Τα παιδιά των θυλακών σε όλες τις χώρες ανεξαιρέτος, εκ του νόμου, δεν θεωρούνται κρατούμενοι.
Επομένως, δεν πρέπει να στερούνται κανένα από τα δικαιώματα που τους εξεσφαλίζουν διεθνής συμβάσεις.
Η ζωή ενός παιδιό, όπως καταλαβαίνετε, μέσα στη φυλακή δεν ερώδινη.
Στην ουσία ακολουθεί το πρόγραμμα του Ιησού,
όπως εξεσφαλίζονται οι διεθνές συμβάσεις.
Η ζωή ενός παιδιό, όπως καταλαβαίνετε, μέσα στη φυλακή δεν ερώδινη.
Στην ουσία ακολουθεί το πρόγραμμα που ακολουθεί οποιος δίποτε κρατούμενος,
δηλαδή καταμέτρηση κάθε απόγημα και κάθε προήπο ανήγουν τα κυλιά,
ίδιες όρες ανοίγουν προαυλισμού, όσος όρες είναι δηλαδή ανοίγουν στο προάβλιο και τον οποιοδήποτε κρατούμενον για τα παιδάκια.
Ήδιος χώρος στην ουσία, απλά με τη διαφορά, την μπορεί να ζει μόνο με τη μητέρα του.
Στην ουσία είναι ένας κρατούμενος που η ηλικία του δεν ξεπερνά τα τρία έτη.
Εκτός από το πρόβλημα που πατημετωπίζει ένα παιδί που βρίσκεται έγκλη στο μαζί με τη μητέρα του στη φυλακή,
αντιμετωπίζει παρόμενα προβήματο και το παιδί που βρίσκεται μακριά από τη μητέρα του.
Φανταστείτε πώς είναι να μεγαλύω να παιδί χωρίς τη μητέρα του σε ηλικία ενός 2-3 ετών.
Φανταστείτε πώς είναι να ζει μόνο του με το πατέρα του.
Με αποτέλεσμα ο πατέρας προφάνωσαν να μην μπορεί να εργαστεί και να δημιουργούνται προβλήματα και οικονομικής φύσιος και για τα απλάβη οικονομικά πράγματα στους παιδιού.
Φανταστείτε να παιδί παναζητές είναι έχει τη μητέρα του, που δεν μπορεί να καταλάβει ότι η μητέρα του είναι στη φυλακή,
με αποτέλεσμα να έχεις ευθύνει στον ίδιο τώρα αυτό, ας πούμε.
Ήδη από το 1940 έχουν καταγραφεί διεθνός οι πολλές φορές μία αναστρέψεις με συνέπειες
που μπορεί να έχει ο εγκλησμός στην ανάπτυξη του παιδιού.
Ανασφάλεια, ανοία, αμπάθεια, διαταραχές στην κοινωνικής περιφορά,
συνησθηματικές και γνωστικές βλάδες, ανετιμότητα για μάθηση,
διαταραχές στην οϊτική ανάπτυξη, αδυναμία εμπιστοσύνης, έντονος αρνητισμός,
αναπτυγμένο αίσθημα ενοχής και κατοτερότητας και άλλα.
Είναι μία σχέση, ανάμεσα να το πούμε ξεκάθαρα, ανάμεσα στο θάνατο και στη ζωή.
Πρέπει να πούμε ότι έχουμε να κάνουμε δύο συγκοινωνούντα δοχεία, όπου ο οποιο ερέθησμα έρχεται από τη φυλακή,
διαπερνάει τη μητέρα, διαπερνάει το παιδί, διαπερνώντας το παιδί, διαπερνάει τη μητέρα.
Άρα η κατάσταση για αυτά τα παιδιά είναι δύσκολη, όπως είναι και η σχέση τους.
Όλες αυτές οι καταστάσεις, γιατί έχω επισκεφτεί φυλακές,
ανήγω πόρτα, κλίνω πόρτα, χτυπάει το κουδούνι, φωνάζει ο άλλος από εδώ,
όλα αυτά είναι ερεθίσματα, τα οποία τα παιδιά δεν τα βοηθάνε καθόλου, έτσι στην αναπτύξη τους.
Η δυστυχία που υπάρχει μέσα στις φυλακές,
όπως ξέρω και τα κελιά που μένουν με τις μητέρας τους,
είναι πολύ κοντά στο φαρμαϊκείο της φυλακής,
με αποτέλεσμα να ακούν και άσχημες καταστάσεις,
από άλλες κρατούμενους που μπορούν να τους έχουν συμβεί το παραμικρό,
να έχουν κάνει κακό στον δύο τους τον εαυτό και τα λοιπά.
Αυτή είναι η λόγη που εγώ, ας πούμε, επέλεξα το παιδί μου να μην το στουλεκι μέσα.
Το Μάρτιο του 2016, ο τότε υπουργός δικαιοσύνης,
Νίκος Παρασκευόπουλος, εγενιάζει το πρώτο παιδικό επισκεπτήριο.
Με το παιδικό επισκεπτήριο βελτιώνονται οι δίκτες
ψυχογεινωνικής ανάπτυξης των παιδιών,
ενδυναμώνονται οι οικογενειακοί δεσμοί
και μειώνονται οι αναπόδραστες αρνητικές συνέπειες του εγκλησμού,
ενώ επιδιώκεται οι δίκτες,
ενδυναμώνονται οι οικογενειακοί δεσμοί και μειώνονται οι αναπόδραστες αρνητικές συνέπειες του εγκλησμού,
ενώ επιδιώκεται η ομαλή κοινωνική και η οικογενειακή επανένταξη του κρατούμενου
και κατά συνέπεια μειώνονται οι πιθανότητες υποτροπής,
δηλαδή υλοποιείται η αληθινή αντέγκληματική πολιτική.
Δεν έχει αλλάξει καθόλου.
Είναι το ίδιο πράγμα,
υπάρχουν καναπεζάκια,
αλλά δεν νομίζω ότι είναι αυτό που κάνει τη κατάσταση
και πάλι υπάρχει σανάμεσά μας.
Δηλαδή ένα παιδί καταλαβαίνει πολύ καλά που βρίσκεται
και τι πρέπει να κάνει.
Πάλι δεν υπάρχει αυτή η συνδετικότητα μεταξύ της οικογένειας.
Δεν μπορεί δηλαδή το παιδί να δει κοντά το μπα-πα και τη μα-μα,
γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει μια απόσταση από τον σύζυγο.
Πρέπει να είσαι μόνο κοντά με το παιδί.
Πολλά παιδάκια να ρωτιούνται,
ρωτάν τις μαμάδες σαν έχουν χωρίσει,
γιατί δεν αφήνουν ούτε να αγκαλιάσουν το μπα-πα,
οπότε δεν έχει αλλάξει σε κάτι πάνω στο παιδί.
Εντάξει μόνο ότι βλέπουν χαρούμενες κόνες.
Όπου για να φτάσει ένα παιδί στο παιδικό επισκεπτύριο,
θα πρέπει να έχει περάσει από δύο ελέγχους,
γιατί έχουν καρκινογόνα μηχανήματα προκειμένου να το ελέγχουν.
Έχω δει καταστάσεις παιδάκι να περιμένει τη μητέρα του
και να βγαίνει κάποια άλλη μητέρα,
στους να κάνει παιδικό επισκεπτύριο
και να πηγαίνει το παιδάκι να αγκαλιάζει αυτή,
καθώς και ξεχάσει το πρόσωπο της διάστησης της μάνας.
Πριν περίπου ένα χρόνο, μαζί με τον Σύμφωνο Συμβίωση,
ψηφίστηκε μια τρομπολογία,
όσες μητέρες έχουν ανήλικα παιδιάς οκτώ ετών και έχουν κατά δικαστήρες δεκαέτη, θα μπορούν να μετατρέπουν την ποινή τους σε κάτικον περιορισμό.
Η απόφαση γι' αυτό παίρνεται από το δικαστήριο που επιβαλεί την ποινή
ή από το δικαστικό συμβούλιο.
Προϊπόθεση γι' αυτό είναι η εκτιθυσόμενη ποινή να είναι κάτω από δεκα χρόνια
και να ληφθεί υπόψη αυτό να υπηρετεί το βέλτι στο συμφέρον του ανήλικου.
Και η μία και η άλλη προϊπόθεση έχουν οδηγήσει όσο να μην μπορεί να εφαρμοστεί.
Ουσιαστικά η διάταξη παρά για πέναν πολύ μικρό αριθμό γυναίκων.
Η διάταξη δεν αφορά τις υπόδικες σε καμία περίπτωση.
Οι επόμενες γυναίκες οι οποίες αντιμετωπίζουν κακουργηματικές κατηγορίες,
θα φυλακιστούν, θα κάνουν την υποδικία τους.
Από φυλακίστηκαν μόνο δύο γυναίκες,
οι υπόλοιπες όλοι ήταν απορρυπτικοί απάντησης του συμβουλίου, έφυγε μόνο μία από το παράρτημα με το παιδάκι της,
οι υπόλοιπες παραμένουν εκεί τους, έχουν έρθει απορρυπτικοί,
αν και ούτως οι άλλους είναι πολύ λίγες γυναίκες που εκτίουν ποινή ως δέκα έτοιν.
Μετά την ψήφηση του νόμου, τα δικαστήρια έχουν επίσης την δάση να επιβάλλουν ποινές πάνω από δεκα χρόνια,
για να μην συντρέχει περίπτωση εφαρμογής της συγκεκριμένης διάταξης.
Αντίστοιχα, ο όρος για το βέλτιστο συμφέρον του Ανιλίκου,
που ένας σε βρίσκε αόριστος όρος και ένας όρος που κρίνεται κάθε φορά με διαφορετικά κοινωνικά κριτήρια,
πρόσχημα στα δικαστικά συμβούλια ανθέες και στα δικαστήρια να απορρίψουν το έτοιμα για την κατοικονέκτηση.
Επομένως έχουμε μια διάταξη, η οποία είναι φτωχή και φιδολή και δεν απαντάει στο πρόβλημα και στο έτοιμα τους.
Εγώ θα έλεγα αν υπήρχε κάποια φόρμουλα μέσα από την οποία αυτές οι γυναίκες θα μπορούσαν να εκτίσουν,
πώς το λέμε, να περάσουν αυτό το χρόνο που έχει αποφασίσει η πολιτεία κάπου αλλού,
όπου θα μπορέσουν και τα παιδιά τους και εκείνες να νιώθουν σαν ελεύθερες,
θα ήταν ευχή σε έργο για να μπορέσουν να αναπτυχθούν τα παιδιά τους και να μην πούν στην διαδικασία να επαναλάβουν τη ζωή της μητέρας τους.
Και στην ουσία μιλάμε για ένα πράγμα το οποίο πρέπει να σταματίσει επιτέλους,
δηλαδή συμβαίνει ήδη σε πολλά κράτη αυτό, δηλαδή στη Σουϊδία, στην Ισπανία, στη Ρωσία
και σε πολλά ακόμα κράτη, υπάρχουν ελλακτικές μορφές έκτησης σπινείς για τέτοιες περιπτώσεις.
Τον δεκεύριο του 2015, η Πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων ξεκίνησε καμπάνια με τίτλο κανένα μορό σε κελί.
Στόχος είναι να καταργηθεί η φυλάκηση για τον κυδαιμόνα βρεφών και μικρών παιδιών και να αντικατασταθεί,
είτε με ανοιχτές δομές εντός του ιστού της πόλης, είτε με αναστολή εκτέλεσης της πινής του κυδαιμόνα
και επανεξέταση της αναγκαιότητας κράτησης μετά το τέλος της αναστολής,
είτε με καρτίκον περιορισμό του κυδαιμόνα, με διάθεση μηνυαίου πως ουκάλυψε στον απαραίτη των εξόδων και παροχή της κάρτας ελληνικής.
Να μπορώ να αποφουλατήσω και άλλες γυναίκες, να υπάρχει ο κατήκον περιορισμός, να είμαστε στο σπίτι μας,
μαζί μετά το διά μας, το βραχιολάκι, είναι πολλά που μπορούν να γίνουν όμως δεν τα ξεπιούν.
Μπορώ να δώσει μία μάγχα, μετά το πρόσφυρο της αναγκογέντρας,
μετά το βραχίκον εξόδο της αναγκογέντρας, μετά το βραχίκον εξόδο της αναγκογέντρας,
υπάρχει το στήρι μετά το βραχίκον εξόδο της αναγκογέντρας,
μετά το βραχίκον εξόδο της αναγκογέντρας, μετά το βραχίκον εξόδο της αναγκογέντρας,
