ஏன் வானம் வீடிவது உன்னாலே, என் வாசல் திறப்பாது உன்னாலே,
என் வீடி நிறைய செய்து, என் வாசல் திறப்பாது உன்னாலே,
என் வீடி நிறைய செய்து, என் வாசல் திறப்பாது உன்னாலே,
என் வீடி நிறைய செய்து, என் வீடி நிறைய செய்து,
என் வீடி நிறைய செய்து, என் வீடி நிறைய செய்து,
உன்னாலே, என் நிலவும் வயிலும் மழையும் குளிதம்
ஒன்றால் ஒன்றால் ஒன்றால் பேர்ந்து கங்கையில் ஆடிய பறவைகள் எல்லாம் கங்குனிப் பாசம் பேசம்
காசியில் வீசிய வாசனை எல்லாம் காதலி உன் குள் வாசம்
என் வானத்தில் இழைக்கின்ற நீலம் உன்னால்
என் மோனத்தில் குழைக்கின்ற வார்த்தை உன்னால்
என் மோனத்தில் குழைக்கின்ற முடியும் உன்னால்
என்னை மோசத்திற்குக் கொண்டுச் சில முடியும் உன்னால்
நான் முடியும் இடத்திலும் தொடக்கம் உன்னால்
முடியும் உன்னால் முடியும் உன்னால் முடியும் உன்னால்
நான் முடியும் உன்னால் முடியும் உன்னால் நான் முடியும்
நான் முடியும் உன்னால் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால்
நான் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால் நான் முடியும் உன்னால்
அடைக் கரும்பட்டியை ஏற்சி நீ கிழுங்க சிரித்துக்கொள்காதே
ஏன் கண்ணக் குடியைக் காம்பாக் கரையில் நீ கப்பல் ஓட்டாதே
என்னால் பாக்காமல்
கொஞ்சம் பார்த்துவிடு கொஞ்சம் பேசுவிடு என்று என் விழிகள்
ஐயயயயய என்னுத்திட்டு உன்னுடைக் காலமுளை வந்து போட பிண்ணம் சாலை யோரும் மரம் தன்னாலே நீரு சொன்று
என்னைத் தாக்கும் புயலே இருக்கோடு காயம் வேலே
உன்னால் உன்னால் நூழியெல்லாக கத்ராடியானே
உன் காணப்புகளை நம்மாறி நேர் பெண்ணே
சில்லேனா ஒரு மழைத்துளி என்னை நானே குதே பெண்ணே
சிலகுகள் யார் கொடுத்தது நெஞ்சம் பாருக்கதே முன்னே
காதல் வந்து உடன் கைசல் வந்து தடி மீணனான்
அழைக்க முத்தங்கள் தருவாயம் கோபம் கொழுகையிலும்
கிறங்க வைக்குதடி மீண்டும் ஒரு முறை நீ கோபத்தில் பார்ப்பாயம்
ஆலைக் கொழும் வழக்கே மிழுப்புகளைக் கிந்ததில்
உன்னால் உன்னால் குறையாதையோ
உதுபோதை கண்டோரம் தம்மாயே
ஆலைக் குறையாதையோ
உதுபோதை கண்டோரம் தம்மாயே
அடி இடம் காதமாயே
நான் ஆடி தேம் கண்டே ஒரு இடிம் அழையே
என்னை தாக்கிறாய் முட்டுங்கள்
ஓ, ஓ, ஓ, ஓ...
அடி அன்னைக் கிறைத்துக்கொள்ளலாம்
விழிக்காட்டுவிட்டுப் பார்க்கும்
ஒப்பொழுதும் விழிக்காட்டுவிட்டும்
பார்க்காட்டுவிட்டும்
பார்க்காட்டுவிட்டுவிட்டும்
