We zijn ook in Parking. Het is een graafse ontwep er ooit aan.
Het is Wilhelm van Gisse en ik ben Joost van Steen.
En naast het Graafse ontwep hebben we een aantal vrijprojecten.
Onder een eigen tijdschrift ook in Pirillocos.
En nu dus ook een festival.
De idee kwam vorig jaar. Toen dachten we rond augustus dat we een festival wilde organiseren.
Nou, dat is een beetje via ons eigen mechanism.
Wat ik zei, met het eigen tijdschrift, komen stedemensen tegen die ook eigen tijdschrift te maken.
Er zijn al af en toe andere events als dit.
Het is helemaal kolenvol in Luxemburg, wat het vorig jaar was.
Meestal een beetje zelfde insteek ook over onafhankelijke medicins, die ook heel veel mensen kennen.
En dat misten we een beetje in Nederland.
Dus dat hebben we met het festival hierin geprobeerd.
Ja, we hebben een aantal tijdschiften uitgenodigd.
Het is min dan tachtig hebben we nu op de expositie.
Waar wij van vinden dat mensen die zouden moeten kennen of in ieder geval gezien zouden moeten hebben.
Er zijn natuurlijk heel veel tijdschiften die bij de ACO tegenkomt, die iedereen wel kent.
Maar daarnaast een hele grote wereld van tijdschiften maken die eigenlijk niet gezien wordt.
Omdat het kleine oplagers zijn of in andere landen alleen in dat land uitgegeven worden.
En we willen gewoon graag mensen daar kennis mee laten maken.
En laten zien wat allemaal gemaakt wordt.
Het is een beetje een balans, independent en self-publishing.
Dat zijn een beetje de twee termen die daar bij elkaar hangen, maar niet helemaal hetzelfde zijn.
Het had dus meer dat mensen zelf, op een eigen initiatief,
vonden een groot verdienmodel in de instantie erachter zeg maar om er niks in aan te brengen.
Opnieuw was het het liefde van het passie iets moois in te maken.
Dat is zeg maar het basis waarop we dingen uit kiezen.
Dat zie je ook aan de af.
Zeg maar, als je die 4 verkoopt, weet je gewoon dat daar een bedrijf achter zit.
En die moet gewoon zoveel duizend exploit overkopen.
Hierboven liggen dus sommige nummers met 10 of 50 exemplaren.
En dan weet je dat gewoon iemand met handen bezig is om iets moois te mee te doen.
Dat het meer de independent kant of het self-publishing kant, zeg maar, die we wel willen laten zien.
Ja, dit is gewoon op basis van dat we mensen kennis willen laten maken
en we geprobeerd zo'n divers mogelijk selectie te maken.
Natuurlijk zit er wel toch redelijk wat graafjes onderbij
dat we gewoon een graafje achtergrond hebben, want dat wordt natuurlijk gewoon aanspreekt.
Dat zijn er wel een stuk of 80.000.
Nou ja, voor mij vinden allebei kennengrenzen heel mooi.
Het is gemaakt met stencil druk, puur onder techniek, dat het gewoon zo rauw is.
En het is gewoon heel mooi gemaakt, gewoon je typografie.
En daar zijn er maar 100 exemplaren van gemaakt.
Dus dan heb je ook een beetje dat executief uit de straling, zeg maar.
Bruce Lee, dat is een Zuid-Afrikaans tijdschrift,
wat vooral niet uitziet als een tijdschrift.
Het is een uitgesneden, met verschillende dozen, manketten, achtergried.
En ik vind het gewoon heel leuk om te zien dat het wordt wel beschreven als een tijdschrift,
maar het heeft vooral niet te vormen van een tijdschrift,
maar omdat het periode die uitkomt en het wel gewoon onderdelen heeft die in een tijdschrift zouden moeten zitten,
dan wordt het toch als tijdschrift omschreven en het ziet er gewoon heel vet uit.
Ja, zo blij.
