Aaaa... ngayon ay webes...
...sampong minuto bago mag alasais ng madaling araw.
May git isang araw na lang at ikakasala na kami ni Jen.
Ano bang nararamdaman ko ngayon?
Sa totoo lang, pareho lang eh.
Pero parang pabilis na ng pabilis ang panahon.
Malaking pasasalamat ko at matapos natin ang aming prena pictorial
kasama ng kaibigong kung si Olly Ruiz.
Kahapon ng huling sukot ni Jen sa kanyang wedding gown,
napakaganda.
Hindi ko sinasabi to dahil si Jen yun,
kundi dahil napakaganda talaga.
Kina kabahan tulay ako.
Saki.
Ang artin.
La.
Shucks.
Ito ay ang feeling.
Ah, wake up. I don't have a freak out.
Nung makarang webes, dumating ang aking ama,
ate si Kuyano at si Nine, si Iyat, si Iyina mula sa Hawaii.
Mga gandes.
Ah!
Hi, how old are you?
How old are you?
Dalawang araw makalipas nito naman,
pinagdiwang namin ang ikaanim na kung
kaarawa ng aking ama.
Peace.
Peace! Yay!
Huling dumati ang pamilya ng aking cuhing nyo.
Pagod na mga bata, pero buhay na buhay pa din
ng aking tiyachit mong gabingyon.
Marayo sabiq na sabiq siya dahil karamiyan
sa mga kasamahanya ay ngayon lang
takaratin ng Pilipinas.
Sunod naman nag-anapang binyag ng Iyina.
Iyon sa Jalibi namin sinelibrate.
Ayon, nagkagulo sa Jalibi,
nagtatambling si Jalibi,
nagsayawa ng buong tropa niya,
nagkagulo yung mga bata,
yung mga matatanda ng papapicture.
Nakakatawa kasi pati yung host,
hirap na hirap, hindi niya mahandel
yung ganun kagugulong mga tao.
Ay, alam.
Sigurong isa sa pinang hinayangan po
yung hindi pagsaman na isa sa aking mga best man.
Bukod kasi sa kinakain yung Amerka
na isusuot niya para sa aming kasal,
medyo ayong din siya papasukin sa log ng simbahan.
Iyon, bantay na lang sa bahay.
Nandiyan na rin na aming sing-sing,
meron na ding sa pato si Jen,
ang mga aras,
mga may disen yung unan,
alak, at kung ano-ano pang maliliit na bagay.
Sa mga oras na itong ay hinahan,
da pa rin namin ang mga misalit
nagagamit yung sa simbahan.
Sinukatan na mga susukatan,
ayos na yung ibang mga damit,
karamiyan sa mga damit,
nakuhan na rin ang mga kanya-kanyang mayare.
Kaya oras na lang talaga hindi yung tayo.
Syempre may mga problema rin hindi may iubasa.
Martes na laman namin,
nagkaroon ang problema sa pagdara usan ng reception.
Mirkules, ginising ako ng tawag mula sa original
na paring magkakasasana sa aming
para mag-cancel
at pinaghanap na ako ng ibang pare.
Pero lahat naman ay nasu-solutionan,
kaya ayos lang.
Bukas magsichekein na kami sa hotel,
kinabukasan itong takdang araw ng aming kasal.
Magahanda at magpapagandang lahat.
Uglalakan sa altar,
may mga matutuwa,
may mga maiiyak,
hindi may iubasa din.
Siguro iiyak na din ako,
hindi lang nang mga larawan siya ka para sa video.
Tapo siyempre, mga naku sa altar.
Tapos, unang halik.
Tapos, tapos na,
simple lang.
Ngayon kung tatanungin mo,
magpapakasalulit ako
pagkatapos niyong gulo,
gastos, kapaguran
na itong lahat-lahat ng to,
basta ba si Jenali lalagi kasama ko sa altar eh?
O naman.
