Κοιτάς την ψυχή σου, κούς την φωνή σου, δεν είμαι αυτό που νομίζεις.
Εδώ, δεν χτυπάει ο χρόνος, δεν έχει θέση ο πόνος, είμαι καθρέφτης για λίγες, αυτό μ' αγαπάς, αυτό με μισή, τι εγώ είμαι εσύ.
Εδώ, με στα φοτά, δεν είμαι όπως πρώτα, είμαι ζωτανός και εσύ, μην με κρίνεις, μην με αφήνεις.
Στο σκοτάδι στο φως, είναι ο ίδιος αυρός που βάλαμαι, γιατί εγώ είμαι εσύ.
Εδώ, που είμαι, ίσουν κάποτε, εκεί που είσαι, θα σε πάντα, κι αυτό πρόσεγε.
Εδώ, δες με κατάματα, ασέ τα κλάματα, να φανείς δυνατός, ζητώ μόνο αλήθεια, όχι άντα παρά μύχια,
για φορά στη ζωή μου, να φαγω δυνατός, και εσύ, με κοιτάς τα πορεία, δυξά μια ελευταία, στη διχή σου ζωή, μάτε το βλέπεις.
Εγώ είμαι εσύ, εγώ είμαι εσύ.
Εδώ, μέσα στα φοτά, δεν είμαι όπως πρώτα, μάιμαι ζωντανής,
κι εσύ, μη με κρυνείς, μη με αφήνεις, στο σκοτάδι ή στο φως, είναι ο ίδιος σταυρός.
