De Havelstad Singapore was in de Tweede Wereldoorlog de belangrijkste Britse marinehaven in het Veren-Oosten.
Op 8 februari 1942 fielden de Japaners Singapore aan.
Er werd hevige vochten, maar de Japanse overmacht bleek te groot.
De Engelsen capituleerden na een week, op 15 februari 1942.
Tegenwoordig is Singapore een onafhankelijke stadstaat.
Het telt 6 miljoen inwoners en is een welvarende handelsnaatie op Westers economische leest geschroeid.
Inmiddels is Singapore de op één na grootste havenstad van de wereld.
Ingebet tussen de wolkenkrawers herinneren in de stad nog enkele koloniale gebouwen aan de vooroorlogse tijd toen Singapore Brits grondgebied was.
Even buiten Singapore ligt het ereveld Krangy.
Daar liggen ruim 4.000 slachtoffers van verschillende nationaliteiten die aan geallieerde zijden tegen de Japaners vochten.
Op het ereveld zijn ook 19 Nederlanders begraven die omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Zuidoost-Azië.
Op hun graf staat, zoals overal ter wereld, een steen met de duidelijke kenmerken van de staande Nederlandse stichtingsteen.
Elk jaar op 4 mei komt de Nederlandse Indonesische familie Martens, die in Singapore woont, de Nederlandse oorlogsslachtoffers herdenken.
Ze hebben op naam van hun twee kinderen twee Nederlandse oorlogssgraven geadopteerd en steunen zo de oorlogssgravenstichting.
Hier op het oorlogsbegraafplaats in Singapore liggen twee graven die wij geadopteerd hebben.
Meneer Krijgsman is hier dichtbij omgekomen tijdens een oefening vlak voor de inval van de Japaners in Singapore en Indonesië toen nog Nederlands-Indië geheten.
Dat is op het eiland Sumba vlakbij en de andere persoon is meneer Bertina.
Die is gevangen genomen in Nederlands-Indië in maart 1942 bij de inval.
Hij is toen getransporteerd naar Thailand na een aantal maanden en heeft daar drie jaar in kampen gezeten en is toen uiteindelijk op 30-jarige leeftijd aan Malaria omgekomen.
Dat was in maart 1945.
Toen is hij begraven geweest in Saigon in Vietnam en uiteindelijk toen hier oorlogssgraven werden gemaakt door de Nederlandse overheid is hij ook vervoerd vanuit Saigon hier naartoe naar Singapore en heeft hier zijn laatste rustplaats gevonden.
De reden dat ik twee graven heb geadopteerd voor mijn kinderen, dat ik het heel belangrijk vind dat zij weten hebben van de Tweede Wereldoorlog.
Ik heb nog veel mensen gekend en weten ook veel van de Tweede Wereldoorlog, maar zij gaan hier in Asië naar school, zullen daar minder van meekrijgen.
Ik vind het belangrijk dat ook wel leven wij als 70-jarig in vrijheid dat wij nog steeds herdenken aan die mensen die het grootste offer hebben gegeven wat een mens kan geven voor vrijheid en dat is je eigen leven.
Daarom vind ik het belangrijk dat zij hier deze mensen herdenken als een symbool voor al die gevallen zijn en hun leven hebben gegeven.
