Γεια σας!
Με το Πασχάλι γνωριστήκαμε σε γνωστό καφεμπάρ της Πόλης.
Στο Σούγκερ, που το ήταν στα φόρτε του.
Βράδυ Χριστογένων, παρακαλώ.
Εγώ είχα πάει μαζί με τον Κουμπάρ μου το Μανόλι.
Καθόμουν με μια φίλη σε ένα σημείο που είχε χώρο για να αφήσουν με τα πράγματα.
Ας είμαι μπουφάντζ, άντες και λοιπά.
Πάντα έτσι βολευόμαστε, είμαστε γυναίκες κλασικά.
Κάποια στιγμή, αφού καθίσαμε, θέλω να βγάλω το μπουφάν μου και προσπαθούσα να δω από εδώ από εκεί που να αφήσω το μπουφάν μου.
Έρχεται ο Πασχάλις, μαζί με τον τόρινο μας Κουμπάρ το Μανό.
Και λέω να η ευκαιρία να σπάσω το μπάγω με δύο κορύσσια που καθόνται στα δίπλα.
Τάχα μου ότι θέλω να αφήσω κάπου το μπουφάν και να αρχίσω το ένα διάλογο.
Και ήθελα και καλά να αφήσω το μπουφάν του.
Έβγαλα το μπουφάν, το κάνα λίγο θεατράλι, ψάχνω από εδώ, ψάχνω από εκεί που είναι.
Σκουτάει η φίλη μου, λέει να τους πω, λέει να τα αφήσει εκεί δίπλα, λέει σε εμάς που έχει χώρο.
Λέω θα μπλέξουμε.
Ε, είπαν τελικά τα κορίς και ά, θέλεις, βάλτε το εδώ πέρα.
Ω, πλέω ψαμοτήρι, λέω κατευτεία, λέω για σαν διάλογο και από εκεί και πέρα.
Βλέξαμε, έτσι το γνώρισα το Πασχάλι.
Στη δώρα μου άρεσε το καθαρό χαμόγελο της, το καθαρό βλέμμα της.
Το χιούμορ του αρχικά, γιατί έτσι πώς μας πλησίασαμε με τον μπουφάν και λοιπά, ήταν πολύ άνετος.
Επίσης στα μάτια του.
Η σηματική διάπλασή της, μέσα σε όλο το σούγκρα ήταν το μόνο κορίτσι που έλαβε, στα μάτια μου.
Το βλέμω του βασικά.
Με τη δώρα είμαστε από το 2005.
Είμαστε πιο κοντά το 2010, δηλαδή τα φτιάξαμε.
Το 2013 αναγωνιαστήκαμε, γάμος 2015 και λοιπά.
Έντεκα χρόνια, δέκα μεντεκα χρόνια.
Ας υπολογήσουμε, γύρω στα δεκα χρόνια.
Την πρώτα σε γάμω.
Ποιος άλλος εγώ.
Τα άντρας φυσικά.
Εγώ την έκανα μετά από κάποια χρόνια σχέσης.
Πίστευω αυτό το θυσαβρού που έχω δίπλα μου, ότι δεν πρέπει να το χάσω, πρέπει να το επικοιρώσω.
Και θρησκευτικά και νομικά.
Έκανα την πρώτα σε γάμω.
Δεν ήτανε και πολύ να καθίσει οικονοδιστός και λοιπά.
Χάλαρα.
Έγινε σε ένα μαγάζι πάλι, που βλήκαμε έξω για καφέ.
Όχι τίποτα ιδιαίτερο.
Πολλοί αναστήριξαν σε νεσθήματα του άλλου.
Και έπρεπε να τα πεις φραγίσουμε.
Είπαμε, ελαποντρεύτουμε.
Εκεί βγήκε και κάπως αυθόρμωτο.
Περνούσαμε πάρα πολύ ωραία.
Στην αρχή μας ήταν πολύ φίλοι.
Όπως χάλεις λόγω δουλειάσα έλειπε πολύ καιρό.
Είναι ένα συνοθύλευμα από χαρές λύπες.
Αλλά νομίζω ότι πιο πολλές αυτή είχαμε χαρές.
Αν έχουμε λύπες από τώρα.
Εύκολα, δεν είχαμε δυσκολίες.
Πολύ καλά.
Όταν έρχόταν, έκαναμε πολύ παρέα.
Και κάποια στιγμή είμασταν πιο κοντά.
Τα ταξίδια μας, κάποιο κοινωνικό βιβέντο που μας αν μαζί,
ήταν όλα ήταν πολύ ωραία.
Δεν θα ξεχάσω τον Πασχάλι με την Αθοδέσμη.
Να περιμένει έτσι με αγωνία, με ανοίγω μονησία.
Το θυμάμαι το σκηνικό.
Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα.
Είμουν λίγο στον κόσμο μου.
Αυτό έτσι μου έχει μείνει πιο πολύ.
Ας πούμε για ναμονί του.
Καθόμουνα, σε αυτήν την εκκλησία εδώ,
περίμενα πένω, έλεω, έχει ούσει να μεστήσει τώρα, ήμουν λίγο ανχώδης.
Λίγο ανχώδης.
Όταν είδα να μπαίνει μέσα με το άσπρο του νηφικό,
έγιωσα πάρα πολύ τυχερός.
Έγιωσα μια εφορία μέσα μου, μια γαλήνη, μια αγάπη,
πολλά συναισθήματα του έναν έρχεται μετά το άλλο.
Και μέσα μου είχα μια επιβεβίωση για το πόσο σωστά έπαραξα.
Στο χαρακτήρι της ώρας μου αρέσουν πολλά πράγματα.
Μαρέσει η λικρινιά της.
Είναι η λικρινής σε όλα.
Θα στον πει μπροστά σου, δεν πρέπει να σου πει τίποτα από πίσω.
Τι είναι οισοστό, τι έκανες λάθος.
Είναι βγενικός, καλοπροέρετος.
Δίνει τα πλόχια, δίνει την αγάπη της, δίνει την στωργή της.
Ψύχρεμο σε αντίφηση με εμένα.
Δωτική.
Πρωματικός, δεν θα το λέγα.
Είναι καλόλοι προσωπικότητά της, δείχνει έναν άνθρωπο ο οποίος είναι αξιαγάπητος.
Στο Πασχάλι δεν αντέχο παιδιά, όταν κανονίζουμε να πάμε κάπου.
Για παράδειγμα, τέσσερις ώρα για βιντεοσκόπιση, πρέπει δύο η ώρα να ξεκινήσουμε τις διεργασίες.
Ετοιμαζόμαστε, Πασχάλι, αντιθώ, ετοιμάζουμε σιγά σιγά.
Για να είμαστε την ιδιόμηση και να καθόμε στα μία μισή ώρα να περιμένουμε να έρθει η ώρα.
Τελειώνω πάντα πρώτη, και κάθαμε και περιμένω.
Είναι πολύ ενοχλητικό.
Αυτό είναι λίγο που μου δεν μ' αρέσει.
Κατατάλα και αυτό το όλο έτσι χάνει τις ερώτησες.
Την αγαπάω τόσο πολύ που και γι' αυτό δεν μου είναι κάτι.
Τα ξέλα συμβαίνει πάντα, αλλά κατά 90-100 συμβαίνει.
Εγώ με αντίθετος, βέβαια, με πιο κούλ, προσπαθώ λίγο να τις συμπαρασύρω στο δικό μου ρυθμό, δύσκολο.
Επίσης, δεν αντεχώ στο να με κερδίσεις.
Είχα σας τυχήματα. Δεν ξαναβάζω στιχήμα μαζί σου.
Τα όνειρά μου είναι να κάνουμε μια ευτυχισμένη οικογένεια, υγηή,
να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, να τα κάνουμε στους ανθρώπους.
Να δημιουργήσουμε μια σας τή οικογένεια,
όπως και εμείς πήραμε κάποιες αρχιές από τους γονείς μας,
και οι δικημογονείς και οι γονείς του Πασχάλι,
μας σωτάσαν ως εδώ και τις ευχαριστούμε πολύ.
Να έχουμε ωραία γεράματα, να μη σβήσει ποτέ η αγάπη ο ένας για τον άλλον.
Μακάρι να τους μοιάσουμε, και αν όχι να τους ξεπεράσουμε.
Όταν πήγαμε στον μαγαλί που έγινε η πρώτη γνωριμία με τη δώρα,
ο φίλος μου έγινε κουμπάροδο μου, ήταν ο Μανόλης.
Είναι ο φίλος μου πάρα πολλά χρόνια, πάρα πολλά χρόνια.
Και είναι ο φίλος μου, δεν είναι η παρέα μου, ούτε κάποιος γνωστός.
Είναι ο φίλος μου, είναι σε υψηλό επίπεδο τον έχω.
Χρόνια φίλοι, πλείσεις χαρές και στις λείπες,
μετά όταν πατρέφτηκε πρώτος ο Μανόλης,
και εγώ είχα σκέσει με τη δώρα, αναπτύξαμε στα δύο ζευγάρια επίσης σχέσεις.
Τους κουμπάρους κάναμε παρέα, τη στιγμή που αποφασίσαμε να παντρευτούμε,
επειδή νιώθαμε πολύ ανταμαζί τους και περνούσαμε πολύ ωραία,
τα παιδιά είναι εξαιρετικά, θέλαμε να τους κάνουμε και κουμπάρους ακόμα πιο κοντινούς ανθρώπους.
Έτσι, κατέληξε να το ζητήσουμε να γίνουν οι κουμπάροι μας.
Τα παιδιά μας τιμήσανε, σας ευχαριστούμε πολύ, θα είμαστε πάντα κοντά της ό,τι χρειαστούν,
και ευχαριστούμε για όλα.
Βόρα, είσαι ο θυσαυρός μου, είσαι ότι καλύτερο με χτίγεξε η ζωή μου,
είσαι ο άνθρωπος που ψάγανα στην ζωή μου,
αυτό είναι βαρισήματο, αυτό είναι το κερασάκι, αυτό είναι το κερασάκι.
Καθόλου τη διάρκεια που είμαστε μαζί, νιώθω ότι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.
Θα να ξέρεις ότι θα με πάντα κοντά σου και στα άσχημα και στα ωραία.
Νιώθω πολύ τη χειρή που είμαι μαζί σου, είμαι και θα είμαι συνέχεια δίπλασης ό,τι χρειαστείς.
Είσαι το στηριγμά μου, νιώθω πολύ τη χειρός δώρα που είσαι δίπλα μου.
Συυχαριστώ πολύ για όλα και σε αγάπω.
Και φυσικά σας αγαπώ πάρα πάρα πάρα πολύ.
