Αν χωρούσα τεό, στο μικρό σου πια μην γιαθεί αν ζητούσας για αρφό, να μη σε γίνω, ν-νο-του-π-φ-π-τ-δ-π-τ-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α-το-α
θα έχει ρίθει το παλιό μας, θα το ανάφη να πεις το γκρυμμένο ανοιγό της καρδιά σου να ζήσω στο μακρινό σου το αστέρι
να μου κρατά σπιχτά το χέρι, μικρέ μου πριν κυπάκι μίσου
και εγώ θα πίνω εδώ μαζί σου στο μακρινό σου το αστέρι, να μου κρατά σπιχτά το χέρι, μικρέ μου πριν κυπάκι μίσου
και εγώ θα πίνω εδώ μαζί σου
Αν ζητούσες εγώ στο μικρό σου το αστέρι, αν μπορούσαν να δω της ψυχής σου τα μέρη
θα νικούσα το εγώ που εδώ με κρατάει έναν κόσμο να δω και τους δύο να χωράει
στο μακρινό σου το αστέρι να μου κρατά σπιχτά το χέρι, μικρέ μου πριν κυπάκι μίσου
και εγώ θα πίνω εδώ μαζί σου στο μακρινό σου το αστέρι να μου κρατά σπιχτά το χέρι, μικρέ μου πριν κυπάκι μίσου
και εγώ θα πίνω εδώ μαζί σου
στο μακρινό σου το αστέρι να μου κρατά σπιχτά το χέρι, μικρέ μου πριν κυπάκι μίσου
και εγώ θα πίνω εδώ μαζί σου
