́
q̈tuoꝛ ꝓph́as tempoꝝ ꝯſciuſ ⁊ tociꝰ
mūdi philo hẏſtoꝛicus. lapiꝺē pꝛe
ciſum de mōte ſn̄ manibꝫ ⁊ regna;
omnia ſubútente claro ſermone
pꝛonuntiat. Dꝺ́ ſimphoniꝺes n̄r pī-
ꝺaruſ ⁊ alcheuſ flactuſ quoqꝫ catu-
linuſ atqꝫ ſerenꝰ .xͫ. lira ṕꝺicat. ⁊ in
ꝺecacoꝛꝺo pſalt́io ab inferiſ excitat
reſurgentem. Salomon pacificuſ
⁊ amabĺiſ ꝺomini moꝛes coꝛrigit
naturam ꝺocet. ecc̄am iūgit et .xͫ.
ſcāꝝqꝫ nuptiaꝝ dulce canit epitha
lanirū. Heſt́ ī ecc̄e tipo ppĺm lib́at
ꝺe ꝑiculo ⁊ int́fcō aman qui int́ṕ
tatur iniquitaſ ꝑteſ ꝯuiuii ⁊ ꝺiem
celebꝛē mittit ī poſt́os. ꝑalipom̄. lib́
īſtrum̄ti uet́iſ epiſtometātuſ ac ta-
liſ ē ut abſqꝫ illo ſi quiſ ſcīam ſćpt˜a-
rum ſibi uolúit arrogare. ſe ip̄m 
irriꝺeat. Per ſingĺa quippe nomi-


na iuncturaſqꝫ u̾boꝝ ⁊ ṕǵmiſſe in-
regū libꝛiſ tanguntur hẏſtoꝛie. et 
īnuḿabĺes explicātur eun̈gĺii q̄o
nes. Heſꝺꝛas ⁊ neemias aꝺuitoꝛ 
uiꝺelꝫ ⁊ ꝯſolatoꝛ a ꝺomino in uno
uolumine arcantur; Inſtaurāt tē-
plum. muroſ exiruunt ciuitatiſ. Oīſ
qꝫ illa turba ppĺi reꝺeuntiſ ī patͥam.
⁊ ꝺeſcriptio ſacerꝺotum. Leuitaꝝ iſ
rĺiſ ꝓſelitoꝝ. ac ꝑ ſingſ́aſ familiaſ
muroꝝ ⁊ turrium oꝑa diuiſa. ali-
uꝺ ī coꝛtice ṕferūt aliuꝺ ī meꝺul-
la retinēt. ćniſ me ſcripturaꝝ amo-
re raptū exceſſiſſe moꝺū epĺe ⁊ tn̄ n̄
impleſſe qꝺ́ uolui. Audiuimꝰ tm̄
qꝺ́ noſſe quiꝺ cuꝑe ꝺebeamꝰ ut et
noſ quoqꝫ poſſimuſ dic̄e. Concupi
uit anima mea ꝺeſiꝺ́are iuſtifica-
tōeſ tuaſ ī oī tp̄ꝛ. Cet́m illuꝺ ſocra
ticū impletur ī nob́ h́ tm̄ ſcio qꝺ́
neſcio. Tangam ⁊ nouū bꝛeuiter
teſtam̄tum. Matheuſ. marcuſ lu-
caſ. ioh́es. quaꝺꝛiga ꝺomini. ⁊ úm-
cherubin qꝺ́ īterpꝛatatur ſcīe pleni-
tuꝺo ꝑ totum coꝛpꝰ oculati ſt́ ſcin-
tille emicant. ꝺiſcurrūt fulgura
peꝺes hn̄t rectoſ ⁊  ī ſb́lime tenꝺen
tes terga pēnata ⁊ ubiqꝫ uolitan-
tia tenent ſe mutuo. ſibiqꝫ ꝑplexi
ſunt ⁊ qï rota ī rotam uoluuntur.
⁊ ꝑgunt quocumqꝫ eos flatus ſp̄ſ-
ſancti ꝑduxit. Paulus apĺs. aꝺ .vii.
ſcribit ecc̄as. octaua eī aꝺ hebꝛeos
a pleriſqꝫ ext˜ núm ponitur. Thi-
motheum īſtruit ⁊ tẏtum ⁊ phẏ-
lemonē ꝓ fugituuo famulo ꝺepꝛe-
catur. Suꝑ quo meliuſ taće puto
qm̈ pauca ſcribere. Actus apĺoꝝ
nuꝺam quiꝺ́ uidentur ſonare hẏ-
ſtoꝛiam ⁊ naſcentiſ ī fantiam ecc̄e
texere. Sꝫ ſi uolúimꝰ ſcriptcem eoꝝ
lucam eē medicū cuius lauſ ēin


eüngĺio: animaꝺútimꝰ parit́ om̄a
úba illiuſ anime languentiſ ēe me-
ꝺicinā. Iacobꝫ. petruſ. ioh́es. iuꝺas
.vii. epĺas eꝺiꝺerunt. tam miſticas
qm̈ ſuccinctaſ ⁊ bꝛeues parit́ ac lon
gas. Bꝛeueſ ī úbiſ long̈s ī ſn̄iiſ ut ra-
riiſ ſit qui n̄ ī eaꝝ lcōne cecutiat. Apo-
calipſiſ ioh́is tot ht̄ ſacram̄ta quot
úba. Paꝝ dixi ⁊ ꝑ m̄ito uoluminiſ
om̄is lauſ inferioꝛ ē. In úbiſ ſingu-
liſ multipliceſ latent ītelligentie.
Oꝛo te fr̄ rm̈e int́ h́ uiúe iſta meꝺi
tari. nil aliuꝺ noſſe; nich́qꝫ aliuꝺ
querere. Nōne uiꝺetur tͥ iam hic ī
terriſ regni celeſtiſ h́itaculum. Nolo
ut offenꝺariſ ī ſcripturiſ ſcīs ſīplici
tate ⁊ qï uilitate úboꝝ que uĺ uitio
int́ṕtum uĺ ꝺe inꝺuſtria ſit ꝓlate ſt́
ut ruſticam concionē faciliuſ īſtru-
erent ⁊ ī una eaꝺemqꝫ ſiūa aĺr ꝺoctꝰ.
aĺr ſentiret īꝺoctus. Nō ſū tam petu
lanſ ⁊ hebeſ ut h́ me noſſe pollitear
⁊ eoꝝ fructuſ carꝑe ī t̾ra quoꝝ radi-
ceſ ī celo fixe ſūt ſꝫ uelle fateoꝛ. ſeꝺ
eniti me ꝓfiteoꝛ. ſeꝺenti me pꝛefero 
magr̄m renuēſ. comitē ſponꝺeo. Pe-
tenti ꝺatur pulſanti aꝑitur q̄renſ
īuenit.  Diſcamꝰ ī t́ris quoꝝ ſcīa no-
bis ꝑſeúet ī celo. Obuuſ te manibꝫ
excipiam ⁊ ut inepte aliquiꝺ qꝺ́ ſit 
ꝺe ermagoꝛe tumiꝺitate effunꝺam
quicquiꝺ queſieriſ tecū ſcire conaboꝛ
abes hic amantiſſimū
tui frēm euſebiū qui lr̄aꝝ tuaꝝ
michi grām duplicauit: referens
honeſtatē moꝝ tuoꝝ ꝯtemptū ſcĺi.
fiꝺem amititie amoꝛē xͥ. Nam pꝛuꝺē-
tiam ⁊ eloquii uenuſtatē ⁊ abſꝫ illo
ip̄a epĺa ṕferebat. Feſtina queſo te-
⁊ h́enti in ſalo nauitule funē maǵ
ṕciꝺe qm̈ ſolue. Nemo renūtiat˜us
ſecĺo bn̄ pt̄ uenꝺ́e que ꝯtempſit ut 


uenꝺ̾et. Quicquiꝺ īſumptꝰ ꝺe tuo
tuĺiſ pꝛo lucro computa. Antiq̄ ꝺi-
ctum ē. Auaro ꝺeē tam qꝺ́ h̄t qm̈ ꝙ
n̄ h̄t. Creꝺenti totuſ munduſ diui
tiarum ē. Infiꝺeĺ aut̄ ⁊́ obolo inꝺi
get. Sit uiuamuſ qï nil hn̄teſ ⁊ oīa
poſſiꝺentes. Uictuſ atqꝫ ueſtitꝰ ꝺui
tie ſūt xͥanoꝝ. Si habes ī pt̄ate rē
tuam uenꝺe; ſi n̄ habes ꝓic: Tollē-
ti tunicam ⁊ pallium relinq̄nꝺ́ ē nͥ
ſcilicet tu ſemꝑ recraſtinās ⁊ ꝺiē ꝺe
die trahens. caute ⁊ peꝺetentim tu-
aſ poſſeſſiunculas uendiꝺ́is. n̄ h̄t
xp̄s unꝺe alat pauꝑes ſuos. Totū
ꝺeo ꝺeꝺit qui ſe ip̄m obtulit. Apĺi
tm̄ nauē ⁊ retia relinq̄runt. Uidu-
a duo era mutit ī gazophilatium. 
⁊ ṕfertur creſi diuitiis. Facile ꝯtem-
pnit omnia qui ſe ſemꝑ cogitat eē
moꝛiturum. Incipit ꝓlogꝰ ī pen- tatencū
eſiꝺerii.
mei ꝺeſiꝺerataſ
accepi litt́aſ qui
quoꝺam ṕſagi-
o futuoꝝ cum.
ꝺaniele ſoꝛtitꝰ
ē nom̄ obſecn̈tiᔆ
ut tn̈ſlatum
in latinam linguam ꝺe hebꝛeo ſer-
mone pentatenchū nt̄oꝝ auribuſ
traꝺ́em. ꝑicĺoſum opꝰ certe ⁊ obtre-
ctatoꝝ meoꝝ latratibꝫ patens qui
me aſſerunt ī .lxẍ. int́ṕtum ſuggil-
latōe noua ꝓ uet́ibꝫ tuꝺ́e. ita ī geniū
qï uinū pꝛobantes. cū ego cepiſſine
teſtarꝰ ſimme ꝓ uili poꝛtōe in tab́-
naculo ꝺei offerre q̄ poſſim nec opeᔆ
alt́iuſ alioꝝ pauꝑtate feꝺari. Qꝺ́
ut auꝺerem oꝛigeniſ me ſtudiū ꝓ
uocauit. qui eꝺitōeni antiq̄ tn̈ſlati-
onem theoꝺotōniſ miſcuit affico ⁊
obelo .i. ſtella ⁊ ueru ōe opꝰ ꝺiſtīguēſ.


ꝺum aut̄ illuſc̾e facit q̄ minuſ ante
fúant aut ſuꝑflua q̄qꝫ iugulat ⁊
ꝯfodit ⁊ maxime que eüngĺiſtaꝝ
⁊ apĺoꝝ auctoꝛitas ꝓmulgauit.
In quibꝫ multa ꝺe uet́i .t. legimus 
que ī nr̄iſ codicibꝫ n̄ hn̄r; ut ē illuꝺ
ex egẏpto uocaui filiū meū et qm̄
naꝫarenꝰ uocabitur. Et uidebūt in 
quē cōpūxerūt. Et flumina ꝺe uen-
tre fluent aq̄ niue. Et que nec ocĺs 
uidit nec auriſ audiuit. nec in coꝛ
ho. aſ. que ṕpa .ꝺ.ꝺi.ſe. Et multa a-
lia que ꝓpꝛium ſinthaſina ꝺeſiꝺ́ant.
Int́rogemꝰ gͦ eos uͥ h́ ſcripta ſūt ⁊ cū
ꝺiće nō potúint ꝺe libꝛiſ hebꝛaicis 
pꝛof́amuſ. Pꝛimū teſtimoniū ē in
oſee ſcꝺ́m in ẏſaia t́cium ī zachari-
a. q̈rtū ī ꝓuerbiiſ. quintū eq̄ ī ẏſa-
ia. qꝺ́ multi ignoꝛantes apotritoꝝ
ꝺeliram̄ta ſectantur. Et hẏb́aſueni-
aſ libꝛiſ aut̄ ticiſ ṕferunt. Cās erro-
riſ n̄ ē meū expońe. Iuꝺei pꝛudenti
fcm̄ eē conſilio ꝺicūt. ne ptolomeuſ
uniuſ ꝺei cultoꝛ ⁊́  ap̄ hebꝛeoſ ꝺup 
plicem diuinitatē comṕhenꝺ́et. qꝺ́ 
maxīe iccirco faciebant. quia ī platō
niſ ꝺocima caꝺ́e uidebatur. Deniqꝫ uͥc̄ꝫ
ſac̈tum aliquiꝺ ſcriptura teſtatur 
ꝺe pꝛ̄e ⁊ filio ⁊ ſp̄u ſcō aut̄ aĺr int́ṕ-
tati ſūt aut̄ om̄ino tacúnt. ⁊ ut re-
gi ſatifaćent ⁊ archanū fiꝺei n̄ uul-
garent. Et neſcio quiſ pꝛimuſ au
ctoꝛ .lxx. cellulas alexanꝺꝛie m̄ꝺa
tio ſuo extrux́it quibꝫ diuiſi eaꝺē
ſcͥptitarent. cum ariſteꝰ eiꝰdem pto-
lomei ẏparapiſtes ⁊ n̄ multo pꝰ tp̄ꝛ
ioſephꝰ nich́ tale retulerint. ſꝫ ī una
baſilica ꝯǵgatos ꝯtuliſſe ſcribant. n̄
ꝓph́aſſe. Aliuꝺ ē eī uatē aliuꝺ ē eē
int́ṕtem. Ibi ſp̄s uentura pꝛeꝺicit.
hͥ eruꝺitio ⁊ úboꝝ coꝑia ea que in 
telligit tn̈ſfert. Niſi foꝛte putanꝺꝰ


ē tulliꝰ etonomitū xeno fōciſ ⁊ plato-
niſ pictagoꝛā ⁊ ꝺemoſtheniſ ꝓtheſi
fontē afflatuſ rethoꝛico ſpiritu trā 
ſtuliſſe. aut̄ alit́ ꝺe eiſꝺem libꝛis .p.
lẍx. int̾p̾tes .aĺi; ꝑ apĺos ſp̄s ſos teſtīo
nia texuit. ut qꝺ́ illi tacuerūt hii
ſcͥptum eē mentiti ſūt. Quiꝺ gͥ. ꝺā
pnamuſ uet́es. Minime. Sꝫ pꝰ pꝛioꝝ
ſtudia in ꝺomo ꝺomini quoꝺ poſſu-
muſ laboꝛamuſ. Illi interṕtati ſt́
an̄ aꝺuentum xͥ. ⁊ qꝺ́ neſciebant.
dubiiſ ꝓtuĺe ſententiiſ. Nos pꝰ paſ-
ſionē ⁊ reſurrectōem eius n̄ tam ꝓ
ph́iam qm̈ hẏſtoꝛiam ſcribimus.
Aĺr eī audita aĺr uiſa narrantur.
Qꝺ́ meliuſ ītelligimus melius ⁊
pꝛoferimus. Audi gͥ emule obtre-
ctatoꝛ auſculta. Non ꝺampno nō
reṕhenꝺo .lxẍ. ſꝫ ꝯfiꝺent́ cunctiſ ill̕
apĺos ṕf́o. Per iſtoꝛum os nlichi .xͦ.
ſonat quos an̄ ꝓph́as īt́ ſpūalia ca
riſimata poſitos lego. ī quibꝫ ulti-
mū pene g̈dum īt́ṕtes tenēt. Quiꝺ
liuoꝛe toꝛqueris; Quiꝺ imꝑitoꝛū
animos cc̈ me concitas; Sicubi in
tn̈ſĺone tͥ uiꝺeoꝛ errare. int́roga hebͤ
os diúſaꝝ urbium magr̄os ꝯſule.
Qꝺ́ illi hn̄t ꝺe xp̄o; tui coꝺices n̄ hn̄t.
Aliꝺ́ ē ſicc̈ ſe poſtea ab apĺiſ uſurpa-
ta teſtimonia pꝛobaúint. ⁊ emenꝺa
foꝛa ſunt exemplaria latina qm̈
ǵca. greca qm̄ hebꝛea. Úm ḣ cc̈ inui
ꝺos. Nuncte ꝺepꝛecoꝛ ꝺeſiꝺ́i am̈e ut
quia me; t̄m opuſ ſubire feciſti ⁊ a
geneſi exoꝛdium capere; oꝛ̄onibuſ
uiues. quoꝺ poſſim eoꝺem ſp̄u quo
ſcripti ſunt libꝛi in latinum eoſ tn̈ſ
ferre sermonem. Incipit geneſis.


N pꝛincipio creauit ꝺeuſ
celum ⁊ terram. Terra aut̄
erat inaniſ ⁊ uacua ⁊ tene-
bꝛe erant ſuꝑ faciē abẏſſi
⁊ ſpirituſ ꝺomini ferebat˜
ſuꝑ aquas. Dixitqꝫ ꝺeus.
Fiat lux. Et fcā ē lux. Et
uidit ꝺeuſ lucem qꝺ̕ eēt
bona; ⁊ diuiſit lucem a
tenebꝛis. Appellauitqꝫ lu-
cem diem ⁊ tenebꝛaſ noctē.
Fcm̄qꝫ ē ueſpere ⁊ mane-
dieſ unus. Dixit quoqꝫ ꝺ́s.
Fiat firmam̄tum in me-
dio aquaꝝ ⁊ diuiꝺat aqs̈
ab aquis. Et fecit ꝺ́s firma-
mentum diuiſitqꝫ aquaſ
que erant ſuꝑ firmamen-
tum ab huſ que erant ſú
firmam̄to. Et fcm̄ eſt ita.
Vocauitqꝫ ꝺeuſ firmamē
tum celum. Et fcm̄ ē ueſ
pere ⁊ mane dieſ ſecūduſ.
Dixit úo ꝺeus. Conǵgent˜
aque que ſub celo ſunt ī
locum unum ⁊ appareat
ariꝺa. Fc̄mqꝫ ē ita. Et uo-
cauit ꝺeuſ ariꝺam terram
ꝯǵgatōeſqꝫ aquaꝝ appella
uit maria. Et uidit ꝺ́s ꝙ
eēt bonum ⁊ ait. Germi
net terra herbam uirētē
faciētē ſemē. ⁊ ligú pomifeꝝ facienſ
fructú iuẍ genꝰ ſuū. Cuiꝰ ſem̄ in ſe-
mꝫiṕo ſit ſuꝑ t́rā. Et fćm ē ita. Et ꝓtu-
lit t́ra h́bā uirentē ⁊ ſemen iuẍ genꝰ
ſuū. Lignūqꝫ faciens fructum. ⁊ ha
bēs unumqd̕̕ qꝫ ſementē ſcd̕̕ m ſṕcm
ſuā. Et uidit ꝺeuſ ꝙ ēet bon̄; ⁊ fćm ē
ueſꝑe ⁊ mane ꝺieſ tertiꝰ. Diẋ a̕ ꝺ́s fi-
ant luīnaria in firmamento celi ⁊
ꝺiuiꝺant diem acqꝫ noctem et ?


ſint ī ſigna ⁊ temꝑa ⁊ dies ⁊ annoſ
ut luceant ī firmam̄to celi ⁊ illumi-
nent t̾ram. Et fcm̄ ē ita. Fecitqꝫ ꝺeuſ
duo magna luminaria. Luminare
maiuſ ut ꝑ́eſſet diei: ⁊ luminare;
minuſ ut ꝑ́eſſet nocti. Et ſtellas.
Et poſuit eas ī firmam̄to celi ut
lucerent ſuꝑ t́ram ⁊ ꝑ́ēent diei ac
nocti ut diuiꝺerent lucem a tene-
bꝛis. Et uidit ꝺeus quoꝺ eēt bonū.
Et fc̄m ē ueſpere ⁊ mane dieſ q̈rt?
Dixit ⁊́ ꝺeus pꝛoducant aque re-
ptile anime uiuentiſ ⁊ uolatile
ſuꝑ t̾ram ſub firmam̄to celi. Cre
auitqꝫ ꝺeuſ cete gn̈dia. ⁊ omnē ani-
mam uiuentem atqꝫ motabĺem
qm̈ pꝛodux́unt aque ī ſpecieſ ſu-
as ⁊ omne uolatile ſcꝺ́m genꝰ ſuū.
Et uidit ꝺś quoꝺ eēt bonum ⁊ be-
nedixit eis dicens. Creſcite ⁊ mul-
tiplicamini ⁊ replete aquaſ mariſ
aueſqꝫ multiplicentur ſuꝑ t́ram.
Et fcm̄ ē ueſꝑe ⁊ mane ꝺies quint?
Dixit quoqꝫ . Pꝛoducat terra a-
nimam uiuentem in geńe ſuo iu
menta ⁊ reptilia ⁊ beſtias t́re ſcꝺ́m 
ſp̄es ſuas. Fcm̄qꝫ ē ita. Et fecit ꝺ́s
beſtiaſ terre iuxta ſpecies ſuas et
ium̄ta ⁊ omne reptile terre ī gen̕e-
ſuo. Et uidit ꝺeus qꝺ́ eēt bonum ⁊
ait. Faciamus hominē ad ẏmagi-
nem ⁊ ſimilitudinē nrām ⁊ pꝛeſit
piſcibꝫ mariſ ⁊ uolatilibꝫ celi ⁊ beſtiiſ
terre uniu̾ſeqꝫ creature. om̄iqꝫ re-
ptili qꝺ́ mouetur ſuꝑ t́ram. Et cre
auit ꝺeus hominē aꝺ ẏmaginē ⁊
ſimilitudinē ſuā. aꝺ ẏmaginem
ꝺei creauit illum maſculū ⁊ femi-
nam creauit eos. Benedix̄qꝫ illis
ꝺeus et ait. Creſcite ⁊ multiplicami-
ni ⁊ replete terram ⁊ ſubicite eam.
Et ꝺominamini piſcibꝫ maris et


uolatilibꝫ celi ⁊ uniu̾ſiſ animan-
tibꝫ que mouentur ſuꝑ terram. 
Dixitqꝫ ꝺeus. Ecce ꝺediuob́ oēm 
herbam afferentem ſemen ſuper 
terram ⁊ uniuerſa ligna q̄ hn̄t ī
ſemetip̄is ſementē generiſ ſui ut 
ſint uob́ ī eſcam ⁊ cunctiſ animā-
tibꝫ terre. Omniqꝫ uolucri celi ⁊ u-
niuerſiſ que mouentur ī t̾ra ⁊ in 
quibꝫ anima ē uiuens ut hēant
aꝺ ueſcendum. Et fc̄m ē ita. Uiꝺit
qꝫ ꝺ́s cuncta que fecerat ⁊ erāt ual-
ꝺe bona. Et fcm̄ ē ueſꝑe ⁊ mane di-
es ſextus. 
Gitur ꝑfcī ſunt celi ⁊ terra ⁊ om̄iſ
oꝛnatus eoꝝ. Compleuitqꝫ ꝺeus 
ꝺie ſeptimo opꝰ ſuū qꝺ̕  fecerat. Et
requieuit ꝺ́s die ſeptimo ab uni-
uerſo oꝑe qꝺ́ patrarat. Et bn̄dixit 
ꝺiei ſeptimo ⁊ ſcīficauit illū qꝛ ī 
ip̄o ceſſau̾at ab omni oꝑe ſuo qꝺ́ 
creauit ꝺ́s ut faceret. Iſte ſūt gńa-
tc̄es celi ⁊ terre qn̄ creature sunt
ī die quo fecit ꝺominus celum ⁊
terram ⁊ omne uirgultū agri an̄
qm̈ oꝛiretur ī terra omnēqꝫ h́bam 
regioniſ pꝛiꝰqm̈ ǵminaret. Nō enī 
pluerat ꝺominuſ ſuꝑ t́ram ⁊ hō
n̄ erat qui operaret˜ terrā ſꝫ fons 
aſcēdebat e t́ra irriganſ uniúſam  
ſuꝑficiē t́re. Foꝛmauit igitur ꝺn̄ſ
hominem ꝺe limo terre ⁊ inſpi
rauit ī faciem eius ſpiraculum 
uite ⁊ fc̄s ē homo ī animā uiuē-
tem. Plantaúat aut̄ ꝺominuſ ꝺ̕ꝫ
ꝑaꝺiſum uoluptatiſ a pꝛincipio
in quo poſuit hominē quē foꝛma
uerat.  Pꝛoꝺuxitqꝫ ꝺominꝰ ꝺ́s ꝺe-
humo omne lignum pulchꝛum 
uiſu ⁊ aꝺ ueſcendum ſuaue. Li-
gnum etiam uite ī medio ꝑadiſi
Lignumqꝫ ſcīe boni ⁊ mali. Et flu-


uiuſ eg̾diebatur ꝺeloco uoluptatiſ 
aꝺ irriganꝺ̕ ꝑadiſum qui inꝺe ꝺi-
uiditur ī quatuoꝛ capita. Nomē
uni phẏſon. Ip̄e ē qui circuit oēm 
t̾ram euilath ubi naſcitur aurū
⁊ aurum terre illius optimum ē.
Ibiqꝫ inuenitur bꝺellium ⁊ lapis 
onichinus. Nom̄ ſcꝺ́o fluuio gẏ
on. Ip̄e ē qui circuit omnē terram
ethẏopie. Nom̄ fluuio t́rto tẏgriſ. 
Ip̄e uadit cont˜ aſſẏꝛios. Fluuiuſ
autem qr̈tus ip̄e ē eufrates. Tulit
gͦ ꝺominus ꝺ́s hominem ⁊ poſuit 
eum ī ꝑadiſo uoluptatis ut opera
retur ⁊ cuſtodiret illum. Pꝛecepit
qꝫ ei ꝺominus dicens. Ex omni li
gno ꝑadiſi comeꝺe. De ligno autē
ſcīe boni ⁊ mali ne comeꝺas. In q̈c̄qꝫ
die comeꝺ́is ex eo moꝛte moꝛieris. 
Dix̄ quoqꝫ ꝺominus ꝺ́s. Non ē bo
num eē hominē ſolum. Faciamꝰ
ei adiutoꝛium ſimile sͥ.  Foꝛmatiſ
gͥ ꝺominus ꝺ́s ꝺe humo cunctiſ a
nimantibꝫ terre ⁊ uniúſis uolati
libꝫ celi addux̄ ea aꝺ aꝺam ut uiꝺ́et 
quiꝺ uocaret ea. Om̄e eī qꝺ́ uocauit
aꝺā aīe uiuentis ípm é nomē eius. 
applĺauitqꝫ aꝺam nóibꝫ ſuis cūcta a
nimātia ⁊ uniúrſa uolatilia celi et
ós bestias t́re. Aꝺe úo n̄o īuēiebat˜ ſi-
miĺ ei. Immiſit gͦ ꝺoꝰ ſopoꝛē ī aꝺa. cūqꝫ
obꝺoꝛmiſſet tulit unam ꝺe coſtis 
eius ⁊ repleuit carnē ꝑ ea. Et eꝺi-
ficauit ꝺominus ꝺ́s coſtam qm̈
tulerat ꝺoꝰ de aꝺam ī mulierē ⁊ aꝺ-
ꝺuxit eam aꝺ aꝺam. Dix̄qꝫ aꝺam.
Hoc nunc os ex oſſibꝫ meis et caro 
ꝺe carne mea. Hec uocabitur uira
go qm̄ ꝺe uiro ſumpta ē.  Qm̈ obꝛē 
relinquet homo pꝛēm ⁊ mrēm et
aꝺherebit uxoꝛi ſue ⁊ erūt ꝺuo ī
carne una. Erat aut̄ ut̾qꝫ nuꝺuſ


aꝺam ſcibꝫ ⁊ uxoꝛ ejus nec erubeſ
cebant.
eꝺ et ſerpenſ erat caliꝺioꝛ cū
ctiſ animantibꝫ t́re que fećat 
ꝺominus ꝺeus. Qui dixit aꝺ muli
erem. Cur pꝛecepit uob́ ꝺeuſ ut n̄
comeꝺeretiſ ꝺe omni ligno ꝑadiſi.
Que ℟ndit mulier. De fructu li-
gnoꝛum que ſunt ī ꝑadiſo ueſcim˜
ꝺe fructu uero ligni quoꝺ ē ī medio 
ꝑadiſi pꝛecepit nob́ ꝺeus ne comeꝺ̾e
mus ⁊ ne tanǵemus illuꝺ ne foꝛte 
moꝛiamur. Dixit aut̄ ſerpens aꝺ
mulierem. Neq̈qm̈ moꝛte moꝛie
mini. Scit enim ꝺ́s quoꝺ ī quocūqꝫ
die comeꝺeritis ex eo aꝑerientur ocu
li ur̄i ⁊ eritiſ ſicut dii ſcientes bonū
⁊ malum. Uidit gͦ mulier qꝺ́ bonū
ēet lignum aꝺ ueſcendum ⁊ pul
chꝛum oculiſ aſpcūqꝫ ꝺelectabĺe. ⁊ tu-
lit ꝺe fructu eius et comedit ꝺedit
qꝫ uiro ſuo. Qui comedit ⁊ aꝑti ſt́
amboꝝ oculi. Cumqꝫ cognouiſſēt
ſe ēe nuꝺos ꝯſuerūt folia ficuſ et 
fecerunt ś ꝑizomata. Et cum au
diſſent uocem ꝺomini ꝺeambĺan
tis ī ꝑadiſo aꝺ auram pꝰ meridiem
abſcondit ſe aꝺam ⁊ uxoꝛ eius a fa
cie ꝺomini ꝺei ī medio ligni ꝑadiſi. 
Uocauitqꝫ ꝺominus ꝺeus aꝺam et 
dixit ei. Ubi es. Qui ait. Uocē tuā
audiui ī ꝑadiſo ⁊ timui eo qꝺ́ nuꝺꝰ
eēm et abſcondi me. Cui dix̄ ꝺ́s. Q́s 
enim īdicauit tͥ qꝺ́ nudus eēs ń ꝙ
ex ligno ꝺe quo tͥ ṕceꝑam ne come
ꝺeres comediſti; Dix̄qꝫ aꝺam. Mu
lier qm̈ ꝺediſti michi ſociam ꝺeꝺit 
michi ꝺe ligno et comedi. Et ait ꝺoꝰ
ꝺeus aꝺ mulierem. Quare hoc feci
ſti; Que ℟ndit. Serpens ꝺecep̄ me
⁊ comedi. Et ait ꝺominus ꝺ́s aꝺ
ſerpentem. Quia hoc feciſti male


ꝺictus eris int́ omnia animāti
a ⁊ beſtias t́re. Suꝑ pectuſ tuum 
gradieris ⁊ t́ram comeꝺes cūctiſ
diebꝫ uite tue. Inimicitias ponā
int̄ te ⁊ mulierem ⁊ ſemen tuum 
⁊ ſemen illius. Ip̄a cont̾et cap̄ tuū
⁊ tu īſidiab̾iſ calcaneo eius. Muli
eri quoqꝫ dix̄ ꝺeus. Multiplicabo
erumpnas tuas ⁊ conceptuſ tuoſ.
In ꝺoloꝛe paries filios tuos et ſub 
uiri poteſtate eris ⁊ ip̄e ꝺomina-
bitur tui. Aꝺe úo dix̄. Quia auꝺi
ſti uocē uxoꝛis tue ⁊ comediſti ꝺe
ligno; ex quo tͥ ṕceꝑam ne come-
ꝺeres. Maleꝺcā t́ra in oꝑe tuo. In la
boꝛe comeꝺes ex ea cunctiſ diebꝫ
uite tue. Spinas ⁊ tribulos ǵmi
nabit tͥ ⁊ comeꝺes h́bas t́re. In ſu-
ꝺoꝛe uultus tui ueſćiſ pane tuo
ꝺonec reútaris ī t́ram ꝺe qua ſum-
ptus es q2 puluis es ⁊ ī puluerē
reúteris. Et uocauit aꝺam nom̄
uxoꝛis ſue eua eo qꝺ́ mater eēt 
oīm uiuētium. Fecit quoqꝫ ꝺoꝰ ꝺ́s
aꝺam ⁊ uxoꝛi ſue tunicas pellice
as ⁊ induit eos ⁊ ait. Ecce aꝺam
qï unuſ ex nob́ fc̄s ē ſcienſ bonū
⁊ malum. Nunc gͦ ne foꝛte mit
tat manū ſuā ⁊ ſumat ꝺe ligno ui-
te ⁊ comeꝺat ⁊ uiuat ī et̾num.  Emi-
ſit eū ꝺeus ꝺe ꝑadiſo uoluptatiſ ut 
oꝑaretur t́ram de q̈ ſūptuſ ē. Eie
citqꝫ aꝺam ⁊ collocauit an̄ ꝑadi-
ſum uoluptatiſ cherubin et flā
meum glaꝺium atqꝫ úſatilem
aꝺ cuſtodienꝺam uiam ligni uite.
ꝺam úo cognouit euam uxoꝛē
ſuā que concep̄ ⁊ peꝑit caẏm
ꝺicens. Poſſeꝺi hominem ꝑ ꝺeū. 
Rurſū peꝑit frēm eius abel. Fuit
aut̄ abel paſtoꝛ ouium ⁊ caẏm a-
gricola. Fcm̄ ē poſt multos ꝺies


ut offerret caẏm de fructibꝫ t̾re
munera ꝺomino. Abel quoqꝫ ob
tulit ꝺe p̍mogēitiſ ǵgiſ ſui ⁊ ꝺe adi-
pibꝫ eoꝛum. Et reſpexit ꝺominꝰ aꝺ
abel ⁊ aꝺ mun̾a eius. aꝺ caẏm úo ⁊
aꝺ mun̾a eius; n̄ reſpexit. Iratuſqꝫ
caẏm uehement́ ⁊ concidit uultuſ
eius.  Dix̄qꝫ ꝺominuſ aꝺ eū. Quare
iratuſ es ⁊ cur cōciꝺit facies tua; Nō-
ne ſi bn̄ eǵis, recipies; Sin autē ma
le ſtatī pec̄cm tuū in foꝛibꝫ aꝺerit.
Sꝫ ſub te erit appetitus eiꝰ ⁊ tu ꝺo
minab́iſ illius.  Dixitqꝫ caẏm aꝺ
abel frēm ſuum. Eǵdiamur foꝛaſ.
Cumqꝫ eēnt ī agro. cōſurrex̄ caẏm
adúſuſ frēm ſuum abel ⁊ int́fecit
eum.  Et ait ꝺominꝰ aꝺ caẏm. Ubi
ē abel fr̄ tuuſ; Qui ℟ndit. Neſcio.
Nūquiꝺ cuſtos frīſ mei ſum ego;
Dix̄qꝫ aꝺ eum. Quiꝺ feciſti; Vox ſā
guiniſ frīſ tui clamat aꝺ me ꝺe t́ra.
Nūc g̍ maledictuſ eriſ ſuꝑ t́ram q̄
aꝑuit oſ ſuū ⁊ ſuſcep̄ ſanguinē frīſ
tui de manu tua.  Cum oꝑarꝰ fu̾is
eam n̄ ꝺabit fructuſ ſuos. Vaguſ ⁊
pꝛofuguſ eris ſr̄ t́ram om̄ibꝫ ꝺiebꝫ
uite tue. Dixit qꝫ caẏm aꝺ ꝺominū.
Maioꝛ ē iniquitaſ mea qm̈ ut ue-
niam merear. Ecce eiciſ me hoꝺie
a facie terre ⁊ a facie tua abſcōꝺar,
⁊ ero uaguſ ⁊ ꝓfuguſ ī t́ra. Om̄iſ g̍
qui inueńit me occiꝺet me. Dixitqꝫ
ei ꝺominus. Neq̈q̈m ita fiet. Sꝫ oīſ
qui occiꝺerit caẏm ſeptuplum pu
nietur. Poſuitqꝫ ꝺominus ſign̄
in caẏm ut n̄ eum int́fićet om̄iſ
qui inueniret eum.  Eg̾ſſuſqꝫ ca-
ẏm a facie ꝺomini. hītauit ꝓfugꝰ
in t́ra aꝺ oꝛientalem plagam eꝺen.
Cognouit aut̄ caẏm uxoꝛem ſuam
q̄ concep̄ ⁊ peꝑit enoch. Et edificaū
ciuitatē ⁊ uocauitq nom̄ eiuſ ex no


mine filii ſui enoch. Poꝛro enoch
genuit iraꝺ ⁊ iraꝺ genuit maui
ael ⁊ mauiael genuit mauiſael.
⁊ mauiſael genuit lamech qui ac-
cepit uxoꝛes ꝺuas. Nom̄ uni aꝺa
⁊ nomen alt́i ſella. Genuitqꝫ aꝺa;
iabel qui fuit pꝛ̄ hītantium īten-
toꝛiiſ atqꝫ paſtoꝝ. Et nom̄ frīs eiuſ
iubal ip̄e fuit pꝛ̄ canētium ī cẏtha-
ra ⁊ oꝛgano.  Sella quoqꝫ genuit tu-
balcaẏm qui fuit malleatoꝛ ⁊ fab́
 ī cuncta oꝑa eris ⁊ ferri. Soꝛoꝛ úo
tubalcaẏm noema. Dixitqꝫ lamec
uxoꝛibꝫ ſuiſ aꝺe ⁊ ſelle. Audite uo-
cem meam uxoꝛes lamech. Aſcul-
tate sermonem meum. Qm̄ occiꝺi
uirum ī uulnus meū ⁊ aꝺoleſcen
tulum ī livoꝛē meū. Septuplum
ulcio ꝺabitur de caẏm. De lamech
uero ſeptuagies ſepties. Cognoú
quoqꝫ aꝺam aꝺhuc uxoꝛē ſuam ⁊
peꝑit filium. Uocauitqꝫ nom̄ illiꝰ
ſeth dicens. Poſuitqꝫ michi ꝺeus
ſemen aliuꝺ pꝛo abel qꝺ́ int̾fecit
caẏm. Sꝫ et ſeth natus eſt filius.
quē uocauit enos. Iſte cepit  īuo-
care nom̄ ꝺomini.
ic ē lib́ gńationiſ aꝺam ī die
qua creauit ꝺeuſ hominē aꝺ
ẏmaginē ⁊ ſimilitudinē diei fecit
illum.  Maſculum ⁊ feminam cre-
avit eos. Et bn̄dixit illiſ ⁊ uocauit
nom̄ eoꝝ aꝺam ī die qua creati ſūt.
Uixit aut̄ aꝺam .c.xxx. anniſ ⁊ ge-
nuit filium ad ẏmaginē ⁊ ſimi
litudinē ſuam. Uocauitqꝫ nomē
eiuſ ſeth. Et fcī ſūt dies aꝺā pꝰq̈m
genuit ſeth octingenti anni genu-
itqꝫ filios ⁊ filias.  Et fcm̄ ē omne
tempꝰ quo uixit aꝺam .dcccc.xxx.
anniſ ⁊ moꝛtuus ē. Uixitqͦꝫ ſeth.
c.v. anniſ ⁊ genuit henos. Uixitqꝫ


ſeth pꝰqm̈ genuit henos .ꝺccc.vii.
annis. genuitqꝫ filioſ ⁊ filias. Et
fcī ſunt omnes dieſ ſeth nongēti
xii. anni ⁊ moꝛtuuſ ē. Uixit uero
henos nonaginta anniſ. ⁊ genuit
cainam poſt cuiuſ oꝛtum uixit.
ꝺccc.xv. anniſ ⁊ genuit filioſ ⁊ filiaſ.
Fcīqꝫ ſunt om̄s dies henos nōgen-
toꝛum .v. annoꝝ ⁊ moꝛtuuſ ē. Uix̄
quoqꝫ caẏnam. lxx. anniſ ⁊ genu-
it malalehel. Et uixit caẏnam pꝰꝙ̈
genuit malalehel .ꝺccc. anniſ. ge-
nuit qꝫ filios ⁊ filias. Et fcī ſūt os̄
ꝺies caẏnam nōgenti ꝺecē anni
⁊ moꝛtuuſ ē. Uixit aut̄ malale-
hel .lxv. anniſ ⁊ genuit iareꝺh. Et
uixit malalehel pꝰqm̈ genuit ia
reꝺh .ꝺcc.xxx. anniſ ⁊ genuit fili-
os ⁊ filias. Et ffcī ſunt om̄s ꝺies
malalehel .ꝺccc. lxxxxv. anni. et
moꝛtuuſ ē. Uixit iareꝺh .cxl. an-
niſ ⁊ duobꝫ ⁊ genuit enoch. Et ui-
xit iareꝺh pꝰqm̈ genuit enoch .ꝺ-
ccc. anniſ ⁊ genuit filios ⁊ filias.
Et fcī ſunt omneſ dies iareꝺh .ꝺcccc.
.lx.iiͦ. anni ⁊ moꝛtuus ē. Poꝛro enoc
uixit .lxv. annis ⁊ genuit matuſa-
lem ⁊ ambĺauit enoch cum ꝺeo.
Et uixit enoch pꝰqm̈ genuit ma-
tuſalem .ccc. anniſ. ⁊ genuit fili
os ⁊ filias. Et fcī ſunt om̄s dies
enoch .ccc.lxv. anni. Ambĺauitqꝫ
cum ꝺeo ⁊ nō apparuit q2 tulit e-
um ꝺeus. Uixitqꝫ matuſalem.
dxxxvii. anniſ ⁊ genuit lamech.
Et uixit matuſalem pꝰqm̈ genuit
lamech .ꝺcc.lxxx. ꝺuobꝫ anniſ.⁊
genuit filios ⁊ filias. Et fcī ſunt
om̄s dies matuſale nūgenti .lx.
ix. anni ⁊ moꝛtuuſ ē. Uixit aut̄
lamech .dxxx. ꝺuobꝫ anniſ et ge-
nuit filium. Uocauitqꝫ nom̄ eiꝰ


noe dicens. Iste ꝯſolabitur nos
ab oꝑibꝫ ⁊ laboꝛibꝫ manuū nr̄a
rum ī terra cui maledix̄ ꝺominuſ.
Uixitqꝫ lamech pꝰqm̈ genuit noe
ꝺlxxxv. anniſ. ⁊ genuit filios ⁊ fi-
lias. Et fcī ſunt om̄s ꝺies lamech
ꝺcc.lxx.vii. anniſ ⁊ moꝛtuuſ ē. Noe
uero cum quingētoꝝ eēt annoꝝ
genuit ſem ⁊ cham ⁊ iaphet.
umqꝫ cepiſſent homines ml̕
tiplicari ſuꝑ t̾ram et filias ꝓ
creaſſent. Uidentes filii ꝺei filiaſ ho-
minum qꝺ́ eēnt pulcre acceꝑunt
uxoꝛes sͥ ex omnibꝫ q̈s elegerant.
Dixitqꝫ ꝺ̾s. Nō ꝑmanebit ſp̄c me-
us ī homine ī eternum, q2 caro ē.
Eruntqꝫ dies illius .css. annoꝝ
Gigantes aut̄ erant ſuꝑ t́ram in
ꝺiebꝫ illis. Poſtqm̈ en̄i inǵſſi ſūt
filii ꝺei. aꝺ filias hōini. illeqꝫ genu 
erunt iſti ſūt potentes in ſeculo
⁊ uiri famoſi. Uiꝺenſ aut̄ ꝺeuſ ꝙ
multa malitia hominum ēet in
terra ⁊ cuncta cogitatio coꝛꝺiſ ītē-
ta ēet aꝺ malum; omni tempoꝛe.
Penituit eum qꝺ́ hōies feciſſet
in t̾ra. Et ṕcauens ī futurū ⁊ ta-
ctuſ ꝺoloꝛe coꝛꝺis  ītrinſecus. ꝺele
bo īquit hōiem quē creauit a facie
terre ab hōie uſqꝫ aꝺ animantia
a retili usque aꝺ uolucres celi. Peni-
tet eī me feciſſe eos. Noe úo inue
nit grām coꝛam ꝺomino. Hee ſt́
gńationes noe. Noe uir iuſtus
atqꝫ ꝑfectus fuit ī gńationibuſ
ſuis. Cum ꝺeo ambĺauit ⁊ genu
it tres filios ſem. cham ⁊ iaphet.
Coꝛrupta ē aut̄ terra coꝛam ꝺeo
⁊ repleta ē iniquitate. Cumqꝫ ui-
diſſet ꝺ́s t́ram eē coꝛruptā. om̄iſ
quippe caro coꝛruperat uiā ſuā
ſuꝑ terram. ꝺominuſ dix̄ aꝺ noe.


Finiſ uniúſe carnis uenit coꝛam
me. Repleta ē t́ra iniquitate a fa-
cie eoꝛum ⁊ ego disꝑꝺam eos cum
terra. Fac tͥ archam ꝺe ligniſ leui-
gatiſ. Manſiunculas ī ea facies ⁊
bitumine linies ītrinſecuſ et ſic 
facies eam. Trecentoꝝ cubitoꝛū
erit longituꝺo arche quinq̈ginta
cubitoꝝ latituꝺo ⁊ triginta cubito
rum altituꝺo illius. Feneſtram
facieſ ī ea ⁊  ī uno cubito ꝯſuma-
bis ſumitatē eius. Hoſtiū autē
eius arche poneſ ex laŕe ꝺeoꝛſum.
Cenacula ⁊ triſtega facies in ea.
Ecce ego aꝺꝺucam aq̈s diluuii
ſuꝑ t́ram ut int́ficiam omnem
carnem ī qua ſp̄s uite ē ſubt́ ce-
lum ⁊ uniúſa que ī t́ra ſunt ꝯſu-
mentur; Ponamqꝫ feduſ meum
tecum ⁊ inǵdieriſ archam tu et
filii tui uxoꝛ tua ⁊ uxoꝛes filioꝝ
tuoꝝ tecum. Et ex cunctiſ animā
tibꝫ uniúſe carniſ bina īduceſ ī ar-
cham ut uiuant tecum maſcu-
ini ſexuſ ⁊ feminini. De uolucri-
bꝫ iuxta genus ſuum ⁊ ꝺe ium̄tiſ
in genere ſuo ⁊ ex om̄i reptili terre
ſcꝺ́m genuſ ſuum bina ꝺe om̄ibꝫ
īǵdientur tecū; ut poſſint uiúe.
Tolles gͥ tecum ex om̄ibꝫ q̄ mā
ꝺi poſſunt ⁊ compoꝛtabiſ apꝺ́ te
⁊ erunt tam tͥ qm̈ illiſ ī cibū. Fec̄
gͦ noe om̄ia q̄ pꝛeceꝑat ei ꝺ́s § Dix̄
qꝫ ꝺominꝰ aꝺ eum. Inǵdere tu ⁊ oīſ
ꝺomꝰ tua ī archam te eī uidi iuſtū
coꝛam me ī generatc̄e hac. Ex oībꝫ
animantibꝫ mūdiſ tolleſ ſepte-
na ⁊ ſeptena. maſcĺm ⁊ feminaꝫ.
De animantibuꝫ úo īmunꝺis;
ꝺuo ⁊ ꝺuo maſculum ⁊ feminā.
Sꝫ ⁊ de uolatilibꝫ celi; ſeptena et
ſeptena. maſculū ⁊ feminam ut


ſaluent˜ ſemē ſuū ſuꝑ faciē uni-
úſe t̾re. Aꝺhuc enī et poſt dieſ .vii.
ego pluam ſuꝑ t́ram .xl. diebꝫ. et
xl. noctibꝫ ⁊ ꝺelebo omnem ſub́am
qm̈ feci ꝺe ſuꝑficie t̾re. Fecit gͦ noe
om̄ia q̄ manꝺaúat ei ꝺominꝰ. Erat
qꝫ ſexcentoꝝ annoꝝ qn̄ ꝺiluuii aq̄
inunꝺaúnt ſuꝑ t́ram. Et īǵſſuſ ē
noe ⁊ filii eius uxoꝛ eius ⁊ uxoꝛeſ
filioꝛum illius cum eo ī archam
ꝑp̄ aquas diluuii. De animātibꝫ
quoqꝫ mūꝺiſ ⁊ īmūdiſ ⁊ ꝺe uolu
cribꝫ celi ⁊ ex omni qꝺ́ mouetur
ſuꝑ t́ram. ꝺuo ⁊ ꝺuo inǵſſa ſunt
ī archam aꝺ noe. maſculuſ ⁊ femi-
na ſicut ṕceꝑat ꝺeus noe. Cumqꝫ
tn̈ſiſſent .vii. dies aque diluuii in-
unꝺaúnt ſuꝑ t́ram. Anno ſexcente-
ſimo uite noe. m̄ſe ſcꝺ́o ſeptimo de-
cimo die m̄ſiſ rupti ſunt omnes
fonteſ abẏſſi magne ⁊ catheracte
celi aꝑte ſunt. ⁊ facta ē pluuia ſuꝑ
t́ram .xl. diebꝫ; ⁊ .xl. noctibꝫ. In ar-
ticulo illiuſ diei īǵſſus ē noe ⁊ ſē.
⁊ cham. ⁊ iafeph. filii eiuſ in archam.
uxoꝛ eius ⁊ uxoꝛes filioꝝ eius c̄ eis.
Ip̄i ⁊ om̄e animal ſcꝺ́m genuſ ſu-
um. uniúſa ium̄ta ī genere ſuo.
cunctumqꝫ uolatile ſcꝺ́m genꝰ ſuū.
Uniúſe aues om̄ſqꝫ uolucreſ īg̾ſ
ſe ſūt aꝺ noe ī archam bina ⁊ bina
ex om̄i carne ī qua erat ſp̄s uite.
Et que īǵſſa ſūt; maſculuſ ⁊ femi-
na introierunt ſic̄ p̾ceꝑat ei ꝺeus
⁊ īcluſit eū ꝺominus ꝺefoꝛis. Fcm̄
ē ꝺiluuium .xl. diebꝫ ⁊ .xl. noctibꝫ.
ſuꝑ t́ram. Et multiplicate ſt̄ aque
⁊ eleuaúnt archam ī ſublime a t̾ra.
Uehement́ eī inūdaúnt ⁊ om̄a re-
pleuerunt ī ſuꝑficie t́re. Poꝛro fere
batur archa ſuꝑ aq̈s ⁊ aque ṕua
luerūt ſuꝑ t́ram nimis. Oꝑtiqꝫ ſt́


ſunt montes excelſi ſub uniúſo 
celo .xv. cubitiſ altioꝛ fuit aqua 
ſuꝑ montes quos oꝑuerat. Cōſū-
ptaqꝫ ē omniſ caro que mouebat˜
ſuꝑ terram uolucrum animan
tium beſtiarum om̄iumqꝫ repti-
lium; que reptant ſuꝑ t̾ram. Uni-
úſi homines ⁊ cuncta ī quibꝫ ſpi-
raculum uite ē; ſuꝑ t́ram moꝛtua 
ſūt. ⁊ ꝺeleuit omnē ſub́am que
erat ſuꝑ t̾ram ab hoīe uſqꝫ aꝺ peccꝰ.
tam reptile qm̈ uolucres celi ⁊ ꝺe-
leta ſunt ꝺe terra. Remanſit aut̄
ſoluſ noe ⁊ qui cū eo erant ī archa.
Obtinueruntqꝫ aque diluuii t́rā
.c.l. diebus.
ecoꝛꝺatuſ ē aut̄ ꝺeus noe cun
ctoꝛumqꝫ animantium et oī
um iumen̄toꝝ que cum eo erant in 
archa ⁊ aꝺꝺuxit ſp̄m ſuꝑ terram ⁊
īminute ſūt aque ⁊ clauſi ſt́ fon
tes abẏſſi ⁊ catharacte celi ⁊ pꝛohi-
bite ſunt pluuie ꝺe celo. Reuerſe
qꝫ ſūt aque ꝺe t́ra eunteſ ⁊ reꝺeun
tes ⁊ ceꝑunt minui .pꝰ.c.l. dies. Re-
quieuitqꝫ archa menſe .viiͦ. uice-
ſima .vii. die m̄ſiſ ſuꝑ monteſ ar-
menie. At uero aque ibant ⁊ ꝺecreſ-
cebant uſꝫ aꝺ ꝺecimum menſem.
Decimo enī m̄ſe pͥma die menſis 
apparuerūt cacumina montium. 
Cumqꝫ tn̈ſiſſent .xl. dies aperienſ
noe feneſtram arche qm̈ fećat; emi-
ſit coꝛuum. Qui eǵdiebat˜ ⁊ n̄ reúte-
batur ꝺonec ſiccarentur aq̄ ſŕ terrā. 
Emiſit quoqꝫ colūbam pꝰ eum ut
uiꝺeret ſi iam ceſſaſſent aque ſuꝑ 
faciem t́re. Que cū n̄ īueniret ubi 
requieſceret pes eius; reūsa ē aꝺ e-
um in archā. Aque eī erant ſuper
uniúſam t́ram. Extenditqꝫ manū
ſuam ⁊ apṕhenꝺenſ eam intulit ī


archam. Expectatiſ aut̄ ultra .vii.
diebꝫ aliiſ rurſuſ dimiſit colum
bam ex archa. At illa uenit aꝺ eū
aꝺ ueſꝑam poꝛtanſ ramū oliue 
uirentibꝫ foliiſ ī oꝛe ſuo. Intellex̄
gͦ noe qꝺ́ ceſſaſſent aque ſuꝑ t́rā. 
Expectauitqꝫ nichilominꝰ .vii. ꝺi-
es alios ⁊ emiſit colūbam. Que
n̄ ē ultra reuerſa aꝺ eum. Igitur 
ſexc̄eteſío pͥmo āno uite noe pꝛimo 
menſe pꝛimo die menſiſ immi
nute ſunt aque ſuꝑ t́ram. Et ape-
rienſ noe tectum arche aſpexit
uiꝺitqꝫ qꝺ́ exſiccata eēt ſuꝑficieſ
terre. Menſe ſcꝺ́o .vii. ⁊ uiceſima
die menſis arefc̄a ē terra. Locutuſ 
ē aut̄ ꝺeuſ aꝺ noe dicens. Egreꝺere
ꝺe archa tu ⁊ uxoꝛ tua ⁊ filii tui ⁊
uxoꝛeſ filioꝝ tuoꝝ tecū. Cunctaqꝫ
animantia que ſunt ap̄ te ex ōi 
carne tam ī uolatilibꝫ qm̈ ī beſtiiſ
⁊ uniúſis reptilibꝫ que reptant ſŕ
t̾ram eꝺuc tecum ⁊ eǵdimini ſuꝑ
t́ram. Creſcite ⁊ multiplicam̄i ſuꝑ 
t́ram. Eǵſſuſ ē gͦ noe ⁊ filii eiuſ u-
xoꝛ eius ⁊ uxoꝛes filioꝝ eiuſ cū eo. 
Sꝫ ⁊ omnia animantia. ium̄ta
⁊ reptilia que reptāt ſuꝑ t́ra ſcꝺ́m
genuſ ſuum ꝺe archa eǵſſa ſunt. 
Edificauit aut̄ noe altare ꝺomi
no ⁊ tollenſ ꝺe cunctiſ peccoꝛibꝫ
⁊ uolucribꝫ mūdiſ optulit holo-
cauſta ſuꝑ altare. Oꝺoꝛatuſqꝫ ē
ꝺominus oꝺoꝛem ſuauitatiſ. Et 
ait aꝺ eum. Neq̈qm̈ ultra male-
ꝺicam t́ram pp̄ homines. Sēſuſ 
enī ⁊ cogitatio hūani coꝛꝺ́ ꝓna ſt́
ī malū ab aꝺoleſcentia ſua. Non 
ǵ ultra ꝑcutiam omnē animā
uiuentem ſic̄ feci cunctiſ diebꝫ
terre ſemēciſ ⁊ meſſiſ frigꝰ ⁊ estꝰ
eſtaſ ⁊ hẏemſ nox ⁊ dies n̄ reqͥeſcēt.


Benedixitqꝫ ꝺ́s noe ⁊ filiiſ eiuſ
⁊ dixit aꝺ eos. Creſcite ⁊ multipli
camini ⁊ replete terram. ⁊ terroꝛ
ac tremoꝛ ur̄; ſit ſuꝑ cuncta ani
malia terre ⁊ ſuꝑ om̄s uolucreſ ce-
li cum uniúſiſ que mouent˜ ī t́ra
Om̄ſ piſces maris manui ur̄e tra-
ꝺiti ſunt. Et omne qꝺ́ mouetur ⁊
uiuit erit uob́ in cibum. Qï ole-
ra uirentia tradidi uob́ omnia ex-
cepto qꝺ́ carnem cum ſanguine
n̄ comeꝺetis. Sanguinem enim
animaꝝ ur̄aꝝ requiram; ꝺe manu
nu cunctaꝝ beſtiaꝝ ⁊ ꝺe manu
hominis. De manu uiri ⁊ ꝺe ma 
nu fr̄is eius requiram animam
hominis. Quicumqꝫ fuꝺerit ſā-
guinem hūmanum funꝺetur ſā-
nguiſ illius. Aꝺ ẏmaginē quippe
ꝺei fcūs ē homo. Uos autem creſ
cite ⁊ multiplicamini ⁊ īgreꝺi;
mini ſuꝑ t̾ram ⁊ implete eam;
Hec quoqꝫ ꝺixit ꝺeus aꝺ noe et
aꝺ filios eius cum eo. Ecce ego
ſtatuam pactum meū uob́cum ⁊ 
cum ſemine ur̄o; poſt uos. ⁊ aꝺ
omnē animam uiuentē que ē
uob́cum tam ī uolucribꝫ qm̈ in
iumentiſ ⁊ pecudibꝫ terre cun-
ctiſqꝫ que egreſſa ſunt ꝺe archa
⁊ uniuerſis beſtiiſ terre. Statu-
am pactum meum uob́cum et
neq̈qm̈ int̾ficietur om̄iſ caro a-
quiſ diluuii. nec erit ꝺeinceps
ꝺiluuium ꝺiſſipanſ omnē ter-
ram. Dixitqꝫ ꝺeus. Hoc ē ſignū
feꝺeris qꝺ́ do int́ me ⁊ uos ⁊ aꝺ
omnē animam uiuentē que
ē uob́cum ī gńationeſ ſempit̾
nas. Arcum meū ponam ī nu-
bibꝫ ⁊ erit ſignum feꝺeriſ inter
me ⁊ terram. Cumqꝫ obꝺuxero


nubibꝫ celum apparebit arcꝰ m̄s ī
nubibꝫ. Et recoꝛꝺaboꝛ feꝺeriſ mei
ꝙ pepigi uob́cum ⁊ cum om̄i anima
uiuente que carnem uegetat
⁊ n̄ erunt ultra aque diluuii;
aꝺ ꝺelenꝺam uniúſam carnē. Er̄-
qꝫ arcuſ meus ī nubibꝫ ⁊ uiꝺebo-
illum ⁊ recoꝛꝺaboꝛ feꝺeris mei ſē-
pit̾ni qꝺ́ pactum ē int̾ ꝺeum et
int́ omnem animam uiuentē
uniúſe carnis que ē ſuꝑ terram.
Dixitqꝫ ꝺeus ad noe. Hoc erit ſi-
gnum feꝺeris qꝺ́ cōſtitui inter
me ⁊ int́ omnē carnem ſuꝑ t́rā.
Erant gͥ filii noe qui eǵſſi ſunt 
ꝺe archa. ſem cham ⁊ iapheth. Poꝛ
ro cham ip̄e ē pꝛ̄ chanaan. Tres
iſti ſunt filii noe ⁊ ab hiiſ ꝺiſſemi-
natum ē omne genuſ hūanum
⁊ ſuꝑ uniuerſam t̾ram. Cepit at́
noe uir agricola exercere terram
⁊ plantauit uineam ⁊ bibēſ uin̄
⁊ inebꝛiatꝰ ē et nuꝺatꝰ iacuit in .i
tab́naculo ſuo. Qꝺ̾ cum uidiſſꝫ
cham pꝛ̄ chanaan uerenꝺa pꝛīſ
ſui eē nuꝺata n̄tiauit ꝺuobꝫ fr̄i-
buſ foꝛis. At úo ſem ⁊ iaphet pal-
lium impoſuerunt ī humeris
ſuiſ ⁊ inceꝺentes retroꝛſum ope-
ruerunt uerenꝺa pꝛ̄is ſui. Facieſ
qꝫ eoꝝ auerſe erant ⁊ pꝛ̄is uirili-
a n̄ uiꝺerunt euigiláſ a̾ noe ex
uino cum didicisset que fećat
ei filiuſ ſuuſ minoꝛ ait. Maleꝺi-
ctuſ chanaan puer ſeruuſ ſer-
uoꝝ erit fr̄ibꝫ ſuis. Dixitqꝫ. Bn̄
dictuſ ꝺoꝰ ꝺ́s ſem ſit chanaan ſer-
uuſ eius. Dilatet ꝺ́s iaphet et
habitet ī tabernaculis ſem. Sitqꝫ
chanaan ſeruus eius. Uixit á
noe poſt diluuium .ccc.l. anniſ.
⁊ impleti ſunt om̄s dies eiꝰ non-


gentoꝝ. l. annoꝛum ⁊ moꝛtuuſē.
ee ſunt generationes
filioꝝ noe ſem cham ⁊ iaphet.
Natiqꝫ ſunt eiſ filii poſt diluuiū.
Filii iaphet gomer ⁊ magog ⁊ ma
ꝺai iauam ⁊ tubal ⁊ moſoch ⁊ thi-
ras. Poꝛro filii gomer aſenech et
riphat ⁊ togoꝛma. Filii aut̄ iauā
eliſa ⁊ tharſis. cetim ⁊ ꝺoꝺamin.
Ab hus diuiſe ſūt inſule gentiū ī
regionibꝫ ſuiſ unꝰquiſqꝫ ſcꝺ́m lin
guaſ ſuaſ ⁊ familiaſ ſuas ī natio
nibꝫ ſuis. Filii aut̄ cham chuſ. et
meſraum ⁊ phut ⁊ chanaan. Filii
chus ſaba ⁊ euila ⁊ ſabata ⁊ ſaba-
tata ⁊ regina. Filii regina ſaba ⁊ ꝺa-
ꝺan. Poꝛro chuſ genuit nembꝛoth.
Ip̄e cepit eē potenſ ī t̾ra ⁊ erat ro-
buſtuſ uenatoꝛ coꝛam ꝺomino ob
hoc; exiuit ꝓúbium qï nembꝛoth
robuſtuſ uenatoꝛ coꝛam ꝺomino.
Fuit aut̄ pꝛīcipium regni eiuſ ba
bilon. arath ⁊ archath ⁊ calamie
in t́ra ſennaar. De t́ra illa eg̾ſſuſ
ē aſur. ⁊ edificauit niniuem ⁊ ca-
le hec ē ciuitaſ magna. At úo meſ
raim genuit luꝺim ⁊ anamin ⁊
laabim neptuͥim phetͬuſim ⁊ cheſ
luim ꝺe quibꝫ eǵſſi ſunt philiſti-
im ⁊ cathurim. Chanaam autē
genuit ſẏꝺonem pꝛimogēitum
ſuum etheum ⁊ iebuſeum et a-
moꝛreū ⁊ gergeſeū ⁊ eneū ⁊ arache-
ū cẏneū ⁊ araꝺiū ſamaritē ⁊ ama-
theū ⁊ ꝑ hoꝫ ꝺiſſemīati ſunt popĺi
chananeoꝛum. Fcīqꝫ ſūt t́mini-
chanaan uenientibꝫ a ſẏꝺone ge-
raa; uſqꝫ gazam ꝺonec īgrediariſ
ſoꝺomam ⁊ gomoꝛram ⁊ aꝺamā
⁊ ſoboim uſqꝫ laſa. Hii ſunt filii
cham ī cognationibꝫ ⁊ linguiſ et
generationibꝫ terriſqꝫ ⁊ gentibꝫ


ſuis. De ſem quoqꝫ nati ſt̄ ōs pꝛ̄eſ
filioꝛum om̄ium heber frē ia
pheth maioꝛe. Filii ſem elam et a-
ſur ⁊ arphaxath ⁊ luꝺ ⁊ aram. Fili-
ī aram. hus ⁊ hul ⁊ gether ⁊ mes.
at úo arphaxath genuit ſale ꝺe-
quo oꝛtus ē heber. Natiqꝫ ſt́ heb́ 
filii duo. Nom̄ uni phaluͤch eo
qꝺ́ in diebꝫ ſuis; ꝺiuiſa ſit terra.
⁊ nom̄ frīs eiuſ iectā. Qui iectam;
qui genuit elmoꝺaꝺ ⁊ ſaleph. et
arſaͬmoth. iareth ⁊ aꝺhuram et
Uzal. ꝺeꝺa ⁊ ebal ⁊ abimael. ſaba
et ophir; ⁊ euila ⁊ iobab. Omnes
iſti filii iectam. Et fcā ē hītatio eo-
rum de meſſa. ꝑgentibꝫ uſqꝫ ſo-
phar montem oꝛientis. Iſti ſūt
filii ſem ſcꝺ́m cognatōes ⁊ lingas
⁊ regiones ī gentibꝫ ſuis § Hee fa-
milie noe iuẍ ppĺos ⁊ nationes
ſuas. Ab hiiſ ꝺiuiſe ſunt gētes
in terra poſt diluuium. 
rat aut̄ t̾ra; labii uniꝰ ⁊ ſer-
monum eoꝛumꝺē. Cumqꝫ
pꝛoficiſćentur ꝺe oꝛiente inuene-
runt campum in t̾ra ſenaar ⁊
hītaúnt in eo. Dixitqꝫ alt̾ aꝺ
ꝓximum ſuum. Uenite faciamꝰ
lateres ⁊ coq̈mus eos igni. hūe
runtqꝫ lateres pꝛo ſaxis ⁊ bitumē
pꝛo cemento. Et dixerūt. Ueni
te faciamus ciuitatem nob́ et
turrim cuiuſ culmen ꝑtingat
uſqꝫ aꝺ celum ⁊ celebꝛemꝰ nomē
nr̄m anteqm̈ ꝺiuiꝺamur ī uni-
uerſas t́ras. Deſcenꝺit aut̄ ꝺn̄s
ut uiꝺeret ciuitatē ⁊ turrim ꝙ̈
eꝺificauerant filii aꝺam ⁊ ꝺixit.
Ecce unuſ ē popĺs ⁊ unū ē labiū
omnibꝫ. Ceperuntqꝫ hoc facere.
nec ꝺeſiſtent a cogitationibꝫ ſuiſ 
ꝺonec eas oꝑe compleant. Uēite


gͥ ꝺeſcenꝺamuſ ⁊ ꝯfunꝺamuſ ibi
līgā eoꝝ ut n̄ audiat unꝰquiſqꝫ
uocem pꝛoximi ſui. Atqꝫ ita di-
uiſit eos ꝺominus ex illo loco
in uniuerſas terras. ⁊ ceſſaúnt
edificare ciuitatem. Et iccirco uo-
catum ē nom̄ eius babel q2 ibi
confuſum ē labium uniuerſe
terre. Et in̄; diſꝑſit eos ꝺominꝰ
ſuꝑ faciem cunctaꝝ regionum. 
Hee generatōes ſem. Sem erat
.c. annoꝝ qn̄ genuit arphaxat
biennio poſt diluuiū. Uixitqꝫ
ſem poſtqm̈ genuit arphaxath
quingentiſ annis ⁊ genuit fili
os ⁊ filias. Poꝛro arphaxath ui-
xit .xxxv. anniſ ⁊ genuit ſale.
Uixit arphaxath poſtqm̈ genu-
it ſale .ccc.iii. annis ⁊ genuit fi-
lios ⁊ filias. Sale quoqꝫ uixit.
xxx. annis ⁊ genuit heber. Ui-
xit qꝫ ſale poſtqm̈ genuit heber
.cccc.iii. anniſ ⁊ genuit filios ⁊
filias. Uixit autē heber .xxx.iiii
anniſ ⁊ genuit phalech. Et ui-
xit heber poſtqm̈ genuit pha-
lech .cccc.xxx. annis ⁊ genuit fi-
lios ⁊ filias. Uixit quoqꝫ phalech
.xxx. anniſ ⁊ genuit reu. Uixit
quoqꝫ phalech pꝰqm̈ genuit re-
u .cc.ix. annis ⁊ genuit filioſ et
filias. Uixit autē reu .xxxv. an-
niſ ⁊ genuit ſaruch. Uixit quoꝫ
reu poſtqm̈ genuit ſaruch .xxx.
anniſ ⁊ genuit nachoꝛ. Uixitqͦꝫ
ſaruch poſtqm̈ genuit nachoꝛ
.cc. anniſ ⁊ genuit filioſ ⁊ filias
Uixit aut̄ nachoꝛ .xxxix. anniſ
⁊ genuit thare. Uixitqꝫ nachoꝛ
poſtqm̈ genuit thare .c.x. ⁊ .ix.
annis ⁊ genuit filios ⁊ filias.
Uixitqꝫ thare .lxx. anniſ ⁊ ge-


nuit abꝛam ⁊ nachoꝛ ⁊ aram. Hee
ſunt aut̄ gn̾ationes thare. Thare
genuit abꝛam ⁊ nachoꝛ et aram.
Poꝛro aram genuit loth. Moꝛtu
uſqꝫ ē aram ante thare pꝛ̄em ſuū
i t́ra natiuitatiſ ſue; ī hur chalꝺe-
oꝝ. Dux́unt abꝛam ⁊ nachoꝛ; u-
xoꝛes. Nom̄ uxoꝛis abꝛam ſarai.
⁊ nom̄ uxoꝛiſ nachoꝛ; melcha filia
aram. pꝛ̄is melche ⁊ ieſce. Erat at̄
ſarai ſteriliſ nec hēbat filioſ. Tu
lit itaqꝫ thare abꝛam filiū ſuū. et
loth filiū arā filiuꝫ filii ſui ⁊ ſara-
ī nurum ſuam uxoꝛē abꝛā filii
ſui ⁊ eduxit eos ꝺe hur chalꝺeoꝝ
ut irent in t̾ram chanaan. Uene-
runtqꝫ uſqꝫ aram ⁊ hītau̾nt ibi.
Et fcī ſunt dies thare .ccv. annoꝝ
⁊ moꝛtuuſ ē ī aram.
ixit aut̄ ꝺominuſ aꝺ abꝛam.
Egreꝺere ꝺe t́ra ⁊ ꝺe cognatōne
tua ⁊ ꝺe ꝺomo pꝛ̄is tui ⁊ ueni ī t́rā 
qm̈ monſtrauero tͥ. Faciamqꝫ te ī
gentem magnam. Et bn̄ꝺitam tͥ
⁊ magnificabo nom̄ tuū eriſqꝫ be-
nedictuſ. Benedicam bn̄ꝺicentibꝫ
tͥ ⁊ maleꝺicam maleꝺicentibꝫ tͥ.
atqꝫ ī te bn̄ꝺicentur uniuerſe co-
gnatōes terre. Eǵſſuſ ē itaqꝫ abꝛā.
ſic̄ p̾ceꝑat ei ꝺeus ⁊ iuit cū eo loth.
Septuagīta .v. ānoꝝ era abꝛam cū
egreꝺeretur ꝺe aram. Tulit itaqꝫ u-
xoꝛē ſuam ſarrai ⁊ loth filiū frīſ
ſui uniúſamqꝫ ſubſtantiam ꝙ̈
poſſeꝺerant; ⁊ animas q̈s fećant
in aram ⁊ eǵſſi ſūt ut irent in
t̾ram chanaam. Cumqꝫ ueniſſēt
ī eam ꝑtn̈ſiuit habꝛaam t́rā uſqꝫ
aꝺ locum ſẏchen usqꝫ aꝺ ꝯuallē
illuſtrem. Chananeuſ aut̄ nunc
erat ī terra. Apparuitqꝫ ꝺominꝰ
habꝛam ⁊ dix̄ ei. Semini tuo ꝺa-


bo t́ram hanc. Qui edificauit ibi
altare ꝺomino qui apparuerat
ei ⁊  īuocauit nom̄ eiuſ. Et inꝺe
tn̈ſ̈ǵdienſ aꝺ montē qui erat
cc̈ oꝛientem. bethel tetenꝺit ibi
tabernaculum ſuū ab occiꝺēte
hn̄ſ bethel. ⁊ ab oꝛiente haẏ. Eꝺi
ficauit quoqꝫ ibi altare ꝺomino
⁊ ī uocauit nom̄ eiuſ. Perrexitqꝫ
habꝛam; uaꝺenſ ulẗ ⁊ pꝛogreꝺiēſ
aꝺ meridiem. Fcā eſt autem fame˜
ī t́ra. Deſcenꝺitqꝫ habꝛam ī egipt̄
ut peregrinaretur ibi. Pꝛeualu
erat enim fames ī terra. Cumqꝫ
ꝓpe eēt ut īgreꝺeretur egẏptum;
ꝺixit ſarai uxoꝛi ſue. Noui ꝙ pul-
cra ſiſ mulier ⁊ qꝺ́ cū uiꝺerint te
egẏptii ꝺicturi ſūt. uxoꝛ illiuſ ē et
interficient me ⁊ te reſeruabūt. Dic
gͦ obſecͦ te qꝺ́ ſoꝛoꝛ mea ſiſ ut bene
ſit michi ꝓ te ⁊ uiuet animā mea
ob grām tui. Cumqꝫ ingreſſuſ eſ-
ſet habꝛam egẏptum uiꝺerunt
egẏptii mulierem qꝺ́ pulchꝛa eſ-
ſet nimiſ ⁊ nūtiaúnt pꝛincipes
pharaoni ⁊ lauꝺaúnt illam apꝺ́
illum. Et ſublata ē mulier in ꝺo
mū pharaoniſ. Habꝛam úo bene
úſi ſunt pp̄ illam. Fueruntqꝫ ei o-
ueſ ⁊ boueſ aſini ⁊ aſine ⁊ cameli
⁊ ſerui ⁊ familie. Fiagellauitqꝫ
ꝺominuſ pharaonē maximiſ pla-
giſ ⁊ ꝺomum eiuſ pp̄ uxoꝛē habꝛā
ſarrai. Uocauitqꝫ pharao habꝛā
⁊ dixit ei. Quiꝺnam ē qꝺ́ feciſti
mͥ? Quare n̄ indicaſti q2 uxoꝛ
tua eēt; Qm̄ ob cām dixiſti ſoꝛo-
rem tuam eē ut tollerem mͥ eā
ī uxoꝛem. Nunc gͥ ecce ꝯinux
tua accipe eam ⁊ uaꝺe. Pꝛecepit
pharao ſuꝑ habꝛam uiriſ ⁊ ꝺeꝺu-
xerunt eum ⁊ uxoꝛē eiuſ ⁊ oīa


que habebat.
ſcendit gͦ habꝛam ꝺe egẏpto
ip̄e ⁊ uxoꝛ eiuſ ⁊ omnia que
habebat et loch cum eo aꝺ auſt˜
lem plagam. Erat aut̄ diueſ ual
ꝺe ī poſſeſſione auri ⁊ argenti;
Reuerſuſqꝫ ē ꝑ it́ quo uenerat
a meridie in bethel uſꝫ aꝺ locū
ubi pꝛiuſ fix́at tab́naculū int̾
bethel ⁊ haẏ. ī loco altariſ qꝺ́ fe-
cerat pꝛius ⁊ īuocauit ibi nom̄
ꝺei. Seꝺ ⁊ loth qui erat cū abꝛā
fuerunt greges ouiū ⁊ armēta
⁊ tab́nacula nec pot́at eoſ caꝑe
t̾ra ut hītarent ſimul; Erat quip
pe ſub́a eoꝛum multa; ⁊ nequi
bant hītare ꝯmunit̾. Unꝺe fc̄a ē
rixa int́ paſtoꝛes gregum habꝛā
et loth. Eo aut̄ tempoꝛe chanane-
us ⁊ ferezeus hītabāt ī illa ꝺie. Dix̄
gͦ habꝛam aꝺ loth. Ne queſo
ſit uirgium int́ me ⁊ te ⁊ paſto-
res meos ⁊ paſtoꝛeſ tuos. frēſ eī
ſumuſ. Ecce uniuerſa terra coꝛā
te ē. Receꝺe a me obſecro. Si aꝺ
ſiniſtram ieriſ; ego ꝺexteram te-
nebo. Si tu ꝺextram elegeriſ ego
aꝺ ſiniſtram ꝑgam. Eleuatis 
itaqꝫ loth oculiſ uidit omnē re-
gionem ioꝛꝺaniſ que uniúſa
irrigabatur an̄qm̈ ſubúteret;
ꝺominus ſoꝺomam ⁊ gomoꝛā
ſic̄ ꝑaꝺiſuſ ꝺomini ⁊ ſicut egyptꝰ
uenientibꝫ ī ſegoꝛ. Elegitqꝫ loth
ſibi regionem circa ioꝛꝺanem et
receſſit ab oꝛiente. Diuiſitqꝫ
ſe alt́utrum a fr̄e ſuo. Habꝛam
hītauit ī terra chanaam. loth
uero moꝛatuſ ē. in opoꝺiſ que
erant circa ioꝛꝺanem. ⁊ hītauit
ī ſoꝺomiſ. Homines autem ſo
ꝺomite peſſimi erant et pcc̄oꝛeſ


coꝛam ꝺomino nimiſ. Dixitqꝫ ꝺoꝰ
aꝺ habꝛam pꝰqm̈ ꝺiuiſuſ ē ab eo
loth. Leua oculos tuos īꝺirectū
⁊ uiꝺe a loco ī quo nunc eſ aꝺ a-
quilonē ⁊ ḿiꝺiem aꝺ oꝛientem
⁊ occidentem. Omnem t́ram qm̈
cōſpicis tͥ ꝺabo ⁊ ſemini tuo uſꝫ
ī ſempit̾num. faciamqꝫ ſem̄ tu
um ſicut puluerem t́re. Si quiſ
poſſit hominum numerare pĺ
uerem terre ⁊ ſem̄ tuū pot́it nu
merare. Surge gͦ ⁊ ꝑambĺa t́rā. 
ī longituꝺinem ⁊ latitudine ſu-
am q2 ꝺaturuſ ſum eam tͥ. Mo-
uenſ gͥ habꝛam tab́naculū ſuū-
uenit ⁊ hītauit iuẍ ꝯuallē mā-
bꝛe que ē ī ebꝛon. Eꝺificauitqꝫ
ibi altare ꝺomino.
cm̄ ē aut̄ ī illo temꝑe ut am
raphel rex ſēnaar ⁊ arioch
rex ponti coꝺolaomoꝛ rex elami-
taꝝ ⁊ thaꝺal rex gētium inirent
bellum cont˜ bara regem ſoꝺomo-
rum ⁊ cont˜ berſa regē gomoꝛre
⁊ cont˜ ſanaar regem aꝺame et
cc̈ ſemeber regem ſeboim ⁊ cōt˜
regē bale ip̄a eſt ſegoꝛ. Om̄ſ hii
ꝯuenerunt ī uallem ſilueſtrem
que nunc ē mare ſaliſ. Duoꝺecī
anniſ ſeruierant coꝺolamoꝛ et
tercio ꝺecimo anno ⁊ receſſerūt
ab eo. Igitur anno q̈rto ꝺecimo
uenit coꝺolaomoꝛ ⁊ reges qui cū
eo erant. ꝑcuſſeruntqꝫ raphaī
ī aſtaroth ⁊ carnaim ⁊ zuzim cū
eiſ ⁊ eniꝑī ſabe cariathaim ⁊ cho-
reos ī montibꝫ ſeẏꝛ uſꝫ aꝺ cāpe-
ſtria pharam que ē ī ſolituꝺīe.
Reuerſiqꝫ ſūt ⁊ ueńunt uſqꝫ
aꝺ fontē meſphat ip̄a ē caꝺes.
Et ꝑcuſſerūt omnē regionem a-
malechitarum ⁊ amoꝛreū qui


hītabat in aſaſon thamar. Et e-
ǵſſi ſūt rex ſoꝺomoꝝ ⁊ rex gomoꝛ
re. rexqꝫ aꝺame ⁊ ſeboim ⁊ rex ba-
le que ē ſegoꝛ ⁊ ꝺirex́unt contra 
eos aciem in ualle ſilueſtri .ſ. aꝺ-
úſus choꝺolaomoꝛ regē elamita
rū ⁊ thaꝺal regē gētiū ⁊ amraphet
regē ſennaar ⁊ arioch regē ponti. 
quatuoꝛ reges aꝺúſus quinqꝫ
Ualĺ ā ſilueſtris habebat puteos
bituminiſ Itaqꝫ rex ſoꝺomoꝛū et
rex gomoꝛre terga úterūt. ceciꝺe-
it́qꝫ ibi ⁊ qui; remanſerant fuge-
runt aꝺ montē. Tulerunt autē
omnē ſub́am ſoꝺomoꝝ ⁊ gomoꝛre-
oꝝ ⁊ om̄ia q̄ aꝺ cibū ꝑtinent ⁊ a-
bierunt necnō ⁊ loth ⁊ ſub́am eiꝰ
filium frīs habꝛam qui hītabat
ī ſoꝺomiſ. Et ecce unus qui euaſe
rat; nuntiauit habꝛam hebꝛeo
qui hītabat ī ualle mambꝛe. amoꝛ
rei frīſ eſcol ⁊ frīs euer. Hii enim
pepigerant feꝺuſ cū habꝛā. Qꝺ́ c̄
auꝺiſſet habꝛam captū uiꝺelicet
loth frēm ſuū nuḿauit expeꝺi-
tos uernaculos ſuos .ccc.x. ⁊ .viii.
⁊ ꝑſecutuſ ē eos uſꝫ ꝺan. Et ꝺiui-
ſis ſociis irruit ſuꝑ eos nocte. Per-
cuſſitqꝫ eos ⁊ ꝑſecutus ē eos uſqꝫ
ſoba ⁊ phenicem q̄ ē aꝺ leuam ꝺa-
maſci. Reduxitqꝫ omnē ſub́am
⁊ loth frēm ſuū cū ſub́a illiꝰ. mu-
liereſqͦꝫ ⁊ ppĺm. Eǵſſuſ ē aut̄ rex ſo-
ꝺomoꝝ ī occurſum eius pꝰqm̈ reú-
ſuſ ē a ceꝺe goꝺolaomoꝛ ⁊ regum 
qui cū eo erant ī ualle ſabe que ē
uallis regis. At úo melchiſeꝺech
rex ſalem ꝓferenſ panē ⁊ uinū.
erat enī ſacerꝺos ꝺei ſūmi ⁊ bn̄ꝺix̄
ei ⁊ ait. Beneꝺcūs habꝛam ꝺ̾o ex
celſo qui creauit celum ⁊ t́ram ⁊ be-
neꝺcūs excelſuſ ꝺeus quo ꝓtegēte


hoſteſ ī manibꝫ tuiſ traꝺiti ſūt
⁊ ꝺeꝺᵗ ei ꝺecimaſ ex ōibꝫ. Dixit aut̄
rex ſoꝺomoꝝ aꝺ abꝛam. Da mͥ a-
nimaſ ⁊ cetera tolle tͥ. Qui reſpō-
ꝺit ei. Leuͦa manum meam aꝺ ꝺo-
minum ꝺeum excelſum poſſeſſo-
rem celi ⁊ t́re qꝺ́ a filio ſubtegiminiſ 
uſꝫ aꝺ coꝛrigiam calige. n̄ accipiā
ex omnibꝫ que tua ſunt. Ne ꝺicaſ
ego ꝺitaui abꝛam exceptiſ huſq̄
comeꝺerunt iuuenes ⁊ ꝑtibꝫ ui-
roꝛum qui ueńunt mecū. aner.
eſcol ⁊ mābꝛe. Iſti accipiēt partes ſuas.
uſ itaqꝫ tn̈ſactiſ
fcūs ē ſermo ꝺomini aꝺ abꝛā
ꝑ uiſiōeꝫ ꝺicēs. Noli tim̄e abꝛā ego
ꝓtectoꝛ tuuſ ſum ⁊ merceſ tua ma
gna nimiſ. Dixitqꝫ abꝛam. Dn̄e
ꝺeuſ quiꝺ ꝺab́ michi. Ego uaꝺam
abſqꝫ lib́iſ ⁊ filiꝰ ꝓcuratoꝛiſ ꝺomꝰ
m̄e iſte ꝺamaſcꝰ eliezer erit heres
meus. Aꝺꝺiꝺiqꝫ abꝛam. Michi ā nō
ꝺediſti ſemē ⁊ ecce únaculuſ meꝰ
erit hereſ meuſ. Statīqꝫ ſermo ꝺo-
mini fcūſ ē aꝺ eum ꝺicenſ. Nō et̄
hic erit hereſ tuus ſꝫ qui egredi-
etur ꝺe ut́o tuo ip̄m habebiſ he-
reꝺem. Eduxitqꝫ eū foꝛaſ ⁊ ait illi.
Suſpice celum ⁊ numera ſtellaſ
ſi potes. Et dix̄ ei. Sic erit ſem̄ tu-
um. Credidit abꝛam ꝺeo ⁊ reputa-
tum ē ei aꝺ iuſtitiam. Dix̄qꝫ aꝺ
eum. Ego ꝺominuſ qui eduxi te
ꝺe hur chalꝺeoꝛum ut ꝺarē tͥ ter-
ram iſtā ⁊ poſſiꝺeres eam. At ille
ait. Domine ꝺ́s unꝺe ſcire poſſū
qꝺ̾ poſſeſſuruſ ſū eam. ℟ndit
ꝺoꝰ. Sume īquit uaccam triennē
⁊ capꝛam trinam ⁊ arietē annoꝝ
trium turturē quoqꝫ ⁊ colūbā.
Qui tollenſ uniúſa hec; ꝺiuiſit
ea ꝑ medium ⁊ utraſqꝫ ꝑtes conẗ


ſe altrinſecuſ poſuit. Aueſ aut̄
n̄ diuiſit. Deſcenꝺerūtqꝫ uolucreſ
ſuꝑ caꝺauera ⁊ abigebat eaſ habꝛā.
Cumqꝫ ſol occubuiſſet pauoꝛ ir-
ruit ſuꝑ habꝛam ⁊ hoꝛroꝛ maxi-
muſ ⁊ tenebꝛoſus īuaſit eū. Dcm̄
qꝫ ē aꝺ eum. Scito ṕnoſcens qꝺ́ pe-
regrinum fut˜um ſit ſemen tuū. 
ī terra n̄ ſua ⁊ ſubicient eos ſerui-
tuti ⁊ affligent q̈ꝺꝛingentiſ āniſ.
Úmptn̄ gētem cui ſeruituri ſūt 
ego iuꝺicabo ⁊ pꝰ hec eǵdientur
cum multa ſub́a. Tu aut̄ ibiſ aꝺ
pꝛēs tuos ī pace ſepultuſ ī ſene
ctute bona. Generatōe aut̄ qr̈ta
reútentur huc. Necꝺum enim
implete ſūt īiquitateſ amoꝛreo-
rum uſꝫ ī ṕſens tempꝰ. Cum gͦ
occubuiſſet ſol fcā ē caligo tene-
bꝛoſa ⁊ apparuit clibanuſ fumāᔆ
⁊ lampas igniſ tn̈ſienſ int́ diui-
ſiones illas. In die illo pepigit 
ꝺominuſ feꝺus cū habꝛā ꝺicēs. 
Semini tuo ꝺabo t́ram hanc a
fluuio egẏpti uſꝫ aꝺ fluuium 
magnū eufrathen. Cineos ⁊ ce-
nezeos ⁊ cethimoneos ⁊ etheos.
⁊ pherezeos. raphaim quoqꝫ ⁊ a-
moꝛreos ⁊ chananeos ⁊ gergeſe-
os ⁊ gebuſeos.
gitur ſarai uxoꝛ habꝛam n̄ ge-
nuerat liberos ſꝫ hn̄s ancillam
egiptiam noīe agar dix̄ mari-
to ſuo. Ecce cōcluſit me ꝺominꝰ
ne parerem. Ingreꝺere aꝺ ancillā
meam ſi foꝛte ſaltē ex illa ſuſci-
piam filios. Cumqꝫ ille acqui-
euſſet ꝺeṕcanti tulit agar an-
cillam ſuam egẏptiam poſt an
nos .x. qm̈ hītare ceꝑat in terra
chanam ⁊ ꝺeꝺit eam uiro ſuo u-
xoꝛem. Qui īgreſſuſ ē aꝺ eam.


At illa ꝯcepiſſe ſe uiꝺenſ ꝺeſpexit
ꝺominam ſuam. Dix̄qꝫ ſarrai aꝺ
habꝛam; iniqꝫ agis conẗ me. Ego
ꝺeꝺi ancillam meam ī ſignū tuū.
Que uiꝺens qꝺ́ cōceꝑit ꝺeſpectui me
ht̄. Iuꝺicet ꝺominus int́ me ⁊ te. Cui
℟nꝺens habꝛam. Ecce ait. ancilla
tua ī manu tua ē. Uerte ea ut li-
bet. Affligente gͥ eam ſarai fugā
iniit. Cumqꝫ īueniſſet illam an-
geluſ ꝺōi iüx fontē aq̄ in ſolitu-
ꝺīe q̄ [;] ī ꝺeẜto in via [i] ſur; ꝺix̄ aꝺ
eam. Agar ancilla ſarai unꝺe ue-
niſ ⁊ quo uaꝺis. Que ℟ndit a fa-
cie ſarai ꝺomine mee ego fugio. 
Dixitqꝫ ei angĺs ꝺomini. Reút́e
aꝺ ꝺominam tuam ⁊ humilia-
re ſub manu ip̄ius. Et rurſum.
Multiplicanſ inquit multiplica
bo ſemen tuum ⁊ n̄ numerabit˜
ṕ multituꝺine ac ꝺeīceps. Ecce ait
cōcepiſti ⁊ paries filiū ⁊ uocabis 
nomen eius hẏſmael eo qꝺ́ au-
ꝺierit ꝺoꝰ afflictōem tuam. Hic
erit ferus hō manꝰ eiꝰ conẗ omneſ
⁊ manꝰ om̄ium conẗ eum. Et ere-
gione uniu̾ſoꝝ fr̄m ſuoꝝ figet
tab́nacula. Uocauit aut̄ nomen
ꝺomini agar qui loquebat˜ aꝺ eā.
Tu ꝺeus qui uiꝺiſti me. Dix̄ enī
ꝑfecto hic uiꝺi poſt́ioꝛa uidentiſ
me. Pꝛopt́ea appellauit puteū
illū ṕuteū uidentiſ ⁊ uiuentis.
Ip̄e eſt int́ caꝺes ⁊ baraꝺ. Peꝑit
qꝫ agar habꝛe filiū. Qui uocaú
nomen eiuſ hẏſmael. lx.xx. ⁊ vi.
annoꝝ erat qn̄ peꝑit ei agar hiſ- maelē
oſtqm̈ úo
xc.ix. annoꝝ eſſe ceꝑat; ap-
paruit ei ꝺoꝰ. Dixitqꝫ aꝺ eū. Ego
ꝺeuſ om̄ps ambĺa coꝛā me ⁊ eſto
ꝑfectus. Ponamqꝫ feꝺuſ meū


int̾ me ⁊ te ⁊ multiplicabo te ue-
hem̄ter nimiſ. Cecidit habꝛā ꝓnꝰ
in faciem. Dix̄qꝫ ei ꝺ́s. Ego ſum et
ponā pactū meū tecuꝫ eriſqꝫ pat́
multaꝝ gētium. nec ultra uocab˜
nom̄ tuum habꝛam ſꝫ appellab́is
abꝛaham. q2 multaꝝ gētium pa-
trem ꝯſtitui te. Faciamqꝫ te creſc̾e
uehementiſſime ⁊ ponam te ī gēti
bꝫ regeſqꝫ ex te egredientur. Et ſta-
tuam pactum meū int́ me ⁊ te ⁊ īt́
ſem̄ tuū; poſt te ī generatōibꝫ ſuiſ
feꝺere ſempit́no ut ſim ꝺ́s tuuſ 
et ſeminis tui poſt te. Daboqꝫ tibi;
et ſemini tuo pꝰ te t́ram peregͥna-
tioniſ tue oēm t̾ram chanean in
poſſeſſionē et́nam eroqꝫ ꝺ́s eoꝝ.
Dix̄ iterum ꝺ́s aꝺ abꝛaham ⁊ tu-
gͦ cuſtodies pactum meū ⁊ ſem̄ tu-
um poſt te in generationibꝫ ſuiſ.
Hoc ē pactū meū qꝺ́ obſeruabitiſ
int́ me ⁊ uos ⁊ ſem̄ tuū poſt te.
Circunciꝺetur ex uob́ om̄e maſcĺi
num ⁊ circūciꝺetis carneſ ṕputii ue-
ſtri ut ſit ī ſignum feꝺeris inter
me ⁊ uos. Infanſ octo dieꝝ circū
ciꝺetur ī uob́ om̄e maſculinū ī
gńatōibꝫ ur̄is tam ūnaculuſ qm̈
empticiuſ circūciꝺetur ⁊ quicūqꝫ
fúit ꝺe ſtirpe ur̄a. Eritqꝫ pactum
meū ī carne urā ī feꝺus eternum.
Maſculuſ cui pꝛeputii caro circū-
ciſa n̄ fúit ꝺelebitur anima illa
ꝺe populo ſuo q2 pactū meū irri-
tum fecit.  Dix̄qꝫ ꝺ́s aꝺ abꝛaham.
Sarai uxoꝛem tuam n̄ uocabis
ſarai ſꝫ ſaram. Et bn̄ꝺicam ei ⁊ ex
illa ꝺabo tͥ filium cui bn̄ꝺict˜us 
ſum. Eritqꝫ ī natōnes ⁊ regeſ po-
puloꝝ oꝛientur ex eo. Ceciꝺit a-
bꝛahā ī faciē ſuaꝫ ⁊ riſit dicens
ī coꝛꝺe ſuo. Putas ne centenario


naſcetur filius. ⁊ ſara nonagena
ria pariet. Dixitqꝫ aꝺ ꝺominum.
Utinam hẏſmael uiuat coꝛam te
Et ait ꝺeus aꝺ abꝛaham. Sara u
xoꝛ tua pariet tͥ filium uocabiſqꝫ
nom̄ eiuſ ẏſaac ⁊ ꝯſtituam pactū
meum illi ī feduſ ſempit́num ⁊
ſemini eiuſ pꝰ eum. Suꝑ hẏſma
el quoqꝫ exaudiui te. Ecce bene-
ꝺicam ei ⁊ augebo ⁊ multiplica
bo eum ualꝺe .xii. ꝺuces genera-
bit ⁊ faciā illū creſcere in gentē
magnam. Pactum meū uero ſta-
tuam aꝺ ẏſaac quē pariet tͥ ſara
tempoꝛe iſto ī anno altero. Cūqꝫ
finituſ ēet ſermo loquentiſ cū-
eo aſcēdit ꝺś aꝺ abꝛaham. Tulit
aut̄ abꝛaham hẏſmaelem filium 
ſuū ⁊ om̄ſ uernaculos ꝺomuſ ſue
uniúſoſqꝫ quoſ emerat cūctoſ ma-
res ex omnibꝫ uiris ꝺomꝰ ſue ⁊ cir-
cūciꝺit carnē ṕputii eoꝝ. ſtatim ī
ip̄o die ſic̄ ṕceꝑat ei ꝺeus. Abꝛaham
nonaginta .ix. erat annoꝝ qn̄ cir-
cūciꝺit carnem ṕputii ſui ⁊ hẏſ-
mael filiuſ eius .xiii. annoſ im-
pleuerat temꝑe circūciſionis ſue.
Eaꝺem die circūciſuſ ē abꝛaham
⁊ filius eiꝰ hẏſmael ⁊ om̄s uiri ꝺo-
mus illius tam únaculi qm̈ ēpti-
tii ⁊ alienigene parit́ circūciſi ſūt.
pparuit autē ei ꝺoꝰ
in ꝯualle manbꝛe ſedenti ī ho-
ſtio tabernaculi ſui ī ip̄o feruoꝛe
ꝺiei. Cumqꝫ eleuaſſet ocĺos appa-
ruerūt ei tres uiri ſtanteſ ꝓpe eū.
Quos cū uiꝺiſſet cucurrit in oc-
curſū eoꝝ ꝺe hoſtio tab́naculi ſui
⁊ aꝺoꝛauit ī terra ⁊ dix̄. Dn̄e ſi in 
ueni gr̄am ī oculiſ tuiſ ne tn̈ſe-
aſ ſeruū tuū ſꝫ afferam pauxillū
aque ⁊ lauate peꝺes ur̄oſ ⁊ requi


eſcite ſub arboꝛe. Ponamqꝫ bucel
lam paniſ ⁊ ꝯfoꝛtate coꝛ ur̄m pꝰ ea
tn̈ſibitiſ. Iccirco enī ꝺeclinaſtiſ aꝺ
ſeruum ur̄m. Qui dix́unt fac ut
locutuſ es. Feſtinauit abꝛaham ī
tab́naculum aꝺ ſaram. Dix̄qꝫ ei.
Accelera ⁊ tria ſata ſimile ꝯmiſce
⁊ fac ſubcinericioſ panes. Ip̄e úo.
aꝺ arm̄tum cucurrit ⁊ tulit īꝺe
uitulum tenerrimū ⁊ optimū.
Deꝺitqꝫ púo qui feſtimauit ⁊ il-
lum coxit. Tulit quoqꝫ butirū
⁊ lac ⁊ uitulū quē cox́at ⁊ poſu-
it coꝛā eis. Ip̄e úo ſtabat iuẍ eos
ſub arboꝛe. Cūqꝫ comediſſent di-
xerūt aꝺ eū. Ubi ſara uxoꝛ tua. Il-
le ℟ndit. Ecce ī tab́naculo ē. Qui
dixit. Reútenſ ueniam aꝺ te tem
poꝛe iſto uita comite ⁊ habebit fi-
lium uxoꝛ tua. Quo auꝺito ſa-
ra riſit pꝰ hoſtium tab́nacĺi. Erāt
aut̄ ambo ſenes ꝓuecteqꝫ etatiſ ⁊
ꝺeſierant ſare fieri muliebꝛia. Q́
riſit occulte dicēs. Poſtqm̈ conſe-
nui ⁊ ꝺoꝰ meus uetuluſ ē uolup
tati oꝑam ꝺabo; Dix̄ aut̄ ꝺominꝰ
aꝺ abꝛaham. Quare riſit ſara u-
xoꝛ tua ꝺicens. Nūquiꝺ ꝑitura ſū
anus. Nūquiꝺ ꝺeo ē quicqm̈ ꝺifi-
cile. Iuẍ ꝯꝺictum reútar aꝺ te hoc
eoꝺ́ temꝑe uita comite ⁊ habebit
ſara filium. Negaū ā ſara ꝺicēs
Nō riſi timoꝛe ꝑterrita. Dominꝰ á.
Nō ē īquit ita; ſꝫ riſiſti. Cū ergo
ſurrexiſſent inꝺe uiri direx́unt
oculos conẗ ſoꝺomā ⁊ abꝛaham
ſimul gradiebatur ꝺeducenſ eos.
Dix̄qꝫ ꝺoꝰ n̄ celare pot́o abꝛaham
q̄ geſturuſ ſū cū fut˜uſ ſit ī gentē
magnā ac robuſtiſſimā ⁊ bn̄ꝺicē-
ꝺe ſunt ī illo om̄ſ natōneſ terre.
Scio eī qꝺ́ ṕcepturuſ filiiſ ſuiſ ſit 


⁊ ꝺomui ſue poſt ſe ut cuſtodiāt 
uiam ꝺomini ⁊ faciant iuſticiā
⁊ uiditium ut aꝺꝺucat ꝺominꝰ
pp̄ abꝛaham omnia que locutꝰ
eſt aꝺ eum. Dixit itaqꝫ ꝺominuſ.
Clamoꝛ ſoꝺomoꝝ ⁊ gomoꝛreoꝝ
multiplicatꝰ ē ⁊ peccatū eoꝛum 
agrauatū ē nimis. Deſcenꝺam
⁊ uiꝺebo utrū clamoꝛē qui ue-
nit aꝺ me; oꝑe ꝯpleúint annō ē
ita ut ſciam. Conúteruntqꝫ ſe-
inꝺe ⁊ abierunt ſoꝺomam. Abꝛa
ham úo aꝺhuc ſtabat coꝛam ꝺo-
mino ⁊ aꝓpinqn̈s ait. Nūquiꝺ
ꝑꝺes iuſtum cum impio. Si fue
rint .l. iuſti ī ciuitate peribūt
ſimul ⁊ n̄ parces illiloco ꝓpt́ .l.
iuſtos ſi fuerint ī eo. Abſit a te
ut rem hanc facias ⁊ occiꝺaſ iu-
ſtum cum īpio. fiatqꝫ iuſtꝰ ſic̄
impiuſ. Nō ē hoc tuū qui uidi-
cas omnē t́ram. Neq̈q̈m facieſ
uiditium.  Dix̄qꝫ ꝺoꝰ aꝺ eū. Si ī
uenero ſoꝺomis .l. iuſtoſ in me-
ꝺio ciuitatiſ dimittam oī loco
pp̄ eos. Reſpondit abꝛaham et
ait. Quia ſemel cepi loqr̈ aꝺ ꝺo-
minum meū cum ſim puluiſ
⁊ ciniſ. Quid ſi minꝰ quinq̈gin
ta iuſtiſ quinqꝫ fúint ꝺelebis
pp̄ quaꝺꝛaginta quinqꝫ uniú
ſam urbē. Et ait. Nō ꝺelebo ſū-
uenero ibi .xl .v. Rurſumqꝫ lo-
cutuſ ē aꝺ eum. Sin aut̄ .xl. in-
uenti fúint quiꝺ facies. Ait.
Nō ꝑcutiam pp̄ .xl. Ne q̄ſo īꝙͥ in-
ꝺigneriſ ꝺomine ſi loquar. Qͥꝺ
ſi inuenti fúint ibi .xxx. Reſ-
pondit. Nō faciam ſi inueńo
ibi .xxx. Quia ſemel ait cepi
loquar aꝺ ꝺominū meū. Qͥꝺ
ſi inuenti fúint ibi .xx. Dixit.


Nō int̾ficiam pp̄ .xx. Obſecro īq̈ꝺ
ne iraſcariſ ꝺomine ſi loq̈r aꝺhuc
ſemel. Quiꝺ ſi īuenti fu̾int ibi .x.
dixit. Nō ꝺelebo pp̄ .x. Abiit ꝺominꝰ
pꝰqm̈ ceſſauit loqui aꝺ abꝛaā ⁊ il-
le reuerſus ē ī locum ſuum.
eńuntqꝫ duo angĺi ſoꝺomam
ueſꝑe ſedente loth ī foꝛibꝫ ciui
tatis. Qui cū uidiſſet eos ſurrexit 
⁊ iuit obuiam eis aꝺoꝛauitqꝫ ꝓnꝰ
ī t́ram ⁊ dix̄. Obſecro ꝺeū ꝺeclinate
ī ꝺomum púi ur̄i ⁊ manete ibi.
Lauate peꝺes ur̄os ⁊ mane ꝓfiſci-
mini ī uiam ur̄am. Qui ꝺix́ūt.
Minime ſꝫ ī platea manebimus.
Compulit illos oppiꝺo ut diúte-
rent aꝺ eum. Ingreſſiſqꝫ ſunt ꝺo-
mū eiuſ fecit ꝯuiuium. Coxit a-
zima ⁊ comeꝺerunt. Pꝛius autē
qm̈ irent cubatum uiri ciuitatiſ
uallaúnt ꝺomū illiꝰ a púo uſqꝫ
aꝺ ſenē om̄iſ ppĺs ſimul. Uocaue-
runtqꝫ loth ⁊ ꝺix́unt ei. Ubi ſūt
uiri qui ītroierūt aꝺ te nocte Educ
illos huc ut cognoſcamꝰ eos. Eǵſſꝰ.
qꝫ aꝺ eos loth poſt t́gum ac clau-
ꝺenſ hoſtiū ait. Nolite queſo fr̄eſ
mei nolite; malum hoc faće. Hēo
duas filias que necdū cognouer̄t
uirū. Educam eaſ aꝺ uos abuti
mini eis ſic̄ uob́ placúit ꝺum mo-
ꝺo uiriſ iſtiſ nichil faciatiſ mali.
q2 inǵſſi ſūt ſub umbꝛa culmīſ
mei. At illi dix́unt. Receꝺe illuc.
Et rurſuſ īgreſſuſ es īquiūt ut 
aꝺuena. nunquiꝺ ut uidices.
Te ip̄m maḡ quā hoſ affligemꝰ.
Uimqꝫ faciebant loth uehem̄tiſ
ſime iam ꝓpe erat ut īſtrīǵent
foꝛes. Et ecce miſerūt manum ui-
ri ⁊ ītrodux́unt aꝺ ſeloth. Clau-
ſeruntqꝫ hoſtiū ⁊ eos qui erant


foꝛiſ ꝑcuſſerunt cecitate a minimo
uſꝫ aꝺ maximū ita ut hoſtiū īue-
nire n̄ poſſent. Dix́unt autē aꝺ
loth. Habes hic tuoꝝ quempiam
geneꝝ aut filioſ aut filias. Om̄ſ qͥ
tui ſūt eꝺuc ꝺe urbe hac. Delebimꝰ
enī locū iſtū eo qꝺ́ īcreuerit cla-
moꝛ eoꝝ coꝛam ꝺomino qui mi-
ſit noſ ut ꝑꝺamꝰ illos. Egreſſus
itaqꝫ loth ⁊ locutuſ ē aꝺ generos
ſuos qui accepturi erant filias
eiuſ ⁊ dix̄. Surgite ⁊ eǵꝺimini
ꝺe loco iſto; q2 ꝺelebit ꝺoꝰ ciuitatē
hanc. Et uiſuſ ē eis qï luꝺēs loqui.
Cumqꝫ eēt mane cogebant eum
angĺi ꝺicentes. Surge tolle uxo-
rem tuam ⁊ ꝺuaſ filiaſ qs̈ habes
ne ⁊ tu parit̾ pereaſ ī ſcelere ciui-
tatiſ. Diſſimula āt illo apṕhēde  
runt manū eiuſ ⁊ manū uxoꝛiſ
ac ꝺuaꝝ filiaꝝ eius eo qꝺ́ ꝑceret ꝺoꝰ
illi ⁊ eꝺux́unt eum. Poſuerūtqꝫ
eẍ ciuitatem. Ibiqꝫ locuti ſūt aꝺ e- 
um ꝺn̄tes. Salua aīam tuam. No-
li reſpicere poſt t̾gum tuū. nͨ ſtes  
ī omniloco circa regionē ſꝫ ī monte
ſaluū te fac ne ⁊ tu ſimul pereas.
Dix̄qꝫ loth aꝺ eos. Queſo ꝺomine
mi q2 īuenit ſeruꝰ tuꝰ gr̄iam coꝛá   
te ⁊ maǵficaſti gr̄am ⁊ mīam tuā
qm̈ feciſti mecū ut ſaluareſ ani-
mam meam nec poſſū ī mōte ſal-
uari ne foꝛte apṕhenꝺat me malū
⁊ moꝛiar. Eſt ciuitaſ hic iuẍ aꝺ ꝙ̈
poſſum fugé ꝑua ⁊ ſaluaboꝛ mea   
Nūquiꝺ n̄ moꝺica ē ⁊ uiuet aīa
mea; Dix̄qꝫ aꝺ eum. Ecce .n̄. iām
hoc ſuſcepi pꝛeces tuas ut n̄ ſubú-
tam urbem pꝛo qua locutꝰ es. Feſti-
na ⁊ ſaluare ibi q2 n̄ pot́o faće qͥcꝙ̈  
ꝺonec īǵdiaris illuc. Iccirco uocatū
ē nom̄ urbiſ illiuſ ſegoꝛ. Sol egreſ-


ſuſ ē ſuꝑ t́ram ⁊ loth inǵſſuſ eſt ſe-
goꝛ. Igitur ꝺoꝰ pluit ſuꝑ ſoꝺom̄ ⁊ 
gomoꝛram ſulphur ⁊ ignē a ꝺn̄o ꝺe
celo ⁊ ſubútit ciuitates haſ ⁊ omnē
circa regionē uniúſos. hītatoꝛeſ ur-
biū ⁊ cuncta t́re uirētia. Reſpitiēſ
qꝫ uxoꝛ eius pꝰ ſe úſa ē ī ſtatuam
ſaliſ. Abꝛahā aut̄ ꝯſurgenſ mane-
ubi ſtet́at pꝛiꝰ cū ꝺomino ītuituſ ē-
ſoꝺomā ⁊ gomoꝛrā ⁊ uniúſā t́ram
regioniſ illiꝰ. Uiditqꝫ aſcendentem
fauillam ꝺe t́ra qï foꝛnaciſ fumū.
Cum eī ſubútét ꝺ́s ciuitateſ regi-
oniſ illiꝰ recoꝛꝺatꝰ ē abꝛahe ⁊ libera-
uit loth ꝺe ſubúſione urbiū ī qͥbꝫ
hītaúat. Aſcēditqꝫ loth ꝺe ſegoꝛ et
manſit ī monte. Due quoqꝫ filie eiꝰ
cū eo. Timuerat eī manere ī ſegoꝛ
⁊ māſit ī ſpelūca ip̄e ⁊ due filie eiꝰ
cū eo. Dix̄qꝫ maioꝛ aꝺ minoꝛē. Pꝛ̄
nr̄ ſenex ē ⁊ nulluſ uiroꝝ reman-
ſit ī t́ra qui poſſit īgredi aꝺ noſ ui-
xta moꝛē uniúſe t́re. Ueni īebꝛie
muſ eum uino ꝺoꝛmiamꝰqꝫ cū eo
ut ſeruare poſſimuſ ex pꝛ̄e nr̄o
ſemen. Deꝺerūt itaqꝫ pꝛ̄i ſuo bib́e
uinū nocte illa. Et īǵſſa ē maioꝛ
ꝺoꝛmiuitqꝫ cū pꝛē. At ille n̄ ſēſit
nec qn̄ accubuit filia; nec qn̄ ſur-
rexit. Alt́a quoqꝫ die ꝺix̄ maioꝛ
aꝺ minoꝛē. Ecce ꝺoꝛmiui eri cū
pꝛ̄e meo; ꝺemꝰ ei bibere uinū ⁊́ hac
nocte ⁊ ꝺoꝛmies cū eo ut ſaluemꝰ
ſemē ꝺe pꝛ̄e nr̄o. Deꝺerūt et illa
nocte pꝛ̄i ſuo bib́e uinū. Inǵſſa-
qꝫ minoꝛ filia; ꝺoꝛmiuit cum eo.
Et nec quiꝺ́ tūc ſenſit qn̄ cōcubu
erit uĺ qn̄ illa ſurrexit. Concepe-
runt gͦ ꝺue filie loth ꝺe pꝛ̄e ſuo.
Peꝑitqꝫ maioꝛ filiū ⁊ uocauit no-
men eiuſ moab. Ip̄e ē pꝛ̄ moabi-
taꝝ uſꝫ ī ṕſentem diem. Minoꝛ 


quoqꝫ peꝑit filium ⁊ uocaū no-
men eius amon iꝺeſt filiuſ pplí-
mei. Ip̄e ē pꝛ̄ ammonitaꝝ uſꝫ ho
rofectus inꝺe.
abꝛaham ī t́ram auſtralem
habitauit int́ caꝺes ⁊ ſur ⁊ pere-
grinatuſ ē; ingeraris. Dix̄qꝫ de-
ſara uxoꝛe ſua. Soꝛoꝛ mea ē. Mi-
ſit gͦ abimelech rex gerare; ⁊ tu-
lit eam. Uenit aut̄ ꝺeuſ aꝺ abi-
melech ꝑ ſompńū nocte. Et ait
illi. En moꝛieris ꝓpt́ mulierē
qm̈ tuliſti. ht̄ enim uirū abime
lech úo n̄ tetiǵat eam ⁊ ait. Do-
mine n̄ gētem ignoꝛātem ⁊ iuſtā
int́ficies. Nōne ip̄e dix̄ m̕ ſoꝛoꝛ
mea ē; ⁊ ip̄a ait. fr̄ meuſ ē In ſim-
plicitate coꝛdiſ mei ⁊ mūꝺitia ma-
nuū meaꝝ feci hoc. Dixitqꝫ aꝺ eū
ꝺoꝰ. Et ego ſcio qꝺ́ ſimplici coꝛꝺe
feceris ⁊ iꝺeo cuſtodiui te ne pec-
careſ ī me ⁊ n̄ dimiſi ut tange̾ſ
eam. Hanc g̾ reꝺꝺe uxoꝛē uiro
ſuo; q2 ꝓph́a ē ⁊ oꝛabit ꝓ te ⁊ uiueſ.
Sin autem nolueriſ reꝺꝺe̕. Scito
qꝺ́ moꝛte moꝛieris tu ⁊ omnia q̄
tua ſūt. Statimqꝫ ꝺe nocte ꝯſurgēſ
abimelech uocauit ſeruos ſuoſ ⁊
locutuſ ē uniúſa úba hec ī auribꝫ
eoꝝ. Timueruntqꝫ ōs uiri ualꝺe.
Uocauit aut̄ abimelech ⁊́  abꝛahā
⁊ dix̄ ei. Quiꝺ feciſti nob́. Quiꝺ pec-
cauimꝰ ī te; qui īduxiſti ſuꝑ me
⁊ ſuꝑ regnū meū pecc̄m granꝺe.
Que n̄ ꝺebuiſti facé feciſti nobis.
Rurſusqꝫ expontulāſ ait. Quiꝺ
uidiſti ut hoc fac̕es; ℟ndit abꝛa
ham. Cogitaui mecum dicens.
Foꝛſitan nō ē timoꝛ ꝺei ī loco iſto
⁊ int́ficient me ꝓp̄ uxoꝛē meā. Ali-
aſ aut̄ ⁊ úe ſoꝛoꝛ mea ē filia pꝛ̄is
mei ⁊ n̄ mr̄is mee filia ⁊ duxi eā ī


uxoꝛem. Poſtqm̈ aut̄ eduxit me
ꝺeuſ ꝺe ꝺomo pꝛ̄is mei; dixi aꝺ eā.
Hanc mīam facies mecū. In oī loco
aꝺ quē īǵdiemur dices; qꝺ́ fr̄ tu
uſ ſum. Tulit gͥ abimelech oues
⁊ boues. ⁊ ſeruos ⁊ ancillaſ. ⁊ ꝺeꝺit
abꝛaham. Reꝺꝺiꝺitqꝫ illi ſaram
uxoꝛem ſuam ⁊ ait. Terra coꝛā uo-
biſ ē ubicuqꝫ tͥ placu̕it hīta. Sa-
re aut̄ dix̄. Ecce mille argenteoſ
ꝺeꝺi frī tuo. Hoc erit tͥ ī uelamē
ocĺoꝛum aꝺ om̄s qui tecū ſunt
⁊ quocumqꝫ pꝛex̕iſ mem̄tote ꝺeṕ
henſam. Orante aut̄ abꝛaham
ſanauit ꝺeus abimelech ⁊ uxoꝛē
ancillaſqꝫ eius ⁊ peꝑerunt. Con-
cluſerat enī ꝺ́s ōem uuluā ꝺomꝰ
abimelech ꝑp̄ ſaram uxoꝛē abꝛahā.
iſitauit aut̄ ꝺ́s ſaram.
ſic̄ ꝓmiſerat ⁊ impleuit que
locutus ē. Concepitqꝫ ⁊ peꝑit fili
um ī ſenectute ſua tempoꝛe quo
ṕꝺixerat ei ꝺ́s. Uocauit aut̄ ab˜-
ham nom̄ filii ſui que genuit ei
ſara ẏſaac. Et circūciꝺit eū octa
ua ꝺie ſic̄ ṕceꝑat ei ꝺ́s; cū .c. eſſet
annoꝝ. Hac quippe etate pꝛ̄iſ na
tuſ ē ẏſaac. Dixitqꝫ ſara. Riſum
fecit michi ꝺ́s; ⁊ quicūqꝫ audier̄
ꝯridebit michi. Rurſūqꝫ ait. Q́s
auditꝰuſ creꝺeret abꝛaham qꝺ́ ſa-
ra lactaret filium que peꝑit ei iā
ſeni. Creuit gͥ puer ⁊ ablactatꝰ ē.
Fecitqꝫ abꝛaham gn˜ꝺe ꝯuiuium
ī die ablactatō̄nis eius. Cūqꝫ ui-
diſſꝫ ſara filiū agar egiptie luꝺ̾etē
c̕ ẏſaac filio ſuo ꝺixit aꝺ habꝛaā.
Eice ancillam hanc ⁊ filiū eius.
Nō eī erit hereſ fili ancille cū filio
meo ẏſaac. Dure accep̄ hoc abꝛa
ham pꝛo filio ſuo. Cui dixit ꝺ́s.
Nō tͥ uiꝺeatur aſꝑum ſuꝑ puero 


⁊ ſuꝑ ancilla tua. Omnia q̄ dix́it
tͥ ſara audi uocem eiuſ q2 ī ẏſaac
uocabitur tͥ ſemen. Sꝫ ⁊ filiū an-
cille faciam īgentem magna q2
ſem̄ tuum ē. Surrex̄ itaqꝫ abꝛahā
mane ⁊ tollenſ panē ⁊ utrem aq̄
impoſuit ſcapule eiuſ tradiditqꝫ
pu̕m; ⁊ dimiſit eam. Que cū abiſ
ſet errabat ī ſolitudine berſabee.
Cumqꝫ ꝯſumpta eēt aq˜ in utre
abiecit púm ſubt́ unam arboꝝ
que ibi erat ⁊ abiit. Seꝺitqꝫ e re-
gione ꝑcul qntū poteſt arcꝰ iace-
re. Dixit enim. Nō uiꝺebo moꝛi
entē púm. Et ſeꝺens cont˜ leua
uit uocē ſuam ⁊ fleuit. Exauꝺi
uit aut̄ ꝺoꝰ; uocē púi. Uocauitqꝫ
angĺs ꝺomini agar ꝺe celo ꝺicenſ.
Quiꝺ agiſ agar. Noli tiḿe. Exau-
ꝺiuit enim ꝺeus uocē púi ꝺe loco
ī quo ē. Surge ⁊ tolle púm ⁊ tene-
manū eius q2 ingentem magnā
faciam eum. Aperuitqꝫ ocĺos eiꝰ
ꝺeus. Que uiꝺenſ puteum aque
abiit ⁊ impleuit utrem; ꝺeꝺitqꝫ
púo bib́e ⁊ fuit cū eo. Qui creuit
⁊ moꝛatꝰ ē ī ſolituꝺine. Fc̄sqꝫ ē iu-
uenis ſagittariꝰ hītauitqꝫ ī ꝺeſer-
to pharan. Et accep̄ illi m̄r ſua u-
xoꝛem ꝺe terra egẏpti. Eoꝺem tem
poꝛe dix̄ abimelech ⁊ phicol pꝛin-
ceps ex́citus eius aꝺ habꝛā. D́s
tecū eſt ī uniúſiſ que agiſ. Iura
gͦ ꝑ ꝺeū ne noceas mͥ; ⁊ poſt́is meiſ
ſtirpiqꝫ mee. Sꝫ iuẍ mīam qm˜ fe-
ci tͥ facias mͥ ⁊ t̾re in q˜ úſatꝰ eſ aꝺ
uena. Dixitqꝫ abꝛaham. Ego iura
bo ⁊ īcrepauit abimelech ꝓpt pu
teum aque q̄ ui abſtulerant ſer-
uī illiꝰ. ℟nꝺitqꝫ abimelech. Neſci
ui quis fećit hanc rem ſꝫ ⁊ tu no-
īꝺicaſti michi ⁊ ego n̄ audiui ṕt́


hoꝺie. Tulit itaqꝫ abꝛaham oues
⁊ boues ⁊ ꝺeꝺit abimelech. ꝓcuſſe
runtqꝫ ambo feꝺꝰ. Et ſtatuit ab˜-
ham .vii. agnas gregis ſeoꝛſum.
Qui dix̄ abimelech. Quiꝺ ſibi uo
lunt .vii. agne iſte q̈s ſtare feciſti
ſeoꝛſum at ille. Septem inquit
agnaſ accipies ꝺe manu mea ut
ſint ī teſtimonium michi qn̈tū
ego fodi puteū iſtum. Iccirco uo-
catꝰ ē locus ille berſabee q2 ibi u-
t̾qꝫ iurauit ⁊ inierunt feꝺꝰ ꝑ pu-
teo iuram̄ti. Surrex̄ aut̄ abime
lech ⁊ phicol pꝛinceps ex́citꝰ eius
reuerſiqꝫ ſūt ī t́ram paleſtinoꝛū.
Abꝛaham úo plantauit nemus
ī berſabee qï ī hereditate ⁊  īuoca
uit ibi nomē ꝺei et́ni ⁊ fuit colonꝰ
terre philiſtinoꝝ diebꝫ multis.
ue poſtqm̈ geſtaſūt
temptauit ꝺeus abꝛaham et
ꝺixit aꝺ eum. Abꝛaham abꝛahā.
ille ℟ndit. Aꝺſum. Ait illi Tolle
filium tuū quē diligiſ ẏſaac et
uaꝺe ī t́ram uiſionis atqꝫ ibi of
féſ eum ī holocauſtū ſuꝑ unum
montium quē mōſtrauero tibi.
Igitur abꝛaham ꝺe nocte ꝯſurgēs
ſtrauit aſinū ſuū ꝺucens ſecum
ꝺuos iuuenes ⁊ ẏſaac filiū ſuum
Cumqꝫ cōciꝺiſſet ligna ī holocau-
ſtū abiit aꝺ locū quem p̾ceꝑat eis
ꝺeus. Die aut̄ t̾cio eleuatis oclís
uidit locū ꝑcul. Dix̄qꝫ aꝺ pueroſ
ſuos. Expectate hic cum aſino e-
go ⁊ puer illuc uſqꝫ ꝓperanteſ pꝰꝙ̈
aꝺoꝛauerimꝰ reútemur aꝺ uos.
Tulitqꝫ lign̄ holocauiſi ⁊ īpoſuit
it ſuꝑ ẏſaac filiū ſuū. Ip̄e úo poꝛ
tabat in manibꝫ ſuis ignē et gla-
ꝺium. Cumqꝫ ꝺuo ꝑgerent ſimĺ
ꝺix̄ ẏſaac pꝛ̄i ſuo. Pat́ mi. At ille


reſponꝺens. Quiꝺ uiſ fili. Ecce in-
quit igniſ ⁊ ligna ubi ē uictima
holocauſti. Dixit abꝛaham. D́s
ꝑuidebit ſibi uictimam holocau-
ſti fili mi. Ꝑgebant gͦ parit́ ⁊ uene-
runt aꝺ locum quem oſtenꝺerat
ei ꝺeus. In quo eꝺificauit altare
⁊ ꝺeſuꝑ ligna compoſuit. Cumqꝫ
colligaſſet ẏſaac filiū ſuū poſu-
it eum ī altari ſuꝑ ſtruē ligno
rū. Extenꝺitqꝫ manū ⁊ arripu
it glaꝺium ut īmolaret filium
ſuum. Et ecc̄e angĺs ꝺomini ꝺe ce-
lo clamauit dicens. Abꝛaham a-
bꝛaham. Qui ℟nꝺenſ aꝺſū. Dix̄
qꝫ ei n̄ extenꝺaſ manū tuā ſuper
püm nꝫ faciaſ ei quicqm̈. Nunc
cognoui qꝺ́ timeaſ ꝺominū ⁊ n̄
peꝑciſti filio tuo unigenito ꝑp̄ me.
Leuauit abꝛaham oculoſ ſuos ui-
ꝺitqꝫ poſt tergum arietē int́ ue-
pꝛes herētem coꝛnibꝫ. Quē aſſu-
menſ obtulit holocauſtū pꝛo filio.
Appellauitqꝫ nom̄ loci illiuſ ꝺn̄ſ
uiꝺet. Un̄; uſqꝫ hodie ꝺicit́ ī mō
te ꝺoꝰ uidebit. Uocauit aut̄ agĺ́s
ꝺomini abꝛaham ſcꝺ́o ꝺe celo ꝺi-
cenſ. Ꝓ memetip̄m uiraui ꝺicit
ꝺominuſ. q2 feciſti rem hanc ⁊ nō
peꝑciſti filio tuo unigenito ꝑp̄ me-
beneꝺicam tͥ ⁊ multiplicabo ſemē
tuū ſic̄ ſtellaſ celi ⁊ uelut harenā
q̄ ē ī litoꝛe maris. Poſſidebit ſem̄
tuū poꝛtaſ īimicoꝝ ſuoꝝ ⁊ beneꝺi-
cētur ī ſemine tuo os genteſ t́re-
q2 obeꝺiſti uoci mee. Reúsuſ eſt
itaꝫ abꝛaā aꝺ pūos ſuos abierūt
qꝫ berſabee ſimul ⁊ hītauit ibi.
Hiiſ itaqꝫ geſtis nūtiatū ē abꝛā
ham qꝺ́ melcha quoqꝫ genuiſſet
filios nachoꝛ frī ſuo huſ ṕmogeī
tum ⁊ buz frēm eiꝰ chamuelqꝫ pa-


trem ſẏꝛoꝝ ⁊ caſeꝺ ⁊ azau phelꝺaſ
quoqꝫ ⁊ gelach ⁊ batuel ꝺe quo na-
ta ē rebecta. Octo iſtos genuit mel
cha nachoꝛ frī abꝛaham cōcubina
úo illius nōie roma peꝑit thabee-
⁊ gaon ⁊ thaas ⁊ maacha. 
ixit aut̄ ſara .c.xx.vii. anniſ.
moꝛtua ē ī ciuitatē arbee q̄
ē ī ualle ebꝛon ī t́ra chanaan. Ue-
nitqꝫ abꝛaham ut plangeret et
fleret eam. Cumqꝫ ſurrexiſſet ab
officio fuńiſ; locutꝰ ē aꝺ filios heth
ꝺicēs. Aꝺuena ſū ⁊ ꝑegrinus apd́
uos. Date michi iuſ ſepulchꝛi uo-
b́cum; ut ſepeliam moꝛtuū meū.
℟nꝺeruntqꝫ filii heth ꝺicentes.
Audi nos ꝺomine. Pꝛincepſ ꝺei eſ
ap̄ nos ī electiſ ſepulcris nr̄is ſepe-
li moꝛtuū tuū. Nulluſqꝫ te phibé
pot́it quin ī monum̄to eius ſepe-
lias moꝛtuū tuū Surrex̄ abꝛahā
⁊ aꝺoꝛauit ppĺin terre. Filioſ uideĺ
heth. Dix̄qꝫ aꝺ eos. Si placet aīe;
uŕe ut ſepeliam moꝛtuū meum;
auꝺite me ⁊ int́ceꝺite apꝺ́ ephꝛon
filium ſeoꝛ ut ꝺet michi ſpeculā
dupplicē qüi ht̄ ī extrema parte
agri ſui. Pecunia digna traꝺat
michi eam coꝛam uob́ ī poſſeſſio
nē ſepulcri. Habitabat aut̄ ephꝛō
ī meꝺio filioꝝ heth. ℟nꝺitqꝫ ephꝛō
aꝺ abꝛaham cunctiſ auꝺientibꝫ
qui īgrediebant˜ poꝛtā ciuitatiſ il-
lius ꝺicens. Neq̈q̈m ita fiet dn̄e
mi. ſꝫ maǵ aſculta qꝺ́ loquoꝛ. A-
gru traꝺo tͥ ⁊ ſpelūcam q̄ ī eo eſt
pꝛeſentibꝫ filiis ppĺi mei ſepeli moꝛ
tuū tuū. Aꝺoꝛauit abꝛaā coꝛā ꝺn̄i
⁊ ppĺo t́re ⁊ locutꝰ ē aꝺ ephꝛon circū
ſtāte plebe eꝰ. Queſo ut auꝺiaſ me
ꝺabo pecuniam pꝛo agro ſuſcipe
eam ⁊ ſic ſepeliam moꝛtuū meu 


ī agro. ℟nditqꝫ ephꝛon. Dn̄e mi-
Auꝺi t́ram qm̈ poſtulaſ quaꝺꝛin
gentoſ ſiclos argenti ualet. Iſtuꝺ
eſt ꝑ́cium int́ me ⁊ te. Sꝫ q̈nt́ ē hoc.
Sepeli moꝛtuū tuum. Qꝺ́ cū au
ꝺiſſet abꝛaham apṕ́hendit pecu.
niam qm̈ ephꝛon poſtulauerat
audientibꝫ filiiſ heth quaꝺꝛīgē-
toſ argenti ſiclos ⁊ pꝛobate mone-
te publice. Confirmatꝰqꝫ ē aǵ qͦꝺā
moꝺo ephꝛoniſ ī quo erat ſpelun
ca dupplex reſpitiens mābꝛe tam
ip̄e qm̈ ſpelūca ⁊ om̄s arboꝛes eiꝰ
in cuctiſ terminiſ eiuſ ꝑ circuitū
abꝛahe ī poſſeſſionem uidentibꝫ
filiiſ heth ⁊ cunctiſ qui intrabāt
poꝛtam ciuitatiſ illius. Atqꝫ ſepe-
liuit abꝛaham uxoꝛē ſuam ſarā
ī ſpelunca agri dupplici m qui reſ-
piciebat mābꝛē h́ ē ebꝛon ī t́ra cha-
naan. Et ꝯfirmatus aǵ ⁊ antrū
qꝺ́ erat ī eo abꝛahe ī poſſeſſioneꝫ
monum̄ti a filiiſ heth.
rat abꝛaham ſenex ⁊ multo
rum ꝺieꝝ ⁊ ꝺominus ī cūctiſ
benedix́at ei. Dixitqꝫ aꝺ ſeruum
ſenioꝛem ꝺomus ſue qui pꝛeerat
om̄ibꝫ que habebat. Pone manū
tuā ſubter femur meum ut aꝺui
rem te ꝑ ꝺominum celi ⁊ t̾re ut nō
accipias uxoꝛē filio meo ꝺe filiabꝫ
chananeoꝝ int́ quos habito ſeꝺ
aꝺ t́ram cognatōemqꝫ meā ꝑficiſca
ris ⁊ inꝺe accipias uxoꝛē filio meo
ẏſaac. ℟ndit ſeruus. Si nolúit
mulier uenire mecū in t́rā hanc.
n̄ reducere ꝺebeo filiū tuū aꝺ locū
ꝺe quo tu eǵſſus es; Dix̄ abꝛahā.
Caue neqn̈ reducaſ illūc filium
meū. Doꝰ celi ⁊ terre qui tulit me
ꝺe ꝺomo pꝛ̄is mei ⁊ ꝺe terra natiui
tatis mee qui locutꝰ ē mͥ ⁊ iurauit


mͥ ꝺicens. Semini tuo ꝺabo terrā
hanc. ip̄e mittet angĺm ſuu coꝛam
te ⁊ accipies inꝺe uxoꝛem filio meo.
Sina utem nolúit mulier ſequi
te n̄ teneb́is uiram̄to filiū tamē
meū ne reducas illuc. Poſuit gͦ ſer-
uus manū ſub femoꝛe abꝛaham
ꝺomini ſui ⁊ uirauit illi ſuꝑ ſermo
ne hoc. Tulitqꝫ .x. camelos ꝺe grege
ꝺom̄i ſui ⁊ abiit ex omnibꝫ bonis
eius poꝛtanſ ſecum. Pꝛofectuſqꝫ
ꝑrexit ī meſopotomiam aꝺ urbē
nachoꝛ. Cumqꝫ camelos feciſſet
accūbere ext˜ oppiꝺum iuẍ pute-
um aque ueſꝑe eo temꝑe quo ſo-
lent muliereſ egreꝺi aꝺ haurien
ꝺam aqm̈ dixit. Domine ꝺ́s ꝺomi
ni mei abꝛaham octurre obſecro
hoꝺie michi ⁊ fac miām cū ꝺomi-
no meo abꝛaham. Ecce ego ſto ꝓpe-
fontem aque ⁊ filie hītatoꝝ huiꝰ
ciuitatiſ eǵdientur aꝺ haurien
ꝺam aqm̈. Igitur puella cui ꝺi-
xero inclina ẏꝺꝛiam tuam ut bi-
bam ⁊ illa reſponꝺerit bibe quin
⁊ cameliſ tuis potum tribuam.
Ip̄a ē qm̈ ꝓṕaraſti ſeruo tuo ẏſaac.
Et ꝑ hoc intelligam qꝺ́ fećis mi-
ſericoꝛdiam cū ꝺomino mō. Nec
dum intra ſe úba compleuerat.
Et ecce rebecca eg̾diebatur filia ba-
tnel filii melche uxoꝛis nachoꝛ frīſ
abꝛaham hn̄s ẏꝺꝛiam ī ſcapula
ſua puella ꝺecoꝛa nimiſ uirgoqꝫ
pulcherrima ⁊ incognita uiro;
Deſcēꝺerat aut̄ aꝺ fontē ⁊ imple
uerat ẏꝺꝛiam ac reútebat˜. Occur
ritqꝫ ei ſeruus ⁊ ait. Pauxillum
aque mͥ aꝺ bibenꝺum pꝛebe ꝺe ẏ-
ꝺꝛia tua. Que ℟ndit. Bibe ꝺomi-
ne mi. Celerit́qꝫ ꝺepoſuit ẏꝺꝛiam
ſuꝑ ulnam ſuam ⁊ ꝺeꝺit ei potū. 


Cumqꝫ ille bibiſſet; aꝺiecit. Quī
⁊ cameliſ tuiſ hauriam aqm̈ ꝺonͨ
cuncti bibant. Effunꝺenſqꝫ ẏꝺꝛiā
ī canalibꝫ recurrit aꝺ puteum ut
hauriret aqm̈. Et hauſtam oībꝫ.
cameliſ ꝺedit. Ille aut̄ ꝯtemplabat˜
eam tacituſ ſcire uolenſ utrum
ꝑſꝑum feciſſet it́ ſuū ꝺominꝰ an
non. Poſtqm̈ aut̄ biberāt cameli
ꝑtulit uir in aures aureaſ appen-
ꝺentes ſiclos ꝺuos ⁊ armillas toti-
ꝺem ponꝺo ſicloꝝ .x. Dixitqꝫ aꝺ eā.
Cui es filia. Inꝺica mͥ. Eſt ī ꝺomo
pꝛ̄is tui locuſ aꝺ manenꝺū. Que
reſpondit. Filia batueliſ ſū filii n a-
choꝛ. ꝙͥ peꝑit ei malcha Et aꝺꝺiꝺit
ꝺicens. Paleaꝝ quoqꝫ ⁊ feni pluri-
mū ē apꝺ́ nos ⁊ locus ſpacioſuſ aꝺ
manenꝺum. Indinauit ſe homo
⁊ aꝺoꝛauit ꝺominum ꝺicēs. Bene-
ꝺictuſ ꝺoꝰ ꝺ́s ꝺomini mei abꝛahā
qui n̄ abſtulit miām ⁊ úitatem
ſuam a ꝺomino meo ⁊ recto itinere
me ꝑduxit ī ꝺomū frīs ꝺomini;
mei. Cucurrit itaqꝫ puella ⁊ nūti-
abat in ꝺomo mris ſue om̄ia q̄
auꝺierat. Habebat aut̄ rebecca fra-
trem noīe laban. Qui feſtināſ eg̾ſ
ſuſ ē aꝺ hominē ubi erat fons ⁊
Cumqꝫ uidiſset ī aures ⁊ armil-
las ī manibꝫ ſoꝛoꝛiſ ſue ⁊ auꝺiſ
ſet cuncta uerba referentiſ hec lo-
cutuſ ē mͥ hō uenit aꝺ uirū qui
ſtabat iuẍ camelos ⁊ ꝓpe fontem
aque ꝺixitqꝫ aꝺ eū. Inǵꝺere bene-
ꝺicte ꝺn̄i. Cur foꝛis ſtas; Pꝛepa
raui ꝺomū ⁊ locum cameliſ tu-
is. Introꝺuxitqꝫ eum ī hoſpiti-
um ac ꝺeſtrauit camelos ꝺeꝺit
qꝫ paleas ⁊ fenum ⁊ aqm̈ aꝺ lauā
ꝺos peꝺes cameloꝝ ⁊ uiroꝝ qui cū
eo uenerant. Et appoſitus eſt ī


ꝯſpectu eius panis. Qui ait. Nō
comeꝺam ꝺonec loquar ſermōes
meos. ℟ndit ei. Loquere. Et ille
ſeruus inquit abꝛaham ſum ⁊ ꝺo
minus benedixit ꝺomino meo
ualꝺe. Magniticatꝰqꝫ ē ⁊ ꝺeꝺit ei o
ues ⁊ boues argētum ⁊ aurum ſer-
uos ⁊ ancillas camelos ⁊ aſinos.
Et peꝑit ſarra uxoꝛ ꝺomini mei
filium ꝺomino meo ī ſenectute ſu-
a ꝺeꝺit qꝫ ei omnia que habu̾rat.
Et aꝺiurauit me ꝺominuſ meuſ
dicens. Nō accipies filio meo uxo-
rem ꝺe filiabꝫ chananeoꝝ ī quoꝝ
terra habito ſꝫ ꝑges aꝺ ꝺomū pꝛīſ
mer ⁊ ꝺe cognatione mea accipieſ
filio meo uxoꝛē. Ego úo ℟ndi ꝺn̄o
meo. Quiꝺ ſi nolúit uenire mecū
mulier. Doꝰ ait ī cuius conſpectu
ambulo mittet angĺm ſuū tecum;
⁊ ꝺiriget uiam tuam accipieſqꝫ u-
xoꝛem filio meo ꝺe cognatōe mea
⁊ ꝺe ꝺomo pꝛ̄is mei. Innocēs eris
a maleꝺcōne mea cum ueneriſ aꝺ
ꝓpinquos meos ⁊ n̄ ꝺeꝺerint tͥ. Ue-
ni gͦ hoꝺie aꝺ fontem aque ⁊ ꝺixi.
Domine ꝺ́s ꝺomini mei abꝛaham
ſi direxiſti uiam meā ī qua nūc
ambulo ecce ſto iuẍ fōtem aque
⁊ uirgo q̄ eǵdiet˜ aꝺ hauriēꝺam
aqm̈ auꝺierit me. Da michi pau-
lulum aq̄ aꝺ bibenꝺ́ ex ẏꝺꝛia tua
⁊ dix́it michi ⁊ tu bibe ⁊ camelis;
tuiſ hauriam. ip̄a ē mulier qm̈
pparauit ꝺoꝰ filio ꝺomini mei. Cū
hec tacituſ mecū uoluere apparu-
it rebecca ueniens cū ẏꝺꝛia qm̈
poꝛtabat ī ſcapula. Deſcenꝺitqꝫ
aꝺ fontem ⁊ hauſit aqm̈ ⁊ aio aꝺ
eam. Da m̄ paululū bibere q̄ feſti-
nans ꝺepoſuit ẏꝺꝛiam ꝺe hum̾o
et dix̄ mͥ. Et tu bibe ⁊ cameliſ tu- 


iſ potum tribuam. Bibi ⁊ aꝺaq̈
uit camelos. Int́rogauiqꝫ eam
⁊ dixi. Cuius es filia. Que reſpō
ꝺit. Filia batueliſ ſum filii nachoꝛ
que peꝑit illi melcha. Suſpenꝺi-
itaqꝫ ī aures aꝺ oꝛnanꝺam faciē
eius ⁊ armillas poſui ī manibꝫ
eius ꝑnuſqꝫ aꝺoꝛaui ꝺominum
bn̄ꝺicenſ ꝺomino ꝺ́o ꝺomini mei
abꝛaham qui ꝑduxit me recto i-
tinere ut ſumerem filiam frīs
ꝺomini mei filio eiꝰ. Qm̈ obꝛem;
ſi facitiſ mīam ⁊ úitatē cū ꝺomi-
no meo īꝺicate michi. Si autē a
liuꝺ placet ⁊ hoc ꝺicite michi ut
uaꝺam aꝺ ꝺexteram ſiue aꝺ ſini
ſtram. ℟nꝺerunt laban ⁊ bathu
el. A ꝺomino eǵſſuſ ē ſermo n̄ poſ-
ſumuſ eẍ placitum eius quicꝙ̈ꝫ
aliuꝺ loqui tecum.  En rebecca co-
ram te ē. Tolle eam ⁊ ꝑficiſcere ⁊
ſit uxoꝛ filii ꝺomini tui ſic̄ locu
tuſ ē ꝺominus. Qꝺ̾ cum auꝺiſſꝫ
puer abꝛaham ꝑciꝺés aꝺoꝛauit in
t́ra ꝺūm ꝺn̄ Pꝛolatiſqꝫ uaſiſ argē-
teiſ ⁊ aureis ac ueſtibꝫ ꝺeꝺit ea re-
becce ꝑ munere. Fr̄ibꝫ qͦꝫ eiuſ ⁊ ma
tri ꝺona obtulit. Inito qꝫ ꝯuiuio
ueſcentes parit́ ⁊ bibentes māſe-
rūt ibi. Surgenſ aut̄ mane locu-
tuſ ē puer. Dimitte me ut uaꝺā
aꝺ ꝺominū meū. ℟nꝺerūt fr̄ eiꝰ ⁊
m̄r. Maneat puella ſaltem .x. ꝺi-
es apꝺ́ nos ⁊ poſtea ꝑficiſcetur. No-
lite ait me retińe q2 ꝺoꝰ ꝺirex̄ uiā
meam. Dimitte me ut ꝑgam aꝺ
ꝺominū meū. Et dix́unt. Uocemꝰ
puellam ⁊ q̄ramꝰ ip̄ius uolūtatē.
Cumqꝫ uocata ueniſſet ſciſcitati
ſūt. Uis ne cū hōie iſto ire; Quea
it uaꝺam. Dimiſer̄t gͦ eā in telbo
rā nutricē illiꝰ ſeruūqꝫ abꝛā⁊ co-


miteſ eꝰ ualꝺe īt́ṕrāte ꝑſpera ſoꝛo-
ri ſue atqꝫ ꝺicentes. Soꝛoꝛ nr̄ā eſ
creſcas ī mille milia ⁊ poſſiꝺeat ſe-
men tuū poꝛtaſ īimicoꝝ ſuoꝛum.
Igit́ rebecca ⁊ puelle illius aſcēſiſ
cameliſ ſecute ſūt uirū. Qui feſti-
nuſ reútebat˜ aꝺ ꝺn̄m ſuū. Eo tē-
poꝛe ꝺeambulabat ẏſaac ꝓ uiā q̄
ꝺucit aꝺ puteū cuiuſ nomen eſt
uidentiſ ⁊ uiuentis. hītabāt eī ī
t́ra auſtrali ⁊ eǵſſus fúat aꝺ me-
ꝺitanꝺ́ ī agro inclinata iam die.
Cūqꝫ eleuaſſet oculos uidit came-
los uenienteſ ꝑcul. Rebecca quoqꝫ
cōſpecto ẏſaac ꝺeſcēdit ꝺe camelo ⁊
ait aꝺ pūerum. Quiſ ē ille homo
qui uenit ꝑ agrum ī occurſū no-
bis. Dtx̄qꝫ ei. Ip̄e ē ꝺoꝰ m̄s. At illa
tollens cito pallium oꝑuit ſe. Ser-
nuſ aut̄ cuncta q̄ geſſerat narra-
uit ꝺomino ſuo ẏſaac. Qui int́ro
ꝺuxit eam ī tab́naculū ſare ma-
triſ ſue ⁊ accepit eam uxoꝛē. Et ī
tantū dilexit eam ut ꝺoloꝛē qui
ex moꝛte mr̄is acciꝺerat tēperaret.
bꝛaham úo duxit
aliam uxoꝛē nomine cethu
ram que peꝑit ei zamram ⁊ le-
xan ⁊ maꝺam ⁊ madian ⁊ leſboch
⁊ ſue. Lexan quoqꝫ genuit ſaba ⁊
ꝺaꝺā. Filii ꝺaꝺan fuerūt aſſurim
⁊ lathuſim ⁊ laomin. At uero ex-
maꝺian oꝛtuſ ē epha. ⁊ affer. et e-
noch ⁊ nabiꝺa ⁊ thelꝺaa. Om̄ſ iſti
filii cethure. Deꝺit qꝫ abꝛahā cun-
cta q̄ poſſeꝺerat ẏſaac. Filiiſ autē
concubinaꝝ largitus ē munera ⁊
ſeparauit eos ab ẏſaac filio ſuo
ꝺum aꝺhuc ip̄e uiúet aꝺ plagā
oꝛiētalem. Fúnt aut̄ dies uite eiꝰ
abꝛahe .c.lxx.v anni ⁊ ꝺeficiēſ moꝛ
tuus ē ī ſenectute bona. Ꝓuecteqꝫ 


etatis ⁊ plenuſ dierum. Conǵgatꝰqꝫ
ē aꝺ populum ſuū ⁊ ſepelierunt
eum ẏſaac ⁊ hẏſmahel filii ſui ī
ſpelunca dupplici queſita eſt in
agro ephꝛon filii ſeoꝛ ethei e regi-
one mambꝛe quam emerat a fili-
iſ heth. Ibi ſepultuſ ē ip̄e ⁊ ſarra u-
xoꝛ ſua ⁊ pꝰ obitum illius bn̄dix̄
ꝺ́s ẏſaac filio eius qui hītabāt iuẍ
puteum nomine uiuentiſ ⁊ ui-
ꝺentis. Hee ſūt gńatōes hẏſmael
filii abꝛahe quem peꝑit ei agar,
egiptia familia ſarre. Et h́ noīa
filioꝝ eius ī uocabuliſ ⁊ geńati-
onibꝫ ſuis. Pꝛimogēitus hẏſma-
heliſ nabaioth. ꝺeinꝺe ceꝺar ⁊ ab-
ꝺeel ⁊ mabſan. maſma ⁊ ꝺuma ⁊
maſſa ⁊ ꝺab ⁊ thema ⁊ uhur ⁊ na
phur; ⁊ ceſhma. Iſti ſūt filii hẏſi-
mahel ⁊ hec noīa ꝑ caſtella ⁊ oppi-
ꝺa eoꝝ. Duoꝺecī pꝛincipeſ tribuu
ſuaꝝ ⁊ fcī ſunt anni uite hẏſma-
hel .c.xxx.vii. Deficienſqꝫ moꝛtu
uſ ē aꝺ populum ſuū appōituſ
ē. Hītauit aut̄ ab euila uſqꝫ ſur
que reſpicit egẏptum ītroeunti
bꝫ aſſẏꝛios coꝛam cunctiſ fr̄ibꝫ
ſuiſ obut. Hee quoqꝫ ſunt geńa-
tiones ẏſaac filii abꝛahe. Abꝛaha
genuit ẏſaac. Qui cum .xl. ēet
annoꝝ; ꝺuxit uxoꝛē rebeccā filiā
batuel ſẏꝛi de meſopotamia ſoꝛo-
rem laban. Deṕtatuſqꝫ ẏſaac ꝺo
minū pꝛo uxoꝛe ſua eo qꝺ́ ſteriliſ
eēt. Quia exauꝺiuit eum ⁊ ꝺedit
cōceptū rebecce. Sꝫ collidebant˜ in
utero eius ꝓuuli. Que ait. Si ſic
michi futurū erat quiꝺ necc̄e fu-
it conciꝑe. Perrexitqꝫ ut ꝯſuleret
ꝺominum. Cui ℟nꝺenſ ait. Due
gentes ī utero tuo ſūt; ⁊ ꝺuo ppli
ex uentre tuo diuiꝺent. Populuſ


qꝫ populum ſuꝑabit ⁊ maioꝛ ſer-
uiet minoꝛi. Iam tempꝰ parienꝺi
aꝺuenerat ⁊ ecce gemini in utero
eiuſ reꝑti ſūt. Qui pꝛimuſ eǵſſus
ē rufuſ erat ⁊ totꝰ in moꝛē pellis
hẏſpiꝺꝰ. Uocauitqꝫ nomen eius
eſaū. ꝑtinus alt́ egredienſ plantā
frīs tenebat manu ⁊ iccirco appel-
lauit eum iacob. Sexagenarius
erat ẏſaac qn̈ nati ſunt paruuli.
Quibꝫ aꝺultiſ fcūs ē eſau uir igna-
ruſ uenanꝺi ⁊ hō agricola. Iacob-
aut̄ uir ſimplex h́ītabat ī tab́ua-
culiſ. ẏſaic amabat eſaū eo qꝺ́ de
uenationibꝫ illius ueſceretur et
rebecca diligebat iacob. Coxit at̄
iacob pulmentū. Aꝺ quem cum
ueniſſet eſau laſſus ꝺe agro ait.
Da michi ꝺe ꝺecoctione ha ruffa
q2 oppiꝺo laſſuſ ſum. Qm̈ ob cām
uocatū ē nom̄ eius eꝺom. Cui ꝺix̄
iacob. Uenꝺe mͥ ṕmogenita tua.
Ille ℟ndit. En moꝛioꝛ ꝙ mͥ ꝑꝺerē
pꝛimogenita. Ait iacob Iura gͦ mͥ.
urauit gͦ eſaū ⁊ uendidit ṕmo-
genita. Et ſic accepto pane ⁊ lentiſ
edulio comedit ⁊ bibit ⁊ abiit; ꝑ̄uipē.
ꝺens qꝺ́ ṕmogenita uenꝺiꝺiſſet.
Oꝛta autē fame ſuꝑ t́ram poſt eā
ſterilitatē que acciꝺerat in diebꝫ
abꝛaham abiit. Yſaac aꝺ abime
lech regem paleſtinoꝝ in gerara.
Apparuitqꝫ ei ꝺoꝰ ⁊ ait. Ne ꝺeſcen-
ꝺas ī egẏptum ſꝫ quieſce ī t́ram
qm̈ ꝺixero tͥ ⁊ peregrinare tbi. Ero-
qꝫ tecum ⁊ bn̄ꝺicam tͥ. Tibi enī et
ſemini tuo ꝺabo uniúſas regio
nes haſ complenſ uiram̄tum ꝙ
ſpopondi abꝛaham pꝛ̄i tuo ⁊ mul-
tiplicabo ſemen tuum ſic̄ ſtellaſ
celi ꝺaboqꝫ poſteriſ tuiſ uniúſas
regiones has. Et bn̄dicentur in 


ſemine tuo om̄ſ gentes t̾re eo qꝺ́
obedierit abꝛaham uoci mee ⁊ cu
ſtodierit ṕcepta mea ⁊ mandata
⁊ cerimonias legeſqꝫ ſeruauerit
Manſit itaqꝫ ẏlaac in gerariſ. Q̕
cum int̾rogaretur a uiriſ loci il-
liuſ ſuꝑ uxoꝛe ſua ℟ndit. Soꝛoꝛ
mea ē. Timuerat enim ꝯfiteri qꝺ́
ſibi ſociata eēt ꝯiugio. reputās
ne foꝛte int́ficerent eum ꝓpt́ eiꝰ
pulcritudinem. Cumqꝫ ꝑtŕīſſiſ
ſent dieſ pĺimi ⁊ ibi ꝺemoꝛaretur;
pꝛoſpicienſ abimelech rex paleſti-
noꝝ ꝑ feneſtram uidit eum iacē-
tem cum rebecca uxoꝛe ſua. Et ac-
cerſito; ait. ꝑſpicuum ē qꝺ́ uxoꝛ
tua ſit. Cur mentituſ es ſoꝛoꝛem
tuam eē. Reſponꝺit. Timui ne
moꝛerer ꝑp̄ eam. Dixitqꝫ abime
lech. Quare impoſuiſti nob́ pot́
it coire quiſpiam ꝺe populo cū
uxoꝛe tua ⁊ inꝺuxeras ſuꝑ nos
granꝺe pec̄cm. Pꝛecepitqꝫ omni
populo ꝺicens. Qui tetiǵit hoīs
huius mulierē moꝛte moꝛietur.
Seminauit aut̄ ẏſaac ī terra il-
la ⁊ inuenit ī ip̄o anno cētuplū.
Benedixitqꝫ ei ꝺoꝰ ⁊ locupletatꝰ
ē hō ⁊ ibat ꝑficiens atqꝫ ſuccreſ
cens ꝺonec uehement́ magnus
effectus ē. Hūit quoqꝫ poſſeſſio
nes ouium ⁊ arm̄toꝝ ⁊ familie
pĺimum. Ob hoc inuiꝺentes ei
paleſtini om̄s puteos quoſ foꝺe-
rant ſerui pꝛ̄is illius abꝛahā
illo temꝑe obſtrux́unt; implē
tes humo ī tantum ut ip̄e abi-
melech ꝺiceret ad ẏſaac. Receꝺe
a nob́ qm̈ potentioꝛ nob́ fcūſ eſ
ualꝺe. Et ille diſceꝺens ut uēiret
aꝺ toꝛrētem gerare hītaretqꝫ ibi.
Rurſus fodit alios puteos quoſ


foderant ſerui abꝛaham pꝛ̄iſ ſui
⁊ quoſ illo moꝛtuo olim obſtruxe-
rant philiſtiim. Appellauitqꝫ eos
iſꝺem nominibꝫ quibꝫ ante pater
uocauerat. Foꝺerūt ī toꝛrente ⁊ reꝑi-
eīt aꝙ uiua. Sꝫ ⁊ ibi iurgiū fuit pa-
ſtoꝝ gerare aꝺúſuſ paſtoꝛeſ ẏſaac ꝺn̄tiū
nrā ē aqua. Qm̄ ob ꝛem nom̄ putei
ab eo qꝺ́ acciꝺerat uocauit calum
pniam. Foꝺerūt ā ⁊ aliū ⁊ ꝑ illo qͦꝫ
rixati ſūt. Appellauitqꝫ eum īimi-
cicias. Pꝛofectus inꝺe fodit alium
puteum ꝓ quo n̄ ꝯtenꝺer̄t. Itaqꝫ
uocauit nom̄ illius latituꝺo ꝺicēs
Nunc dilatauit nos ꝺeuſ et fecit
creſcere ſuꝑ t́ram. Aſcendit aut̄ ex
illo loco ī berſabee ubi apparuit
ei ꝺoꝰ in ip̄a nocte dicēs. Ego ſū ꝺeuſ
abꝛaham pꝛ̄is tui. Noli timere q2
ego tecū ſum. Benedicam tͥ ⁊ mul-
tiplicabo ſem̄ tuū pp̄ ſeruū meū
abꝛaā. Itaqꝫ edificauit ibi altare ꝺo-
mino ⁊ inuoto nōie ꝺomini extē
ꝺit tab́naculum. Pꝛecep̄qꝫ ſeruis
ſuiſ ut foꝺerent puteos. Aꝺ quē
locum cū ueniſſent ꝺe gerariſ a-
bimelech ⁊ ochozat amicuſ illiuſ
⁊ phicol ꝺux militum locutuſ eſt
eiſ ẏſaac. Quiꝺ ueniſtiſ aꝺ me
hominem quem oꝺiſti ex expu-
liſtiſ a uob́; Qui ℟nꝺerunt. Uidi-
muſ tecū eē ꝺominū ⁊ iccirco nos
ꝺicimus. Sit iuram̄tū int́ nos
⁊ ineamus feꝺꝰ ut n̄ faciaſ nobiſ
quicqm̈ mali ſic̄ ⁊ nos nichil tu-
oꝛum attigimuſ nec fecimuſ qꝺ́
te leꝺ́et; ſꝫ cum pace ꝺimiſimꝰ au-
ctū bn̄dictōe ꝺomini. Fecit gͦ eiſ cō-
uiuium ⁊ poſt cibū ⁊ potum ſur-
gentes mane; iurauerunt sͥ mu-
tuo. Dimiſitqꝫ eos ẏſaac pacifice
ī locum ſuū. Ecce aut̄ ī ip̄ſo die 


uenerunt ſerui ẏſaac; annunti-
antes ei ꝺe puteo quē foꝺerant atꝫ
ꝺicentes. Inuenimuſ aqm̈. Unꝺe
appellauit eum hūnꝺantiā ⁊ no-
men urbiſ ē berſabee uſqꝫ ī ṕſen-
tem diem. Eſau úo q̈̄ꝺꝛagenariꝰ
ꝺuxit uxoꝛeſ. iuꝺith filiam beeri
ethei et bethſamath filiam elone
iꝺem loci q̄ ambe offenꝺ́ant anim̄
ẏſaac ⁊ rebecce.
enuit aut̄ ẏſaac ⁊ caligaue
rūt ocli eiꝰ ⁊ uiꝺere n̄ poterat.
Uocauitqꝫ eſaū filiū ſuum maio
rem ⁊ ꝺix̄ aꝺ eum. Fili mi. Qui reſ
ponꝺit. Aꝺſum. Cui p̄ꝛ. Uiꝺeſ īqͥt
qꝺ́ ſenuerim; ⁊ ignoꝛem ꝺiē moꝛ-
tiſ mee. Sume arma tua pheretrā ⁊
arcum ⁊ eǵꝺere foꝛas. Cumqꝫ uena
tu aliquiꝺ apṕhenꝺeris fac michi
inꝺe pulm̄tum ſic̄ uelle me noſti
⁊ affer ut comeꝺam ⁊ bn̄ꝺicat tibi
aīa mea an̄qm̈ moꝛiar. Qꝺ́ cū au-
ꝺiſſet rebecca ⁊ ille abiſſet ī agrū
ut iuſionem pꝛ̄is expleret. ꝺixit
filio ſuo iacob. Audiui pꝛēm tuū
loqn̄tem cū eſau frē tuo ⁊ ꝺicentē ei.
Affer michi ꝺe uenatōe tua ⁊ fac ci-
bos ut comeꝺam ⁊ bn̄ꝺicam tͥ coꝛā
ꝺomino an̄qm̈ moꝛiar. Nunc gͦ fi-
li mi aquieſce ꝯſiliiſ meiſ; ⁊ ꝓgenſ
aꝺ ǵgem affer michi ꝺuos eꝺoſ op
timos ut faciam ex eis eſcas patri
tuo. quibꝫ libent́ ueſćet˜; Quas cū
attuleriſ ⁊ comeꝺ́it bn̄ꝺicat tͥ pꝛiꝰꝙ̈
moꝛiat˜. Cui ille ℟ndit. Noſti qꝺ́ e-
ſau fr̄ meus hō pipiloſuſ ſit ⁊ ego
leniſ. Si attrectauerit me pꝛ̄ meuſ
⁊ ſenſerit; timeo ne putet me sͥ uo
luiſſe illuꝺere ⁊ īꝺucat ſuꝑ me ma
ledictōem pꝛo benedictōe. Aꝺ quem
mr̄. In me ſit ait iſta maledictio fi-
li mi tm̄ auꝺi uocem meā ⁊ ꝓgens


affer que dixi. Abiit ⁊ attulit de-
ꝺitqꝫ mr̄i ſue. Parauit illa ciboſ
ſic̄ nouerat uelle pꝛēm illiꝰ ⁊ ueſti-
bꝫ eſau ualꝺe bonis q̈s ap̄ ſe habe-
bat ꝺomi īꝺuit eum. Pelliculas
qꝫ eꝺoꝛum circūꝺeꝺit manibꝫ ⁊ col-
li nuꝺa ꝑtexit. Deꝺitqꝫ pulmentū
⁊ panes quos coxerat; tradidit. Q́bꝫ
illatiſ; ꝺixit. Pat́ mi. Et ille reſpō-
ꝺit. Auꝺio. Quiſ eſ tu fili mi Dix̄
qꝫ iacob. Ego ſum eſau pꝛimogeī-
tus tuus; Feci ſic̄ ṕcepiſti mͥ Surge
ſeꝺe ⁊ comeꝺe ꝺe uenatōe mea ut be-
nedicat mͥ animā tua. Rurſum
ẏſaac aꝺ filiū ſuū. Qūo inquit tā
cito īuenire potuiſti fili mi. Qͥ reſ
ponꝺit. Uoluntas ꝺei fuit ut cito
michi occurreret qꝺ́ uolebam  Dix̄
ẏſaac. Acceꝺe huc ⁊ tangam te fili mi.
⁊ ꝓbem utrū tu ſiſ filiuſ m̄s eſau
an nō. Acceſſit ille aꝺ pꝛēm ⁊ palpa-
to eo; Dix̄ ẏſaac. Uox quiꝺ́ uox ia
cob ē; ſꝫ manꝰ eſau ſūt. Et n̄ cogno-
uit eū q2 piloſe manꝰ ſimilituꝺinē
maioꝛis exṕſſerant. Beneꝺicens gͦ
illi ait. Tu es filiꝰ m̄s eſau ℟nꝺit.
Sum. At ille. Affer īquit mͥ cibos
ꝺe uenatōe tua fili mi. ut bn̄dicat
tͥ anima mea. Quos cū oblatoſ co-
mediſſet obtulit ⁊́ ⁊ uinū. Qͦ hau-
ſto ꝺix̄ aꝺ eum. Acceꝺe aꝺ me ⁊ ꝺa mͥ
oſculum fili mi. Acceſſit ⁊ oſculatꝰ ē
eū. Statimqꝫ ut ſenſit ueſtim̄toꝛū
eius fragrantiam bn̄ꝺicens ait.
Ecce oꝺoꝛ filii mei ſic̄ oꝺoꝛ agri ple-
ni cui benedix̄ ꝺoꝰ. Det tibi ꝺeus de
roꝛe celi ⁊ ꝺe pinguedine t́re hīnꝺā
tiam frum̄ti uini ⁊ olei ⁊ ſeruiant
tͥ ppĺi ⁊ aꝺoꝛent te tribꝫ. Eſto ꝺominꝰ
fr̄m tuoꝝ ⁊ īcuruētur an̄ te filii ma-
triſ tue. Qui maleꝺix́it tͥ ſit ille ma-
ledictus ⁊ qui bn̄ꝺixit tͥ bn̄dictōibꝫ


repleatur. Uix ẏſaac ſermonē im
pleuerat ⁊ egreſſo iacob foꝛaſ uēit
eſaū. Coctoſqꝫ ꝺe uenatōe ciboſ ītu-
lit pꝛ̄i dicens. Surge pꝛ̄ mi ⁊ come-
ꝺe ꝺe uenatione filii tui; ut bn̄dicat
michi anima tua.  Dix̄qꝫ illi ẏſaac.
Quiſ enim eſ tu; Qui ℟ndit Ego
ſū filiuſ tuuſ ṕmggēituſ eſau. Ex-
pauit ẏſaac ſtupoꝛe uehem̄ti ⁊ ulẗ
qm̈ credi poteſt aꝺmiranſ ait. Qͥs
gͥ́ ille ē qui ꝺuꝺum capta uenatōe
attulit michi; ⁊ comeꝺi ex omnibꝫ
pꝛiꝰqm̈ tu uenires. Bn̄ꝺixiqꝫ ei et
erit bn̄dictuſ. Auditis eſaū ſer-
moībꝫ pꝛīs irriguit clamoꝛe ma-
gno ⁊ ꝯſternatus ait. Benedic ⁊́
⁊ michi; pꝛ̄ mi. Qui ait. Uenit ger-
manus tuus frauꝺulent̄ ⁊ accep̄
bn̄dictōem tuam. At ille ſubiūxit.
Iuſte uocatum ē nom̄ eius iacob
ſupplantauit eī me en alta̾ uice.
Pꝛimogeīta mea an̄ tulit et nunc
ſcꝺ́o ſurripuit michi bn̄dictōem
meam. Rurſumqꝫ aꝺ pꝛēm. Nūꝙ́
n̄ reſeruaſti ait; ⁊ michi bn̄dictōem.
℟ndit ẏſaac. Dn̄m tuū illū cōſti-
tui ⁊ omnes frēs tuos ſeruituti eiꝰ
ſubiugaui. Frum̄to; uino ⁊ oleo
ſtabliui eū et tͥ pꝰ hec fili mi ultra
quiꝺ faciam; Cui eſau. Nō unā
tm̄ īquit bn̄dictōem habes pater.
Michi quoqꝫ obſecro ut benedicaſ.
Cumqꝫ eiulato magno fleret; mo-
tuſ ẏſaac. Dixit aꝺ eum. In pīgue-
dine t́re ⁊ in roꝛe celi ꝺeſuꝑ erit be-
nedictio tua. Uiues ī glaꝺio ⁊ frī
tuo ſeruies. Tempꝰqꝫ ueniet cum
excutiaſ ⁊ ſoluaſ iugū eiꝰ ꝺe cerui-
cibꝫ tuiſ. Oꝺerat gͦ ſemꝑ eſau iacob
ꝑ bn̄dictōe q̈ benedix́at ei pꝛ̄. Dix̄qꝫ
in coꝛꝺe ſuo. Uenient dieſ luctꝰ pꝛ̄is
mei; ⁊ occiꝺam iacob frēm meū. Nō-


tiata ſūt h́ rebecce. Que timenſ et
uocanſ iacob filiū ſuū dixit aꝺ eū.
Fr̄ tuuſ minatur ut occiꝺat te. Nc̄
gͦ fili audi uocē meā ⁊ ꝯſurgēs fu-
ge aꝺ laban frēm meū in aran. Ha-
bitabiſqꝫ cū eo paucos dies ꝺonec re-
quieſcat furoꝛ frīſ tui ⁊ ceſſet indi-
gnatio eius obliuiſcaturqꝫ eoꝛū
que feciſti ī eū. Poſtea mittam et
aꝺꝺucam te in̄ huc. Cur utroqꝫ oꝛ-
baboꝛ filio ī una die. Dixitqꝫ quoꝫ
rebecca aꝺ ẏſaac. Teꝺet me uite mee
pp̄ filias heth. Si acceꝑit iacob uxo-
rem ꝺe ſtirpe huiꝰ t́re nolo uiuere.
ocauit itaqꝫ ẏſaac
iacob ⁊ beneꝺixit eū ṕcep̄qꝫ ei
dicens. Noli acciꝑe ꝯingem ꝺe ge-
nere canaan; ſꝫ uaꝺe ⁊ pꝛoficiſcere ī
meſopotomiam ſẏꝛie aꝺ ꝺomū ba
thuel pꝛēm mr̄iſ tue ⁊ accipe tibi
inꝺe uxoꝛē ꝺe filiabꝫ laban auun-
culi tui. Deuſ aut̄ om̄pſ beneꝺi-
cat tͥ ⁊ creſcé te faciat atqꝫ multi-
plicet ut ſiſ ī turbaſ ppĺoꝝ ⁊ ꝺet tͥ
benedictōes abꝛaham ⁊ ſemini tu-
o poſt te; ut poſſiꝺeaſ t́ram ꝑegri-
nationiſ tue qm̈ pollicitꝰ ē aúo tu-
o. Cumqꝫ dimiſiſſet eū ẏſaac ꝓfe-
ctuſ ꝑuenit ī meſopotomiā ſẏꝛie
aꝺ laban filium bathuel ſẏꝛi frēm
rebecce mr̄iſ ſue. Uiꝺens aut̄ eſau
qꝺ́ bn̄dixiſſet pꝛ̄ ſuuſ iacob et mi-
ſiſſet eū ī meſopotomiā ſyꝛie ut ī
ꝺe uxoꝛē dućet ⁊ qꝺ́ poſt bn̄dictō
nem pꝛecepiſſet ei ꝺicens; nō acci-
pies ꝯiugem ꝺe filiabꝫ chanaan
qꝺ́ q̄ obeꝺienſ iacob ꝑentibꝫ ſuiſ iſ
ſet in ſẏꝛiam ꝓbans quoqꝫ qꝺ́ nō
libent́ aſpiceret filias chanaan pꝛ̄
ſuus iuit aꝺ hẏſmaelem ⁊ aꝺꝺu
xit uxoꝛē abſqꝫ hiiſ q̈s pꝛiuſ habe-
bat malech filiam hẏſmael filii 


abꝛaham ſoꝛoꝛem nabaioth. Igit˜ e
greſſus iacob ꝺe berſabee ꝑgebat ha
ram. Cumqꝫ ueniſſet aꝺ locū quē-
ꝺam ⁊ uellet ī eo requieſcere poſt
ſoliſ occubitum; tulit ꝺe lapiꝺibuſ
qui iacebant ⁊ ſupponens capiti ſu-
o ꝺoꝛmiuit ī eoꝺem loco. Uiꝺitqꝫ i-
ſompniſ ſcalam ſtantem ſuꝑ ter-
ram ⁊ cacumen eius tangenſ ce-
lum. ⁊ angĺ́os quoqꝫ ꝺei aicenꝺen
tes ⁊ ꝺeſcenꝺentes ꝑ eam; ⁊ ꝺominū
īnixū ſcale dicētem sͥ. Ego ſū ꝺn̄ſ
ꝺ́s abꝛaham pꝛ̄is tui ⁊ ꝺeuſ ẏſaac.
Terram ī q̈ ꝺoꝛmiſ; tͥ ꝺabo ⁊ ſemi-
ni tuo pꝰ te. Eritqꝫ ſem̄ tuū qua
ſi puluiſ t́re. Dilatab́is aꝺ oꝛien
tem ⁊ occidentem ⁊ ſeptētrionem
⁊ meriꝺiē ⁊ bn̄ꝺicentur ī te et in
ſemine tuo cuncte tribꝫ terre ⁊ e
ro cuſtos tuus quocumqꝫ perre-
xeris ⁊ reducam te ī t́ram hanc;
nec dimittam niſi compleuero u-
niúſa que dixi. Cumqꝫ euigilaſ
ſet iacob ꝺe ſompnio ait. Uere ꝺoꝰ
ē ī loco iſto; ⁊ ego neſciebam. Pa-
uenſqꝫ qm̈ t̾ribiliſ ē locus iſte in-
quit. Nō ē hic aliuꝺ niſi ꝺomꝰ ꝺei
⁊ poꝛta celi. Surgenſ gͦ mane tu-
lit lapiꝺem quem ſuppoſuerat ca-
piti ſuo ⁊ erexit ī titulum fūꝺenſ
oleum ꝺeſuꝑ. Appellauitqꝫ nom̄
urbiſ bethel que pꝛiuſ luza uoca
batur. Uouit ⁊́ uotum ꝺicēs. Si
fúit ꝺeus mecū ⁊ cuſtodierit me i
uia ꝑ qm̈ ambulo; ⁊ ꝺeꝺ́it michi
panes aꝺ ueſcēdū ⁊ ueſtem aꝺ in
ꝺuenꝺ́; reúſuſqꝫ fúo ꝑſꝑe aꝺ ꝺomū
pꝛ̄is mei erit mͥ ꝺoꝰ in ꝺeū ⁊ lapis.
iſte quē erexi ī titulum uocabit˜
ꝺomꝰ ꝺei cūctoꝝqꝫ que ꝺeꝺeriſ michi
ro ꝺecimaſ offám tͥ.
fectus ergo iacob uēit ī t́ram


oꝛientalem ⁊ uidit puteū ī agro;
treſqꝫ greges ouium accubāteſ iuẍ
eum. Nam ex illo aꝺaquabant˜ pec-
coꝛa ⁊ os eius gn̈ꝺi lapiꝺe clauꝺeba-
tur;. Moſqꝫ erat ut cunctiſ ouibꝫ cō-
gregatiſ euoluerent lapiꝺem ⁊ re-
fectis ǵgibꝫ rurſus ſuꝑ os putei po-
nerent.  Dix̄qꝫ aꝺ paſtoꝛes. Frēs un-
ꝺe eſtis; Qui ℟nꝺerunt. De haran.
Quos int́rogans nūquiꝺ ait no
ſtiſ laban filium nachoꝛ. Dixeīt.
Nouimus. Sanus ne eſt inquit.
Ualet īquiunt. Et ecce rachel filia
eius uenit cū ǵge ſuo. Dix̄qꝫ ia
cob. Aꝺhuc multū diei ſuꝑeſt; nec
ē tempꝰ ut reꝺucantur aꝺ caulaſ
greges. Date an̄ potum oībꝫ. et ſic
aꝺ paſtum eas reducite. Qui reſ
ponꝺerunt. Nō poſſumꝰ ꝺonec oīa
peccoꝛa ꝯǵgentur; ⁊ aꝺmoneamuſ
lapiꝺem ꝺe oꝛe putei ⁊ aꝺaquemuſ
greges. Adhuc loquebantur ⁊ ecce
rachel ueniebat cum ouibꝫ patriſ
ſui. Nam ǵgem ip̄a paſcebat. Quā
cū uidiſſet iacob ⁊ ſciret ꝯſobꝛiā
ſuam oueſqꝫ laban auunculi ſu-
i amouit lapiꝺem quo puteus
clauꝺebatur; ⁊ aꝺaquato grege oſ
culatus ē eam. Et eleuata uoce
fleuit ⁊ īdicauit ei qꝺ́ fr eēt pꝛīſ
ſui; ⁊ filius rebecce. At illa feſti-
nans nūtiauit pꝛ̄i ſuo. Qui cū
audiſſet ueniſſe iacob filiū ſoꝛo-
ris ſue occurrit obuiā ei. Cōple
xuſqꝫ eum ⁊ ī oſcula ruenſ ꝺixit
ī ꝺomū ſuam. Auꝺitis autē cau
ſis itińis ℟ndit. Os meū es ⁊ ca-
ro mea. Et poſtqm̈ īpleti ſt́ dieſ
menſiſ uniuſ ꝺixit ei. Nō q2 fr̄
meus es; gratiſ ſeruies michi.
Dic quiꝺ merceꝺiſ accipies. Habe-
bat uero ꝺuaſ filias; Nom̄ maio 


riſ lia. Mīoꝛ uͦ appellabat˜ rachel.
Sꝫ lia lippiſ erat oculiſ. Rachel de-
coꝛa facie ⁊ bonoſ hn̄s ⁊ uenuſto aſ-
pc̄u q̈m ꝺilign̄ſ iacōb ait. ẜuiā tͥ ꝓ
rachel filia tua minoꝛe .vii. annis
℟ndit laban. Meliuſ ē ut tͥ eam
ꝺem qm̈ uiro alt́i. Mane apꝺ́ me.
Seruiuit gͥ iacob ꝑ rachel .vii. an-
niſ ⁊ uidebāt˜ illi pauci dies pͥ amo-
ris magnitudine. Dixitqꝫ aꝺ labā.
Da mͥ uxoꝛē meam q2 tempꝰ ē im
pletum ut īgrediar aꝺ eam. Qui
uocatiſ multis amicoꝝ turbiſ aꝺ
ꝯuiuium fecit nuptias. Et ueſ-
pere liam filiam ſuam introdux̄
aꝺ eum ꝺanſ ancillam filie zelphā
nomine. Aꝺ quam cū ex moꝛe ia
cob fuiſſet īǵſſus fcō mane uidit
liam ⁊ ꝺixit aꝺ ſocerū ſuū. Quiꝺ
ē qꝺ́ facere uoluiſti. Nōne ꝑ rache-
le ſeruiui tͥ. Quare liam ſuppoſu
iſti michi; ℟ndit laban. Non ē ī
loco ur̄o ꝯſuetudiniſ ut minoꝛeᔆ
an̄ traꝺamuſ aꝺ nuptias. Imple
ebꝺomaꝺam dieꝝ huiuꝰ copule et
hanc quoqꝫ ꝺabo tibi ꝑ oꝑe quo
ſeruituruſ es michi .vii. annis
aliiſ. Aꝺquieuit placito ⁊ ebꝺoma
ꝺa tn̈ſacta rachel duxit uxoꝛē cui
pꝛ̄ ſeruam balan traꝺiꝺ́at. Tanꝺē
q2 potituſ optatiſ nuptuſ amo-
rem ſequentiſ pꝛioꝛi pꝛetulit ſer-
iuenſ ap̄ eum .vii. anniſ aliis.
Uiꝺenſ autem ꝺoꝰ qꝺ́ ꝺeſpićet liā
aꝑuit uuluam eius ſoꝛoꝛe ſtíli
ꝑmanente. Que ꝯceptū genuit
filiū. uocauitqꝫ nomen eiuſ ru-
ben ꝺicens. Uiꝺit ꝺoꝰ. humilita
tem meā nc̄ amabit me uir m̄s.
Rurſumqꝫ cōcep̄ ⁊ peꝑit filium
et ait. Qm̄ uidit me ꝺomiꝰ habe-
ri ꝯtemptui ꝺeꝺit ⁊ iſtum michi.


Uocauitqꝫ nom̄ eiuſ ſẏmeon. Cō-
cepit t́cio ⁊ genuit alium.  Dix̄qꝫ
Nunc quoqꝫ copulabitur michi
maritus meus eo qꝺ́ peperim ei
tres filios. Et iccirco; appellaú no-
men eius leui. Quarto cōcepit et
peꝑit filium ⁊ ait. Moꝺo ꝯfiteboꝛ
ꝺomino. Et ob hoc uocauit nom̄ eiꝰ
iuꝺam. Ceſſauitqꝫ parere.
ernenſ aut̄ rachel qꝺ́ īfecūꝺa
eēt īuiꝺit ſoꝛoꝛi ſue ⁊ manto
ſuo. ꝺa mͥ liberos alioquī moꝛiar.
Cui iratuſ. ℟ndit iacob. Non pꝛo
ꝺeo ego ſū; qui pꝛiuaui te fructu
uentriſ tui. At illa hēo inquit fa-
mulam balan. Ingreꝺere aꝺ illam
ut pariat ſuꝑ genua mea ⁊ hēam
ex illa filios. Deꝺitqꝫ illi balan in
ꝯīugium. Que īgreſſo aꝺ ſe uiro
cōcepit ⁊ peꝑit filium. Dixitqꝫ ra-
chel. Inꝺicauit michi ꝺo ⁊ exauꝺi-
uit uocē meā ꝺanſ michi filium.
Et iccirco appellauit nom̄ eiꝰ ꝺan.
Rurſumqꝫ bala cōcipiens peꝑit
alt́um ꝓ quo ait rachel. Compa-
rauit me ꝺoꝰ cū ſoꝛoꝛe mea ⁊ inua
lui. Uocauitqꝫ eum neptalī. Sen-
tienſ lia qꝺ́ ꝑere ꝺeſuſſet ꝯelphā
ancillam ſuam marito traꝺiꝺit.
Qua poſt cōceptum eꝺente filiū
ꝺixit. Felicit́. Et iccirco uocauit no-
men eius gaꝺ; Peꝑit quoqꝫ zelpha-
alt́um. Dixitqꝫ lia. Hoc ꝑ beatituꝺi-
ne mea. Beatam quippe meꝺicent
om̄s mulieres. Pꝛopt́ea appella
uit eum aſſer. Egreſſus autem
ruben temꝑe meſſis tricice ī agrū
reꝑit mauꝺꝛagoꝛaſ q̈s matri lẏe
ꝺetulit. Dix̄qꝫ rachel. Da michi par-
tem de manꝺꝛagoꝛis filii tui. Illa
℟ndit. Paꝝ ne tibi uiꝺet˜ qꝺ́ pꝛeri-
ꝓueris maritum mͥ. niſi ⁊́  māꝺꝛa


goꝛas filii mei tuleriſ. At illa. Doꝛ
miat tecum hac nocte pꝛo māꝺꝛa
goꝛis filii tui. Reꝺeuntiqꝫ aꝺ ueſ
peram ꝺe agro iacob eǵſſa ē ī occur
ſum eius lẏa ⁊ ait. aꝺ me intrabiſ
q2 merceꝺe ꝯduxi te ꝑ manꝺꝛago
riſ filii mei. Doꝛmiuit cū ea nocte
illa ⁊ exaudiuit ꝺeus ṕces eiꝰ. Con-
cepitqꝫ ⁊ peꝑit filium quintū et
ait. Deꝺit ꝺeuſ ḿceꝺem michi qͥa
ꝺedi ancillam meam uiro m̄o. Ap
pellauitqꝫ nom̄ illius ẏſachar.
Rurſum lẏa cōcipiens peꝑit ſex-
tum filium; ⁊ ait. Dilatauit me-
ꝺeuſ ꝺote bona ī hac uice. Mecū e-
rit maritus meus eo qꝺ́ genue
rim ei .vi. filios ⁊ iccirco appellaú
nom̄ eius zabulon. Poſt quem
peꝑit filiam nōie ꝺinam. Recoꝛ
ꝺatuſqꝫ ꝺominuſ racheliſ exau-
ꝺiuit eam ⁊ apperuit uuluā illiꝰ
Que cōcepit; ⁊ peꝑit filium ꝺicēs.
Abſtulit ꝺ́s obpꝛobꝛium meum.
Et uocauit nom̄ illius ioſeph ꝺi-
cens. Aꝺꝺat michi ꝺoꝰ filiū alteꝝ.
Nato aut̄ iofeph dix̄ iacob ſocero
ſuo. Dimitte me ut reútar in pa-
triam meam ⁊ aꝺ t́ram meā. Da-
mͥ uxoꝛes ⁊ liberos meos pꝛo quibꝫ
ſeruiui tͥ ut abeam. Tu uero noſti
ſeruitutē qua ſeruiui tͥ. Ait ei labā.
Inueniam grām ī ꝯſpcū tuo. Expe-
rim̄to ꝺiꝺici qꝺ́ benedix́it me ꝺ́s
pp̄ te. Cōſtitue merceꝺem tuā quā
ꝺem tͥ. At ille ℟ndit. Tū noſti qͦmͦ
ſeruierim tͥ ⁊ q̈nta ī manibꝫ meiſ
fúit poſſeſſio tua. Moꝺicū hīuſti-
anteqm̈ uenirē aꝺ te nūc diues
effectus es. Benedix̄qꝫ ꝺeuſ tibi
aꝺ introitum meum. Iuſtum ē g̍
ut aliqn̄ ꝑuiꝺeam ꝺomui mee. Di-
xitqꝫ laban. Quiꝺ ꝺabo tͥ. At ille


ait. Nichil uolo. Sꝫ ſi fec̾is qꝺ́ poſtu
lo; iterum paſcam ⁊ cuſtodiam pec-
coꝛa tua. Gira om̄s ǵges tuos et ſe-
para oues uarias ⁊ ſperſo uellere.
Et quocumqꝫ fuluū ⁊ maculoſum
uariumqꝫ fúit tam ī ouibꝫ qm̈ ī
capꝛis erit merces mea. ℟ndebit
qꝫ craſ mͥ iuſticia mea; qn̄ placiti-
tempꝰ adueńit coꝛam te. ⁊ om̄ia
que nō fúint uaria ⁊ maculoſa
⁊ fulua tam ī ouibꝫ qm̈ ī capꝛis
furti me argues. Dixit laban. Fꝛa
tum hēo qꝺ́ petis. Et ſeparauit ī
die illa capꝛas ⁊ oues hẏꝛcos ⁊ a
rietes uarios atqꝫ matuloſos cū-
ctum aut̄ gregem unicoloꝛē; ⁊ al
bi ⁊ nigri uelleris tradidit in ma-
nu filioꝝ ſuoꝝ ⁊ poſuit ſpatium iti-
neris int́ ſe ⁊ geneꝝ dieꝝ triu qui
paſcebant reliquos greges eiꝰ Tollēs
gͦ iacob uirgas populeas uiriꝺes ⁊
amigꝺalinas ⁊ ex platanis ex ꝑte-
ꝺecoꝛticauit eas ꝺetractiſqꝫ coꝛtici-
bꝫ ī hiis que ſpoliata ſúat cāꝺoꝛ
apparuit. Illa úo que integ̈ erāt
uiridia ꝑmanſerunt. Atqꝫ ī hūc
moꝺum coloꝛ effectus ē uariꝰ. Po-
ſuitqꝫ eas ī canalibꝫ ubi effudebat˜
aqua ut cū ueniſſent ǵges aꝺ bi-
benꝺ́ an̄ oculos hꝛ̄ent uirgas ⁊ ī
aſpectu eaꝝ cōciꝑent. Fcm̄qꝫ ē ita
ut ī ip̄o caloꝛe coitus oues intue
rentur uirgas ⁊ parerent maculo
ſa ⁊ uaria ⁊ diúſo coloꝛe reſperſa.
Diuiſitqꝫ ǵge iacob ⁊ poſuit uͥgaſ
in canalibꝫ an̄ cculos arietū. Erāt
aut̄ alba queqꝫ ⁊ nigra laban. Ce-
tera úo iacob ſeparatiſ int́ ſe ǵgibꝫ.
Igitur qn̄ pꝛimo temꝑe aſcenꝺe-
bantur oues ponebat iacob un-
gas ī canalibꝫ aq̈ꝝ an̄ oculoſ a
rietum ⁊ ouium ut in earum 


ꝯtemplatione conciꝑent.  Qn̄ úo
ſeꝛotina aꝺmiſſura erat ⁊ conceptꝰ
extremuſ n̄ ponebat eas. Fcāqꝫ ſūt
ea que erant ſerotina laban; ⁊ que
pꝛimi tempoꝛis iacob. Ditatuſqꝫ
eſt homo ultra moꝺum ⁊ hūit gre-
ges multos ancillas ⁊ ſeruos came-
los ⁊ aſinos.
oſtqm̈ aut̄ audiuit úba fili-
oꝝ laban ꝺicētium tulit iacob
omnia que fúnt pꝛ̄is nr̄i ⁊ ꝺe illiꝰ
facultate ꝺitatus fcūs ē inclituſ.
Animaꝺútit quoqꝫ faciē laban
qꝺ́ n̄ eēt erg̈ ſe ſicut eri ⁊ nuꝺiuſ
tercius maxime ꝺicente ſibi ꝺn̄o
reútere ī t́ram pꝛ̄um tuoꝝ ⁊ aꝺ ge-
neratōem tuam eroqꝫ tecum. Mi-
ſit ⁊ uocauit pachel ⁊ liam ī agrū
ubi paſcebat ǵges. Dix̄qꝫ eis. Uiꝺō fa-
ciē patris ur̄i ꝙ n̄ ſit erg̈ me ſic̄ e-
ri ⁊ nudius tercius. Deuſ aut̄ pa-
triſ mei fuit mecū. Et ip̄e noſtis
qꝺ́ totis uiribꝫ meiſ ſeruierī pꝛ̄i
ur̄o. Sꝫ pꝛ̄ ūr circūuenit me ⁊ mu-
tauit michi ḿcē mēa .x. uicibꝫ ⁊ tn̄
n̄ ꝺimiſit eum ꝺeus; ut nocet mͥ.
Si qn̄ dixit uarie erūt merceꝺes
tue; pariebant om̄s oues uarioſ
fetus. Qn̄ úo ecc̈rio ait alba queqꝫ
accipies pꝛo merceꝺe om̄s greges
alba peꝑerunt. Tulitqꝫ ꝺ́s ſub́am
pꝛ̄is ur̄i ⁊ ꝺeꝺit mͥ. Poſtqm̈ enim
conceptus ouium tempꝰ aꝺuene-
rat. leuaui oculos meos ⁊ uidi in
ſompniſ aſcenꝺentes mares ſuꝑ
feminas uarios ⁊ maculoſos ⁊ ꝺi-
úſoꝝ locoꝝ. Dixitqꝫ angĺs ꝺomini-
aꝺ me ī ſompnis. Iacob. Et ego reſ
ponꝺi. Aꝺſum. Qui ait. Leua ocu
los tuos ⁊ uiꝺe uniúſos maſcĺos
aſcēꝺentes ſuꝑ feminas e ſꝑſoſ ua-
rios atqꝫ maculoſos. Uiꝺi eī om̄ia


que fecit tͥ laban. Ego ſum ꝺomi
nus ꝺ́s bethel ubi unxiſti lapiꝺem
et uotum uouiſti mͥ. Nūc ergo ſur-
ge ⁊ egreꝺere ꝺe terra hac; reuertēs
in t́ra natiuitatiſ tue. ℟nꝺeruntꝙꝫ
rachel ⁊ lẏa. Nūquiꝺ hm̄s reſiꝺui
quicqm̈ ī facultatibꝫ ⁊ h́eꝺitate ꝺo
mus pꝛ̄is nr̄i. Nōne qï alienas re-
putauit nos ⁊ uenꝺiꝺit comeꝺit
qꝫ ṕcium nr̄m. Sꝫ ꝺeuſ tulit opes
pꝛ̄is nr̄i ⁊ nob́ eas tradidit; ac fili-
is nr̄is. Un̄ omnia q̄ ṕceꝑit tͥ ꝺeus
fac. Surrexit aut̄ iacob ⁊ impoſitiſ
liberiſ ac ꝯingibꝫ ſuiſ ſuꝑ camelos;
abiit. Tulitqꝫ omnē ſub́am ſuā gre-
ges ⁊ quicquiꝺ ī meſopotomia acqͥ
ſierat; ꝑgenſ aꝺ ẏſaac pꝛēm ſuum
ī t́ram chanaan. Eo temꝑe ibat labā
aꝺ tonꝺenꝺas oues ⁊ rachel furata
ē ẏꝺola pꝛ̄iſ ſui. Noluitqꝫ iacob ꝯfi-
teri ſocero ſuo qꝺ́ fuǵet. Cūqꝫ abiſ
ſēt tam ip̄e qm̈ om̄ia que uiriſ ſui
erant ⁊ amne tn̈ſmiſſo ǵet cont˜
mōtem galaaꝺ. nūtiatum ē labā
die t́cio qꝺ́ fugeret die iacob. Qui
aſſumptiſ fr̄ibꝫ ſuis ꝑſecutuſ eſt
eum ꝺiebꝫ vii. ⁊ ꝯṕhēꝺit eū ī mōte-
galaaꝺ. Uiꝺitqꝫ in ſompniſ; ꝺicē
tem ſibi ꝺominum. Caue ne qͥcꝙ̈
aſpere loquaris cont˜ iacob. Iamqꝫ
iacob extenꝺerat tab́nacĺm ī mōte.
cumqꝫ ille ſequtꝰ fuiſſꝫ eū cū fribꝫ
ſuiſ ī eoꝺ́ mōte galaaꝺ fixit tento
rium. Et dix̄ aꝺ iacob. Quare ita
egiſti ut clam me abigeres filiaſ
meas qï captiuas glaꝺio. Cur ig
noꝛante me fugé uoluiſti nec in
ꝺicare michi ut ꝑſequerer te cum
gaudio ⁊ canticiſ ⁊ timpaniſ ⁊ ci-
thariſ. Nō es paſſus ut oſcularer
filios meos ac filias. Stulte oꝑa-
tus es ⁊ nūc quiꝺ́ ualet manus 


