The
시면
eu não tenho paciente
Sou impaciente total, hago esto porque me uso.
Estos oficios acaban.
Hoy non hai que enrepare, non hai reparaciones,
hai que mirar por que se rompió esa pieza
e ora clubamos a arreglarla,
ese é o motivo.
E hoy ya non queda mecanico,
o que hace falta é delicareza,
tener pasión e mucho delicareza.
E yo cada pieza que hago,
bla caricio como se fuera un belé.
Estas piezas tan pequeñitas,
que non é paciência,
é pasión,
pasión por la mecánica.
Ese é o meu ideo de pensar,
no sé,
sentes.
Fubo, aqui hai un monton de horas,
aqui hai más de quinze mil horas de trabajo.
Eu credo que este é unha cobrecienda motores,
pienso que pode ser única en el mundo.
Estou dolando de motores artesanales.
É unha variedad de motores
que pienso que no la hai.
Os engenheiros,
non saben,
non tenen palavras,
non tenen palavras,
de llegan aí imposible.
He construido 11 motores.
Este é o último.
Este teme 660 piezas.
Estos são motores marinos.
Este valdería,
também para unha avioneta,
para unha fórmula 1,
que con 16 cilindros
sacarías mucha potencia.
E este é o último.
Este teme 660 piezas.
Estos são motores marinos.
Este valdería,
também para unha avioneta,
para unha fórmula 1,
que con 16 cilindros
sacarías mucha potencia.
Este que é unha sala
de máquinas de un barco.
É unha equipa de unha sala
de máquinas de un barco.
Este é o ás ardo de elevas.
Eu non por cada lado.
Este é o lugar.
Eu creo que é o mais pequeno
do mundo,
efectivamente.
Eu, como não tenho internet,
non sei navegar por aí,
pero según parece,
non sale outro.
Me llevo 1.220 horas.
Eu os hice pensando
en los coleges,
en los cilindros.
Entende?
Eu jamás pensé que iba
e is a venir vosotros aquí,
ou que
ti era a vuelta al mundo
este motor.
Jamás lo pensé.
Non tens unha moneda
ahí de 2 céntimos.
Ponemos la moneda de canto aquí.
Mira la moneda de canto.
Ou sei que non hay vibraciones.
A vida de los motores
de toda a maquinaria
es las vibraciones.
E ir a gran sol
como fui yo 5 años,
allí con temporales en invierno,
hay que estar trabajando
a la capa,
no puedes trabajar,
estar capeando allí
con los temporales.
Eso é un pouco duro,
sí.
Muy duro.
E casualmente
sempre naveguen barcos
donde no queria ir nadie.
Eram barcos viejos,
pero me gustaba trabajar.
Tuvimos unha vez
que salimos de Coruña
con o puerto cerrado
por el mal tiempo
estaban os mercantes todos allí
e Capitán Nieve
e a cerrado
no se podían salir os barcos.
Nosotros salimos
en las 2 de la mañana
e fuimos capeando
hasta gran sol
una semana
a toda mínima.
Ya nos daban por perdidos.
Sí,
la telefonía estava mal,
estava averiada
e nos daban por perdidos,
pero
aí anduve 5 años.
Fue duro, fue duro.
Sí,
ahí fue duro.
Para hacer os motores
pues
primero tengo que hacer un plano,
hacer un diseño,
lo diseño,
lo hago el plano,
entonces lo primero que hago
ya se le sigo añado
e el bloque.
E a partir daí
es como un castillo de nipers
que vas haciendo ya
los cilindros,
las culatas,
vas subiendo pa' arriba
hasta arrematar
e todo tiene que ir encajado
en el bloque.
Haces la primera pieza
e ya quieres verlo marcha.
Ese es el problema.
E todo empiezas a hacer,
a hacer e dir
cuánto non terminas
hasta que lo ves
bomba, marcha
e la satisfacción
que llevas es enorme.
Este arro de levas
te llevo un montón de horas.
En el torno
te llevo 4 o 5 horas
pero que sacas
en el torno.
Arillos.
E después tienes que buscar
el orden de trabajo
del motor.
Hacer el calaje
e marcar las levas
e vas haciendo
todo eso
a base de lima.
Lima, lima, lima
e eso te lleva 30 horas.
No hay que enrepare,
no hay reparaciones.
Hoy todo
quieres hacer una pieza
e no hay que enlaiga ya.
Como viene e acha de fábrica
pues ya
la montas así.
Los mecánicos
pasan a ser montadores.
Entonces
carecen ya
de inventiva
para inventar
reparar una pieza
o buscarle un remedio
a esa pieza.
Entonces
hoy es,
viene de fábrica,
la cambia sí ya está.
Pero no saben porque se rompió.
Para mim o motor
que te diría
pues es como un hijo más.
Si es como un hijo más.
Creo que sí.
Aquí empecé a trabajar
los 16 años.
Este foi un taller
foi la cuna de los mecánicos.
El 90% de mis sueños
todavia
son que estou
en el barco de trabajo.
Éramos todos chavales.
Todos éramos chavales
de entre 13
e 20 años.
O projecto
estengo muchos.
Muchos,
pero ya tengo 72 años
e
mi lucín ahora
seria
hacer unas alas máquinas
de un transatlántico.
Hacer 4 motores
acoplados a
dos reductoras
con 2 hélices
de paso variable.
Y tres pacientes.
Pero que as emissions?
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
Xerox
