MUZIEK
Ik ben wel een klarendaller, ik ben geboren op de Vijverlaan.
En ik ben in 1937 hier in de Kartreinenstaat komen wonen.
Daar was ik drie.
Veel adressen heb ik hier altijd gewoond.
Dus ik ben één van de ouderen bewoners van de Kartreinenstaat.
MUZIEK
Daarvoor zat er dus in een schoenenwinkel, reparatie hoofdzakelijk.
In 1938 is mijn oma Tante samen hier bewonen, dus met een sigarenhandel.
Ze wonen hier achter, dus in het begin.
Het was allemaal klein.
In de verbouwingstijd, dus dat dacht ik, zijn ze in Vijfstik dan we overpraten.
Toen is dus de bovendiep ik erbij gekomen.
En toen zijn ze dus boven gaan wonen.
Wat deed u beslissen om de zaak van uw oom over te nemen?
Er kwamen dus, wat ik al gezegd heb, wat ziekteproblemen.
Zowel bij mijn oom als bij mijn Tante.
Eerst kreeg mijn oom dus een hartenfarkt.
Er werd ook met kunst en vliegwerk.
Er werd dus de zaak voortgezet, maar dat was niet ideaal.
En toen kreeg mijn Tante een dwarslesie.
Dus vanaf dat was een 270, iets daarvoor, een 70.
En in 270 ben ik dus bij ingestapt en daar hebben we het met zijn tweeën gedaan.
Klaarendal kan er ineens dus een hechte woongemeenschap bij de mensen voor elkaar opkwamen.
Ik noem er gewoon een voorbeeld. Als er een babytje geboren werd,
kwam de ene buurt, vooral met ijzeren en de andere kwam het melk.
Iedereen hielp elkaar.
Ze zaten zomers als het goed weer was, allemaal buiten voor de deur.
Met of zonder pilsje.
Dat was gewoon klaarendal.
Dat was in eenheid een veel grote gezinnen.
Bekende namen, Slangenwal, Kreuzes, Schuil, ik noem maar even een paar op.
Die waren er allemaal.
En als je dan terugkijkt, waar ik daar nog vaak allemaal,
die mensen weer ontmoet, dan staan ze er allemaal gewoon in de maatschappij.
Maar het was toen de tijd wel, ja goed, er werden ook kattenkwaarden uitgehaald.
Ik heb ook altijd zo geschopt, maar heel anders als nu.
Dat is holo, we zijn we hieronder.
Het is groot, hè?
Ja.
Het is wel goed, het is wel lekker.
Het is caramelle.
Caramelle is dat.
Dat is ook lekker hoor, ja.
Eén goden.
Oké, bedankt.
Tot kijk.
Klaarendal, daar kwam de vakman vandaan.
Want de indische buurt, als je nou een heen burger meestal maatsen,
dan vroeger een maatselaar.
Ronkros, dat noem ik wel, maar dat waren allemaal faculty.
Ja, goed, je had ook hele herme mensen bij, maar over het algemeen was het hier de bouw.
De bouw en fabriek hier.
Deze zaak was voor Vitesse, het centraal Zenuustras.
Dat betreft de voorverkoop.
Mijn oma heeft meer dan 40 jaar de voorverkoop verzorgd.
Dat behield in de kaartverdeling over alle verkooppunten in de stad en in de regio.
En dat was een hele klus.
Ik noem maar een voorbeeld, als PSV, Feyenoord of Ajax hier kwam.
Dan stonden hier, vanmorgen, zo'n kleine 5 tot 800 mensen in de rij hier in de straat.
En dan begonnen we om 6 uur te verkoop.
En ander had ik verlaten, dan had ik een kaartje meer.
Het was alles uitverkocht.
Ik ben dus een echte Esca-man.
Ik heb daar zelf gevoetbald.
Ik heb 25 jaar in bestuur gezeten.
Ik heb bij de KNVB in diverse commissies gezeten.
Ik heb bij de KNVB jeugdsportkampen een jaar of 15 gedraaid.
Ook een externaal jaar in scheidsrecht geweest.
Ik heb eerste klas KNVB gefloten toen dat tijd.
Ik heb geflacht in betaald voetbal.
Ik noem maar op Leo Horne Beilenveld.
Al die kopstukken heb ik meegeflacht.
Ik heb leuke wedstrijden geflacht.
FC Twente Ajax bijvoorbeeld.
Het was een leuk geval.
Er was wel een bal ingeschoten door de kruif.
Hij werd door Epidross toen de tijd strak van de lijn gehaald.
Ik stond precies op de lijn.
Ik kon hem dus niet goed.
Ajax zei doelpunt.
Dan krijg je een hele horde van spelers op je af met allerlei opmerkingen.
Dan komt de directeur Horne aan die blazen allemaal weg.
Die hadden alles alle respect voor, want dat was een scheidsrecht, een topper toen de tijd.
Er zijn onvergetelijke momenten.
Maar er zijn negatieve momenten.
Wat ik dan meegemaakt heb, drie keer over een overval.
Pistolenbedreiging.
Ze hebben meneer geslagen.
Met een mesbedreigd.
Dat is echt allemaal het negatieve.
Natuurlijk zijn er...
Van de laatste tijd.
Kijk, we hadden hier in het verleden.
Dat praat ik twee jaar terug tot vijf jaar tot zes jaar terug.
Hier een vrij grote concentratie van heren, winnen, hoertjes, cq.
Allemaal junks.
Dat leverden vaak hier zulke spanningen op in de buurt.
Dat er vechtpartijen waren.
Een leuk ding is misschien wel te noemen het anti-tippel-comitee dat we hadden.
Dat waren allemaal dames.
Die hadden dan de bezigheid om op een gegeven moment...
We waren hier gewoon een klein speikwetiertje met aan één gesloten rijden van auto's.
En die noteren de nummers aan iedereen die in een bepaalde tijd bestaak drie of vier keer langs kwam.
Die kregen op de wagen een ei, die geprojecteerd.
Hier lag zo'n stikker.
Die stikken werden op een wagensgeplak.
Hier allemaal die wagens die dus hier vaker kwamen.
En dan gingen ze zogenaamd even lopen.
En dan kwamen ze terug en er was meisje erbij.
Maar dan zaten er alweer wat stikkers op.
En als ze dan niet in de gaten kwamen, hadden.
En ze kwamen thuis.
Dan zei ze wat ben jij geweest.
Dus dat was een actie.
Proberen.
Zo, ik heb er bijslag gebeurd.
Op dat nog.
En vakantie gehad.
Natuurlijk zijn er positieve dingen.
En dat bestaat ook zo op zaken.
Dus we hebben toch contact met de mensen.
Praten.
KTV en verhalen toch wat mogelijk is hier en daar.
Problemen in families.
En doen we erop.
Want ze zitten in financiële problemen.
En dat komt allemaal toch bij je.
En niet iedereen wil dat vertellen.
Maar er zijn toch vrij veel mensen die allemaal met zulke dingen naar je toekomen.
En dat geeft voor mij het gevoel dat ik toch een bepaald vertrouwen heb je erin gelegd bij die mensen.
Anders komen ze niet met die dingen naar je toe.
Het is niet een voortmaat te gebruiken.
Een oude hoere praatje.
Dat zijn puur echte problemen.
Nou ja, goed.
En als je daarmee kunt werken om dat op te lossen, dan doe ik dat graag.
Want ze zeggen ze wel eens.
Ja, je hebt altijd veel contact ook met die buitenlandse jongens.
Ja, die jongens hebben vaak ook geen spreekklank, geen klankbord thuis.
Die moeten vaak, als ze problemen hebben op school, dan komen ze naar mij.
Dat is twee jongens geholpen bij me kunnen met huiswerk.
Dat is gewoon maar simpele dingen.
En ja, ik ben nog niet alwetend.
Maar dan heb ik toch ook wel eens een keer iemand gevonden die was goed in een wiskunde.
Nou, die heeft toch weer een knapje wel bijgecheckt in de wiskunde.
En dan zie je toch dat het goed gaat.
En daar komen ze het rapport naar te zien.
Want een cijfelijst.
En dat zijn allemaal dingen.
Nou, goed, dan zeg ik voor mijn kant.
Dan ben je toch bezig met iets, niet alleen voor jezelf, het gewinn, maar ook naar de andere persoon.
En dan komen ze met die dingen naar je toe.
En dat is ook voor je opkomen.
Ik heb er in geval een keer gehad dat echt een aantal van de jongens voor mij opkwamen.
Ten opzichte van een ander.
Dat ze denken, kom die aan bouwman.
Want die komen hier aan ons.
Ik heb toch een simpel voorbeeld.
Ik heb er nooit over willen praten, maar nu er toch over bezig bent.
Dat laat ik dat toch maar eens een keer vertellen.
Want dat zijn gewoon de emotionele dingen die mij bezig houden.
Ja, maar ze houden hier uit voor bruilen of iets.
Ja, onderhand.
Jij gaat ook onder andere naar begravenissen.
Ja.
Je legt niet alleen van de levende klant.
Nee, maar ook.
Maar als je hier komt overleiden, dan ga je er ook naar toe.
Nou, en dat ik bedoel, dat is verbondenheid met elkaar.
En dat mis je in die al die nieuwe zaken.
Pak je m'n borrel en dan pak je zware vacies jongens bij m'n scooter.
Je komt bijzichtig wat je al ziet, want je hebt de andere route tegenwoordig he.
Ja, en ik heb nog een scooter.
Je hebt meer de dagelijkse route.
Nee.
47, 12, 13, 10.
Een dubbeltje.
Niet zo even kijken.
Het was altijd een klant.
Iedere morgen kwam ze, of om de dag, zich uit je halen, snoepjes.
Maar ja, daar hebben ze een scooter aan de andere kant.
Ik heb een dubbeltje.
En de andere aan de auto.
En dan zie je die meer of veel minder.
En zo gaat het in onze snelle wereld.
Astrid.
Ja.
Oké, bedankt he.
Dag.
Dag.
Het verschilt niet ervan dat je dat boom aan het dicht gaat?
Ja, jammer he.
Je mist weer een stukje sociale contacten, want hier komt van alles.
Mensen die de wijk uittrekken.
Mensen die dan weer uitwisselen van de dagelijkse route bij hun in de wijken is.
Over het werk en over de activiteiten die hier zijn.
Het is toch ergens, ja, houd je niet van clubhuizen.
En je wilt toch weten wat er allemaal leeft in de wijk.
Nou ja, dan hoor ik bij de sigarenmagazine.
Toen miste je hier bij Boilman.
En je hoorde bij de kappen vroeger.
Maar ja, onze kappen is ook al weg.
Die is overleden nu.
Ik heb er ook al jaren gezeten.
Maar ik vind het ervan zonder dat al deze soort winkeltjes allemaal dicht gaan.
Want we zitten hier aan het wijk.
We hebben hier aan de overkant allemaal van die oude verdagenhuisjes staan.
En die zijn van de monumenten zorg.
En wat past er dan die mooie bij?
Wat oude winkeltjes tussen onder andere op de bakzaak?
Of een slagertje?
Nou, pas is weer de slager weg gegaan.
Dus er blijft hier...
Nou, dit is één van de laatste jaren.
Er zit er nog wat.
Maar toch hier onderaan is alles weg.
En wat gaat gebeuren?
Hoe gaat het leven verder?
Het leven gaat gewoon verder.
Ik zal me behoorlijk aan moeten passen.
En het zal de eerste tijd helemaal niet makkelijk zijn.
Die kwam hier even zeggen ook.
Er zijn veel mensen die komen wel in een ander stadsdeel.
En ze zeggen gewoon hier worden er gelachen in de winkel.
Dat is gewoon...
De humor moet gewoon blijven.
Ik wou eerst naar de Van Malenwegstraat.
En toen kwam op een gegeven moment die flatjes naast KB.
Geen bouw, vrij.
En daar heb ik voor één geschreven.
Nou ja, ik had een aantal wonenjaren.
En ik kwam daar gelijk voor een aanmerking.
En ik ben de hartstikke blij mee dat ik hier aan de buurt kan blijven wonen.
MUZIEK
TV Gelderland 2021
