Mijn eerst eendringen was van, ik voel me ook bevoren.
Gezegerd, we zijn er weer van die woorden, maar dat dit mag kan en wordt naar mij gekeken.
Op de goede momenten ben ik niet verantwoordelijk voor wat andere mensen denken als ze naar mij kijken.
Ik wil ze wel uitnodigen om dat met mij te delen als ze dat willen en als ze het niet willen is dat ook oké.
Op de goede momenten en de andere momenten zijn er ook een momenten van twijfel, dan mag ik meedoen.
Ja, dat is eigenlijk de belangrijkste, dan mag ik meedoen.
Word ik gezien, bekend, gehoord.
Maar mag ik meedoen is het belangrijker dan gezien, bekend, gehoord.
Ik heb eigenlijk best wel plezier.
Soms ook wel mijn momenten van melancholie, soms bandhoop, soms twijfel, ik vind dat twijfel prima.
De kracht van twijfel is geweldig.
Ook als je die twee minuten in die camera even en wordt naar mij gekeken.
Er zit ook een stukje van, wat zullen ze vervammer vinden?
Nou ja, oké, daar ben ik niet verantwoordelijk voor.
Oké, het gaat gewoon weg.
Het zijn geen beslissingen die je neemt van ik stop nu maar twijfel.
Er zijn grotere krachten in het spel dan mijn ratio.
En wat de krachten zijn weet ik niet.
Dat vind ik ook prima.
Er gebeurt iets waar jij ook bij betrokken bent maar je bent niet de enige.
Het gaat van buiten, langs binnen, weer naar buiten.
Er zit altijd juist energie in het nieuwe, in het geboren worden, in elke keer weer.
Nieuwe energie, nieuwe ontdekkingen, nieuwe avonturen, nieuwe.
En er zit ook altijd weer die angst voor de pijnen die ook past bij de geboorte.
En ik kan dan vooral echt intens bewonnen.
Dat je het aan kunt om een kind ter wereld te brengen.
Het is echt de twee keer dat ik het heb meegemaakt.
En nu ook weer bij de geboortes van onze kleinkinderen, door onze dochters.
Er zijn oerkrachten, ik heb daar geen weet van.
En dat zijn zoveel groter dan ieder van ons individueel.
Dat mag je dan bijzijden, dat mag je dan getuiker van zijn.
Ja, dat gebeurt ook, die is weer langs binnen.
Dat je elke keer weer nieuwe dingen ziet.
Vannacht zal ik te bedenken, ook weer in de aanleg van...
...bezoek van hier, en dan zie je twee studenten die gisteren verdergekomen zijn dan ze ooit waren.
Dat vind ik zo mooi.
Dus je stapt verder dan waar je ooit was.
Nou, dat gun ik iedereen, elke keer weer.
Een volgende stap die weer nieuw is, die met je doet.
Het is deze beweging, het is ook een komaar.
Een volgende stukje van de zin, een volgende beweging.
De beweging, de dynamiek.
Dat vind ik echt geweldig.
Dat was meestal het liefst.
