Voor zelden heb je een haard, een heel groot haard op je handen en een stokje erbij.
Ligt brown, beige, gijs, aan een beetje de kleur van bronze ook.
De geluid is melancholie, lente, romance, boseit.
Ik heb alle soorten emoties daar.
Dit is een fado gitaar uit Portugal, specifiek uit Coimbra.
In Portugal brengt mij een bepaald emotie en land dat ik heb opgegroeid.
En ik denk dat is de connectie dat elke portreze heeft met de vader muziek en met de gitaar. Niet de gitaar specifiek, maar met de muziek.
Ik ben een apart portreze. Ik ben geboren in de kolonies, in Angola.
Mijn vader was portreze, mijn moeder van Angola.
Ik heb geen broers, geen suzjes. Ik heb geen ouders, niet meer. Ik heb alleen twee mooie dochters.
Elke talen, elke land, heb ik een bepaald express.
Dat is zo diep in de oude bloed.
Dat breng je altijd de herinneringen. En dit is dat van de markt.
Het is heel apart. Ik heb nooit verwacht dat ik naar al deze jaren ging over vader praten.
Als ik 30 kon weten, 10 jaar geleden, ik zei, nee, allemaal niet.
Maar nu ben ik in de situatie dat ik iets koos over leed te vader.
Het is bijna een magic spiegel dat je kijkt en zegt, ja, dit is, ik kom vanaf daar.
Je hoeft niet soms te praten, maar je ziet het, oké.
Het geeft wel een bepaalde comfort, vind ik, voor mij.
De gitaar was mijn verleden.
Het is mijn present en voor mijn toekomst.
Blijf altijd in mijn leven, want dat is met de cultuur dat ik heb opgoed.
En de herinnerings van vriendschap.
Het verleden tijd is van herinnerings van wat ik was in Portugal.
Wat ik echt gedaan, vrienden en cultuur.
Het is wel een beetje een deel van mij.
Ik hoop dat ik kunnen houden, de gitaar van de rest van mijn leven.
En als ik gehaald word, ik kunnen allemaal herinneren terug.
En toen ik was jong, ik heb gehoord dat herinnerings zijn de beste dat ik kan krijgen.
Als je haalt worden, dan kan je niet meer doen.
Maar je kan het meenemen.
En ik denk dat de gitaar is dat.
Dat is wat ik zie.
En ik hoop dat ik een keer een van mijn dokters de gitaar overneemt.
Dat dan voor mijn herinnering wel.
En dat het meenemen de connectie van de landlijke component.
