Και να περάσουμε στην επόμενη μας πρώταση, κύριε κύριε, είναι κοινιματογραφικό, τηλεόπτικη και μπορείτε να την παρακολουθήσετε σε 6,5 ώρα το Σάββατο που μας έρχεται.
Και διαβάζω μία λάμπα, μία αντιμοσιογράφος, μία σπιλιά, μία σοφίτα, ένα μουσιο, ένα λιοντάρι, 3 μέρες, 4 διαστάσεις, 10 παιδιαλίγες νεράιδες, με δικά χιλιόμετρα και 100 καρτόνια.
Κουκουρούκου. Τρακαγύρετε. Δεν ξέρω τι είναι όλα αυτό το πράγμα.
Όλα αυτό το πράγμα, λοιπόν, ανήκει σε μία σειρά, είναι δοκιμαντέρ.
Ανήκει, λοιπόν, σε μία σειρά που προβάλλεται από την Ertena με τίτριο «Εσαύριον τα σπουδαία».
Και το συγκεκριμένο δοκιμαντέρ το έχει σκηνοθετήσει ο Θανάστης Νεοφώτιστος.
Να πούμε ότι κάθε εβδομάδε είναι διαφορετικό δοκιμαντέρ και Θανάστη ο Φώτιστος είναι μαζί μας.
Και είναι σε μία σειρά που είναι «Πορτέτα του Αύριου», λέγεται.
«Πορτέτα του Αύριου». Ναι, εις «Αύριον τα σπουδαία».
Ναι, εις «Κοινοθέτας Αύριου», θα δούμε τα πολύ δυνατά τους έργα τώρα.
Έχουμε τέσσερις διαστάσεις και μία λάμπα από το Θανάστη Νεοφώτιστος,
που τον έχουμε και τηλεφωνικά καλυσμένο καλυσπέρα.
Καλυσπέρα Θανάστη.
Πώς έχει συνδυάσει όλα αυτά τα πράγματα που διαβάσαμε.
Και κυρίως το Λιοντάρι και τις νεράιδες, ας πούμε. Πού τα βρήκες.
Αυτά που δεν αρέσαμε στις συναδέλφους σέρδους αρχιτεκτόνιζες στο εποχείμενο που κοιματογραφώ.
Είναι εγώ η πρώτη μου πάνγκλη με το κόλον τυχείρο.
Είναι αρχιτέκτονος μηχανικός.
Και επειδή το μετά το γύρισα στης κοινοθεσία,
κάτι πιο εδέλπι στο και σίγουρο επάνγκλημα για τον μέλλον το ελληνικό, φυσικά.
Α, ωραία.
Αυτό το αποφαίσεις μετά τα βραβεία που κατέκθησες ή πριν.
Πριν, πριν, πριν, πριν.
Όπως λέμε ότι η δημοσιογράφη είναι πολλές φορές πολύ μημαθής.
Στην ορισμένη άνθρωποι που είναι πολύ άνεργη ή πολύ θεσίτες.
Όχε, όχε.
Αυτό που ήθελα βασικά ήταν να ξαναφερόσω λίγο χρόνο από τη ζωή μου στην αρχιτεκτοκτονική.
Και αυτό είναι το κοιμάντερ μέσα.
Έχει αρχιτεκτονική.
Πολλές υπάρχει παραξιακά κυφλισοφικά μέσα αντικείμενα και ερεύνες.
Ναι, αλλά εδώ έχουμε τέσσερις διαστάσεις.
Η αρχιτεκτονική σχολείται με τη στρίση και με το χρόνο.
Γι' αυτό με το γιοντάρι και οι νεράιδες είναι οι τέταρτοι ίσως.
Δηλαδή είναι μια χειμωριστική τέτοια στις δυαστάς ειδικοί μου, θα έλεγα πιο πολύ.
Αλλήν και τα κορίτια, οι αρχιτεκτονικές, η Ιωάννα Καδελίδη και Άνα Μαρούλη, είναι αυτές που παρακολουθώ με στις δυογηματές,
οι οποίες το δικό τους, τη δική ψαμάδα λέγεται τέτοια στις δυαστάς ειδικοί.
Α, μάλιστα.
Μίλησέ μας για την πρωταγωνίστρια της τέτοιας, γιατί λάμπα.
Είμαι χρησιμοποιήσα κάποια, ήθελα να πειραματιστώ και ευχαριστώ και πολύ την εταιρεία Ελληνικούς Κοινοθετών.
Πού να σημειώσουμε ότι είναι παραγωγή όλα αυτά τα δοκιμαντές της εταιρείας Ελληνικούς Κοινοθετών.
Μαζί με την έθνη.
Και έδωσε την ευκαιρία αφαινίουσες κοινοθέτες να φτιάξουν ένα επεισόδιο καθένας από αυτή τη σειρά.
Οπότε, μας έδωσε όμως και την ευκαιρία να λίγο να δημιουργήσουμε λίγο ελεύθερα.
Οπότε, εγώ διάλεξα να πειραματιστώ λίγο με τη μορφή του δοκιμαντέρμια.
Και είναι κυρίως χρησιμοποιηματικός στην οθέτης.
Οπότε, έλεξα να λίγο να πειραματιστώ με τη φόρμα του τι σημαίνει δοκιμαντέρια με ένα τί.
Ποια είναι η λειτουργία του, δηλαδή είναι να δώσει απλά πληροφορίσεις.
Δηλαδή είναι να είναι μια διοματική επαφή με τον θεατή και μην αμαρέσει πιο πολύ το δεύτερο.
Ευτό το λεωγό χρησιμοποιήσα στοιχεία του ψευδο-δοκιμαντέρμια, αν καταλαβαίνε τον όρο.
Έκανα μια αφήγηση δική μου, η οποία δεν ήταν τόσο αληθινή,
αλλά την έδωσα σε αληθινούς ανθρώπους, αληθινούς επαγγυλματίες
και νέα ασπημαδέλκη στους νέους αρχιτέκτονες,
τους παραπλουθήσουμε τη διαδικασία της σύνθεσης, της έρευνας και της κατασκευής μιας λάμπας,
θα έχετε το εκεί από το χαρτόνι, αυτό ήταν το κόνσεπ μου.
Λοιπόν, οπότε κατασκευάζουμε μια λάμπα σε αυτό το δοκιμαντέρ.
Μια λάμπα από το χαρτόνι του λένε, από ένα πολύ απλό χαρτί,
το οποίο είναι αμυγός ένα υλικό το οποίο χρησιμοποιούμε στιγμακέτερμας αρχιτέκτονες,
και με αυτό θέλουν να φτιάξουν μια λάμπα και πνευθήκανα από σπηλές,
από τη σπηλιά ήταν η αφορμή, γιατί να φτιάξει μια λάμπα που να βγάζει ένα φως,
το οποίο θα μας θυμίζει το φως όταν δυσκόμαστε μέσα σε μια σπηλιά,
από τις χησμές που περνάει το φως μέσα στις σπηλές.
Αυτό είναι το αποτέλεσμα που...
Ακούγεται πολύ ρωματικό και πολύ ενδιαφέρον.
Λοιπόν, και μια ερώτηση τελευταία, γιατί σε λίγο πρέπει να πάμε και σε τίλους εδίσεων,
σε ένα δοκιμαντέρ έχουμε μάθει ότι είναι καταγραφή μια πραγματικότητα,
σε εμβάθυνση ανοίωτη ή και απλή καταγραφή της.
Σε τι συνείστατε, πού είναι η έννοια του δοκιμαντέρ στο δικό σου,
το οποίο ακούγεται να κινείται ανάμεσα στο δοκιμαντέρ, στη φαντασία,
στο χιούμορ, σε διάφορα άλλα πράγματα.
Θα μπορούσε να είναι και μια ταινία μεθοπλασίας.
Τρόπο την δοκιφιξιόν ξέρω εγώ, άλλος δόκιμος ελληνικός ώρος τώρα.
Είναι ένα υποήδος αυτό που λέω, δηλαδή είναι το δοκιμαντέρ απλά,
έχω δημιουργήσει κάποια στοιχεία μέσα το οποία ενώ ας πούμε,
οι πρωταγωνίστρες είναι πραγματικά αρχιτεκτόνιζες που ασχολούνται με τη σύνθυγα λοιπόν,
αλλά της έδωσα μία συνσήκη να φτιάξω μία λάμπα,
ή τέλος πάντον βρήκα αυτή τη σύνθυγη ίδιες,
και έτσι τις παρακολούθησα από μια πραγματική διαδικασία,
όμως σύνθεσης και αποτελέσματα.
Δηλαδή όντως θα φτιάξω αυτό το δοκιμαντέρ απλά, η συνσήκηται να αυτή που ήταν η μόνη μή πραγματική,
δηλαδή δεν είχαν ελόγω να φτιάξει μία λάμπα,
αλλά δεν είχαμε τίποιο κτήρο να τις παρακολουθούμε τη διαδικασία,
δηλαδή τη σύνθυγη στις ίδιες κατασκευής άλλης.
Λέξαμε μέσα από αυτή τη διαδικασία να τις παρακολουθήσω,
φτιάχνοντας μία λάμπα, να μην τον παρεσιάσουν, κάπως έτσι έγινε.
Πάντω στους τόχους της συνέντευξής σου επετεύθει, καθώς μας έχει δημιουργήσει την περιέργεια να δούμε τι είναι αυτό.
Και μας βλέπουν στην όμαστε το Σάββατο, στη Σεξήμιση, μπροστά στην έρτα ένα, για να δούμε τι σημαίνει αυτό το δοκιμαντέρτερο.
Και μαζί μας με μουσική πάνω μέχρις τίπλους στον ίδιο.
