Είμαστε εδώ με ένα οργανωμένο σχέδιο διαφυγής.
Είμαστε δραπέτες από την Ελλάδα.
Είμαστε στη Χαλκίδα απριν.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στην Ελλάδα.
Είμαστε στη Χαλκίδα απριν.
Η Αθηνά Εικρή μας αδερφή τελείωνε στο σχολείο.
Πίθεταν Ειτανια τελείωνε το Χημικός Θεσσαλονίκη.
Εγώ είχα τελείωσει λίγο, λίγο, μηχανικός Θεσσαλονίκη,
δούλευα στην Κογενική Επιχειήση του μπαμπάγκαιτς μαμάς.
Ήταν εσχετικά στρωμένα τα πράγματα.
Αλλά είπα επεστίνη λέω ότι τώρα τι αυτό είναι.
Λοιπόν φεύγω εγώ.
Έρχεται και αυτή μαζί με εμένα για να ξεκινήσει εδώ Σεύ και έτσι ξεκινάει η ιστορία της Αμπικίας.
Καλιά!
Καλά! Καλά εσύ!
Καλά, αλλά δεν τρώμε καλά!
Δεν τρώμε καλά!
Δεν τρώμε!
Έχουμε εδώ το Σεύ και δεν...
Γεγιά, πάρεις! Έχει χάσει πέντε κυλά από τότε που τον έχεις δει!
Κεφαλικά!
Ο Χρυστάδρος!
Ο Χρυστάδρος!
Ο Χρυστάδρος!
Κοίτα, κοίτα Γεγιά!
Το σπίτι μένει σταθερό!
Έπαθε καρδιά!
Έπαθε ο Χρυστάδρος!
Δεν μιλά ε!
Ο Πάρης λέω! Έχει χάσει πέντε κυλά!
Ο Πάρης!
Ο Πάρης!
Ναι!
Τι θέλω να γίνει το αντίσθετο λέει!
Γιατί φεριανίες!
Δεν έχουνε!
Δεν ξέρω εδώ ο Σεύ!
Δεν ξέρω τι σπουδάζει!
Γεγιά, να αντίλεσαι!
Να αντίλεσαι!
Να αντίλεσαι, ναι, ή πουλες ο καιρός!
Δεν θα αντάξει!
Δεν θα αντάξει!
Γεγιά, γεγιά, γεγιά!
Τι στέκα δεν σου πανάμε τη βάση στο σοπίσω!
Τι στέκα σου, δεν θα της βάλεις στο σοπίσω πάλι!
Σπίτι και καινούργες!
Εκεί!
Εκεί! Να φαίνεται καλύτερα!
Εκεί!
Εσέχει όμορφη έτσι!
Άντε, άντε!
Γεια! Καλό βράδυ!
Ας το φτιάχετε!
Γεια σας!
Γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Άντε, γεια σας!
Γεγιά, γεια σας!
Να φαίνεται καλύτερα!
Δεν θα αντίλεσαι!
Δεν θα φαίνεται καλύτερα!
Γεγιά, γεγιά, γεγιά!
Να φαίνεται καλυτερά!
Γεγιά, γεγιά, γεγιά, γεγιά!
Γεγιά, γεγιά, γεγιά!
Και με τον πάρει έχει πολύ μεγάλο λεπωρεί, είναι η αρυναμία της.
Η κρίση έπεξε ένα βασικό ρόλο στην απόφαση μας να φύγουμε,
αλλά και πάλι θέλω να ξανα πω ότι για μένα είσαι στο πρώτο,
είναι ότι ήρθα να κάνω κάτι που γουστάρω και δεν θα μπορούσα εύκολα να το κάνω στην Ελλάδα.
Και νομίζω είναι σημαντικό αυτό, να φεύγεις,
όχι κινηγημένος, όχι για να γλειτώσεις από κάτι, αλλά να έχεις και ένα στόχο.
