***
Herman Scholten is een pietje precies.
Te laat komen doet hij nooit.
Na de bedrijfschool schopte het tot adjunkt stationschef
voor Utrecht Centraal en is hij verantwoordelijk voor de dienstregeling van de trein.
Ik ben namen HBSB in september 1943 naar de bedrijfschool van BNS gegaan.
Vakken zoals opnoemen, veiligheid, diensten rusttijd, personeel aangelegenheden,
reizigers tarieven, goedere treinen of goedere tarieven, goedere treinen,
aarderskunde, verdeling van goedere wagens, telegraaf, ik heb ook nog telegraafwijkzaam gehaald,
morse, werd gegeven door een ondergedoken marconist van de grote vaart.
Het was een school die opgericht is in 1939, om middelbare personeel,
met een middelbare opleiding, HBS, gymnasium, om die op te leiden voor
leidinggevende functies bij de NS, daar ben ik opgekomen op 1 september 1943.
Omdat ik altijd erg geïnteresseerd was in treinen en treinen, toen heb ik
mehobie gevolgd, het was specifiek gericht op het spoor, er zijn er van die school
die bij NS gaan werken, ook net als ik, en daar zijn er maar heel weinig
toen bij NS weg gegaan, want je bent nergens anders voor geschikt als voedsporen.
Bij de NS hebben we ettelijke functies gehad waaronder Adjunkt Hoogstationchef
van Utrecht Centraal, daar ben ik op het hoofdkantoor, Adjunkt Chef internationaal
een reisgestreinplaning geweest, onder tijd was het mogelijk om van Utrecht
naar Peking te gaan, met één keer overstap in Moskow, en daarna een beetje
flauwen, er was een meneer, die wilde van Peking nu terecht, toen zei hij van
Peking nu terecht, toen zei hij zijn meneer, wel wil u een Utrecht
Centraal overvecht, dat is Mop. Dit is een spoorboekje van 1939, de meeste
lijnen hier ergens aan hadden al een stare dienstregeling, bijvoorbeeld 12
uur over ieder uur, vertrekte een trein van Utrecht aan, noem maar iets.
Dus ieder uur hetzelfde, voor mijn tijd, dat ging hier om 10 uur 3, en
11 uur 36, en dan om 13 uur 12, en dan om 14.19, waar ik hier op
Utrecht Centraal Social in de planning gezeten heb, maakten we onder
andere deze staat, alleen er stond er toen minder treinen op.
De planningstaak is onder andere ook om de treinen per richting van het
zelfde spoor te laten vertrekken, bijvoorbeeld treinen richting Arnhem
vertrekken hier in Utrecht van spoor 14, dat is ook een taak die bij de
huidige treinen hoort. Dat vind ik bij de huidige treinenloop, zeer redelijk
geslacht.
Ik ben zeer stipt, zeer stipt. Ik heb een hekel om te laten komen, maar
goud niet vroeg. Ik kom ook niet op laatste nippertje, ik heb een
genoeg hekel om te laten komen.
Toen ik met pensioen ging, was er allemaal nog niet, het station, in ieder
geval de perronzaal was gelijk vloers, terwijl je nu bij het huidige
station, als je dat perron wil, moet je eerst naar boven en dan naar
beneden.
Dat is niet makkelijk, verwerf.
Dit hier, daar krijg ik nog rillingen over m'n rug, treinrand bij
Harmelen, twee treinen op persoudentreinen op elkaar gebotst, de
93 doden, januari 1962.
Ik probeerde op de treinenloop zoveel mogelijk te laten rijden,
richting Woerde ging niet, maar op de treinen die de andere kant ergens
anders moest, op die zoveel mogelijk te laten rijden, ging ook niet
altijd, maar goed, geprobeerd.
De wensen van de technische allemaal, dan moest dit weer er naartoe, dan
moest dat weer er naartoe, ik ging achter mekaar door.
Wagenslaad, niet in het begin, maar later, hij speelde om de
bovenleiding te repareren, en die kranen, om de reels te repareren
allemaal.
Kijk, als er helemaal niks gebeurt bij die treinen, als alles precies op
tijd loopt, dan hoef je die hele trein die sluiting en zo, heb je
niets nodig.
In weintijd, zei ze wel, dan moet je die door een computer laten
doen, maar door een aap, die aap is veel goedkoper als die computer,
die kan doken, die kan doken, die kan doken, die kan doken.
